Paramaribo

Verbijstering

Fransvdg was hier op 2018-03-22 Gepost op: 2010-08-08 17 reacties.
Zaterdag 31 juli 2010, mijn laatste dag in Suriname. Om half twaalf worden we opgehaald voor de rit naar vliegveld Zanderij. Wat zal ik tot die tijd nog eens gaan doen?? Toch nog maar wat fotootjes schieten? De Centrale Markt is om de hoek van het hotel. Dus dat kan gemakkelijk. En over mijn foto’s van de markt tot nu toe ben ik nog niet echt tevreden. Er is heel veel te zien, maar de meeste mensen willen er niet gefotografeerd worden.

Dat heb ik deze reis wel als heel jammer ervaren. Foto’s maken van mensen is hier niet altijd eenvoudig. Met name de Marrons (de Boslandcreolen) willen niet gekiekt worden. Dat heeft van oudsher met hun geloof te maken. Want wat gebeurt er met hun ziel als iemand je in de vorm van een foto mee neemt? Daar wil ik natuurlijk rekening mee houden, zeker als het om portretten van dichtbij gaat. Maar het jeukt wel…..want want zie ik mooie mensen en wat zijn er een sfeervolle opnames te maken.

Aan de havenkant bij de Centrale Markt beproef ik mijn geluk. Vissers en hun knechten tillen grote emmers vol vangst aan land. Ik probeer niet in de weg te staan en schiet snel wat plaatjes. Ik kan niet van de mannen verwachten dat ze mooi blijven staan met hun zware vracht. In de markthal wordt het lastiger, want daar moet ik flitsen en dat valt op. Nee, dan toch nog maar een keer de straat op, tussen de groente- en viskramen door. Ik loop met mijn fototoestel in de hand, dop op de lens en het koordje om mijn pols, rond te kijken.
En dan ineens een grote neger. Boos blijft hij staan, graait mijn camera in een handomdraai van me weg en roept: “Wat moet jij hier, met je foto’s maken?”

Verbijsterd blijf ik staan….wat overkomt me hier. Mijn camera!!!! Ik zie dat de batterijklep open staat. Is hij kapot? schiet het door me heen. Wat gaat hij doen, holt hij weg, gooit hij mijn fototoestel zo direct op de grond??? Er schieten in een paar seconden heel veel gedachteflitsen door mijn hoofd. Ik stamel: “Ik heb helemaal geen foto van u.” En in een reflex pak ik mijn camera weer uit de handen van de man. Dat lukt. Hij draait zich om en verdwijnt terwijl hij nog wat onverstaanbaars roept.

Vol ongeloof blijf ik staan. Heb ik dit??? Bijna was ik heel veel herinneringen aan drie prachtige weken kwijt. Geschrokken duw ik de batterijklep weer dicht. Gelukkig, geen blijvende schade. Maar wat heb ik fout gedaan? Waarom gebeurde dit nou? En wie was deze man? Ik heb hem helemaal niet op een foto staan!

Ik zoek in mijn hoofd naar oorzaken. Irriteer ik mensen als ik met mijn camera rondloop? Daar ben ik niet op uit. Ik gedraag me toch niet als een vervelende horzel?! Heb ik last van jagersinstinct als ik met mijn camera loop? Hoe zou ik het zelf vinden om de hele dag door Japanners, Russen of Amerikanen om me heen te hebben die mij als foto-object beschouwen? Kan ik dan voortaan alleen nog maar bloemen en gebouwen fotograferen? Dat zou toch wel heel jammer zijn, want ik vind het een uitdaging om met bijzondere foto’s thuis te komen.

Natuurlijk vraag ik eerst om toestemming als ik een portret wil maken. Maar bij een straatopname of een totaalplaatje van een markt wordt het toch lastig om zes of zeven mensen stuk voor stuk te vragen of ze het goed vinden. En trouwens, ik ben niet op zoek naar geposeerde opnames….

Wat leer ik hier nou van? Is dit een les voor me? Een les die ik niet wil?
Ik ben er nog niet uit. Maar het blijft jeuken, dat wel.


0
17
Alle blogs van Fransvdg
 

17 reactie(s) bij "Verbijstering"

  • profile image comment

    Hoi Frans, ik ben blij dat het goed afgelopen is. Ik voel me daar ook niet op me gemak en kom daardoor niet graag daar, zeker niet met mijn camera opvallend in de aanslag. Ik kom er alleen als ik toeristen (vrienden, kennissen of familie hier met vakantie) begeleid. Ik koop dan meestal wat en maak een praatje om daarmee de verkoper en de mensen in de buurt op hun gemak te stellen. Niet altijd even prettig om eerst zoveel moeite voor een foto te doen maar een leuk gesprek hou je er op zijn minst meestal wel aan over :-). Het is jammer dat men hier in Suriname nogal foto-schuw is, dat is denk ik aan die staatsgreeptijd in 1980 te danken, toen mocht er door de militairen niet meer openlijk gefotograveerd worden, sinds die tijd merk ik dat er een afkeer van fototoestellen in het surinaams leven is gekomen, heel erg jammer want ook ik hou van fotograveren in de surinaamse samenleving.

    Door dennieboompje • geplaatst op 2011-09-23 13:47:41
  • profile image comment

    Goede beschrijving van een probleem dat, zoals je ziet, door veel rr's herkend wordt. Ben het helemaal eens met bijv. de tip van Mies (beter 8x1 dan 1x8 GB.) En die s.d. kaartjes kosten toch niks meer. Zeker niet met dat topsalaris dat je in het onderwijs verdient! Jij zit intussen toch wel tegen de balkenende norm aan.? In Azië maak je dit probleem veel minder mee, valt me op. In China bijvoorbeeld, vonden de meesten het volgens mij zelfs prachtig om gefotografeerd te worden, hoewel er natuurlijk ook uitzonderingen waren.

    Door geervannesmeed • geplaatst op 2010-11-05 18:59:33
  • profile image comment

    Hoi Frans, Ik zocht al een tijdje naar je reisverhalen van Suriname en vandaag heb ik ze gevonden. Heb je een leuek tijd gehad en ben je nog Schaaf-ijs gaan halen bij Sherwood? Wat goed van je dat je zoveel als mogelijk rekening wilt houden met het fotograveren van mensen en hun culturele achtergrond. Respect!! Groetjes, Ludwig

    Door Gerholdt • geplaatst op 2010-08-26 15:09:19
  • profile image comment

    Erg mooi verhalend geschreven, Frans, een zinvolle zelfreflectie. Zéker als het niet mag, probeer je altijd naar mogelijkheden te zoeken iets tóch vast te leggen, zoals vroeger dat snoepje bij de bakker (pikken)!

    Door janhermens • geplaatst op 2010-08-18 20:41:28
  • profile image comment

    Ik zou een klacht indienen bij Desi!

    Door Bowral • geplaatst op 2010-08-09 12:29:07
  • profile image comment

    Heel herkenbaar Frans, in Ecuador willen de mensen ook niet gefotografeerd worden en kijken ze op markten boos naar je camera. Daarom heb ik naast mijn spiegelreflex altijd een compact in zakformaat bij me, in mijn zak. En de spiegelreflex, als ik die draag, in een op de markt gekocht stoffen tasje aan mijn schouder. Ziet er uit als souvenir en niet als een fototas. Deze reis naar Ecuador heb ik veel mensen van achteren op van opzij gefotografeerd, zo onopvallend mogelijk en bij overzichtsfoto van een markt doe ik alsof ik de camera op een gebouw of zoiets richt. Voor het echte portretttenwerk natuurlijk altijd vragen, en soms heb ik ook wel een dollar voor een foto gegeven. Het hangt altijd van de situatie af hoe je het beste kunt reageren, iets kopen op de markt en dan een foto vragen werkt ook meestal heel goed. Ik heb wel het idee dat het steeds vaker gebeurt dat mensen ageren tegen fototoestellen en hun eigenaren, dat zal ook wel door toenemend (foto)toerisme komen en daar doen wij Columbussers natuurlijk ook aan mee! It's all in the game....

    Door sidonius • geplaatst op 2010-08-09 11:53:49
  • profile image comment

    Oh, lijkt me erg als je je fotocamera kwijt bent en nog erger je kaartjes. En ook nog op de laatste dag. Nare ervaring. Kan me voorstellen dat dit effe schrikken was. Blijft altijd en overal uitkijken met het maken van foto's. Vragen en een vriendelijke lach helpen meestal heb ik gemerkt.

    Door Willemien • geplaatst op 2010-08-09 00:18:18
  • profile image comment

    Ach Hans, Of je hebt een sterk FBI-image of je hebt gewoon je kop niet mee. Tenminste voor deze man dan want meer dan een zeer vervelend incident is het niet lijkt me. Kan me goed voorstellen dat je jezelf geimponeerd voelt. Tip: begin elke dag met een nieuw SD kaartje (beter 8x 1GB dan 1x 8GB...). Weet je al welke les je hier over gaat geven?

    Door TravelGoom • geplaatst op 2010-08-08 17:37:01
  • profile image comment

    Wat een nare ervaring. VOlgende keer camera toch maar in de broekzak met de hand er boven op. Voelde me in Paramaribo overal erg veilig. Liep zelfs 's avonds laat rustig terug van de Waterkant naar mijn hotel.

    Door GrietBuis • geplaatst op 2010-08-08 16:50:58
  • profile image comment

    Dat was wel schrikken ik zag ingedachte al je foto,s in de goot verdwijnen.Gelukkig was het niet het geval maar toch. Moeten we dan onze camera meer verstoppen dat is ook niet echt handig of vaker van kaartjes wisselen of inderdaad op de harde schijf zetten.

    Door schenkel • geplaatst op 2010-08-08 14:17:53
  • profile image comment

    Ik kan me helemaal voorstellen hoe je je voelde. Anti koloniale gevoelens leven nog heel sterk en niet alleen in Suriname zelf.

    Door corriedewinter • geplaatst op 2010-08-08 13:50:42
  • profile image comment

    Oei Frans wat een vervelende ervaring. Ik safe elke avond mijn foto`s op mijn harde schijf je weet maar nooit. heb een keer in Marokko ook vervelende ervaringen gehad. Ga dus lekker weer naar Azie geen problemen daar. Goed geschreven blog!

    Door gorke • geplaatst op 2010-08-08 13:41:57
  • profile image comment

    Oei,dat was schrikken zeg...,! Maar wat een geluk dat je al je opnames nog had,stel je voor!! Ik heb mezelf de gewoonte aangemeten om meerdere kaarten mee te nemen en regelmatig een ander kaartje te gebruiken ook al is de vorige niet vol,altijd handig om in geval van nood niet alles kwijt te zijn,dat zou toch onverteerbaar zijn hé!!

    Door dianethone • geplaatst op 2010-08-08 13:32:20
  • profile image comment

    Tja, kan me voorstellen dat je door dit soort ervaringen (nog) voorzichtiger wordt bij het maken van portretten. Zou wel jammer zijn als dit je plezier aantast.

    Door manuela • geplaatst op 2010-08-08 13:07:32
  • profile image comment

    Er is geen pasklare handleiding voor het "juiste" gedrag Frans. We zijn op reis vaak zo bezig met het mooie plaatje, dat we de omgeving niet altijd in het oog hebben. Zeker op drukke markten en in drukke stadscentra is het dan uitkijken. In Buenos Aires had ik mijn camera verruild voor een pocket die in de zak ging. Met een dure camera op je buik lopen is dan zowiezo niet zo handig. In Marokko heb ik ook mensen gezien die boos uitvielen tegen toeristen, niet tegen mij gelukkig. Vragen, glimlachen en wel overwogen een overzichtsplaat schieten is het beste advies. En op sommige plaatsen dus gewoon beter van niet!

    Door Lione Kolsteren • geplaatst op 2010-08-08 11:56:35
  • profile image comment

    Dit soort mensen kan je altijd tegenkomen Frans. Schrikken is het wel. Er zullen altijd mensen zijn die zich eraan storen om wat voor reden dan ook. Ik vond het ook erg jammer dat je op de markt niet kon fotograferen. Misschien ook nog een beetje anti koloniale gevoelens? (Je had toch hoop ik niet alles op 1 kaartje staan?). Er lopen trouwens in de buurt van de overdekte markt veel ongure types rond was me opgevallen.

    Door jeannette • geplaatst op 2010-08-08 10:12:18
  • profile image comment

    Dat was schrikken... Ik zou gewoon door gaan hoe jij nu fotografeert. Goed blog bij het ontbijt!

    Door mulderlis • geplaatst op 2010-08-08 10:11:23

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.