Lombok en Gili reviews

7
Indonesië Lombok en Gili
anthoinet was hier 15 mrt 2018
Lombok We starten met een tocht langs de kust, prachtig, rotsachtig, leuke strandjes, uitzicht op veel eilandjes, veelal onbewoond. En we stoppen bij een lokale markt. We vallen op. Hier zijn ze duidelijk niet gewend aan toeristen. En dan 3 toch best grote blonde mensen. We worden zelfs even aangeraakt door vrouwen, dan aaien ze even over mijn hoofd of armen. Grappig. Mijn zus koopt een hoofddoek voor haar Marokkaanse buurvrouw en past hem eerst tot grote hilariteit van de plaatselijke vrouwen. Daarna gaan we een dorpje bezoeken dat gespecialiseerd is in Ikat. Daar bezoeken we een weverij. We hebben niets nodig. Toch kopen we een leuk tafelkleedje en sponseren zo het dorp. We rijden met het busje steil omhoog de bergen in. Best een enge weg. Bij Tembowong werken een paar honderd mensen op de berg. We zien blauwe plastic zeilen gespannen boven gaten in de grond. Een flink stuk van de berg is al kaal en vol met gaten, holen en kuilen. Als je dapper bent, hak je onder de grond, en de rest hakt in daglicht, in spleten en holen. Daar is dan wel minder goud, maar nog altijd genoeg. De stenen met goud gaan naar beneden naar de dorpen, daar wordt het kostbare metaal uit de stenen gehaald. In de trommels wordt het vermalen tot zand, en met een giftig schuimend mengsel van cyanide en caustische soda, steenkool en vuur wordt daarna het goud van het zand gescheiden. Of ze werken met kwik. Ook al zo’n lekker stofje. En niemand maalt om veiligheid, milieu, gevaren voor het nageslacht!
Regio
  • authentiek
  • aardige bevolking
  • goedkoop
  • mooie natuur en cultuur
  • mensen hebben geen aandacht voor het milieu
Review geplaatst op 2018-03-15
7
Indonesië Lombok en Gili
Lombok We starten met een tocht langs de kust, prachtig, rotsachtig, leuke strandjes, uitzicht op veel eilandjes, veelal onbewoond. En we stoppen bij een lokale markt. We vallen op. Hier zijn ze duidelijk niet gewend aan toeristen. En dan 3 toch best grote blonde mensen. We worden zelfs even aangeraakt door vrouwen, dan aaien ze even over mijn hoofd of armen. Grappig. Mijn zus koopt een hoofddoek voor haar Marokkaanse buurvrouw en past hem eerst tot grote hilariteit van de plaatselijke vrouwen. Daarna gaan we een dorpje bezoeken dat gespecialiseerd is in Ikat. Daar bezoeken we een weverij. We hebben niets nodig. Toch kopen we een leuk tafelkleedje en sponseren zo het dorp. We rijden met het busje steil omhoog de bergen in. Best een enge weg. Bij Tembowong werken een paar honderd mensen op de berg. We zien blauwe plastic zeilen gespannen boven gaten in de grond. Een flink stuk van de berg is al kaal en vol met gaten, holen en kuilen. Als je dapper bent, hak je onder de grond, en de rest hakt in daglicht, in spleten en holen. Daar is dan wel minder goud, maar nog altijd genoeg. De stenen met goud gaan naar beneden naar de dorpen, daar wordt het kostbare metaal uit de stenen gehaald. In de trommels wordt het vermalen tot zand, en met een giftig schuimend mengsel van cyanide en caustische soda, steenkool en vuur wordt daarna het goud van het zand gescheiden. Of ze werken met kwik. Ook al zo’n lekker stofje. En niemand maalt om veiligheid, milieu, gevaren voor het nageslacht!
Regio
  • authentiek
  • aardige bevolking
  • goedkoop
  • mooie natuur en cultuur
  • mensen hebben geen aandacht voor het milieu
Review geplaatst op 2016-09-08