Cote d'Azur foto's & tips

'516642' door RoyanvanVelse '516642' door RoyanvanVelse

FrankrijkCote d'Azur

FrankrijkCote d'Azur

Het oudste naturisme

RoyanvanVelse

Het wordt eindelijk wat kouder nu en ik zag vanochtend al mensen met een muts op naar buiten lopen. Maar nog even, en dan maken we weer plannen voor de zomervakantie. Ile du levant is mijn favoriet. “Het eiland waar de zon opkomt”. Dit is een van de betekenissen die men aan de woorden Ile du Levant toekent. Het is dan ook geen toevalligheid dat het kleine dorp op dat eilandje de naam Heliopolis heeft gekregen, stad van de zon. Ile du Levant is een van de eilanden ten zuiden van de Franse stad Hyères en ligt sereen in de blauwe en aanlokkelijke Middellandse Zee. In de jaren ’20 van de vorige eeuw ontstond er met name in Duitsland een stroming die naturisme nastreef. Frei Körper Kultur (FKK) heet het daar nog steeds. Ook in Frankrijk kregen meer en meer mensen interesse in de gezonde levensstijl die door het naturisme werd gepropageerd: bloot zijn, sporten en gebalanceerd eten. Naaktheid werd in deze tijd echter niet overal getolereerd en naturisten moesten elkaar daarom op hiervoor gereserveerde plaatsen ontmoeten. De gebroeders Gaston en André Durville waren allebei arts en voorvechters van deze nieuwe manier van leven. Toen zij in 1931 het eiland Ile du Levant bezochten, besloten ze om er een naturistencentrum op te richten. Een deel van het eiland werd bewoonbaar gemaakt middels de aanleg van paden en het aanwijzen van bouwpercelen. Huizen verrezen en vanaf 1932 kwamen de eerste naturisten vakantie houden op het eiland om daar ongestoord te genieten van de gezonde zeelucht en de stranden. Anno 1932 was het naturisme op het eiland was niet per definitie naakt. Er werd gesport, gewandeld en gezond gegeten waarbij zo weinig mogelijk kleding werd gedragen. Zowel mannen als vrouwen hadden toegang tot de gymnastieklessen die in de ochtend in open lucht werden georganiseerd hetgeen voor deze tijd revolutionair was. De bouw en de inrichting van het dorp liepen niet heel voorspoedig maar Heliopolis nam vaste vormen aan en is vandaag de dag het oudste naturistencentrum van Frankrijk. De Franse marine maakte ondertussen aanspraken op een groot deel van het eiland waardoor het naturistische gebied in de loop der jaren werd gereduceerd tot slechts 10% van de totale eilandoppervlakte. Vandaag is dat kleine deel nog steeds bewoond door een honderdtal vaste bewoners. Van de marine heb je absoluut geen last en het verboden gebied lijkt meer op een natuurreservaat dan op een militaire basis van waaruit soms buiten het vakantieseizoen missielen worden getest. Heliopolis bestaat nu al meer dan 80 jaar en het lijkt of de tijd heeft stilgestaan sinds de oprichting. De kleine basisschool heeft een paar jaar geleden pas zijn deuren gesloten. Voertuigen zijn niet toegestaan op enkele strikt noodzakelijke auto’s na zoals een personenbusje, een kleine vrachtwagen en de auto van de klusjesman. Elektriciteit is pas aan het eind van de jaren ’80 aangelegd en lang niet alle paden zijn verhard. ’s Avonds zijn deze wegen niet verlicht waardoor het aardedonker is. Op 15 kilometer van de kust is hier dan ook geen lichtvervuiling en heb je de kans om de enorme melkweg te observeren terwijl je op de achtergrond kleine uiltjes naar elkaar hoort roepen. Het enige toegankelijke zandstrand is te bereiken via een 650 meter lang pad dat vanaf de haven over de rotsen leidt. Langs het pad staat een bord waarop duidelijk wordt vermeld dat naakt zijn verplicht is. Dit is vastgesteld middels een gemeenteverordening dus het is ook echt verplicht. Het strand waar je op uitkomt heet de Plage des Grottes en is niet groot maar het ligt aan een ondiepe baai waar je heerlijk in kunt zwemmen. Snorkelend is er in het heldere water veel vis te ontdekken. Voor degenen die niet naar het strand willen maar wel graag zwemmen en zonnen zijn er elders langs de zee op de rotspartijen plekjes aangelegd waar je kunt neerstrijken op een harde maar vlakke ondergrond. De Bain de Diane, les Pierres Plates en les Moines zijn hier voorbeelden van. Ook hier staat het waarschuwingsbord: naturisme is verplicht! Boven de rotsen begint een natuurreservaat met smalle paden en verwilderde struiken. De begroeiing is weelderig en lijkt subtropisch met de vele cactussen, vetplanten, oleanders, palmen en eucalyptusbomen. Deze zelfde vegetatie omringt je ook tijdens de wandelingen over de bewoonde delen van het eiland. Met uitzondering van de haven is het dragen van kleding langs de waterkant niet toegestaan. Op de paden over het eiland en bij de accomodaties is het naakt zijn gebruikelijk: het is immers een naturistencentrum. Er is echter geen sprake van overdreven en fanatiek nudisme. Als het koud wordt trekken mensen kleren aan, zo ook in de avond. Op het dorpsplein, waar zich een paar terrasjes en restaurants bevinden, wordt standaard kleding gedragen of in ieder geval een handdoek om de middel geslagen. Het eiland straalt rust uit en is daarom een geliefde vakantiebestemming voor veel jaarlijks terugkerende bezoekers. In het hoogseizoen geldt de maand juli als de rustige maand. Gezinnen met kinderen genieten dan van strand en zee terwijl liefhebbers van zon en natuur ook heerlijk kunnen ontspannen. De maand augustus is drukker, niet alleen qua mensenaantal maar ook qua activiteit van de mensen. Er wordt dan wat vaker gefeest in de hotels en de enige nachtclub die het eiland rijk is en de restaurants zijn in de avonden meer gevuld dan de maand ervoor. Ile du Levant heeft in meer dan 80 jaar een zekere mate van primitiviteit behouden maar heeft toch het nodige comfort te bieden. Er is weliswaar een camping aanwezig op het eiland maar veel pittoresker en prettiger zijn de vele woningen en kamers die te huur worden aangeboden. Veel daarvan hebben een onneembaar uitzicht op de zee, de kust of het eiland Port-Cros dat op een kilometer varen ligt. Hier geldt niet alleen authentiek naturisme maar ook volledig naturisme. Dit laatste omdat het accent niet enkel ligt op het bloot zijn maar ook op een verblijf in een natuurlijke en sociale omgeving. De azuurblauwe achtergrond maakt deze entourage helemaal perfect.

'422179' door antwan '422179' door antwan

FrankrijkCote d'Azur

FrankrijkCote d'Azur

Beverrat

antwan

De beverrat is een groot knaagdier dat oorspronkelijk uit zuid Amerika komt. In het verleden is hij in Europa terecht gekomen waar hij nu in het wild leeft. Hij leeft voornamelijk in moeras achtige gebieden en leeft van planten en grassen. Deze beverrat kwam ik tegen in een van de kleine meertjes van de Camargue.

'313520' door Lizatjj '313520' door Lizatjj

FrankrijkCote d'Azur

FrankrijkCote d'Azur

Watervallen in Gourdo

Lizatjj

Deze foto is getrokken aan de watervallen vlakbij Gourdon. Op verschillende plekken kan je er naartoe kijken, in onder andere Bar-sur-Loup en beneden aan de waterval kan je erin zwemmen (Le pont du Loup). De kracht die vanuit deze waterval kwam, was gigantisch.

'497497' door RoyanvanVelse '497497' door RoyanvanVelse

FrankrijkCote d'Azur

FrankrijkCote d'Azur

Monsterachtig en mooi

RoyanvanVelse

Monsterachtig en mooi tegelijk hangt hij tegen de stroming in tegen een achtergrond van blauwe oneindigheid, schuw en nieuwsgierig, af en toe zijn rugkam overeind zettend om indruk te maken. Het moment erop strijkt hij comfortabel neer op de rotsen, waarbij hij met beide ogen de omgeving in de gaten blijft houden: de bruine tandbaars. De beste manier om hem te bewonderen is tegen de stroming in. Dan heb je de meeste kans dat hij niet schrikt van het geluid dat je maakt onder water. Niet zo heel lang geleden vreesde men dat de tandbaars weldra uit zou sterven. Er was veel op gevist en in het noordwestelijke deel van de Middellandse Zee waren tandbaarzen schaars geworden. Er waren toen bijna geen mannetjes meer waardoor de voortplanting ernstig bedreigd werd. Net als vele andere vissen begint de tandbaars het leven namelijk als vrouwtje. Later pas, als ze meer dan 10 jaar oud is, kan ze van geslacht veranderen. Wanneer er echter bijna geen soortgenoten meer zijn, blijven de vrouwtjes zoals ze zijn en komt er geen nageslacht. Er moeten immers mannetjes zijn om de eieren te bevruchten. Gelukkig hebben beschermende maatregelen ervoor gezorgd dat de populatie tandbaarzen groeiende is en je ze weer tegenkomt op plekken waar ze geheel verdwenen waren. Met een gewicht tot ruim 60 kilogram kan een tandbaars behoorlijk indruk op je maken. Het is één van de grotere vissen langs de Zuid-Franse kust maar hij is totaal ongevaarlijk. Hij is zelfs erg benaderbaar. Soms kun je er gewoon op wachten tot hij komt kijken wat je aan het doen bent. Met wat geluk wordt hij wel 40 jaar oud. Het lijkt erop dat dit voor veel exemplaren nu ook gaat lukken. (bron: het door mijzelf geschreven boek 'Onderwaterleven in de Middellandse Zee')

'553722' door RoyanvanVelse '553722' door RoyanvanVelse

FrankrijkCote d'Azur

FrankrijkCote d'Azur

Haai in wording

RoyanvanVelse

Ook in de Middellandse Zee zwemmen haaien. Dat is niet heel verwonderlijk wanneer je de diepte en de temperatuur van de zee alsook de diversiteit en veelheid aan vissen in ogenschouw neemt. Ook uitheemse soorten zien soms de kans om binnen te dringen via de Straat van Gibraltar of het Suezkanaal. Gelukkig zijn lang niet alle haaiensoorten gevaarlijk. En om überhaupt een haai tegen te komen in die zee moet je al heel veel geluk hebben. De meeste houden zich op in open water, of op grote dieptes dicht bij de bodem. Zo ook de hondshaai, een kleine ongevaarlijke soort die bij voorkeur verblijft op de zandbodem en niet zo heel vaak het ruime sop kiest. Behalve in de Middellandse Zee komt hij ook voor van de kust van Noorwegen tot aan Afrika. Als je al de kans hebt om een haai te treffen, is het meestal een hondshaai. Deze soort is niet bepaald groot, maar met zijn vijf kieuwopeningen aan weerszijden van de kop wel degelijk herkenbaar als echte haai. De prooien waar hij op jaagt zijn schaaldieren, schelpdieren, wormen en af en toe kleine vissen. Jagen doet hij bij voorkeur in het donker of in de schemering, waardoor de kans om hem tegen te komen nog kleiner is. Wat je vaker dan de haai zelf tegenkomt zijn de eieren (zie foto). Deze witte rechthoekige eieren van zo’n 7 centimeter lang hangen in algen en waaierkoraal, wachtend tot ze uitkomen. De broedperiode duurt wel 200 dagen. Wanneer de moederhaai de eieren wil leggen zwemt ze rakelings langs koraal en algen. Aan de hoeken van het ei zitten weerhaken. Wanneer het ei met de achterkant uit het lichaam van de haai langs een obstakel sleept en de achterste weerhaken daarin verstrengeld raken, wordt het ei uit de haai getrokken en bevestigen de voorste haken zich vervolgens ook aan het obstakel. Het ei hangt vanaf dat moment stevig genoeg om de lange incubatie aan te gaan. Langzamerhand verschijnt het embryo in het ei, steeds herkenbaarder, zo ook op deze foto, en na ruim 100 dagen komt het in contact met zeewater. Dan duurt het nog eens ruim 100 dagen voordat het 10 centimeter lange hondshaaitje het 16 graden warme eitje verlaat en de zee in zwemt, zijn nieuwe leven tegemoet. Omdat de eieren vreemd afsteken tegen de omgeving denken mensen soms dat ze er niet thuishoren, of dat het oude visdobbers zijn. Te vaak worden de eieren dan meegenomen naar de oppervlakte als souvenir. Dit betekent een onherroepelijke dood voor het embryo. Voor alles onder water geldt feitelijk: kijken maar niet aankomen. Een andere bedreiging voor deze haaiensoort vormt de visvangst. De hondshaai is eetbaar en wordt om de consument niet af te schrikken geserveerd als zeepaling of zelfs zalm. Het leukst is deze vis uiteraard levend en onder water: nieuwsgierig, het kopje omhoog, met zijn vlekkenpatroon, rustend op het zand.

'499630' door RoyanvanVelse '499630' door RoyanvanVelse

FrankrijkCote d'Azur

FrankrijkCote d'Azur

Een wrak ontdekken

RoyanvanVelse

Ik heb inmiddels best veel wrakken mogen bekijken onder water. De schepen van de eerste wereldoorlog in het Schotse Scapa Flow, die van de tweede wereldoorlog in Normandië en Malta, de reusachtige olietanker Amoco Cádiz in Bretagne. En zo zijn er nog wel meer. De diepste hiervan (de Léopoldville in Normandië) lag op maar liefst 58 meter. Maar het mooiste, het leukste en het fijnste wrakje is toch dit schip, de Benzène, gezonken in 1967 in de haven van Ile du Levant, een eilandje voor de kust van Hyères. Samen met een ander wrak werd het daar afgezonken als golfbreker ter bescherming van de kleine haven. Het ligt niet zo diep (maximum 6 meter) waardoor veel duikers er helemaal geen interesse in hebben. Er wordt dan ook niet op gedoken. Behalve door ons. Het licht is prachtig zo vlak onder de oppervlakte, er zit heel veel klein leven en soms komt er wat groters voorbij. Op deze foto zijn we het wrak aan het opmeten om er een onderwaterkaart van te maken.

'496765' door RoyanvanVelse '496765' door RoyanvanVelse

FrankrijkCote d'Azur

FrankrijkCote d'Azur

De oudste vis

RoyanvanVelse

Meer dan 5 miljoen jaar geleden was de Middellandse Zee een groot gat waar bijna geen water meer in stond. De zee was opgedroogd. Water uit de Nijl en de Rhône stortten kilometers diep deze leegte in en groeven canyons door de voormalige zeebodem. Er lagen stapels zout van wel 10 meter hoog en er waren nog kleine waterpoeltjes met een hoog zoutgehalte waar weinig soorten in konden overleven. Eén van de sterke vissen die stand wist te houden was dit oranje vlaggenbaarsje. Toen er ter hoogte van Gibraltar een breuk ontstond duurde het 100 jaar voordat de zee weer gevuld was met water uit de oceanen. Het waterniveau in de wereld daalde met een paar meter om de ruim 5 kilometer diepe zee te vullen. Het vlaggenbaarsje zwemt nog steeds vrolijk rond als één van de oudste bewoners. Hij gedijt altijd in grote scholen op een diepte van 20 meter. Ik heb er jaren over gedaan om hem eindelijk eens mooi op de foto te krijgen. Op 20 meter heb je minder licht, die vlaggenbaarsjes bewegen de hele tijd, maar eindelijk is het gelukt! Een prachtig prehistorisch dier.

'418280' door antwan '418280' door antwan

FrankrijkCote d'Azur

FrankrijkCote d'Azur

Massif des Calanques

antwan

In het zuiden van Frankrijk, tussen de plaatsen Marseille en Cassis ligt Frankrijks nieuwste N.P. het Massif des Calanques. Calanques zijn witte kalksteenformaties die de kuststrook vormen. De diepe inhammen vormen heerlijke zwemplekjes en idyllische strandjes. Het park is alleen wandelend vanuit Cassis of Marseille te bezoeken of met een 2 uur durende boottocht. In totaal zijn er in de 20 km brede kusstrook 13 baaitjes te vinden, de een nog mooier dan de ander. Wij vonden het heerlijk om zowel wandelend als per boot dit gebied te verkennen omdat je zo een totaalbeeld krijgt van dit schitterende plekje in zuid Frankrijk.

'498130' door RoyanvanVelse '498130' door RoyanvanVelse

FrankrijkCote d'Azur

FrankrijkCote d'Azur

Barracuda!

RoyanvanVelse

Een jaar of 20 geleden kwamen ze bijna niet voor in het noordelijke deel van de Middellandse Zee. Het was alsof de soort daar uitgestorven was of zelfs nooit was geweest. En ineens, langs de kusten van Zuid-Frankrijk, zwommen de eerste verkenners rond, in kleine groepjes, slank, lang, zilver van kleur, met verticale strepen op de flanken: barracuda's. Familie van de tropische barracuda, kan deze soort, Sphyraena sphyraena, zo'n 1,60 meter lang worden. Inmiddels, jaren later, zwemmen ze rond in scholen van honderden tot wel duizend exemplaren. Van bovenaf gezien zijn ze donker waardoor ze niet opvallen tegen de bodem van de zee en daarin lijken op te lossen. Van onderaf echter glinsteren ze, zilver afstekend tegen het blauwe water, soms opgaand in de glinsteringen van de oppervlakte en daardoor weer verblindend onzichtbaar. Met z'n honderden vormen ze voor duikers een waar spektakel waarin de kleuren zilver en blauw elkaar afwisselen en elkaar uit lijken te dagen. Ook al kunnen ze tot 100 meter diep zakken, vaak zwemmen ze niet ver onder de oppervlakte, tussen 10 en 15 meter maar, in die grote scholen, waarbij ze elkaar volgen en de voor hen kenmerkende spiralen vormen. Ze draaien dan om elkaar heen naar boven toe, om daarna weer hun koers te vervolgen in de stroming. Barracuda's zijn pelagisch, hetgeen inhoudt dat ze in open zee leven. Het zijn ook nog eens predatoren, jagers dus, met een slechte reputatie. Met hun scherpe tanden, cilindrische lichaam en grote ogen zijn het echte hunters. Menig duiker blijft dan ook netjes uit de buurt als er barracuda's in aantocht zijn. Die reputatie is onterecht. Een duiker kan heel dicht bij zo'n school komen en wanneer hij of zijn niet al te veel beweegt, kan er ook moeiteloos de school in worden gedoken. Een muur van barracuda's opent zich dan als er rustig bijna tegenaan wordt gezwommen, waarna naar binnen kan worden gegaan en de duiker helemaal omringd wordt door die roofvissen. In het begin houden ze nog wat afstand, zwemmen ze met een boogje om de duiker heen, maar wie zich weet te gedragen, wordt opgenomen in de groep. Ze scheren dan rakelings langs de duiker heen. Het is bijna een uitnodiging om verder mee te zwemmen in de school en ze te vergezellen in een reis in het Grote Blauw. En wanneer je te midden van al dat zilver zwemt, voel je ook niet zo'n ontzettende behoefte om er van weg te zwemmen. Luchtvoorraad, duiktijd en koers zijn hierbij echter wel weer wat belemmerende factoren en na een paar keer kijken op de meters komt het besef dat een duiker echt geen barracuda is en dat dit verblijf eindig is. Een sprookje van drie kwartier, adembenemend, even op bezoek bij gastvrije wezens in een heel andere wereld.

'448062' door Dirk-Jan '448062' door Dirk-Jan

FrankrijkCote d'Azur

FrankrijkCote d'Azur

Corniche Moyenne

Dirk-Jan

Tussen Nice en Monaco liggen drie binnenwegen: de Corniche Basse, Moyenne en Grande, samen de “Trois Corniches”. De Corniche Basse ligt direct langs de kust. De Corniche Grande is de hoogstgelegen weg, die door de bergen voert. Wij kozen voor de Corniche Moyenne, die halverwege de berghelling voert. Vanaf deze weg heb je een schitterend uitzicht op de azuurblauwe Méditerranée beneden, hier op de baai bij Villefranche-sur-Mer.

'500895' door RoyanvanVelse '500895' door RoyanvanVelse

FrankrijkCote d'Azur

FrankrijkCote d'Azur

Paradijsje dichtbij

RoyanvanVelse

Soms hoef je niet heel ver te reizen om een stukje paradijs te ontdekken. In dit geval ligt het op 1300 km van Nederland, op het eilandje Port-Cros, in die prachtige Middellandse Zee. Dit is het uitzicht vanaf de Plage de la Palud, op een half uurtje lopen vanaf de kleine haven. Geen makkelijk pad maar het uitzicht wat je vervolgens hebt is zeer de moeite waard. Voor dit strandje ligt iets unieks: de sentier sous-marin. In het heldere water kun je hier fantastisch snorkelen terwijl bordjes onder water je vertellen wat je kunt zien. Bepaalde vissoorten, zeesterren, zee-egels, neptunusgras, sponzen.

'418779' door Bluebird '418779' door Bluebird

FrankrijkCote d'Azur

FrankrijkCote d'Azur

Pasteldorpje

Bluebird

Menton aan de franse riviera. Een kunstwerk van kleine straatjes, torentjes, uitzichten en mooie pasteltinten. 1 van de mooiste en authenthiekste stadjes aan de franse zuidkust.

'535797' door RoyanvanVelse '535797' door RoyanvanVelse

FrankrijkCote d'Azur

FrankrijkCote d'Azur

Love story

RoyanvanVelse

Dit soort foto's maak je niet vaak: duiker en tandbaars die zo innig zijn met elkaar. Vrienden voor het leven lijkt het wel. Het was een mooie duik vanochtend en de vissen werkten goed mee. Eerst viel deze de gele badeend nog aan, maar daarna was zij een en al genegenheid.

'194184' door Bluebird '194184' door Bluebird

FrankrijkCote d'Azur

FrankrijkCote d'Azur

Postbode Zuid...Frank

Bluebird

In Menton hebben de postbodes het in de zomer niet gemakkelijk. De temperaturen lopen 's ochtends al snel op en de straatjes lopen omhoog en weer omlaag.

'502559' door RoyanvanVelse '502559' door RoyanvanVelse

FrankrijkCote d'Azur

FrankrijkCote d'Azur

Massief van de Moren

RoyanvanVelse

Laatste vakantiedag en één van de laatste foto's van de zomervakantie dit jaar, genomen vanaf het terras van ons huis waar we met vrienden een mauresque drinken. Een mauresque is een apéritif met Pastis, een vleugle amandelsiroop, koud water en ijsklontjes. Amandelsiroop zou door de Moren geïntroduceerd zijn, en vandaar de naam 'mauresque': op z'n Moors. De Moren, islamitische Arabieren, teisterden Frankrijk, Spanje en Portugal tot rond het jaar 1500. Toen werden ze eindelijk verjaagd. Hun invloeden zijn echter nog steeds zichtbaar in Zuid-Frankrijk en in Iberië: je vindt de Moren terug in de architectuur en veel donkere huiden hebben dat aan de Moren te danken. Op de foto is een deel van het Massif des Maures te zien, een bergketen die voert van Hyères naar Fréjus en is vernoemd naar de Moren. Op de foto liggen de bergen bij Giens en Hyères en het geheel is genomen vanaf Ile-du-Levant, het meest oostelijke van de eilanden van goud.

'512596' door RoyanvanVelse '512596' door RoyanvanVelse

FrankrijkCote d'Azur

FrankrijkCote d'Azur

Stofzuigers van de ze

RoyanvanVelse

Je ziet hier een school diklipharders die aan het worstelen is in de stroming. Deze vissen kom je overigens ook in Zeeland tegen. De zon breekt door de wat woelige oppervlakte heen en des te dieper je komt, des te rustiger de vissen zijn. Meestal verblijven ze vlak onder de oppervlakte, waar ze met de mond open alles wat drijft proberen op te eten. Ze worden dan ook niet voor niets de "stofzuigers van de zee" genoemd.

'187122' door Dragonfly '187122' door Dragonfly

FrankrijkCote d'Azur

FrankrijkCote d'Azur

Egeltje

Dragonfly

Toen we geritsel hoorde bij ons tentje besloten we een poolshoogte te nemen, je weet tenslotte maar nooit wat er binnekruipt? Dit was het resultaat.

'499751' door RoyanvanVelse '499751' door RoyanvanVelse

FrankrijkCote d'Azur

FrankrijkCote d'Azur

Hét uitzicht

RoyanvanVelse

In mijn laatst verschenen roman 'Het Konigszwaard' staat de Franse troonopvolger rond 1700 op exact dit punt en heeft hij hetzelfde vergezicht als op deze foto. Alleen zonder al die jachten. Het is op het eiland Port-Cros, voor de kust van Hyères en Le Lavandou. De kleine haven ligt in de zomermaanden vol met jachten. Rechts zie je het Fort du Moulin liggen, dat nog steeds bewoond wordt. Ik heb het voorrecht gehad om het eenmaal van binnen te mogen bezoeken, als enige buitenstaander waarschijnlijk, en alleen maar omdat ik er een roman over aan het schrijven was. Verderop ligt het eiland Bagaud. Vier oude artilleriestellingen uit de 17e eeuw liggen verscholen tussen de struiken en herinneren aan de tijd dat de eilanden een verdediging vormden voor de grote marinehaven Toulon, waar de zonnekoning zijn grote vloot had geankerd. Dezelfde zonnekoning die later Michiel Adriaanszoon de Ruiter zou doden tijdens een zeegevecht en hem daarna alsnog zou eren wegens zijn kwaliteiten. Het eiland Bagaud is een broedgebied voor zeldzame vogelsoorten en het is absoluut verboden om daar aan land te gaan. Aan de noordpunt van het eiland vindt in de maand september het paringsritueel van adelaarsroggen plaats. Ik ben er een paar keer getuige van geweest. Prachtig gewoon. Nog verder naar achteren zie je de contouren van het grotere eiland Porquerolles. Port-Cros is overdag druk omdat het een natuurreservaat is en je er prachtig kunt wandelen. Er zijn maar weinig overnachtingsmogelijkheden dus zodra de laatste pendelboot is vertrokken rond 1900 uur wordt het heel rustig en ben je gewoon onder elkaar. Dan geniet je in het zonnetje van een pastis en heb je het eiland voor jezelf.

'489478' door sgtravel '489478' door sgtravel

FrankrijkCote d'Azur

FrankrijkCote d'Azur

Haven van San tropez

sgtravel

Bij een vakantie in zuid Frankrijk mag een bezoek aan San tropez niet worden overgeslagen. Natuurlijk kun je je vergapen aan de grootste jachten ter wereld, maar de smalle straatje zijn ook erg fotogeniek. Het hart van deze plaats is natuurlijk de haven met zijn vele schilders en terrasjes, waar je lekker tot rust kunt komen met een drankje !!

'499994' door RoyanvanVelse '499994' door RoyanvanVelse

FrankrijkCote d'Azur

FrankrijkCote d'Azur

Het mondaine...Saint-

RoyanvanVelse

Toen ik in Saint-Tropez was leek het me leuk om een vliegtuig te huren (C-172) en de omgeving eens van boven te aanschouwen. Dat kon vanaf La Môle, het vliegveld van Saint-Tropez. Ik had mijn moeder overtuigd om mee te vliegen en die heeft de schrik nog in de benen zitten van die vlucht. De startbaan is dan wel vrij lang maar wordt begrensd door bergen. Dus voor de take-off moet je vol gas geven met de voeten op de remmen. Je bouwt dan vermogen op en op een gegeven moment laat je alles los en word je als het ware gekatapulteerd richting bergen. Steile klim, scherpe bocht naar rechts om de berg te ontwijken, veel turbulentie en mijn moeder werd niet heel erg blij van de raampjes van de oude kist die open en dicht klapperden door de schokken. Boven eenmaal was het rustig en absoluut schitterend om over de stad heen te vliegen en de omgeving te verkennen. Snel een paar fotootjes tussendoor zoals deze. Na de magische rust was de landing wel weer een uitdaging. Nog een berg tijdens de approach die je weer moest ontwijken, maar erg leuk. Mijn ouders heb ik vorige maand weer meegenomen voor een dagje vliegen naar Texel. Ze durven gelukkig weer :)

'534177' door RoyanvanVelse '534177' door RoyanvanVelse

FrankrijkCote d'Azur

FrankrijkCote d'Azur

Hello, is it me you'r

RoyanvanVelse

Het water is koud geworden ineens. De storm heeft maar twee nachten geduurd maar toch is de watertemperatuur gezakt van 22 naar 17 graden. En onder water is het nog wat onstuimig. Veel vissen verschuilen zich dan ook in de luwte van de stroming. Deze tandbaars, dit meisje, zwemt eerst voor mij weg. Maar ook zij voelt zich blijkbaar wat eenzaam in de blauwe en ogenschijnlijk verlaten zee. Al snel hangen wij tegenover elkaar. Ze zwaait met haar vin om wat aandacht te trekken. Zoek je misschien naar mij? Zal ik voor je dansen op de bewegingen van de stroming? Wil jij even bij mij blijven? Ik zou haar aan kunnen raken, ik zou haar kunnen strelen, maar zoiets doe je niet tijdens een eerste ontmoeting. Haar ogen rollen en observeren mij en houden tegelijkertijd de omgeving in de gaten. Misschien komen er nog meer speelkameraadjes voor haar. Heel lang zweven wij gewichtloos en in stilte om elkaar heen. Maar uiteindelijk ben ik degene die de magie verbreekt. Ik moet verder want mijn plaats is elders. En terwijl ik aanstalten maak om weg te zwemmen draai ik mij nog even om en beloof haar snel weer terug te komen. En weer zwaait ze naar mij met haar gracieuze vin en haar betoverende blik. Naar wie zoek jij?

'412155' door corriebalten '412155' door corriebalten

FrankrijkCote d'Azur

FrankrijkCote d'Azur

Brommeren..

corriebalten

De naam Cote d'Azur is uitgevonden door de Franse schrijver Stephen Liegard, die in 1887 een boek schreef over de kuststrook die hij Cote d'Azur noemde. Schitterende rode rotsen omhelzen kleine baaitjes.

'558679' door RoyanvanVelse '558679' door RoyanvanVelse

FrankrijkCote d'Azur

FrankrijkCote d'Azur

Charlotte

RoyanvanVelse

Charlotte Canard is de mascotte van ons duikteam. Ze duikt regelmatig mee en ze heeft onderhand zelfs al 4 duikbrevetten op haar naam staan. Onlangs verscheen er een artikel over haar in een Nederlands duikblad en een Frans duikmagazine vroeg vorige maand om een interview. Jaja, de grote badeend wordt beroemd. Haar leven gaat niet helemaal over rozen want op een diepte van 58 meter is zij de achterkant van haar lijf kwijtgeraakt. Door de druk implodeerden staart en achterwerk. Tegenwoordig wordt ze dus alleen nog maar van voren gefotografeerd :) Maar ze snatert er wat op los en laat zich graag fotograferen onder water.

'501681' door RoyanvanVelse '501681' door RoyanvanVelse

FrankrijkCote d'Azur

FrankrijkCote d'Azur

Vrienden

RoyanvanVelse

De moderne techniek en de digitalisering hebben toch de nodige voordelen: vanochtend heb ik deze foto genomen en nu staat hij al online. Rondom het eiland Port-Cros aan de Franse zuidkust waren de tandbaarzen een jaar of 20 geleden vrijwel uitgestorven. Nu zwemmen er zo'n 500 rond en als je rustig aandoet kun je ze ook redelijk dicht benaderen. Dat kan dan zulke foto's opleveren. Mijn buddy Jochem zwemt met hem mee terwijl ik maar blijf klikken, zonder van koers te veranderen, zodat de baars zich niet bedreigd voelt. Toen we met z'n drieën bijna tegen een rots aanzwommen boog de tandbaars af en was deze fotosessie afgelopen.