Californie reisblogs

RENNEN VOOR JE LEVEN !!

moma was er (tot 08 okt 2008) Gepost op 20 mrt 1013 reacties

Ons driedaags verblijf in Curry Camp Yosemite zullen we ons hele leven niet meer vergeten!
Terwijl we ’s middags teruglopen van onze wandeling naar de Upper Fall horen we ineens een gerommel in de vallei. Al snel komen we tot de conclusie: er zijn wat stenen naar beneden gekomen. We lopen rustig door, maar wanneer we het Camp naderen, dat direct onderaan een van de hellingen van de vallei ligt, en we zien dat er linten zijn gespannen en we er niet meer door mogen, begint onze hartslag toch iets te stijgen. Al snel wordt echter het sein meester gegeven en we mogen naar onze cabin. Dit is een soort tent met een houten frame en bespannen met tentdoek. Wij zijn met z’n vieren; ikzelf, Marc en mijn ouders. Nadat we hebben gedoucht zoeken we een ranger op. De man die we spreken heeft een aantal strepen op zijn uniform, dus dat zit wel goed. We vragen wat er precies is gebeurd en vooral of het nog een keer kan gebeuren. De ranger vertelt dat door de hevige regenval van de afgelopen week en het vervolgens opvriezen van dat water vanaf 1600m hoogte, ervoor heeft gezorgd dat de spleten in de rotsen zijn gaan uitzetten en de boel hebben losgemaakt. Hij vertelt verder dat alle losse gesteente nu naar beneden is gekomen en dat de kans dat het weer gebeurt even groot is als voorheen. De helling wordt de komende 24 uur in de gaten gehouden en we kunnen rustig gaan slapen. Of toch niet?

De volgende ochtend om een uur of 7, we worden net wakker van de stemmen van de vele kinderen die hier kamperen, gerommel, de grond schud en we weten even niet wat er gebeurt. In een flits gaat het door je heen: dit kan niet en dan ja het is echt waar.RENNEN!!!!!!
In onze pyama’s en op blote voeten zo snel mogelijk weg van het vallende gesteente, samen met de ruim 300 andere kampeerders. Ik zie mijn vader, maar waar Marc en mijn moeder zijn, geen idee. Het enige wat telt is je instinct dat zegt: overleven. Langs het toilet loopt een paadje, maar ik ben ca. 1 mtr verder naar rechts en duik over een hekje het struikgewas in. Geen moment kijk je om je heen, het is alleen maar wegwezen. Even lijkt het stil te worden en kijken we achterom; gelukkig daar zijn Marc en mijn moeder. We zien ook een enorme stofwolk achter ons. Dan begint het weer. Nog meer stenen die naar beneden komen. Weer rennen. Gelukkig dit keer maar even en dan is het stil.

Daar staan we dan in onze pyama’s. Iedereen is stil en de adrenaline pompt door ons lijf. Dan knuffelen we elkaar en zijn ontzettend blij dat we dit hebben overleefd. Achteraf blijkt dat de steenlawine onze cabin tot op 25 mtr is genaderd. Andere cabins die hoger stonden zijn vol getroffen en er is weinig meer van over. Gelukkig zijn er maar 3 lichtgewonen, maar het had veel en veel erger kunnen aflopen.

Marc en mijn vader mogen even terug naar de cabin om de hoogst noodzakelijk spullen te halen en dan maken we er toch maar een mooie dag van. Eerst boeken we een andere overnachting, want het hele Camp wordt geëvacueerd en dan kijken we vanaf Glacier Point, direct boven Curry Camp, welke ravage er is aangericht. De volgende middag om 16.00 uur zijn we aan de beurt en gaan 3 rangers onze spullen uit de cabin halen. We mogen zelf absoluut niet meer in dit gebied komen. We laden alles in onze huurauto en vertrekken naar ons volgende reisdoel.

Maar vergeten doen we dit nooit meer!

moma Positie 2747 (20 p.) Lid sinds 10-09-2009 Foto's en tips: 404 Blogs: 7 Fans: 0

Foto's bij deze blog

blogfoto nr. 1
Zelfs het nieuws was erbij.
blogfoto nr. 2
De hulptroepen zijn gearriveerd. Dit was de dag ervoor, na de ee
blogfoto nr. 3
De cabins worden leeggehaald door rangers. De witte vlek in de h
blogfoto nr. 4
We mogen er niet meer in.
deel dit artikel met je vrienden:

Andere blogs van deze gebruiker

Franz Josef Gletsjerhike
4 4
Gepost op 07 maart
Nieuw-Zeeland Fiordland
Kermispaard
2 2
Gepost op 19 februari
Nieuw-Zeeland Wanaka
She dit it!
4 5
Gepost op 14 februari
Nieuw-Zeeland Queenstown

Reacties bij deze blog

dereizigers

Door: dereizigers • Geplaatst op

Blijkbaar toch erg goede reflexen zo 's ochtends vroeg. Slaap net (niet) uit en dan zo'n reactie. gelukkig kunnen jullie het navertellen, maar vergeten zul je het nooit meer. Geen angst om nog te kamperen bij berghellingen?

GrietBuis

Door: GrietBuis • Geplaatst op

Wat een vreselijke ervaring! Gelukkig hebben jullie het er goed vanaf gebracht.

sidonius

Door: sidonius • Geplaatst op

Oef, wat zullen jullie geschrokken zijn, gelukkig is het goed afgelopen. Er kan je ook van alles overkomen op reis......

Lione Kolsteren

Door: Lione Kolsteren • Geplaatst op

Zo, dat is heftig zeg. Wat goed dat jullie intuitief meteen begonnen te rennen. Weet niet wat ik gedaan zou hebben met de slaap nog in mijn ogen. Fijn dat het zo relatief goed is afgelopen.

Leeu

Door: Leeu • Geplaatst op

Wat een avontuur zeg en wat een geluk hebben jullie gehad. Dit vergeet je idd nooit meer!

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.