Lake District reisblogs

Heb ik dat? Part 1: voorgeprogrammeerde paarden

Kymmie was er (tot 12 feb 2005) Gepost op 27 nov 115 reacties

Het is nu heerlijk guur weer buiten en dus perfect de tijd om lekker warm bij de kachel een blog te schrijven. Voor de mensen die mij niet kennen, ik ben een zeer avontuurlijk persoon maar tegelijktijd ook erg lomp en onhandig soms. Ik wil graag mijn onhandige avonturen met jullie delen waarvan dit het 1e deel is.

Pucon, het outdoor slash backpackersoord van het Lake en Vulcano district. Bij uitstek het dorp waar je je adrenaline kwijt kunt. Is het niet tijdens het beklimmen van de Villarrica vulkaan dan kan dat wel tijdens het raften op een van de ijs koude bergrivieren.

Raften en de vulkaan beklimmen stonden zeker op mijn programma, maar ik besloot het de eerste dag nog even rustig aan te doen. Paardrijden leek mij een goede optie. Op zich niet zo heel avontuurlijk, maar toch (letterlijk) met je hele lichaam bezig zijn. Waar ik echter al bang voor was, bleek ook waarheid. Iedereen kreeg een voorgeprogrammeerd paard onder z'n kont geschoven. Je weet wel, zo'n paard wat al 100x dezelfde route had gelopen. En ook al zou je de teugels niet vasthouden dan ging het lieve beestje toch wel z'n weg.

Nadat alle paarden op lengte werden aangemeten gingen we op pad. Na 5 minuten begon mijn paard al last van stuiptrekkingen te krijgen. Z'n hoef zat blijkbaar niet goed. Dat is natuurlijk hartstikke pijnlijk voor zo'n dier en al snel besloot een van de gidsen terug te galopperen om een ander paard op te halen. Ik dacht, nou dat begint al lekker....

Na een korte pitstop van 5 minuutjes gingen we verder. Ik merkte al snel dat ze niet meer de tijd hadden gehad om de route bekend te stellen bij dit paard. Mijn paardrijkunsten zijn op zich redelijk en ik maakte me dan ook geen zorgen.

Het was een prachtige route door de bergen en heuvels rondom de meren van Pucon. Vlak voor de lunch daalden we af naar de rivier die beneden stroomde. Machtig mooi om te zien hoe iedereen stapje voor stapje door de rivier waadde. Onze gids had de lunch goed voorbereid. Heerlijke broodjes, flesjes drinken en een heerlijk grote meloen waar al snel niks meer van over was.

Met een goed gevulde buik vervolgden wij onze tocht. We zaten net iets over de helft en op de terugweg zouden we de kans hebben om een lekker flink stuk te galopperen. Het uitzicht was prachtig onderweg!! Dit was genieten.

Eenmaal aangekomen bij een grote open vlakte stopte de gids en begon ons streng toe te spreken. We moesten allemaal rechts aanhouden. Dat betekende de teugel naar rechts trekken voor diegene die onderweg niks hadden gedaan omdat hun paard toch wel de rest volgde. No probs! Maar, zei ze, er is echter 1 paard dat op deze vlakte absoluut niet luisterd en diegene moet dan ook z'n paard echt goed aanpakken. Kim, that's your horse.........SLIK!!! Om de een of andere onverklaarbare reden had mijn paard heel erg de neiging om op die vlakte naar links te gaan......en dat was te merken!!! Ik denk zelf dat hij daar gewoon een geheim liefje had zitten. Tja geef zo'n paard dan eens ongelijk ;-) Nee, zonder gekheid, ik heb flink moeten werken om hem achter de rest aan te zien krijgen. Ten eerste ging hij al vanzelf in galop en ten tweede..... Hij was gewoon stronteigenwijs. Ik was blij toen we de overkant van de vlakte hadden bereikt en ik er nog op zat.

Ik had het over rustig aan beginnen???? De dag erna mocht ik nog lekker nagenieten van alle spierpijn en heb die dag maar besloten om lekker te gaan chillen in een van de vulkanische hotsprings. Doe mij de volgende keer toch maar zo'n voorgeprogrammeerd paard! ;-)

Kymmie Positie 3325 (20 p.) Lid sinds 25-09-2011 Foto's en tips: 145 Blogs: 8 Fans: 6

Foto's bij deze blog

blogfoto nr. 1
Me and my horse
blogfoto nr. 2
De heerlijke lunch.....met meloen!
blogfoto nr. 3
Een van de rivieren waar we doorheen zijn gegaan.
deel dit artikel met je vrienden:

Andere blogs van deze gebruiker

Kamperen op z'n Zuid Afrikaans
4 2
Gepost op 27 december
Zuid-Afrika West Kaap
Potholes, hiken en chillen (deel 2)
0 3
Gepost op 17 december
Zuid-Afrika Drakensbergen
Potholes, hiken en chillen (deel 1)
1 2
Gepost op 17 december
Zuid-Afrika Drakensbergen

Reacties bij deze blog

corriedewinter

Door: corriedewinter • Geplaatst op

Ha, wat een goed verhaal. Ik leef met je mee. Zo'n paard had ik in Costa Rica: in de stromende regen wilde hij de gladste paadjes af. Ik heb het gered, maar je moet niet vragen hoe..

nita92

Door: nita92 • Geplaatst op

ha mooi verhaal, laat die andere onhandige avonturen maar komen :-)), superleuk overigens om te doen paardrijden in dat soort gebieden, ooit eens in Amerika en Costa Rica gedaan, was geweldig, mooi beschreven Kim

sidonius

Door: sidonius • Geplaatst op

Mooi en herkenbaar verhaal Kim, en prachtige foto's. Ik heb nu al twee keer beleefd dat mijn paard er tijdens een tocht in galop vandoor ging, gelukkig bleef ook ik er op. Wat een coole beenbeschermers hebben jullie gekregen zeg!

EvanderHel

Door: EvanderHel • Geplaatst op

Haha, zie het zo voor me! Dat laatste zou trouwens ook een leuke activiteit geweest kunnen zijn: met een temperamentvol paard over de hotsprings springen ;-D
Ben nieuwsgierig naar deel II!

schenkel

Door: schenkel • Geplaatst op

Ja dat heb je geweten en gevoeld.Ik weet er alles van hou beslist niet van paard rijden en doe het echt nooit meer!!!!! Leuk verhaal.

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.