Fooi geven in Latijns-Amerika: wat is gebruikelijk per land?

In Midden- en Zuid-Amerika, samen ook wel Latijns-Amerika genoemd, is het geven van fooi een wijdverbreid gebruik, maar in het ene land is het meer een sociale verplichting dan in het andere. We zetten de verschillen tussen de fooicultuur van de landen van Latijns-Amerika op een rij.

Fooi geven in Latijns-Amerika: steun aan de lokale economie

In veel Latijns-Amerikaanse landen komt een groot deel van het inkomen uit de zogeheten informele economie: straatverkopers, marktlui en gidsen krijgen niet maandelijks een vast bedrag bijgeschreven, maar zijn grotendeels afhankelijk van reizigers en hun fooi. Stimuleer de lokale economie door in zee te gaan met lokale ondernemers in plaats van grootschalige (buitenlandse) partijen en geef gul als je tevreden bent over de service. Zo kunnen reizigers bijdragen aan een eerlijkere verdeling van geld en de ontwikkeling van een gebied.

Argentinië, Chili en Mexico: 10–15% fooi is gebruikelijk

In Chili, Argentinië en Mexico is de fooi vaak al op de rekening bijgevoegd. In restaurants is 10-15% dan een gebruikelijk percentage. Controleer dus altijd de rekening en speur naar propina. Vooral in toeristische gebieden sorteren restaurants voor op de fooi-inkomsten. Als de fooi nog niet is inbegrepen, is het genoemde percentage een goede richtlijn als je tevreden bent over de service.

Dit patroon zie je overigens ook in landen als Uruguay en Costa Rica, waar servicekosten soms zijn inbegrepen en een fooi vooral een blijk van waardering is.

Let op: sommige restaurants zetten cubierto op de rekening. Dit kleine bedrag wordt door veel toeristen vaak verkeerd geïnterpreteerd als een fooi of service charge, maar het gaat hier om een toeslag voor het gebruik van de tafel, linnen en servies. Dit bedrag gaat naar het management en niet naar het personeel. Het hoort dus niet van invloed te zijn op de hoogte van jouw fooi.

Brazilië en Colombia: geef ongeveer 10% fooi

In Brazilië is het geven van fooi minder de sociale norm. Sommige restaurants rekenen weliswaar 10% aan servicekosten, maar het is niet verplicht om deze te betalen. Op de rekening staat dan serviço vermeld. Formeel is het optioneel, maar sociaal wel verwacht: veel restaurants rekenen erop dat gasten zelf een vergelijkbaar percentage toevoegen.

Ook in Colombia kennen ze de propina voluntaria: een vrijwillige fooi van zo’n 10%.

Do’s en don’ts in Latijns-Amerika: 8 beleefdheidsregels voor een respectvolle reis

Peru en Bolivia: geef ongeveer 5% fooi

Peru kent geen dwingende fooiencultuur. Echter, binnen de reiswereld is er wel hoop dat reizigers een steentje bijdragen aan de lokale economie. Op Peruanen zelf hoeft de horeca niet te rekenen; die geven zelden fooi. Om toch je dankbaarheid voor goede service te tonen is een fooi van vijf procent op de rekening een mooi streven. Ook in Bolivia gebeurt het zéér zelden dat restaurants al fooi bijvoegen op de rekening. Het personeel rekent er niet op, maar maak je heel blij met vijf procent extra op de rekening.

Ook in Ecuador en Guatemala is fooi geven niet verplicht, maar wordt een klein extraatje gewaardeerd bij goede service.

Caribisch gebied: fooi geven op populaire eilanden

Op de onder toeristen populaire Caribische eilanden die tot Latijns-Amerika worden gerekend, zoals Cuba, de Dominicaanse Republiek, Aruba, Bonaire en Curaçao, ligt het fooigedrag iets anders. Door de sterke invloed van het toerisme en all-inclusive resorts is fooi geven hier gebruikelijker dan in veel andere delen van Midden- en Zuid-Amerika. Servicekosten zijn niet altijd inbegrepen; een fooi van rond de 10% of het afronden van de rekening wordt in restaurants en bij hotelpersoneel vaak gewaardeerd.

Wat geef je aan een gids in Latijns-Amerika?

In Midden- en Zuid-Amerika gaan reizigers vaak een hele dag op pad met een gids. Voor veel gidsen is de fooienpot aan het eind van de dag een cruciaal onderdeel van het inkomen. Een gebruikelijke richtlijn bij dagtours per twee personen is €15–20 voor de gids. Vergeet ook de chauffeur niet die je de hele dag overal naartoe heeft gebracht; een streefbedrag is omgerekend €10. Nu zijn er grote verschillen in rijkdom tussen de landen in Midden- en Zuid-Amerika; voor de één is €15 relatief véél meer dan voor de ander. Toch is het gebruikelijk om dit bedrag aan te houden bij een dagtour met gids. Zo draag je als reiziger bij aan de lokale economie, vooral in landen waar toerisme een belangrijke inkomstenbron is.

Benieuwd hoeveel fooi je dient te geven op de andere continenten? Je vindt het in onze wereldse fooiengids!

Volg Columbus Travel op Facebook, Instagram en/of YouTube en meld je aan voor onze wekelijkse nieuwsbrief.