Frankrijks ultieme eilandengids, van Keltische rand tot azuurblauwe droom – welk eiland past bij jou?

Vergeet de drukke boulevards van Nice of de rijen voor de Eiffeltoren. Het echte Frankrijk vind je op de eilanden, waar de lucht zilt is en het levenstempo wordt bepaald door de wind. Of je nu kiest voor de ruige mystiek van Ouessant, de chique fietspaden van Île de Ré of de ongekende wildernis van Corsica: de Franse eilanden bieden een diversiteit die je nergens anders in Europa vindt. Dit is de definitieve gids voor de reiziger die de diepte zoekt.

De Franse eilanden in één oogopslag

De Franse eilanden laten zich opdelen in drie karakteristieke regio’s. Aan de noord- en westkust vind je de Bretonse eilanden, waar de Keltische cultuur en de rauwe Atlantische Oceaan de hoofdrol spelen. Zak je af naar het zuiden langs de kust, dan kom je bij de Atlantische eilanden van de Charente-Maritime, beroemd om hun witte dorpen, zoutpannen en oesters. En dan is er de Middellandse Zee, met de autovrije ‘Gouden Eilanden’ en natuurlijk het eigenzinnige Corsica, een eiland dat zich qua karakter en landschap nauwelijks laat vergelijken met de rest van het land. En tot slot is er de vergeten archipel: Îles Chausey.

De Bretonse Archipels: de Keltische ziel

Belle-Île-en-Mer: voor de kunstenaar en de fijnproever

Belle-Île doet zijn naam eer aan: het is werkelijk een ‘mooi eiland’. Het landschap is een spectaculaire mix van glooiende groene velden en dramatische kustlijnen. De schilder Claude Monet was zo gegrepen door de rotspartijen bij de Aiguilles de Port-Coton dat hij ze in 39 verschillende schilderijen vastlegde. De havenplaatsjes Le Palais en Sauzon, met hun pastelkleurige huizen, bieden die typische Bretonse gezelligheid zonder de pretentie van de Rivièra.

Bereikbaarheid: de belangrijkste veerboot vertrekt vanuit Quiberon en brengt je in drie kwartier naar Belle-Île-en-Mer. In het hoogseizoen varen er ook boten vanuit Vannes en Lorient.

Zo reis je weg van de massa: mijd de drukte rond de haven van Le Palais en trek naar de uiterste noordwestpunt van het eiland: de Pointe des Poulains. Hier staat de oude vuurtoren en het voormalige fort van de legendarische actrice Sarah Bernhardt. Wandel over de kliffen naar de verscholen baai van Port-Donnant; een ruig surfstrand waar de kracht van de oceaan voelbaar is en de meeste toeristen niet komen.

Ouessant (Ushant): voor de zoeker naar het einde van de wereld

Ouessant is het meest westelijke puntje van Frankrijk. Het eiland heeft een rauw, bijna Schots karakter. Hier staan de krachtigste vuurtorens van Europa, zoals de iconische rood-wit gestreepte Phare du Créac’h. Op Ouessant regeert de wind en de schapen; de bomen groeien hier schuin door de eeuwige zeebries. Het eiland is de bewaker van de toegang tot het Engelse Kanaal en de sfeer is er een van onverzettelijkheid.

Bereikbaarheid: de veerboot van de rederij Penn Ar Bed vertrekt vanuit Brest of Le Conquet. De oversteek over de beruchte Passage du Fromveur kan onstuimig zijn.

Zo reis je weg van de massa: huur een fiets en rijd naar de Pointe de Pern. Hier vind je de ruïnes van een oud miststation en grillige rotsformaties die bij stormachtig weer een angstaanjagend spektakel vormen. Terwijl de dagjesmensen in het hoofddorp Lampaul blijven hangen, heb je hier de absolute eenzaamheid en de leegte van de Atlantische Oceaan voor jezelf.

Île-de-Bréhat: voor de botanicus en de rustzoeker

Île-de-Bréhat is uniek. Dankzij de warme Golfstroom heerst hier een microklimaat waardoor exotische planten als mimosa, eucalyptus en palmbomen bloeien te midden van het Bretonse roze graniet. Het eiland is volledig autovrij, wat zorgt voor een serene rust. Het bestaat uit twee delen die bij laag water door een brug (gebouwd door de architect Vauban) verbonden zijn.

Bereikbaarheid: maak een korte overtocht van slechts tien minuten vanuit de Pointe de l’Arcouest nabij Paimpol.

Zo reis je weg van de massa: de meeste mensen blijven op het bloemrijke zuiden. Steek de brug over naar het noordelijke deel. Het landschap verandert hier direct van een subtropische tuin in een woeste, heideachtige hoogvlakte. Wandel tot aan de Phare du Paon, gebouwd van hetzelfde roze graniet als de rotsen. Hier is het landschap desolaat en indrukwekkend.

De Atlantische Parels: zout, zon en oesters

Île de Ré: voor de fietser en de estheet

Île de Ré is de ‘Hamptons van Frankrijk’. Verbonden met het vasteland door een enorme brug, is dit het eiland van de witte huizen met groene luiken en stokrozen. Het is ook de plek die op de Werelderfgoedlijst van Unesco prijkt vanwege de vestingwerken van Saint-Martin-de-Ré. Het eiland is nagenoeg vlak, waardoor het een walhalla is voor fietsers. De zoutpannen in het noorden produceren nog steeds het beroemde fleur de sel.

Bereikbaarheid: je bereikt het eiland via de tolbrug vanuit La Rochelle. Er rijden ook bussen vanaf het treinstation van La Rochelle.

Zo reis je weg van de massa: de dorpen Saint-Martin en La Flotte zijn in de zomer overvol. Zet je fiets op de boot naar het nabijgelegen, veel kleinere Île d’Aix. Hier zijn auto’s verboden en vind je een rust die op Ré vaak ver te zoeken is. Op Ré zelf reis je weg van de massa door de Bosses (de zoutpannen) in te duiken tussen Ars-en-Ré en Loix; een labyrint van smalle fietspadjes.

Île d’Oléron: voor de oesterliefhebber en de surfer

Île d’Oléron is de grotere, minder gepolijste broer van Île de Ré. Het is het op één na grootste eiland van Frankrijk. Hier draait alles om de oestercultuur van de Marennes-Oléron. De karakteristieke, felgekleurde houten oesterhutten in de haven van Le Château-d’Oléron zijn nu vaak ateliers voor kunstenaars, maar de zilte geur van de handel hangt er nog overal. Aan de westkant van het eiland verandert het decor volledig: hier beukt de Atlantische Oceaan ongenadig op de kust, wat van Oléron een van de beste surfbestemmingen van Frankrijk maakt.

Bereikbaarheid: het eiland is verbonden met het vasteland via een gratis brug vanuit Bourcefranc-le-Chapus.

Zo reis je weg van de massa: rijd naar de noordpunt, naar de Phare de Chassiron. Wandel niet alleen rond de vuurtoren, maar daal af naar de kustlijn bij laag water om de écluses à poissons (stenen visvallen) te bekijken. Trek daarna naar het bos van Saint-Trojan in het zuiden voor verborgen strandopgangen waar je zelfs in augustus de ruimte hebt. Hier vind je Grande Plage, een kilometerslange strook zand waar je na een korte wandeling door de dennenbossen zelfs in augustus een plek vindt waar de enige andere aanwezigen surfers zijn die de perfecte golf afwachten. De golven hier hebben geen genade, maar de zonsondergang verzacht alles.

Île d’Yeu: voor de reiziger die de tijd wil vergeten

Île d’Yeu is voor velen het best bewaarde geheim van de Atlantische kust. Omdat er geen brug is, heeft het eiland zijn eigenzinnige karakter behouden. De oostkant van het eiland doet met zijn fijne zandstranden denken aan de Vendée, maar de zuidkust (de Côte Sauvage) lijkt met zijn granieten kliffen sprekend op Bretagne. Het is een eiland van vissers, met de levendige haven Port-Joinville als kloppend hart.

Bereikbaarheid: uitsluitend per veerboot vanuit Fromentine (het hele jaar door) of Saint-Gilles-Croix-de-Vie (alleen in de zomer). De oversteek duurt 30 tot 45 minuten.

Zo reis je weg van de massa: huur een fiets en rijd naar het Vieux Château. Dit veertiende-eeuwse kasteel staat op een rots in zee en lijkt zo uit Game of Thrones te komen. Wandel vanaf daar langs de kustlijn naar de Port de la Meule, een piepkleine, natuurlijke inham met een wit kapelletje boven op de heuvel.

De Middellandse Zee: azuurblauwe dromen

De Gouden Eilanden (Îles d’Hyères): voor de dromer en de snorkelaar

Voor de kust van Hyères liggen drie eilanden die bekendstaan als de Îles d’Or. Porquerolles is de grootste, met witte stranden en wijngaarden. Port-Cros is het meest ongerept: een nationaal park waar wandelen de enige manier van transport is en waar de onderwaterwereld net zo beschermd is als het land. Île du Levant is het domein van naturisten en rustzoekers.

Bereikbaarheid: veerboten vertrekken vanuit Hyères (La Tour Fondue). Voor Port-Cros en Le Levant varen ook boten vanuit Le Lavandou.

Zo reis je weg van de massa: op Porquerolles drommen de meeste mensen samen op Plage d’Argent. Huur een fiets en rijd naar de zuidkant van het eiland naar Calanque de l’Indienne. De steile kliffen en diepblauwe inhammen zijn hier spectaculair en veel rustiger dan de zandstranden in het noorden. Op Port-Cros wandel je naar het strand van La Palud voor het ‘onderwaterpad’ waar je tussen de grote vissen snorkelt.

Corsica: voor de berggeit en de cultuurzoeker

Corsica, L’Île de Beauté, is een continent in het klein. Met granieten pieken tot boven de 2700 meter, zoals de Monte Cinto, en baaien die lijken op de Seychellen, biedt het eiland een ongekende variëteit. De Corsicaanse ziel is trots en onafhankelijk. Dat merk je in de taal, de polyfone zangen en de gastronomie;denk aan kastanjes en everzwijn. De Calanques de Piana en het natuurreservaat Scandola prijken terecht op de Werelderfgoedlijst van Unesco.

Bereikbaarheid: per veerboot (Corsica Ferries of La Méridionale) vanuit Marseille, Toulon of Nice. Echter, voor wie uit het oosten komt, zijn de Italiaanse verbindingen vaak sneller en goedkoper; er varen dagelijks ferry’s vanuit Livorno, Savona en Genua. De oversteek vanuit Livorno naar Bastia duurt soms maar vier uur. Daarnaast kun je vliegen op de vier luchthavens van het eiland: Bastia, Ajaccio, Calvi of Figari.

Zo reis je weg van de massa: verlaat de drukke kustwegen en rijd de Alta Rocca in, het bergachtige binnenland. Bezoek de dorpen zoals Levie en wandel naar de Trou de la Bombe in het Bavella-massief. Voor een rustige kustervaring trek je naar de Désert des Agriates in het noorden; een onbewoond natuurgebied met stranden als Saleccia die alleen per boot of via een lange 4×4-tocht bereikbaar zijn.

De vergeten archipel: Îles Chausey

Îles Chausey: voor de getijden-pionier

Hoewel de bekende Kanaaleilanden (Jersey, Guernsey, Sark en Alderney) Brits zijn, is de Chausey-archipel onmiskenbaar Frans. Het is een magische plek die bij elke getijdenwisseling van gedaante verandert: bij vloed zie je 52 eilanden, bij laag water zijn het er 365. Het getijdenverschil – tot veertien meter! – is hier een van de grootste van Europa, waardoor er een surrealistisch landschap van zandbanken, riffen en granietblokken ontstaat. Het is een paradijs voor vogels en reizigers die op zoek zijn naar de ultieme reset.

Bereikbaarheid: de veerboot vertrekt vanuit Granville in Normandië en doet er ongeveer een uur over. Er varen ook boten vanuit Saint-Malo in het hoogseizoen.

Zo reis je weg van de massa: er is op het hoofdeiland (Grande Île) maar één hotel en een paar gites. De echte tip is om hier te blijven overnachten. Zodra de laatste dagjesboot om 18.00 uur vertrekt, keert de absolute stilte terug en heb je de archipel nagenoeg voor jezelf. Wandel naar de Phare de Chausey aan de zuidkant of verken de verborgen baaien zoals Port-Marie. Wanneer de zee zich terugtrekt en de zandbanken verschijnen, voelt het alsof de wereld verdubbelt in omvang.

Praktische tips voor je Franse eilandavontuur

• Autovrije eilanden: veel kleinere eilanden (Bréhat, Porquerolles, Aix, Port-Cros) zijn autovrij. Parkeer je auto op het vasteland in de bewaakte parkeergarages bij de haventerminals.
• Getijden: vooral in Bretagne en Normandië zijn de getijden extreem. Controleer altijd de horaires des marées (getijdentabellen) als je gaat wandelen op stranden of oversteekplaatsen die bij vloed onderlopen.
• Oesters direct bij de bron: op Oléron en Ré koop je oesters direct bij de dégustations in de haven. Ze zijn verser en goedkoper dan in welk restaurant dan ook.
• Beste reistijd: mei, juni en september zijn ideaal. In juli en augustus zijn vooral de eilanden aan de Atlantische kust (Ré en Oléron) extreem druk met binnenlands toerisme.

Dus, welk Frans eiland gaat bovenaan jouw bucketlist?

Altijd als eerste op de hoogte van het laatste reisnieuws en de beste insidertips? Meld je aan voor de gratis Columbus Travel-nieuwsbrief!

Volg Columbus Travel ook op Facebook, Instagram, Linkedin, Spotify en/of YouTube.