Dit zijn de 10 betaalbaarste landen buiten de EU om in 2026 naartoe te emigreren

Denk je eraan om buiten de Europese Unie te emigreren? Dan wil je weten waar je geld verder reikt én waar je leven rijker wordt. InterNations onderzoekt jaarlijks welke landen het beste zijn om naartoe te verhuizen door meer dan 10.000 expats van 170+ nationaliteiten wereldwijd te interviewen. En dit zijn de tien betaalbaarste landen om naartoe te emigreren!

De resultaten worden ieder jaar verzameld in InterNations’ Expat Insider. Als we specifiek kijken naar de Personal Finance Index, die meet hoe tevreden expats zijn over hun kosten van levensonderhoud, financiële situatie en besteedbaar inkomen, dan zien we dat de gehele top 10 meest betaalbare landen bestaat uit landen buiten de EU. We tellen af van tien naar één!

10. Brazilië: groot, intens en verslavend mooi, maar kies zorgvuldig

Brazilië is geen land dat je voorzichtig binnenstapt; het is een land dat je overrompelt. Rio de Janeiro ligt dramatisch tussen bergen en oceaan, São Paulo pulseert als economische motor van het continent en in het zuiden vind je een milder klimaat dat meer aan Europa doet denken dan je zou verwachten. Wat expats hier waarderen, en wat het land in de top 10 van de InterNations-index brengt, is dat je voor relatief weinig geld een leven kunt leiden dat ruim aanvoelt: groter wonen, vaker uit eten, meer spontane uitstapjes.

Comfortabel solo-wonen in een goede wijk, met een degelijke zorgverzekering en ruimte voor ontspanning kost doorgaans tussen €2.000 en €2.600 per maand. Als stel moet je denken aan €3.100 tot €3.800 gezamenlijk, afhankelijk van stad en woonstandaard. Het verschil tussen wijken is echter enorm: veiligheid is sterk locatiegebonden en dat bepaalt niet alleen je wooncomfort, maar ook je dagelijkse bewegingsvrijheid. Daarnaast is Portugees spreken geen luxe, maar een voorwaarde om echt mee te draaien. En wie verwacht dat administratieve procedures snel en soepel verlopen, moet zijn verwachtingen bijstellen. Brazilië beloont wie zich goed voorbereidt en kan frustrerend zijn voor wie dat niet doet.

Zo regel je je visum: in Brazilië begin je officieel met een toeristenstempel (meestal maximaal negentig dagen), maar voor langere verblijven moet je een visum aanvragen voordat je vertrekt. Er bestaat een digital-nomadvisum (VITEM XIV), maar dat is bedoeld voor tijdelijk verblijf (maximaal een jaar, verlengbaar) en geen permanente emigratieroute. Langdurige verblijfsopties zijn er via werk, familie, huwelijk of bijvoorbeeld door te investeren in een bedrijf of vastgoed. Een permanente verblijfsvergunning kan worden verkregen na een langdurige verblijfstitel, zoals een werkvisum dat jaren wordt verlengd, of via familiebanden. Officiële informatie over visumcategorieën vind je via de Braziliaanse federale overheid.

De 10 beste landen om te (pre)pensioneren in 2026

9. Maleisië: modern comfort voor een betaalbare prijs

Maleisië voelt als een zachte landing in Zuidoost-Azië. Kuala Lumpur combineert wolkenkrabbers met tropisch groen en een multiculturele samenleving waarin Engels breed wordt gesproken. Buiten stedelijke gebieden wordt Engels minder vanzelfsprekend, al is het gebruikelijker dan in veel buurlanden. De hoofdstad biedt moderne infrastructuur, goed openbaar vervoer en een rijke eetcultuur met een leefritme waarin ‘na werktijd’ nog echt bestaat, terwijl het prijsniveau relatief vriendelijk blijft. Penang wordt vaak gekozen voor een creatiever, rustiger stadsgevoel met erfgoed en strand in de buurt.
Expats waarderen vooral dat je In Maleisië een modern, comfortabel leven kunt leiden zonder het prijskaartje van bijvoorbeeld buurland Singapore.

Een comfortabel solo-leven in Kuala Lumpur kost gemiddeld €1.900 tot €2.400 per maand, inclusief huur in een prettige wijk, internationale zorgverzekering en ruimte voor sociale activiteiten. Als stel kom je vaak uit tussen €2.900 en €3.500. Het tropische klimaat is warm en vochtig, wat niet iedereen aanspreekt. Daarnaast vereist langdurig verblijf financiële onderbouwing en documentatie. Wie zich daarin verdiept, vindt hier een stabiel land met goede voorzieningen, betaalbare huisvesting en een prettig evenwicht tussen Aziatische dynamiek en praktische leefbaarheid.

Zo regel je je visum: Maleisië biedt Nederlanders bij aankomst vaak een toeristenstempel tot negentig dagen, maar dat is slechts een beginpunt voor wie echt wil wonen. Langdurige verblijfsopties zijn er via programma’s zoals Malaysia My Second Home (MM2H), waarvoor financiële eisen gelden, zoals een bankdeposito of bewijzen van voldoende middelen. Daarnaast zijn er zakelijke en studievisa, en recent is ook een Investor Pass gelanceerd, gericht op ondernemers en zakelijke reizigers met sneller verlengde verblijven. MM2H biedt geen automatische permanente verblijfsstatus, maar het kan wel een stabiel fundament zijn voor langdurig wonen, mits je aan de financiële eisen voldoet.

8. Mexico: veelzijdig, cultureel rijk en sterk regiogebonden

Mexico is enorm divers. In Mexico-Stad woon je op 2.200 meter hoogte met een mild klimaat, musea van wereldklasse en een culinaire scene die tot de beste ter wereld behoort. Mérida in Yucatán staat bekend om rust en relatieve veiligheid, terwijl Querétaro populair is bij expats vanwege stabiliteit en leefbaarheid. Aan de westkust van Mexico trekken plekken rond Puerto Vallarta veel buitenlandse bewoners.

Voor comfortabel alleen wonen moet je denken aan €2.000 tot €2.500 per maand, afhankelijk van stad en wijk. Als stel ligt dat meestal tussen €3.000 en €3.700. De grote kanttekening is veiligheid: sommige grensregio’s en delen van het westen kennen ernstige problemen, terwijl andere gebieden juist relatief veilig zijn. Regiokeuze is daarom cruciaal. Wie Spaans spreekt en zich verdiept in lokale gebruiken, kan hier een rijk cultureel en sociaal leven opbouwen tegen lagere kosten dan in Europa.

Zo regel je je visum: In Mexico kun je als Nederlander bij aankomst meestal tot 180 dagen blijven als toerist, maar wie concreet wil emigreren kiest doorgaans voor een tijdelijke verblijfsvergunning, een Residente Temporal. Deze is geldig tot een jaar en kan jaarlijks worden verlengd tot vier jaar. Financiële eisen bestaan o.a. uit aantoonbaar spaargeld of inkomen, bijvoorbeeld via buitenlandse inkomsten of pensioen. Hiervoor worden vaak bedragen rond enkele tienduizenden dollars als richtlijn aangehouden. Na enkele jaren tijdelijke residentie kun je een permanente verblijfsvergunning aanvragen. Tijdens het traject moet je je registreren bij de Mexicaanse immigratiedienst (INM) en voldoen aan lokale regels over inkomen of vermogen. Kijk op de website van het Mexicaanse consulaat voor alle officiële informatie tot tijdelijke verblijfsvergunningen en immigratieprocedures.

7. Filipijnen: Engelstalig eilandleven met lage vaste lasten

De aantrekkingskracht in de Filipijnen is meteen tastbaar: een archipel vol stranden én een samenleving waar Engels veel breder bruikbaar is dan in veel andere Aziatische landen. Dat maakt integreren (en regelen) vaak net iets minder frictievol. Buiten Manilla zijn woonlasten laag en speelt het leven zich vooral buiten af: duiken, eilandhoppen en lange avonden aan zee.

Een comfortabel solo-bestaan kost doorgaans €1.600 tot €2.000 per maand, inclusief huur en verzekering. Als stel ligt dat rond €2.400 tot €3.000. Nadelen zitten vooral in de praktijk: de infrastructuur verschilt sterk per regio, stroom/internet kan locatie-afhankelijk zijn en het tyfoonseizoen beïnvloedt waar je het beste kunt wonen. Goede medische voorzieningen zijn vooral in grotere steden te vinden. Wie bewust kiest voor een goed ontsloten regio, kan hier een ontspannen levensstijl combineren met relatief lage maandlasten.

Zo regel je je visum: Nederlanders kunnen zonder visum kort verblijven in de Filipijnen, vaak tot dertig dagen, maar voor lang verblijf heb je een specifieke verblijfsstatus nodig. De meest bekende route is het Special Resident Retiree’s Visa (SRRV) dat door de Philippine Retirement Authority wordt uitgegeven. Daarvoor moet je onder meer aantonen dat je een vast inkomen of spaargeld hebt (bijvoorbeeld een pensioen of deposito) en vaak ook een medische verzekering. Met een SRRV kun je voor langere tijd samen met je partner en eventueel je kinderen legaal verblijven . Naast SRRV bestaan er ook werk- en studievisa, maar permanente naturalisatie vraagt jaren van legaal verblijf en verdere procedures.

Naar deze 10 landen willen mensen het liefst nog dit jaar emigreren

6. Indonesië: tropisch ritme voorbij de expatbubbel

Indonesië is veel meer dan Bali. Dat is het bekende uithangbord met cafés, coworkings en strandleven, maar juist daar worden huren in populaire gebieden steeds hoger. Het voordelige Indonesië vind je als je verder kijkt dan de toeristische hotspots en de expatcircuits: Yogyakarta voor cultuur, Java voor stadse energie, Lombok of Flores voor natuur en rust. Het leven speelt zich grotendeels buiten af en dagelijkse kosten blijven relatief laag.

Op Bali kost comfortabel solo-wonen gemiddeld €2.000 tot €2.400 per maand inclusief verzekering en een westerse woonstandaard. Buiten Bali kan dat dalen naar €1.600 tot €2.000, mits je bereid bent lokaler te leven. Als je blijft ‘importleven’ in expatbars en met internationale boodschappen verdampt het prijsvoordeel snel. Nadelen: de regels rondom verblijf veranderen wel geregeld en de bureaucratie kan complex zijn. Sommige expats ervaren de verkeersdrukte als intens. Ook verschillen infrastructuur en gezondheidszorg sterk per eiland. Wie flexibel is en zich goed laat informeren, vindt hier tropisch wonen tegen een prijsniveau dat nog altijd aantrekkelijk is vergeleken met West-Europa.

Zo regel je je visum: Indonesië heeft sinds 2023 een vernieuwde visumwetgeving, met onder meer de introductie van de Golden Visa. Deze route is bedoeld voor investeerders, vastgoedkopers, internationale professionals en mensen die Indonesië als second home willen gebruiken. Afhankelijk van de categorie biedt de Golden Visa een verblijfsduur van vijf of tien jaar en kan deze onder voorwaarden na drie jaar worden omgezet in permanent verblijf. De overheid belooft versnelde procedures en toegang tot bepaalde overheidsdiensten voor houders van deze visa. Voor andere verblijfsopties (zoals werk- of tijdelijke verblijfsvergunningen) loopt alles via het officiële Indonesische immigratieportaal.

5. Thailand: betaalbare dynamiek met goede infrastructuur

Thailand biedt het totaalpakket: betaalbare woonlasten (zeker buiten de duurste hotspots), een enorme eetcultuur en een infrastructuur die veel buurlanden voorbijstreeft. Chiang Mai is geliefd om het bergdecor en de rustige werkflow, Bangkok is energie, kunst, nachtleven en oneindig veel buurten en de eilanden maken dat ‘even weg’ echt kan.

In Chiang Mai leef je comfortabel voor €1.900 tot €2.300 per maand; in Bangkok ligt dat rond €2.100 tot €2.600. Als stel kom je vaak uit tussen €3.000 en €3.600, al is alles sterk afhankelijk van je woonwensen. Huren in populaire wijken stijgen snel en langdurig verblijf vereist financiële onderbouwing. Het tropische klimaat is warm en vochtig, wat niet voor iedereen geschikt is. Toch biedt Thailand een stabiele combinatie van betaalbaarheid, bereikbaarheid en levenskwaliteit.

Zo regel je je visum: Thailand kent meerdere langverblijfsroutes. Voor vijftigplussers is er het Retirement Visa (Non-Immigrant O-A of O-X), waarvoor doorgaans een Thaise bankdeposito met THB 800.000 (ruim €20.000) of aantoonbaar maandinkomen vereist is, plus zorgverzekering. Voor vermogende particulieren, remote professionals en hooggekwalificeerden bestaat er ook het Long-Term Resident (LTR) Visa, een tienjarig visum met hoge inkomens- of vermogenseisen. Daarnaast is er het Thailand Privilege-programma (voorheen Elite), waarmee je tegen een eenmalige bijdrage vijf tot twintig jaar verblijf kunt ‘verkrijgen’kopen’, zonder automatisch werkrecht. Alle aanvragen verlopen via het officiële Thaise e-visumsysteem.

4. China: efficiënt en betaalbaar, mits je toegang krijgt

China scoort hoog doordat het dagelijks leven buiten de duurste megasteden relatief betaalbaar is in verhouding tot het voorzieningenniveau. Efficiënt openbaar vervoer, digitale betaalcultuur en een enorme variatie aan eten en diensten maken het leven praktisch en dynamisch. En reisinspiratie genoeg: van futuristische skylines tot eeuwenoude tempels, van weekendtrips naar berglandschappen tot streetfoodnachten die een eigen genre vormen.

Comfortabel solo-wonen in een tweede stad kost doorgaans €2.000 tot €2.500 per maand; in Shanghai of Beijing ligt dat eerder rond de €2.400–€3.000, vooral door wonen. Toegang krijgen tot het land is echter de grootste uitdaging: langdurig verblijf is meestal gekoppeld aan werk of studie, met strikte registratie- en documenteisen. Zonder sponsor is emigreren complex. Ook praktisch loop je snel tegen problemen op: de taalbarrière is groot en veel digitale diensten werken anders dan je gewend bent. China is daarom minder een ‘we zien wel’-emigratie en meer een keuze die je vooraf strak plant. Wie een concrete baan of zakelijke basis heeft, kan hier comfortabel leven tegen lagere kosten dan in veel westerse metropolen.

Zo regel je je visum: Voor een kort verblijf (zaken of toerisme) vraag je vooraf een L- (toerisme) of M-visum (zaken) aan via een Chinees visumcentrum. Wie daadwerkelijk wil wonen in China, heeft vrijwel altijd een Z-visum (werkvisum) nodig, gekoppeld aan een arbeidsovereenkomst met een erkende Chinese werkgever. Na aankomst wordt dit omgezet in een Residence Permit, meestal geldig voor één jaar en verlengbaar zolang je arbeidscontract loopt. Let wel: langdurig verblijf zonder werkgever is lastig. Investeerders kunnen via specifieke bedrijfs- of investeringsconstructies een verblijfsvergunning verkrijgen, maar dit vereist substantiële kapitaalinbreng. Een permanente verblijfsstatus (de zogeheten Chinese green card) is weliswaar mogelijk, maar zeldzaam en gekoppeld aan strikte voorwaarden zoals langdurige werkgeschiedenis, investering of huwelijk. In Nederland start je je aanvraag via de Chinese ambassade. Een visum online aanvragen gaat via het Visa Application Service Center.

In dit land kun je in 2025 het beste wonen (en benieuwd hoe Nederland scoort?)

3. Panama: tropisch comfort met financiële voorspelbaarheid

Op de derde plaats in de index staat Panama. Opvallend genoeg is het land voor het tweede jaar op rij ook de overall winnaar van de Expat Insider-enquête. Meer dan een derde van de expats is gepensioneerd en is van plan om voor altijd te blijven.

Panama combineert Caribische sferen met stabiele economische omstandigheden. De Amerikaanse dollar als munteenheid geeft voorspelbaarheid en de infrastructuur is bovengemiddeld goed voor de regio. Het land is klein maar afwisselend: Panama-Stad is glanzend en cosmopolitisch; in hoger gelegen gebieden zoals Boquete wordt het koeler en rustiger.

Comfortabel wonen als solo-expat in of rond de hoofdstad kost doorgaans €2.200–€2.700 per maand, al betaal je minder buiten de stad; als stel zit je vaak rond €3.200–€3.900. Je krijgt daar veel gemak voor terug, maar het is niet het spotgoedkope Panama uit oude expatverhalen: de prijzen in internationale wijken en voor importproducten tikken aan, en papierwerk gaat niet altijd op Noord-Europees tempo. Spaans is bovendien belangrijker dan veel mensen vooraf denken, zeker buiten de expatbubbel. Wie echter waarde hecht aan stabiliteit en een duidelijke immigratiestructuur, vindt hier een relatief overzichtelijke omgeving om zich te vestigen.

Zo regel je je visum: Panama biedt relatief duidelijke routes voor Nederlanders die willen emigreren. De bekende Pensionado Visa is gericht op gepensioneerden met een vast inkomen; er zijn minimale inkomensvereisten en je moet kunt een stabilisatie- of pensioeninkomen aantonen. Andere routes zijn onder meer visumcategorieën voor werk, investering of familiehereniging. Na jaren van legaal verblijf kan een verblijfsvergunning worden omgezet naar een meer permanente status, maar dat vereist doorgaans langdurige registratie en bewijs van integratie (zoals inkomen, fiscaal bewijs of verblijf). Panama staat bekend om relatief snelle procedures vergeleken met veel andere Latijns-Amerikaanse landen, wat het land aantrekkelijk maakt voor langdurig verblijf.

2. Colombia: heruitgevonden en levendig

Relatief goedkoop wonen met verrassend veel kwaliteit: dat is waarom Colombia op plek twee staat. Colombia staat niet alleen op de tweede plaats in de Personal Finance Index, maar ook op de tweede plaats in de algemene ranglijst van beste landen om naartoe te emigreren. Maar liefst 92% van de expats zegt dat hun besteedbaar inkomen voldoende is om een comfortabel leven te leiden, tegenover 69% wereldwijd.

Colombia is misschien wel het land met de grootste reputatie-omslag van de afgelopen decennia. Medellín, ooit synoniem met drugskartels en geweld, geldt nu als innovatieve stad met een aangenaam ‘eeuwige lente’-klimaat, een sterke gemeenschapszin en moderne infrastructuur. Het heeft zich de afgelopen decennia opnieuw heeft uitgevonden met metrocables, groene wijken en een publiek leven dat zich op terrassen afspeelt. De aantrekkingskracht is ook geografisch: vanuit de stad zit je zo in koffieregio’s, bergdorpen of aan de Caribische kust, terwijl het klimaat in de hooggelegen steden vaak aangenaam blijft.

Voor comfortabel wonen als solo-expat in een goede wijk, met verzekering en financiële ruimte voor weekendtrips) kun je realistisch rekenen op €1.700–€2.100 per maand; als stel vaak op €2.600–€3.200. Er is wel een cruciale kanttekening: veiligheid is regionaal en zelfs wijkgebonden. Nieuwkomers kiezen in Medellín vaak voor expatvriendelijke buurten zoals El Poblado of Laureles, en vermijden gebieden waar de situatie sneller kan kantelen. Spaans is bovendien geen nice to know, maar je sleutel tot alles. Wie bewust kiest voor een goede buurt en zich verdiept in de lokale cultuur, kan hier een sociaal en actief leven opbouwen tegen lagere kosten dan in Europa.

Zo regel je je visum: In Colombia begint emigratie vaak met een toeristenstempel of V-visa voor kort verblijf. Voor echt langdurig wonen kiezen veel expats voor een M-categorie visum (Migrant), bijvoorbeeld via werk, huwelijk met een Colombiaan of investeringsopties zoals vastgoed of bedrijfskapitaal. Als je deze status langere tijd hebt (meestal vijf jaar), kun je in aanmerking komen voor een R-visum (Resident), oftewel permanente verblijfsstatus. Houd er rekening mee dat bij een visum dat langer dan drie maanden geldig is, registratie binnen 15 dagen na aankomst verplicht is bij Migración Colombia. Naturalisatie is doorgaans mogelijk na vijf jaar legaal verblijf (twee jaar bij huwelijk met een Colombiaan). Officiële informatie en aanvragen lopen via het Ministerio de Relaciones Exteriores en Migración Colombia.

1. Vietnam: maximale levenskwaliteit per euro

Vietnam is de onbetwiste kampioen van de Personal Finance Index en staat voor het vijfde jaar op rij op de eerste plaats. Bijna negen op de tien expats (89%) zijn tevreden over de algemene kosten van levensonderhoud en stellen dat hun beschikbare gezinsinkomen meer dan voldoende is om een comfortabel leven te leiden. Van de ondervraagde expats woont 54% er al 5 jaar of langer en 30% wil voor altijd blijven.

Geld reikt hier dus uitzonderlijk ver. Dat vertaalt zich niet alleen in lage huurprijzen, maar in een levensstijl waarin dagelijks uit eten gaan normaal is en weekendtrips naar strand of bergen geen financiële afweging hoeven te zijn. Een espresso in een designcafé in Ho Chi Minh City, streetfood op een krukje in Hanoi, en een weekend later sta je in Da Nang aan zee of in de koele hooglanden rond Dalat. Ook voor remote werkers is het land aantrekkelijk: de digitale infrastructuur is goed, coworkingspaces zijn talrijk en de expatgemeenschap groeit snel.

Voor een comfortabel solo-leven, met net appartement in een prettige wijk, internationale verzekering, vaak buiten de deur eten en geregeld een tripje, kun je grofweg uitgaan van €1.600–€1.900 per maand in de grote steden. Als stel zit je vaak rond €2.400–€2.900. Nadelen zijn er ook: het verkeer is intens, de luchtkwaliteit kan wisselen en ‘expat-hotspots’ worden zichtbaar duurder.

Zo regel je je visum: Onlangs zijn het visum- en verblijfsopties in Vietnam verder gedetailleerd met formele routes voor langdurig verblijf. Voor een kort verblijf is het officiële e-visum (tot 90 dagen) de meest gebruikte route. Dit vraag je vooraf online aan en het is geschikt voor toerisme of verkennend verblijf. Wil je langer blijven, dan heb je doorgaans een werkvergunning of businessvisum nodig, vrijwel altijd met een lokale sponsor (meestal via lokale werkgever of zakelijke startup) en een Temporary Residence Card (TRC), die meestal één tot drie jaar geldig is en hernieuwbaar is bij voortzetting van werk of investering. Voor de aanvraag zijn onder meer een geldig paspoort, een gezondheidsverklaring en een verklaring omtrent gedrag nodig. Voor investeerders bestaan categorieën (bijv. DT1–DT4) waarmee je verblijfsrechten van één tot vijf jaar kunt krijgen, afhankelijk van kapitaalbijdrage. Een TRC maakt het ook mogelijk om buiten het visum-verlengen om legaal te wonen.

Procedures verlopen via Vietnamese immigratieautoriteiten en vaak via een lokale werkgever of juridisch adviseur. Belangrijk om te weten: Vietnam kent strikte regels rondom de verblijfsduur; wie zijn visum overschrijdt, riskeert boetes en inreisbeperkingen.

Hier wil je wonen: dit is de meest leefbare stad ter wereld in 2025

Niet alleen geld: dit zijn volgens expats de beste landen in bredere zin

De ranglijst hierboven is gebaseerd op financiële tevredenheid. Maar kijk je naar de overall Expat Insider 2025-ranglijst van InterNations, waarin ook levenskwaliteit, werk-levenbalans, sociale integratie en tevredenheid met het dagelijks leven worden meegewogen, dan ontstaat een iets andere dynamiek.

De top 10 in die bredere lijst bestaat uit:

1. Panama
2. Colombia
3. Mexico
4. Thailand
5. Vietnam
6. China
7. Verenigde Arabische Emiraten
8. Indonesië
9. Spanje
10. Maleisië

Opvallend is dat een veel van de landen die financieel sterk scoren ook in het totaalklassement hoog blijven staan. De Filipijnen en Brazilië moeten hun toptienpositie inleveren ten behoeve van Spanje en de Verenigde Arabische Emiraten, omdat deze beter presteren op factoren als levensstijl, infrastructuur en carrièremogelijkheden, ook al zijn ze niet de allergoedkoopste opties.

Wie dus puur naar maandlasten kijkt, komt vaak in Zuidoost-Azië of Latijns-Amerika uit. Wie breder kijkt naar levenskwaliteit en integratie, ziet dat betaalbaarheid slechts één van de puzzelstukken is.

Waar is emigreren financieel juist het minst aantrekkelijk?

Wie denkt dat welvaart automatisch gelijkstaat aan betaalbaarheid, komt in deze index bedrogen uit. In de Personal Finance Index eindigen een aantal ogenschijnlijk veilige, rijke landen juist onderaan de lijst. De tien minst betaalbare landen volgens expats zijn:

1. Noorwegen
2. Australië
3. Ierland
4. Zuid-Korea
5. Singapore
6. Qatar
7. Turkije
8. Finland
9. Verenigd Koninkrijk
10. Canada

Canada sluit op de 46e plek wereldwijd de ranglijst af. Maar liefst 62% van de expats is daar ontevreden over de kosten van levensonderhoud; ruim boven het wereldwijde gemiddelde van 40%. Ook in het Verenigd Koninkrijk is de onvrede groot: meer dan de helft van de expats vindt dat het huishoudinkomen niet volstaat voor een comfortabel leven. Finland, dat ooit middenmoot was, bungelt inmiddels structureel in de onderste regionen doordat het inkomen van veel expats hier simpelweg niet genoeg is om van te kunnen leven.

Opvallend is dat meerdere Europese landen al jaren in de onderste ranglijsten terugkomen. Noorwegen en Ierland kampen met torenhoge woonlasten, terwijl Singapore voor het derde jaar op rij als duurste bestemming wordt ervaren. De grootste val is van Zuid-Korea, dat maar liefst 25 plaatsen zakte: in één jaar halveerde het percentage expats dat daar tevreden is over hun financiële situatie.

De rode draad? Het zijn niet de instabiele of opkomende landen waar expats financieel vastlopen, maar juist volwassen economieën waar huren, dagelijkse kosten en inkomensverwachtingen steeds verder uit elkaar drijven.

Emigreren buiten de EU: wat moet je als Nederlander administratief regelen?

Een nieuw leven begint niet met een vliegticket, maar met papierwerk. Zodra je langer dan acht maanden per jaar in het buitenland gaat wonen, moet je je uitschrijven uit de Basisregistratie Personen (BRP) bij je gemeente. Dat heeft gevolgen voor je zorgverzekering, belastingpositie en AOW-opbouw.

Zorgverzekering en zorgplicht: bij uitschrijving vervalt in principe je Nederlandse basiszorgverzekering. Je bent dan zelf verantwoordelijk voor een internationale zorgverzekering of lokale dekking. In sommige landen is een minimale dekking (bijvoorbeeld $50.000 of meer) zelfs een visumvoorwaarde.

Belastingen: het jaar van vertrek betekent meestal een zogeheten M-aangifte bij de Belastingdienst. Of je daarna in Nederland belastingplichtig blijft, hangt af van je banden met Nederland (bijvoorbeeld bezit van vastgoed of inkomen uit Nederland). Dit is maatwerk; een fiscalist met internationale ervaring is geen overbodige luxe.

AOW en pensioen: woon je buiten de EU, dan bouw je in principe geen automatische AOW meer op. Je kunt je vrijwillig bijverzekeren bij de SVB, maar daar zitten termijnen en voorwaarden aan. Ook je pensioenfonds moet op de hoogte worden gebracht van emigratie.

Bankzaken en administratie: controleer of je Nederlandse bankrekening actief mag blijven bij verblijf buiten de EU. Regel daarnaast een lokaal bankaccount, zeker als je inkomen of huur in het nieuwe land loopt.

Rijbewijs en documenten: in veel landen moet je binnen een bepaalde termijn je Nederlandse rijbewijs omwisselen. Controleer ook de geldigheid van paspoort, geboorteakte en eventueel huwelijksakte; vaak zijn gelegaliseerde of apostille-versies nodig.

Emigreren buiten de EU is dus méér dan verhuizen: het is een administratieve reset. Wie dit vooraf goed regelt, voorkomt dat het avontuur later wordt ingehaald door papierwerk.

Volg Columbus Travel op Facebook, Instagram, Linkedin, Spotify en/of YouTube en meld je aan voor onze wekelijkse nieuwsbrief.