Antarctica schiereiland en Weddell zee

Life is a bitch… but I will make her worth living

EvanderHel was hier op 2013-02-02 Gepost op: 2013-02-03 46 reacties.
Er ligt een blanco boek voor me. En hoewel ik een boekenwurm ben, durf ik het niet goed aan te raken. Maagdelijk witte bladzijden kijken me dreigend aan. Ik gluur door een troebel gordijn van natte wimpers voorzichtig terug, met angst en beven, nieuwsgierigheid en wantrouwen tegelijkertijd. Het laatste boek is met een dreun dichtgeslagen. Het boek dat zijn geboorte kende in 1993. Zoete verkering, roze zonnebrillen, vlinders in de buik, barstensvol geluk en verwachtingen. Dat meegenomen werd naar ons eerste flatje met de bijnaam ‘Tranendal’, omdat er veel mensen woonden die na een relatie weer alleen waren. Voor ons waren er alleen tranen van geluk die we verzegelden in 1999. Een vorige eeuw, een leven geleden maar nog vers in mijn geheugen. Het boek werd dikker, zwaar van foto’s en reizen. Sommige aan de andere kant van de wereld, andere in de achtertuin van het huis. Ons huis, gekocht in een opwelling in de pauze van mijn werk. Een opwelling waar we nooit spijt van hebben gehad. Een hond kwam erbij, nog meer liefde in huis. Jaren later met de hele bups verhuizen richting de polder, uitwaaien tussen de koeien, genieten van de rust maar onrustig door de wijde wereld die vooral aan mij trekt. We geven ons eraan over, het zijn hoogtepunten die ons leven verrijken. Maar we kennen ook ons portie ellende. We verliezen dierbaren om ons heen en na een zwaar ongeval beland ik in een diep wak. Duistere gedachten nemen een loopje met mijn optimisme. Weken, maanden werk ik aan mijn herstel, zowel geestelijk als fysiek. Op een dag word ik meegenomen naar het Brabantse land waar ik geheel onverwacht een zwart, warm, klein puppylijfje in mijn armen krijg gedrukt. Op dat moment, in die ene seconde, verstrengelen onze harten zich met elkaar en die band zal steeds sterker worden. Haar naam is Yunah, Rottweiler van beroep en mijn redding in die rauwe periode. Ze laat me weer lachen en we worden twee armen en vier poten op een buik. Ik blader verder. Twintig jaar lang zijn er verhalen ingezet, doorspekt met emoties, beduimelde pagina’s, dierbare herinneringen, scherpe hoeken, hier en daar een vouw. Ik kom mezelf tegen, inktzwarte gebeurtenissen en vrolijk fladderende momenten. Liefde is elkaar loslaten. Het is tijd. Tijd voor een heel nieuw boek. Hoofdstuk een. Voorzichtig en met trillende vingers pak ik de pen op, twijfel waar ik hem neer ga zetten. Zuidelijk, denk ik. Heel erg zuidelijk. De blanco bladzijden openen hun hart en transformeren zich tot een uitgestrekte witte wildernis. Antarctica. Ik ga op reis en ik neem mee… Ik neem mee, ik neem mee wat is geweest En ik neem mee, ik neem mee wat is geweest Maar wat geweest is, is geweest… Ik zou in de zevende hemel moeten zijn maar ben door de grond gezakt van verwarring en verdriet. Vanaf hier is het nog een heel eind naar boven worstelen. Letterlijk en figuurlijk. In mijn eentje met een paar honderd onbekenden naar Buenos Aires vliegen. Waar de Argentijnse nacht me zal moeten verwarmen in bed. De vlucht gaat verder, mijn vlucht naar het zuiden. Waar Vuurland mij hartstochtelijk zal omarmen. Het schip de Expedition gaat de strijd aan met de Drake Passage. Ik zal mijn eigen draken moeten verslaan. En toch… zal ik mijn voeten op dat koude tapijt gaan zetten. Ik zal die ijzige bergen in mijn zere hart sluiten. Ik zal die pinguins ontmoeten. Dan, ja dan zal ik huilen, bevroren tranen. Om wat is en om wat was. Mijn verjaardag ga ik vieren met wildvreemde mensen. Of eenzaam in mijn hut. Ouder word ik vanzelf. Dat zal deze week waarschijnlijk ook weer het geval zijn. Maar persoonlijk groeien is mijn keuze. De wens om dat woeste en stille continent te ontmoeten is groter dan de angst om alleen te gaan. Ik moet mijn eigen reismaatje worden, mijn eigen reisboontjes zien te doppen en mezelf beschermen tegen mijn soms overenthousiaste ik. Ik ga het doen en ik ga het redden Dan kan ik de hele wereld aan Hoop, verwachting, voorbereiding Ik ga het doen en ik ga het redden Als een mantra galmt het door mijn hoofd. Denken en doen zijn twee verschillende dingen. Maar zonder het doen kan het boek niet geschreven worden. Het moet een knaller worden. Een boek waarin je wordt meegezogen, waarin je ademloos zit te lezen, waarin je zintuigen getuigen zijn van je zinnen, waarbij je vingers de bladzijden al willen omslaan nog voor je ogen klaar zijn met het bekijken van de letters, nieuwsgierig en gulzig snakken naar het volgende. Een boek dat leeft. Waarin ik leef. Weliswaar met een litteken maar dat zal me uiteindelijk sterker maken. Ik ga lopen tot de zon komt Tot de zon me achterhaalt Lopen tot de zon komt Tot 'ie straalt... Als een krakend stukje ijs breek ik los. Het gaat met horten en stoten, scheuren en rafelige randen. Wederom leg ik mijn emotionele lot in de sterke poten en trouwe ogen van Yunah. Ze zal bij mij blijven. We maken er geen einde van maar een begin. Een nieuwe vrijheid. En ik… ja, ík ga mijn eigen geluk achterna. Maar ik vind het godallejezus eng…
2
46
Alle blogs van EvanderHel
 

20 reactie(s) bij "Life is a bitch… but I will make her worth living"

  • profile image comment

    Hi Ellen, Een paar dagen niet op de RR site geweest en nu net je blogs gelezen. Wat ben jij een talent in het verwoorden van je verhaal. Dat blanco boek, nu gevuld met 1 hoofdstuk, gaat jou helpen op je reis. Wens je een fantastische vrijheid op zoek naar je geluk. Is het misschien een schrale troost dat veel fans van jou je zullen volgen? Ga ik iig zeker doen! Go for it ! Gr. Manon

    Door manongort • geplaatst op 2014-02-03 18:47:39
  • profile image comment

    Erg mooi geschreven en je gevoelens verwoord!

    Door vulture1960 • geplaatst op 2013-12-18 13:51:55
  • profile image comment

    Vannacht om 3 uur voor het eerst gelezen, net nog een keer. Mindfucking is dit, is soms alles....... Zou er veel over willen horen, en willen zeggen, maar niet hier. Jammer dat je op mijn eerste studiedag er niet kunt zijn. Gr. DD

    Door daphnekeune • geplaatst op 2013-12-08 22:43:58
  • profile image comment

    Wat een mooi en ontroerend verhaal. Je kan het goed verwoorden en je schrijft verder erg leuk!

    Door bonairegirl • geplaatst op 2013-10-22 11:17:14
  • profile image comment

    Wat een onroerend stuk, je schrijft prachtig, ben op slag fan van je blog, slik..

    Door Dre Moorman • geplaatst op 2013-05-25 14:27:01
  • profile image comment

    Zo, daar word ik even stil van. Het is heel bijzonder dat je dit met ons/mij deelt. Ik ben niet altijd even actief op de site maar zo nu en dan maak ik even een inhaal slag, ben blij dat ik dit verhaal vandaag ben tegen gekomen. Het verhaal zo als jij dit nu hebt geschreven geeft kracht en energie aan anderen, een speciale gave. Ik wens je alle goeds toe en hoewel de weg soms nog lang lijkt naar herstel, jij gaat dat boek schrijven en hij wordt prachtig!

    Door kuiken • geplaatst op 2013-05-20 09:55:55
  • profile image comment

    Weer eens..voor de zoveel ste keer...jouw Verhaal gelezen...machtig GOED verwoord! Bewaar de goede herinneringen en voeg de Nieuwe eraan toe.....jij bent sterk! Een heerlijke dag toegewenst weer!

    Door FRIEDAJANSEN • geplaatst op 2013-05-19 12:10:09
  • profile image comment

    Pffffff...dacht aan een reisblog te beginnen en lees dan een van de meest openbare ontboezemingen die ik ooit onder ogen heb gekregen. Het is allemaal al gezegd, krachtig, indringend, lef, openheid, indrukwekkend........ Als de beste kunstzinnige prestaties tot stand komen onder groot, persoonlijk leed dan geldt dat zeker voor deze blog. Gelukkig heb ik gezien dat je ook zonder diep verdriet tot grote literaire hoogtes kunt stijgen. Schrijf je nieuwe boek en maak er jouw verhaal van, daar ben je tenslotte een kei in!

    Door johan ensing • geplaatst op 2013-05-19 11:21:06
  • profile image comment

    Ellen, dit stukje van jouw levensverhaal, zo mooi en met zoveel gevoel geschreven, ontroerde mij omdat het zo levensecht en voor veel mensen op veel punten herkenbaar is. Geen wonder dat je er ook heel mooie reacties op kreeg. Ik hoop voor je dat je weer echt gelukkig wordt en dat nog heel lang blijft als je de strijd met jezelf helemaal gewonnen hebt. Je gevoel voor humor en je trouwe Rotweiler zullen je daarbij zeker helpen. Ik wens je alle goeds en veel sterkte. De avond met mijn vrienden gisteren was triest. Van het stel zal de man, op wie ik erg gesteld ben, niet lang meer leven. De mededeling die hij kreeg uit het ziekenhuis waar hij is onderzocht, is dat hij long- of lymfeklierkanker of beide heeft. Een verder onderzoek moet dat uitwijzen. Hij is een bijzonder aardige, gemoedelijke en goedlachse man die gelukkig goed kan relativeren. We konden zijn probleem en van zijn vrouw die ook vrij nuchter is, dan ook rustig met elkaar bespreken en we hebben zelfs af en toe gelachen om wat alledaagse triviale dingen. Een beetje uit de moed van de wanhoop kun je zeggen want we weten natuurlijk allemaal wat hem boven het hoofd hangt. Ik voel me ellendig. Groetjes Jack

    Door Schopman • geplaatst op 2013-04-13 11:49:05
  • profile image comment

    slik.....prachtig! Go Girl!!

    Door Joanna • geplaatst op 2013-02-26 12:52:14
  • profile image comment

    Lieve Ellen. Heel verdrietig dat je door zo'n dal gaat en dat er een kink in de kabel is gekomen in de relatie. Ik bewonder je voor je altijd warme aandacht voor alles en iedereen hier op RR. Dus Antartica gaat smelten als jij er bent gearriveerd. Delen op RR is zeker niet hetzelfde als delen met je lief en kan het ook nooit vervangen. Je blog is onder mijn huid gekropen. Mocht ik mijn lief ooit verliezen dan hoop ik dat ik je blog nog weer eens kan lezen om kracht en moed te vergaren om ook weer alleen 'de zeeen te bevaren en uitdagingen aan te gaan'. Sterkte en een heel fijne reis naar dat prachtige continent.

    Door Jan10e • geplaatst op 2013-02-11 08:58:09
  • profile image comment

    Wow Ellen, ik ben sprakeloos..wat heb je dit ontzettend mooi en moedig opgeschreven, heel herkenbaar voor mezelf op dit moment , doordat ik nu op de kruising sta, van welke kant wil ik opgaan in mijn eigen relatie, moest wel even een traantje wegpinken. Ellen echt ik zeg het voor de zoveelste keer, je moet echt een boek gaan schrijven. Dank, dank voor deze prachtige woorden,IF YOU CAN DREAM IT YOU CAN DO IT, is mijn motto (Walt Disney's Quotes)AND WE CAN DO IT! :)

    Door silly • geplaatst op 2013-02-10 12:10:43
  • profile image comment

    hoi ellen wil je nog even laten weten dat ik je bewonder om je openheid, je lef je zo kwetsbaar op te stellen en de gouden griffel waarmee je je gevoelens hebt beschreven. mijn vriendin (ellen) zit hier nu tegenover mij met dikke tranen die over haren wangen biggelen. ik hoop dat elke traan die ellen plengt er jou eentje bespaart en hoewel we elkaar niet kennen, heb ik op basis van al je energieke reacties, posts en foto's heel veel vertrouwen in jouw vermogen de wereld weer naar je hand te zetten. bon voyage! robert

    Door awesomemore • geplaatst op 2013-02-09 11:07:07
  • profile image comment

    Lieve Ellen, Moest ik nu op Antarctica zitten, zouden mijn tranen stalactieten worden. Oef dit is even diep gaan, heel diep! Het delen van je gevoelens met de wereld zal zorgen dat je opgelucht aan je reis, de zoektocht naar jezelf, met een gerust hart kan aangaan. De liefde die je van je viervoeter krijgt, daar kan niets anders tegenop (dat onderga ik hier ook elke dag), maar je diepe ik vinden is zeer belangrijk om nog meer van deze momenten te genieten. Ik wens je uit het diepst van mijn hart een mooie zoektocht toe. In gedachte reis ik met je mee ;-)

    Door edwinaverdingh • geplaatst op 2013-02-08 13:57:50
  • profile image comment

    Lieve Ellen, bij het lezen van jouw intens rauwe en mooie verhaal moest ik denken aan het verhaal van een goede vriendin van mij: soms ga je in het leven open als een vulkaan, dan komt alle pijn en alle bagger eruit. Maar niets is vruchtbaarder dan lava. Toen ik op Bali was zag ik een zwarte zee aan lava gesteente met 1 groen beginnend boompje er midden in......Dat jij dat groene boompje maar moge zijn in de weergaloos spannende weken voor je!! je gaat versteld staan van jezelf!! Geniet intens! Selamat jalan! Groetjes Daniel

    Door DanielKeulemans • geplaatst op 2013-02-07 14:40:51
  • profile image comment

    Gefeliciteerd met je Top Blog! Mooi geschreven :) Groetjes Revy

    Door reefje • geplaatst op 2013-02-07 07:56:32
  • profile image comment

    Wat moet ik hier nu van zeggen... Je gaat in meerdere opzichten het onbekende tegemoet; ijskoud zal het aanvoelen, maar de ervaring zal verrijkend en verwarmend zijn. Ik ben blij dat je het met ons wilt delen op de manier waarop we je kennen: al schrijvend, op krachtige en toch gevoelige wijze. En ik hoop dat je dat blijft doen, voor ons maar vooral voor jezelf!

    Door Gidi • geplaatst op 2013-02-06 23:41:44
  • profile image comment

    Met ingehouden adem gelezen! Dank je wel. Mijn eigen herinneringen kwamen weer boven....na dertig jaar samen..alleen naar de Galapagos......zeer goede herinneringen aan..ik wens je nog mooie Reizen toe!!

    Door FRIEDAJANSEN • geplaatst op 2013-02-06 22:05:19
  • profile image comment

    Fantastisch Ellen, het begin van je boek is er al. Go for it, girl, you can make it. Dapper en mooi dat je dit met ons deelt, ik wens je een hele fijne en gelukkige reis.

    Door sidonius • geplaatst op 2013-02-06 20:38:53
  • profile image comment

    Wat een verhaal, met recht de super blog van de week !!!! Ik wens je vast een geweldige reis naar het witte continent, waarbij ik uitkijk naar je top foto's !!!!!

    Door sgtravel • geplaatst op 2013-02-06 19:17:17

Laat een reactie achter

log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.