kokkeeri

Nog een laatste blik op Honduras voordat we richting de slagboom lopen. We gaan nu echt Nicaragua binnen. Als kind had altijd al het idee om eens naar Nicaragua te gaan. Geen idee waarom, want destijd... Lees meer

Kaartlezen is een vak apart. Eigenlijk wist ik dat wel, maar nu krijg ik ook de bevestiging dat ik er niet zo goed in ben. Even navragen bij een chai-wallah leert me dat ik nog ruim 5 kilometer moet l... Lees meer

Daar zit ik dan op het, niet al te grote, bed. Ik kijk rustig de kamer rond. Dit is mijn thuis voor de komende drie weken. Er staat een oude bank, een salontafel, kleding kast en een TV. Op zich ziet... Lees meer

We rijden al een paar uur door het schitterende landschap van Damaraland in Namibië. De asfalt wegen hebben we achter ons gelaten en beginnen nu wel de nadelen te ondervinden van het huren van een kle... Lees meer

We stappen langzaam uit de bus, twijfelend of we wel op de goede plek zijn aangekomen. Het is voornamelijk kaal en verlaten. Niet echt de omgeving die ik verwacht na het lezen van de passage '…the per... Lees meer

We nemen afscheid van Paul, de Canadese eigenaar van het reisbureautje. Hij laat ons achter op een afgelegen plek aan de oever van de Macal midden in het regenwoud van Belize. Daar staan we dan. V., i... Lees meer

Kaartlezen is een vak apart. Eigenlijk wist ik dat wel, maar nu besef ik ook nog dat ik er niet zo goed in ben. Even navragen bij een chai-wallah leert me dat ik nog ruim 5 kilometer moet lopen. En ik... Lees meer

'He, waarom geeft de navigatie aan dat we naar links moeten?', verzucht ik met twijfel in mijn stem. Een paar minuten geleden waren we nog zo blij met de grote gele borden waarop alle toeristische bes... Lees meer

We lopen al een tijdje door de Igreja Sao Vicente de Fora, een kerk in Lissabon. Het is allemaal best mooi, maar we hebben al eerder dit soort kerken gezien. Mooie tegels, een paar standbeelden en gro... Lees meer

Een oudere dame opent de deur. Zij spreekt ons in het Armeens toe, stapt over op het Russisch om te eindigen met Frans. Helaas is die laatste taal niet helemaal onze specialiteit (ook niet helemaal de... Lees meer

“Mister Eric, we all really want to know why you choose a Lada Niva?”, vraagt Ruben, de branch manager van Herz in Yerevan. En met ‘we’ bedoelt hij zichzelf, zijn assistenten en het Russische stel aan... Lees meer

Het is nog vroeg in de ochtend als ik op de kruising buiten het hotel mijn dagelijkse zoektocht naar de juiste jeepney (de typisch Filippijnse verlengde jeep) start. Ondanks het tijdstip is de spits a... Lees meer

Ik duw voorzichtig tegen de buitendeur van ons guesthouse. Alhoewel ons guesthouse is het eigenlijk niet meer. Gisteravond hebben we uitgecheckt, omdat we vandaag vroeg met de bus weg willen. Dus ga... Lees meer

Mexico was erg leuk dus pakken we met toch wel wat tegenzin onze rugzakken in en lopen naar het busstation. Daar aangekomen krijgen we weer de gebruikelijke hulp van een ticket-boy en voordat we het w... Lees meer

We rijden al een tijdje door een wat meer verlaten stuk van het Etosha NP. Het is na de lunch en de temperatuur loopt aardig op. Het is niet echt de beste tijd om dieren te spotten. Dus gunnen we onze... Lees meer

“Eric! Eric! Wakker worden. Hoor jij dat ook? Wat is dat?” V. sjort een beetje aan mijn arm, terwijl ik langzaam wakker wordt. Langzaam begint het mee een beetje te dagen. Tentje opgezet op het veld.... Lees meer