Limburg reisblogs

Wat we al niet doen met onze diertjes (ggmaf)

MathuBloom was er (tot 08 mei 2012) Gepost op 08 mei 125 reacties

Het begon al heel vroeg.
Met de familiedag komen verhalen op tafel: Mathutje van vijf die de oppashondjes (m’n ouders hadden een pension in de zomer) in de poppenbedjes stopte, de eigenaren die terug kwamen van vakantie waren vrolijk verrast. Video’s staan vol met de puppy’s van onze eigen honden die ik in mijn oude babykleertjes hees om ze in een heuse modeshow over de salontafel te paraderen. En dan is er ook altijd nog die foto van dat ene kuikentje dat de pineut was en met een kapje om in een my-little-pony wagentje moest zitten. Allemaal zeer onschuldig, zeer lieflijk en zeer grappig, maar ook een beetje sneu voor die beestjes.

Ik moet bekennen.
Het is niet bij kinderonschuld gebleven. Nog steeds is mijn ouders Koningspoedel soms de dupe van een dansje op twee poten, een vrolijke draai in de armen, een olijk jasje of een smorende knuffel. Dan gaan we op reis naar oma met de auto, mag de hond, parmantig op de achterbank, mee en dan zit hij opeens beteuterd in de gordels. Ze vind het allemaal wel best, ze kent me al acht jaar en is er wel aan gewend. En soms, dat denk ik echt, komt ze me zelfs opzoeken, want ze weet ook dat ik altijd wil stoeien.

Zelfs in het buitenland.
Misschien is het wel gewoon een verslaving, een tic, een niet te stoppen dwang, ik blijf die onschuldige beestjes toetakelen. Hier bijvoorbeeld in Peru, op zoek naar een originele kerstkaart bedenk ik dit idee. De tierelantijntjes worden gekocht en meegesleept. Een lemen huisje in de bergen komt op het pad en als ik die avond ijslollyzakjes mee help vullen en met de tent in de achtertuin slaap is het ook niet meer zo moeilijk om de volgende ochtend te vragen of ik hun schaap mag lenen. De kinderen rennen als een dolle achter het beest aan en giebelen zich suf als de strikjes er in gaan, maar het resultaat is totaal geslaagd.

Het is hartstikke leuk om naar al die beestjes te kijken, maar het is voor veel mensen leuker om iets met ze te doen. Observeren, tellen, vangen, doden, ontleden, eten, er proefjes mee doen, ze dingen aanleren, vertroetelen, aaien, gewoon hebben, er voor zorgen, er op rijden, ze genezen, er geld mee verdienen, sporten, opzetten of dus aankleden. Het is maar net waar je voorkeur ligt.
En ach, zo ver ga ik nu ook weer niet. Vorig jaar op reis door China is het naar volwassenschuldgevoel omgeslagen kinderonschuld weer wat weg geëbd. Daar kom je witte schoothondjes tegen met geel geverfde oortjes en groene bolletjes op de staart, of aangekleed als ballerina’s. Ware pakjes op maat van sportieve jasjes en rode schoentjes met zolen. En vinden ze het nu echt zo erg die beestjes? Ze schudden een keer flink of lopen tien minuten zwaar komisch met hun nieuwe stappers door de plassen, de poten hoog optrekkend. Maar dan is er gewenning en vaak zelfs plezier, omdat de vacht niet zo nat wordt met het regenjasje of de pootjes niet vol zitten met sneeuwklonten door de sokjes. En de liefde? Die krijgen deze beestjes natuurlijk onvoorwaardelijk. Als kinderen worden ze rond gereden en blaffen ze het hoogste woord, tot ook zij dichtgeslibde aderen krijgen van alle koekjes en worstjes (misschien is dat pas de echt zielige kant).

Lang leve het beest, in de natuur, in mijn kleren of op mijn bord.

MathuBloom Positie 9699 (0 p.) Lid sinds 26-01-2011 Foto's en tips: 40 Blogs: 42 Fans: 0

Foto's bij deze blog

blogfoto nr. 1
Een foto van een foto uit mijn plakboek. Door m'n pa gemaakt en zo gewaardeerd dat hij hem naar een ik-en-m'n-huisdier foto wedstrijd stuurde en er mee won
blogfoto nr. 2
QT in de gordels, gelaten en afwachtend.
blogfoto nr. 3
'Feliz Navidad' Gelukkig kerstfeest! Dit schaap met haar lam was blij toen ze weer mocht weg huppelen. De kinderen die de foto maakten lagen in een deuk en snapten er niet veel van.
blogfoto nr. 4
Het toppunt van vertroeteling in China. De pakjes kunnen niet specifiek en precies genoeg zijn. En de hond hoeft nooit te lopen.
deel dit artikel met je vrienden:

Andere blogs van deze gebruiker

Kamperen op het politiebureau deel 2
2 7
Gepost op 15 april
Cambodja
Kamperen op het politiebureau deel 1
2 6
Gepost op 15 april
Cambodja
Hoe de dingen soms lopen.
4 4
Gepost op 10 december
Peru Noord Trujillo

Reacties bij deze blog

Door: • Geplaatst op

Toffe verhaaltjes mathu!

Gerrit-Gaspedaal

Door: Gerrit-Gaspedaal • Geplaatst op

Hahaha.... fantastisch foute foto's!

Ik geef toe... dat we vroeger als kinderen onze toenmalige bouvier Pasha ook met gymschoenen en een spijkerjasje hebben aangekleed, dat we onze papagaai Lorre ('k weet het... origineel) zodanig koppiekrauwden dat ie een kuifje kreeg en dat we de huishamsters de meest ingewikkelde buizensystemen van wc-rolletjes lieten doorlopen....

Maar dat is er inmiddels wel uit... wel zo prettig voor de zes harige poezevriendjes hier...

EvanderHel

Door: EvanderHel • Geplaatst op

De mens gaat ver in zijn dierenliefde... je beschrijft het eerlijk, open en recht voor zijn raap. Een om over na te denken, met name wat betreft je laatste zin.
De foto's zijn echt te gek fout :-) Ik heb in mijn leven al veel bizarre kerstkaarten gezien, deze is wel heel origineel met dat schaap klemvast!

doppie

Door: doppie • Geplaatst op

Het maandthema is ooit in het leven geroepen vanwege de verboden foto's.
Voor mij ben je bij deze favoriet.

Staat dat eigenlijk in de Berlitz Spaans: "Mag ik uw schaap lenen ?" ?

TravelGoom

Door: TravelGoom • Geplaatst op

Mat-hutje... klinkt enorm exotisch.
Ik heb te doen met het kuikentje.
Iedereen heeft recht op zijn/haar eigen afwijkingen zeg ik altijd maar.
Dank voor je openhartigheid

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.