Medellin

Herinnering aan Colombia

adelheid was hier op 1973-07-30 Gepost op: 2012-03-30 15 reacties.
Herinnering aan Colombia.

Ik blader regelmatig door reisbrochures die Colombia in de aanbieding hebben, en ik klik altijd de foto’s aan op RR die over Colombia gaan. Dit laatste is niet vaak het geval, Colombia is door jaren guerrilla’s en drugskartels lange tijd van de toeristische kaart geknipt geweest. Maar de laatste jaren na het oprollen van het grootste kartel onder leiding van de heer Escobar, is het er een stuk rustiger en veiliger geworden, en dus reden voor touroperators om mondjesmaat reizen aan te bieden naar dit Zuid Amerikaanse land.

Ik kijk hier dus altijd naar, kijk wat ze aanbieden want ik zou heel graag een keertje terug willen gaan naar Colombia. Het wordt aangeprezen als een prachtig land, een nieuwe bestemming, een toeristisch onbekend land…enz. Voor mij zou een reis naar Colombia een reis zijn om herinneringen op te halen uit mijn jeugd. Ik woonde er 4 jaar van 1969 tot zomer 1973, in Medellín, Montería en Cartagena. Daarvoor had ik met mijn ouders in andere landen gewoond, maar in Colombia was ik een prille puber die alles veel bewuster meemaakte en daardoor heb ik er duidelijke herinneringen aan. Maar wat zou ik willen zien bij een wederkennismaking?

Ik zou weer met Avianca willen vliegen naar Medellín, liefst in een DC4 vanaf Bogotá. Deze toestellen hadden geen drukcabines en je zag de kieren tussen de deur en het toestel. Gevolg was altijd flink oorpijn door de drukverschillen. Het vliegveld Olaya Herrera van Medellín was ook waar ons postvak was, ons adres Apartado Aereo 275. Ik zou willen kijken of die postvakken er nog zijn. Ook zou ik weer een heerlijk curuba (soort passievrucht) ijsje willen halen bij Astor, die vestigingen had in het centrum en op het vliegveld. En dan inchecken in het Hotel Nutibara in het centrum, met uitzicht over het plein waar nu de beelden van Botero staan, maar daar had toen nog niemand van gehoord. ‘s Avonds de straat op waar meerdere kraampjes waren om churros te kopen (sommigen zullen dit uit Spanje herkennen, daar maken ze er rondjes van, in Medellín vulden ze een soort frietenzak met lange rechte churros).

We woonden de eerste weken in een appartement in dat hotel, zoekende naar een geschikte woning. Ik herinner me dat mijn moeder zich erg druk maakte over de vele kinderen die dakloos waren en die na een dag bedelen ergens in een portiekje op straat in een kartonnen doos gingen slapen. We konden ze uit het raam iedere avond zien, en vaak had ieder zijn eigen plekje. Later heeft zij zich bezig gehouden met de Clinica Noel, een kliniek voor ondervoede kinderen waar ik samen met haar wel eens ging kijken. De uitgemergelde lijfjes van kinderen die vaak te zwak waren om uit bed te stappen hebben veel indruk op mij gemaakt. Soms dacht ik dat het een baby was, maar dan bleek het kind al 3 jaar oud te zijn. Schrijnend.

Ik zou natuurlijk willen kijken waar ik in Medellín gewoond heb, het was in het stadsdeel Envigado. Via Google maps heb ik helaas gezien dat er in die buurt allemaal flats verrezen zijn, dus ik geloof niet dat ons huis er nog staat. Mijn oude school is er nog wel. De Columbus School lag een eind buiten de stad, met veel braakliggende grond eromheen waar we tijdens de pauzes konden spelen. Inmiddels ligt de school geheel omsloten door woonwijken.
Een leuk uitje was altijd naar Restaurante El Peñasco, boven op de berg, daarvandaan had je een prachtig uitzicht over de hele stad die de langwerpige vallei opvult. Daar aten we chuzos (een soort spies met vlees) of fríjoles con tocino y plátano (bruine bonen met rijst, spek en gebakken banaan). Mijn vaste drankje daarbij was verse limoensap. Bandeja Paisa, wat volgens nieuwe toeristische info hét eten van Medellín is, had ik nog nooit van gehoord. Bekende gerechten waren toen Mondongo (soep met pens) en Sancocho (gevulde soep met van alles erin).
Verder zou een bezoek aan de finca waar ik ging paardrijden fijne herinneringen boventoveren. Lange tochten maakten we, door de bergen, door bossen en beekjes heen, over redelijk onbegaanbare paden, langs watervallen, door landgoederen…maar ook deze zal ik helaas niet weten te vinden, alles is in dat gebied volgebouwd.

En als ik dit zo schrijf reist de vraag: moet ik eigenlijk wel terug? Het meeste wat ik in mijn herinnering heb is er niet meer, en hopelijk de ondervoede straatkinderen ook niet. Moet ik me dan in een groepsreis storten die met airco touringcar langs alle ‘toeristische’ plekjes gaat? Het oordeel hierover is nog niet geveld. Ik wil mijn man graag een stukje uit mijn jeugd laten zien, maar hij vind het sowieso nog te gevaarlijk om daarheen te reizen, dus voorlopig zal ik het blijven doen met de RR foto’s en de reisbrochures. En als ik weer weemoed voel, schrijf ik misschien nog een blog over de herinneringen aan Montería en Cartagena.
0
15

Foto's bij dit blog

Avianca DC4
Vliegveld Medellin
Rondom Medellin
Alle blogs van adelheid
 

15 reactie(s) bij "Herinnering aan Colombia"

  • profile image comment

    Een heel bijzonder verhaal. Mooii dat je dit met ons hebt willen delen en gefeliciteerd met je topblog!

    Door Diana • geplaatst op 2012-04-10 23:21:54
  • profile image comment

    Mooi hoe je jou herinneringen beschrijft , terechte winnaar , gefeliciteerd.

    Door ciske • geplaatst op 2012-04-06 23:03:02
  • profile image comment

    Mooi herinnering maar terurig over kinderen.......gefeliciteerd.

    Door Miller • geplaatst op 2012-04-06 09:00:58
  • profile image comment

    ik word er bijna melancholisch van. Prachtige herinneringen, heel mooi geschreven! Proficiat!!

    Door edwinaverdingh • geplaatst op 2012-04-04 20:36:29
  • profile image comment

    Gefeliciteerd met je topblog. Je hebt heel mooi je herinneringen beschreven en ons mee laten genieten.

    Door Leeu • geplaatst op 2012-04-04 19:23:06
  • profile image comment

    een mooie weemoedige blog, gefeliciteerd met je topblog van de week

    Door marjolijn • geplaatst op 2012-04-04 12:22:20
  • profile image comment

    De redactie heeft dit reisverhaal verkozen tot Columbus Topblog. Terug in de tijd...altijd leuk om herinneringen op te halen! Helemaal als je tijdens je jeugd in Colombia hebt gewoond. Een mooi verhaal, waarbij je ons hebt kunnen meenemen in je verleden. Het zou toch fantastisch zijn als je precies terug gaat naar de plekken, die je het meest zijn bij gebleven en van daaruit weer alles opnieuw te kunnen beleven, maar dan anders... Gefeliciteerd met deze Topblog!

    Door REDACTIE • geplaatst op 2012-04-04 10:09:59
  • profile image comment

    Wat een mooie persoonlijke overweging. Warm verteld en zo als ik het kan inschatten en back to the roots verhaal warvan het bloed nog warm is. Only one way to really know...

    Door TravelGoom • geplaatst op 2012-04-03 17:33:25
  • profile image comment

    Prachtig je verhaal, wat een bijzondere jeugd, daar zal je nog veel aan terugdenken. Ik hoop dat je er nog eens naar toe kunt gaan

    Door nita92 • geplaatst op 2012-04-02 16:20:55
  • profile image comment

    Je hebt wel een aparte jeugd gehad met een aantal jaar in Jamaica en nu weer Colombia, lijkt me een hele ervaring maar ook grote wisselingen. Hoe kwam dat, werk van je ouders? Ik kan me voorstellen dat je heimwee hebt, dat komt ook uit je verhaal naar voren! Jammer soms dat dingen veranderen, behalve dat van de magere kindjes natuurlijk. Maar ik zie je nog wel een keer teruggaan... Mooi blog!

    Door Travelireentje • geplaatst op 2012-04-02 14:17:19
  • profile image comment

    Fijn dat je dit verhaal met ons wilt delen. Colombia lijkt me een prachtig land en met alle info die ik hier lees is het zeker mogelijk om te gaan.

    Door corriedewinter • geplaatst op 2012-04-01 13:43:10
  • profile image comment

    mooi geschreven en ik zou zeggen gewoon gaan en niet met een groepsreis maar een reis op maat of backpacken, kan volgens mij prima weer (staat ook op ons lijstje)

    Door jeannette • geplaatst op 2012-03-31 20:47:05
  • profile image comment

    Wat mooi dat je deze bijzondere herinneringen met ons wilt delen, speciaal! Een hele mooie eerste blog! Het is duidelijk dat je er met weemoed aan terugdenkt, je omschrijft alles nog zo helder, de maaltijden omschrijf je alsof ze voor je neus staan. Wat heftig zeg, die zeer ondervoede kindjes, kan me zo voorstellen dat dat een enorme impact op je heeft achtergelaten. Wat ik dan wel weer grappig vind is dat je graag weer met avianca zou willen vliegen, ook speciale herinneringen aan? Leuk dat je dat aanhaalt. Wat is dat eigenlijk toch vervelend dat het zo moeilijk te achterhalen is hoe de situatie er nu echt ter plaatse is, qua veiligheid.....lastig! En ga gerust aan de slag met al je andere herinneringen en schrijf nog meer mooie blogs :-)

    Door meeko • geplaatst op 2012-03-30 19:55:31
  • profile image comment

    een nostalgisch verhaal, zo laten. Herinneringen zijn meestal mooier dan de huidige werkelijkheid. Ik was er in 1978 een kleine week in Cartagena, kan mij de straatkinderen die bedelden ook nog goed herinneren, het was de eerste keer dat ik er mee geconfronteerd werd. Ook kan ik mij het fort ook nog herinneren. Overigens heb ik mij nooit onveilig gevoeld. Waarschijnlijk te jong ( 22 jaar).

    Door Fietser • geplaatst op 2012-03-30 18:56:00
  • profile image comment

    Wat een prachtig verhaal! En wat mooi dat je dit deel van je jeugd met ons wilt delen, heel bijzonder dat je daar een aantal jaren hebt gewoond. Moeilijk is het dan nu, denk ik, want je weet via Internet al dat er een hoop dingen anders zijn geworden maar gevoelsmatig zou je het toch voor de zekerheid daar willen checken en aan je man laten zien. Zonder toeristen erbij en ook niet via een strak vooropgezet reisschema. Ik zou het werkelijk niet weten of het daar nu (relatief gezien) veiliger is geworden of niet, maar hoe dan ook moet je beide achter de keuze staan om te gaan of niet. Het land zit in je hart en als ik je verhaal zo lees kom je er vast nog wel!

    Door EvanderHel • geplaatst op 2012-03-30 18:29:26

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.