Beni reisblogs

Mijn camera en de politie in Rurrenabaque

thewanderer was er (tot 31 okt 2007) Gepost op 25 feb 106 reacties

Het is 5 uur in de ochtend, de dag breekt aan en wij wandelen met een groep richting het centrum van Rurrenabaque. Ik stop mijn hand in mijn broekzak en reik naar mijn camera. Dan slaat bij mij de schrik en de angst toe...... Mijn camera, mijn camera!

Op het centrale plaza neem ik plaats op een bankje, doorzoek (tegen beter weten in) mijn tassen. Niets, helemaal niets. Ik neem afscheid van de rest, zij gaan gelijk door op een trip naar de pampas. Ik keer terug naar het busstation, wie weet..

Met een woordenboekje en een paar woorden Spaanse kennis probeer ik duidelijk te maken dat mijn camera weg is. Ik kom niet ver, helaas. Ik kijk om me heen of er iemand is die me kan helpen, mijn hoop is gevestigd op een andere reiziger. Dit blijkt een italiaan te zijn. Damn, hij spreekt geen engels. What, german? 'Ja das geht schon' antwoordde ik.

In het duits sprekend vertel ik het verhaal. De Italiaan vertaalt het naar het spaans. Ze bellen nog wat rond, maar helaas, geen camera gevonden. Alles is weg, verloren. Alle foto's van Sucre, La Paz, Coroico, de filmpjes gemaakt tijdens de afdaling van de Death Road...

Teruggekeerd in het centrum ga ik op zoek naar het politiebureau. Een politiebureau in een gehucht in het armste land van Zuid Amerika, wat moet je daar van verwachten? Ik meld me en mag om 11 uur terugkomen, dan is er iemand aanwezig die engels spreekt.

Om 11 uur meld ik me. Ik word in een hokje ontvangen door een jonge agent. Het ziet er allemaal grauw en vervallen uit. Al snel blijkt dat zijn engels niet verder rijkt dan 'yes, no' en vriendelijk erbij knikken. Gelukkig heb ik mijn goede vriendin Carolyn meegenomen en samen lukt het om in het spaans ons verhaal te doen. Om 15 uur mag ik terugkomen en zal alles klaar zijn.

Het is 15 uur, terug op het politiebureau blijkt de agent nog niet klaar te zijn. Ik had niet anders verwacht, we zijn hier immers in Zuid Amerika. Bij ontvangst is het schouwspel geweldig. De agent is net bezig alle met potlood en lineaal getekende lijntjes uit te gummen. De officiele aangifte is handgeschreven en gereed. Ergens hoop ik deze mee te krijgen, maar helaas...

Het oude vertrouwde blauwe WP 5.1 scherm toont zich. De computer krijgt z'n stroom van een generator die staat te ronken. Letter voor letter tikt de jonge agent de handgeschreven brief over. Tijdens het typen telt hij nauwgezet de puntjes voor de uitlijning. Bewonderenswaardig kijk ik naar aandachtig naar de trage en secure werkwijze van de agent.

Hij is klaar met de brief en leest alles voor de zekerheid nog een keer na. Tevreden haalt hij uit een andere ruimte een enkel vel papier. Hij zet de printer aan, plaatst het papiertje en drukt af. Om alles af te ronden volgt een stempel met handtekening.

Ik bedank de agent en verlaat met een glimlach het bureau. Het was een prachtig schouwspel en de aangifte is een mooi aandenken. Een pleister op de wonde.

thewanderer Positie 15640 (0 p.) Lid sinds 09-08-2009 Foto's en tips: 165 Blogs: 16 Fans: 1

Foto's bij deze blog

blogfoto nr. 1
De aangifte met alle info, het regio logo en onderaan de stempel
deel dit artikel met je vrienden:

Andere blogs van deze gebruiker

Tafelberg: "king of the world"
3 3
Gepost op 29 augustus
Suriname Jungle
Horseback riding in San Agustin
2 11
Gepost op 11 april
Colombia

Reacties bij deze blog

willemk

Door: willemk • Geplaatst op

Blijkbaar heb je heel lang geleden voor het laatst aangifte van iets gedaan in een Nederlands politiebureau.

kokkeeri

Door: kokkeeri • Geplaatst op

balen, maar wel een goed verhaal.

zeester

Door: zeester • Geplaatst op

Balen en helaas heel herkenbaar. Soort gelijk verhaal uit Lima, een grote stad denk je dan... nou dat maakt niks uit als ik je verhaal zo lees.

mama-afrika

Door: mama-afrika • Geplaatst op

getver altijd een kleine ramp als je camera weg is. Maar wel leuk omschreven hoe die agent jouw aangifte heeft gedaan.

Lione Kolsteren

Door: Lione Kolsteren • Geplaatst op

Dat is behoorlijk balen zeg. Een Zuid-Amerikaans politiebureau, daar wil je zowiezo niet zijn. Ik deed ooit aangifte bij de politie in Manaus, Brazilie. Gek genoeg werd ik meteen geholpen, een efficient politiebureau, was binnen een kwartier de aangifte opgemaakt! Mooi verhaal van jou weer , je weet nu uit eigen ervaring hoe het er aan toe gaat!

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.