India

Voorrang in Orang ?

doppie was hier op 2018-01-27 Gepost op: 2018-11-25 15 reacties.

Eén Indiër peutert wat in een neusgat. Een ander ploft met zijn dikke kont bij mijn echtgenote op schoot. Carina zelf probeert steun te zoeken aan een rail bij de dakrand die gelijk afbreekt. De chauffeur geeft vol gas op een weg waar stapvoets al ver boven de maximum comfortabele snelheid ligt. En ik ? Ik donder alsnog in het gapende gat naast me waar heel vroeger een stuk bank zat en waarvan ik mij had voorgenomen verre van te blijven. 

Noem mij masochistisch. Noem mij levensmoe. Of noem mij gewoon gek, maar ik ben dol op het Indiase verkeer. De drukte en het drama. De gekte en het gevaar. En het mooiste: het openbaar vervoer. 

Hoeveel mensen passen er in een auto ? Voor de niet Indiagangers, en trouwens ook voor veel die dat wel zijn: Auto is de gangbare term voor de autorickshaw. Het ding wat elders op de wereld bekend staat als de Tuktuk. Hoeveel mensen passen er in een Tempo ? U weet wel : de Matatu, de Opelet, de Col of hoe ze het ook noemen. Dat busje waar wij in het westen van zeggen dat negen passagiers het absolute maximum is. En natuurlijk de gewone bus, ordelijk instappen met je OV-kaart en rustig een plekje zoeken. En als het spits is moet je misschien wel eens staan.

“MELA, MELA, MELAAAH” , “MELA MELA MELAAAH”. 

De Auto eigenaren schreeuwen hun kelen schor. Voor de 500-en-nog-watste keer wordt de Joonbeel Mela gehouden. De drie dolle dagen van Jagiroad. Koopjesjagers en koopjesprooi vinden elkaar in een weiland vijf kilometer van de stad. Duizenden mensen moeten vervoerd worden. Duizenden mensen en wij, want wij willen ook naar de Mela. 

We zitten klem in het kleine voertuig. De twee peutermeisjes op mijn schoot lachen de pijn in mijn linkerbil probleemloos weg. Hun moeder heeft meer lichamelijk contact met mij dan normaal gesproken getolereerd zou worden door Carina. Maar ja, zij is degene die de Assamese schone met haar bilpartij mijn kant op drukt op het tweepersoons bankje. Het bagagebakje achter ons heeft inmiddels 4 passagiers maar blijkt nog een mandenverkoper op te kunnen nemen. Een mandenverkoper mèt een stapel manden uiteraard. 

De chauffeur neemt zijn plek in. Tijd om te vertrekken denk je dan. “MELA, MELA, MELAAAAAH”. Op de treeplanken links en rechts passen ook nog tweemaal 2 man, hangend aan de spiegels, dus daar wachten we nog even op. 

Vol is niet altijd vol. En vol kan nog veel voller. Want op de terugweg moeten de koopjes van de dag ook mee. Maar koopjes zijn geen betalende passagiers. Dus lees het voorgaande nog een keer, maar voeg dan hier en daar een 87-delige pannenset in. En wasrekjes voor weinig. En plastic troep uit China die snel kapot gaat maar nu nog blikkerige batterijherrie maakt. En zweet, oud zweet, want okselfris is ver te zoeken op de Mela. 

We klotsen in een Tata Nano over terreinwagenpaden. We ontvangen de grootse glimlach ooit van een meisje dat met haar telefoon een foto van ons maakt in de Tempo van Mariani naar Jorhat. Als ook wij onze telefoons pakken gaan alle andere 14 passagiers in het busje los. We staren niet begrijpend naar een marktkoopman in Nagaon. Hij maakt ruzie met de busconducteur over de prijs die wij betalen. Wat kan ons het schelen dat we voor een halve euro worden opgelicht ? Pas later leren wij dat de koopman vond dat de busexploitant zo blij moest zijn met westerse klanten dat hij eigenlijk korting had moeten geven. 

Ik dwaal af. Terug naar het begin van dit verhaal. Maar niet nadat ik de aandacht weer even afleid. Kent u de film JAWS ? Ik ben geen filmliefhebber maar JAWS ken ik. Of in ieder geval de scène uit JAWS die volgens mij iedereen kent: de grote witte haai die vanuit het niets opduikt. De haai die zijn bek opent en al zijn tanden laat zien. De haai die daarna wegdraait en de kijker aanstarend weer in het niets verdwijnt. Dat beeld, laat dat inwerken voordat u verder leest.

We zijn alleen. Nee we zijn niet alleen, we zijn de enige bezoekers van Orang National Park. Orang is het kleine broertje van Kaziranga N.P. een goed eind stroomopwaarts aan de andere kant van de Brahmaputra. Kaziranga noemen wij het Paradijs. Kaziranga is fantastisch. Een oerwereld waar overstromingen het landschap bepalen. Een oerwereld waar gepantserde neushoorns rondlopen. En olifanten en tijgers en al dat andere moois wat schepping of evolutie of puur toeval ons heeft geschonken. 

Orang is dus een paradijsje. En waar het echte paradijs langzaam maar zeker verloren dreigt te gaan aan massatoerisme hebben wij dit natuurgebied voor ons alleen. Ons dat zijn chauffeur Daud, forest guard Khalil, onze vriend natuurfotograaf Pralay Lahiry en wij zelf natuurlijk. We hobbelen door het park. De aandacht is aan het verslappen. We zijn met zonsopgang vertrokken en hebben al weer zoveel moois gezien. De kapokbomen staan in een felroodoranje bloei. Zwijnsherten staan onverstoorbaar op de bloemen te kauwen terwijl wij hen van dichtbij observeren. Neushoorns en olifanten hebben keurig geposeerd en ook de vogels staan weer fraai op onze geheugenkaarten. Alleen de tijgers laten hun aanwezigheid slechts blijken door sporen in het zand. De middag nadert en we verwachten geen wildlife meer van dichtbij te zien. 

BAM !! 

Vanuit het niets duikt hij op. Een neushoorn beukt vol op het linkerportier van onze Gypsy. Khalil grijpt in reflex het oude Lee Enfield geweer wat hij van zijn opa heeft geërfd en stoot het vol in één van de neusgaten van het getergde dier. Pralay die achter hem zit springt met een snelheid die wij na jaren van vriendschap niet van hem verwacht hadden op en beland bij Carina op schoot. Een bankje verder naar achteren laat het gasgeven van Daud mij in het gat naast mij duikelen. Klemzittend tussen de restanten van het bankje en het gewicht van objectief en camera zie ik de grote en scherpe tanden van het dier voor mij verdwijnen in het hoge olifantengras.

Rondreis Noordoost India

Safari in India

0
15

Foto's bij dit blog

Zelfde verhaal, andere schrijver.
Pralay Lahiry in Discover India's Northeast.
Khalil en zijn geweer.
Alleen....
Alle blogs van doppie
 

15 reactie(s) bij "Voorrang in Orang ?"

  • profile image comment

    En gefeliciteerd met je topblog!

    Door corriedewinter • geplaatst op 2018-12-08 12:52:51
  • profile image comment

    En gefeliciteerd met je topblog!

    Door corriedewinter • geplaatst op 2018-12-08 12:52:50
  • profile image comment

    van harte met je topblog

    Door aticketto • geplaatst op 2018-12-08 11:31:04
  • profile image comment

    Gefeliciteerd met je topblog van de week!

    Door karinm • geplaatst op 2018-12-07 19:04:20
  • profile image comment

    Pfoehhhh ... wat een avontuur! Super spannend en vlot beschreven, waarbij je even wordt meegenomen in de door jouw beleefde avonturen. Gelukkig is er niks ernstigs gebeurd ... dit soort verhalen zijn altijd leuk om achteraf na te kunnen vertellen! Daarom bedankt dat je dit met ons hebt weten te delen, want we hebben 'm uitgeroepen tot de Topblog van week 48. Super dat het zelfs in een magazine is opgenomen ... Gefeliciteerd met deze topper. De redactie wenst je een fijn weekend!

    Door REDACTIE • geplaatst op 2018-12-07 16:24:02
  • profile image comment

    Tjonge wat een verhaal. Gelukkig ben je er nog..

    Door corriedewinter • geplaatst op 2018-11-29 19:53:51
  • profile image comment

    Tjonge wat een verhaal. Gelukkig ben je er nog..

    Door corriedewinter • geplaatst op 2018-11-29 19:53:51
  • profile image comment

    Met veel plezier gelezen. Wat een avontuur is dit. Gelukkig kun je dit verhaal nog schrijven

    Door MiekeDeHaas • geplaatst op 2018-11-28 19:50:07
  • profile image comment

    Wat ontzettend leuk geschreven en een prachtig avontuur!

    Door hestermaasdam • geplaatst op 2018-11-28 15:01:38
  • profile image comment

    Wat kan jij boeiend schrijven. En dat Indiaase verkeer...... Ik vondt het helemaal niets. En dat vol niet vol is weet ik ook inmiddels. Jammer dat er zo weinig op de blogs gereageerd wordt. Ik doe de moeite er niet meer voor.

    Door wisseschout • geplaatst op 2018-11-28 09:28:46
  • profile image comment

    Hilarisch en zo leuk beschreven. Ik weet niet of ik net zo genoten zou hebben als jij.

    Door agrotewal • geplaatst op 2018-11-26 19:04:06
  • profile image comment

    Je hebt je avontuur heerlijk beschreven, ik had er meteen beeld bij in mijn gedachten.

    Door aticketto • geplaatst op 2018-11-26 15:39:01
  • profile image comment

    Heel goed beschreven, alsof ik er zelf bij was. Geweldig avontuur.

    Door neretslok • geplaatst op 2018-11-26 12:22:32
  • profile image comment

    Wat leuk ge- en beschreven. Maar vooral wat een belevenis zeg. Gelukkig dat je er heelhuids vanaf bent gekomen. En dan ook nog in de kracht/tijdschrift.

    Door ThijsVDenBurg • geplaatst op 2018-11-25 20:17:55
  • profile image comment

    Zoooooow....! Wat een avontuur!

    Door ChristaThieme • geplaatst op 2018-11-25 20:08:58

Laat een reactie achter

log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.