| 8.0 / 10 (2 reviews)

St Maarten deel 3 - Het eiland van contrasten, ontdekkingen en frisse kijkjes

Hoofdfoto bij reisverhaal 'St Maarten deel 3 - Het eiland van contrasten, ontdekkingen en frisse kijkjes '
Was hier op 2010-06-12 Gepost op: 24 reacties.
Het heuvelachtige St Maarten is mooi groen en volop in beweging: met meer dan dertig zonnige zandstranden, een scala aan watersporten, winkelcentra en luxe resorts die als reuzenpaddestoelen uit de grond schieten, tiert de jetset welig. Op het eerste gezicht misschien niet de meest voor de hand liggende bestemming om verborgen pareltjes te ontdekken. Want in het hoogseizoen gonst het op sommige dagen van het cruiseschip-minnend publiek, dat als een zoemende zwerm bijen het eiland afstroopt. Om bij het vallen van de avond met scheepsladingen vol met designartikelen en aanverwante taxfree producten aan boord te gaan. Maar Columbus zou Columbus niet zijn, als er niet toch een tamelijk unieke ontdekking gedaan werd.

Wij zijn er in het orkaanseizoen, wanneer de rust op het eiland terugkeert. Tenminste, zolang er geen zware stormen overheen razen... Tijdens een tour aan Nederlandse zijde kronkelt het busje over de met palmbomen, cactussen en flamboyant-bomen omzoomde weg. Tussen de kegelvormige heuvels wisselen jachthavens, mintgroene baaien, Amerikaanse burger- en koffieketens en casino's elkaar in rap tempo af. Ondanks de uitbundige mengelmoes van Amerikaanse, Europese en Creoolse invloeden, die je tevens terugziet in de uiterst gevarieerde keuken, ademt het contrastrijke eiland een zwoel Caribisch sfeertje uit. Met een lekkere trage pas, die we spoedig massaal zullen overnemen. Terwijl het busje hobbelend zijn weg vervolgt, praat gids Fabian honderduit over St Maarten.

Intussen zoek ik wanhopig naar een balans tussen luisteren, kijken en notities maken. Ik werp een blik op mijn papier, waarop volkomen onleesbare tekens staan. De ultieme uitdaging voor de doorgewinterde stenograaf, zo lijkt me. Al vrees ik wel dat hij of zij er ogenblikkelijk propjes mee zou gaan schieten. De balans blijkt volkomen onvindbaar. De grensovergang naar de met tropische vegetatie begroeide Franse zijde gaat dan ook volledig aan mijn blikveld voorbij. Nu is dat sowieso niet verrassend, want meer dan een bordje als markering langs de weg schijnt het niet te zijn. Terwijl dit toch het enige plekje op aarde is waar Nederland en Frankrijk aan elkaar grenzen. Ik zeg uitbuiten die handel! Een heuse grenspost met slagbomen en colonnes streng kijkende douaniers maakt pas indruk!

Vive la France!

Wat wel opvalt zijn de karakteristieke mediterrane huisjes in pasteltinten, die met hun houten veranda's met fleurige bloemen en planten in aardewerken potten sfeervol aandoen. "Do you like the French side?, vraag ik Fabian. Hij haalt lachend zijn schouders op. "If I want to go to France, I'll take Air France and go to France". Tja, zo kun je het natuurlijk ook bekijken. "But I do love this part of the island", gaat hij verder. En daar ben ik het roerend mee eens. Vive la France! Ik vraag waarom het eiland relatief weinig Nederlandse toeristen ziet. "The Dutch are more interested in Curacao, because everyone speaks Dutch there", knipoogt Fabian. We stappen uit bij een idyllisch haventje in de Franse hoofdstad Marigot, waar dure zeiljachten en uit de kluiten gewassen strijkijzers liggen te schitteren onder de goudgele zon.

Laverend tussen rekken vol kleurrijke sarongs, begeef ik me onder het gebladerte van sierlijke julibomen met enorme rood-oranje bloemen naar de marktstalletjes langs de waterkant. Glimlachend vraag ik aan een marktvrouwtje met een prachtig getekend gezicht of ik een foto van haar mag maken, waarna ze slechts haar hoofd schudt. Prima, dan niet. Een vrolijke fruitfoto is ook nooit weg. Ik richt mijn camera erop, maar dan begint het dametje te steigeren. "Dit is mijn fruit", roept ze bits. "Als je daar een foto van wilt maken, zul je het eerst moeten kopen". Aan commercieel inzicht geen gebrek hier. Ik wil reageren, maar de norse uitdrukking op haar verweerde gezicht weerhoudt me onmiddellijk van commentaar en bedremmeld druip ik af.

De ontdekking

Hierna volgt een bezoek aan een tropische vlindertuin, waar felgekleurde vlinders ter grootte van mijn hand naar hartelust rondfladderen. En als we s' middags door de gezellige straten van de Nederlandse hoofdstad Philipsburg wandelen, verdwijnt het akkefietje met het getekende gezicht al snel naar de donkere krochten van mijn geest. Want hier is iedereen opvallend hartelijk en vriendelijk. "Jij woont toch in de Pijp?", vraagt persreisgenote Riet mij later die middag. Ik knik. "Pascale ook", vervolgt ze. Ik wend me tot Pascale en vraag naar haar adres. Bij het horen van de straatnaam schieten mijn wenkbrauwen omhoog. "Welk huisnummer?", vraag ik. "145 A". Mijn ogen vliegen als ruimteschotels aan een ellenlange springveer uit hun kassen. "Dat meen je niet!", breng ik proestend van het lachen uit. "Dan ben je mijn benedenbuurmeisje!".

Kennelijk moest ik eerst helemaal naar St Maarten afreizen om tot de ontdekking te komen dat ik met mijn buurmeisje op persreis ben, met wie ik nota bene al jaren in volledige anonimiteit hetzelfde trappenhuis blijk te delen. En dat op een gastvrij eilandje, waar buren nog beste vrienden zijn en sociale controle heer en meester is. Volgens mij wil het eiland ons iets vertellen. "Ik noem m'n woning niet voor niets mijn bunker", grapt Pascale in een poging de boel te redden. Het wordt er allerminst beter op. Wel lachwekkender. Vervolgens voegt ze er nog een ogenschijnlijk onschuldige opmerking over haar vriezer aan toe, waarmee het verhaal in combinatie met haar bunker in mijn enigszins macabere fantasie een luguber randje krijgt. "Ik geloof niet dat ik hoef te weten wat jij in die diepvrieskist hebt zitten...", zeg ik met een blik die boekdelen spreekt.

Stormachtige plensbui

Nee, ik vermoed dat St Maarten ons met zijn verkwikkende passaatwindje gewoon een frisse kijk op het saamhorigheidsgevoel wil geven, dat bij ons volkje langzaam maar zeker in de vergetelheid is geraakt. En wanneer 's avonds samen met een stormachtige plensbui de groepsdynamiek wederom de kop opsteekt, realiseer ik me dat het eiland dit eigenlijk vanaf dag één al doet. Alleen hield het verkoelende briesje toen siësta, dus probeert St maarten dit nu goed te maken met een flinke hoosbui. Dat krijg je nou van dat individualisme van tegenwoordig. Ik moet die bunker spoedig maar eens met een bezoekje vereren, besluit ik. Alhoewel...

Wordt vervolgd in deel 4...

Lees ook wat aan dit alles vooraf ging in deel 1 (Wat vooraf ging) en deel 2 (Van Columbus naar feitjes, oneliners en versprekingen).


Foto's bij dit blog

Voorvertoning Visser in de haven bij zonsondergang, St Maarten

Visser in de haven bij zonsondergang, St Maarten

Voorvertoning Crew member klimt na een verkoelende duik aan boord van een luxe

Crew member klimt na een verkoelende duik aan boord van een luxe

Voorvertoning Schip in de buurt van de haven, St Maarten

Schip in de buurt van de haven, St Maarten

Voorvertoning Eva alias reisreporter Lola aan het roer van Stars en Stripes, e

Eva alias reisreporter Lola aan het roer van Stars en Stripes, e

Visser in de haven bij zonsondergang, St Maarten

Visser in de haven bij zonsondergang, St Maarten

Crew member klimt na een verkoelende duik aan boord van een luxe

Crew member klimt na een verkoelende duik aan boord van een luxe

Schip in de buurt van de haven, St Maarten

Schip in de buurt van de haven, St Maarten

Eva alias reisreporter Lola aan het roer van Stars en Stripes, e

Eva alias reisreporter Lola aan het roer van Stars en Stripes, e

Het nieuwe Columbus-boek ‘Zuidoost-Azië: 15 reizen weg van de massa’ is uit! Voorinschrijvingsactie: bestel nú voor € 12,50 i.p.v. € 18,95 + gratis verzending.
Het nieuwe Columbus-boek ‘Zuidoost-Azië: 15 reizen weg van de massa’ is uit! Voorinschrijvingsactie: bestel nú voor € 12,50 i.p.v. € 18,95 + gratis verzending.
 

20 reactie(s) bij "St Maarten deel 3 - Het eiland van contrasten, ontdekkingen en frisse kijkjes "

  • profile image comment

    Nog leuker dan het verhaal in het Magazine, doordat een aantal niet geplaatste zinssnedes hier wel te lezen zijn wat het geheel nog leuker maakt. Mooie foto's ook!!

    Door Rsteeghs • geplaatst op 2010-11-05 00:41:25
  • profile image comment

    heerlijk geschreven weer Lola! Laat maar komen die verhalen!

    Door Marjan • geplaatst op 2010-07-10 23:12:11
  • profile image comment

    Een lekker leesbaar verhaal!! Leuk en mooi geschreven!!

    Door Klompie44 • geplaatst op 2010-07-10 16:53:11
  • profile image comment

    Voor het contact leggen met buren zijn dus persreizen ook erg geschikt. Je weet nu waar je kunt aanbellen als je eens een keer zonder iets zit ;-) Zo kwam ik de moeder van mijn buurman in Paramaribo tegen. Niet zo gek want ze komen uit Suriname maar ........ moeder woont al jaren in Hong Kong. Ze was net een weekje op familiebezoek in Nederland geweest, vandaar dat ik haar kende, en was op terugreis naar Hong Kong nog "even" op familiebezoek in Paramaribo. Laat de volgende blog maar komen, ik heb weer genoten!

    Door GrietBuis • geplaatst op 2010-07-08 18:55:29
  • profile image comment

    Ik had het wel gezien hoor,de derde aflevering was van de pers gerold maar weet je wat leuk is?Het bewaren met de gedachte van "ik heb nog iets plezierigs bewaard voor straks"En nu is het straks en is het geconsumeerd. Wat maf om je buurtje tegen te komen aan het andere eind van de wereld...!! Koningin van het korte verhaal....op naar episode vier !!

    Door dianethone • geplaatst op 2010-07-07 23:04:26
  • profile image comment

    Wat leuk weer om te lezen kom maar op met het volgende verhaal

    Door gorke • geplaatst op 2010-07-07 22:46:47
  • profile image comment

    Bedankt weer voor al jullie leuke reacties tot nu toe! Wordt zeer gewaardeerd!!! Groetjes, Eva

    Door Lola • geplaatst op 2010-07-07 20:50:35
  • profile image comment

    Ja, je leert je buren nog eens kennen. En goede buur én verre vriend in één. Leuke verhalen, blijf ons maar verrassen.

    Door dereizigers • geplaatst op 2010-07-07 20:42:48
  • profile image comment

    Het ziet er erg lekker uit daar! En dat samen met je onderbuurmeisje! Leuk geschreven.

    Door droomreis • geplaatst op 2010-07-07 17:06:47
  • profile image comment

    Wat bijzonder, je buurmeisje, dat kan haast geen toeval zijn, haha! Erg leuk geschreven weer Eva

    Door Jan-Petra • geplaatst op 2010-07-06 19:18:22
  • profile image comment

    Super, mooi verhaal! Ik hoop dat ik de ontknoping nog kan meemaken voor vertrek...

    Door sidonius • geplaatst op 2010-07-06 18:41:00
  • profile image comment

    Eerst even een compliment voor de foto's die je bij de blogs hebt geplaatst!! Heel erg leuk, die camera is zo te zien je beste vriend! En ja, dan met je benedenbuurmeisje op reis!!! Hoe bizar!!! Niets is toeval, weet je nog?? Opnieuw een heerlijke blog, je beschrijft het eiland precies zoals ik het me had voorgesteld. Vind het vooral heel knap hoe je de details zo mooi weergeeft!

    Door mama-afrika • geplaatst op 2010-07-06 08:01:13
  • profile image comment

    Erg leuk om te lezen. Op naar deel 4:-)

    Door Leeu • geplaatst op 2010-07-05 22:51:44
  • profile image comment

    Weer heerlijk om te lezen!!!! Wat grappig, Je Buurmeisje. Ga een boek schijven!!!! Super Eva (Lola)

    Door reysigers • geplaatst op 2010-07-05 21:40:01
  • profile image comment

    beter een goeie buur dan een verre vriend....jij had het beiden....

    Door Nancy Carels • geplaatst op 2010-07-05 21:19:50
  • profile image comment

    Waar een reis wel niet goed voor is he? Wat toevallig. Overal kom je wel bekende mensen tegen, maar dit is wel heel bizar!!!!!!!

    Door albertensandra • geplaatst op 2010-07-05 20:29:01
  • profile image comment

    Super weer. Dat is pas vertellen! Kan er wel een heel boek over lezen.....!

    Door Lione Kolsteren • geplaatst op 2010-07-05 19:41:17
  • profile image comment

    ik heb het weer in een adem uitgelezen. Laat de rest maar komen!!

    Door Jelle51 • geplaatst op 2010-07-05 18:59:43
  • profile image comment

    Wat een geweldig vlot lezend verhaal! ps: je ziet er inderdaad wat gespannen uit achter dat grote stuurwiel, maar aan je verhaal te zien loopt de rest op 'eilandtempo'wieltjes. Groetjes!

    Door edwinaverdingh • geplaatst op 2010-07-05 17:57:30
  • profile image comment

    Wat een grappige ontwikkelingen. Je verhaal leest lekker weg het, de laissez faire van het eiland voel je uit het verhaal. Heb jij nog geprobeerd zo'n zeevis binnen te slepen?

    Door Mireille • geplaatst op 2010-07-05 16:26:44

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.