Buenos Aires

Een overval of Bienvenido a Buenos Aires!

pensionado was hier op 2008-12-04 Gepost op: 2010-09-30 16 reacties.
Op de eerste dag van onze reis vroeg ik bij het ontbijt aan de eigenaars van het B&B adres in de trendy wijk Palermo van Buenos Aires waar in de buurt geldautomaten waren. Er bleken er twee op Avenida Cordoba te zijn. Kan ik met een tas over straat? Jawel hoor, als je maar laat zien dat je alert bent.
Bij de geldautomaat stond een lange rij wachtenden. Na enige tijd begrepen we dat we daar als buitenlander geen geld zouden kunnen opnemen. De tweede automaat was wel geschikt, maar daar bleek geen geld meer in te zitten. We kwamen Nederlanders tegen die met hetzelfde probleem worstelden, overal waren de geldautomaten leeg! Er was wel een bank waar vreemd geld gewisseld kon worden. Dat moest ik eerst bij ons logeeradres gaan halen en ook het paspoort dat bij het wisselen getoond moest worden.
Bij de bank aangekomen, sloten wij achter een lange rij wachtenden aan. Iedereen kwam geld opnemen omdat het loon net bijgeschreven was. We werden voortdurend door klanten en bewakers aangestaard. Het duurde ongeveer een uur voordat we bij het loket op de eerste verdieping kwamen. Ik stopte geld en paspoort weer zorgvuldig achter ritsen in mijn tas die ik schuin over mijn lichaam droeg.
Blij dat we eindelijk pesos hadden, liepen we langs de winkels van de drukke avenida. Na 20 passen in een zijstraat te hebben gezet, voelde ik opeens dat er iets in mijn rug werd gedrukt. Geef mij de tas! Wij dachten aanvankelijk nog aan een grap, maar toen ik omkeek, zag ik dat de loop van een pistool in mijn rug priemde. Een grote, dikke man keek mij dreigend aan. Tot mijn eigen verbazing bleef ik kalm en daardoor zag ik in een flits dat het geen echt pistool was, want de cilinder voor de kogels zat vast gesoldeerd. Het ging allemaal zo vlug dat ik dat mijn vrouw Jeannette niet kon vertellen die in een shocktoestand was beland. Ik bleef weigeren mijn tas te geven, wat de overvaller niet verwachtte. Hij ging nu voor me staan en duwde de loop in mijn buik. Onderhand rukte hij aan de band van mijn tas die in mijn hals begon te snijden. Jeannette smeekte mij de tas te geven. Had ik dat gedaan, dan was dat het einde van onze reis, want in de tas zaten niet alleen mijn paspoort en portemonnee, maar ook mijn camera, de sleutels van het logeeradres en mijn notitieboekje met alle noodzakelijke details en adressen voor onze reis van 37 dagen.
Nu de man recht voor mij stond, kon ik hem een trap verkopen en die kwam goed aan: recht in zijn kruis. Hij werd daarop zo woedend dat hij met de kolf van de pistool op mijn hoofd begon te rammen. Ik bukte om de slag te ontwijken, maar dat lukte niet. Ik begon te kermen en eindelijk reageerden de mensen aan de overkant van de straat. Na nog eens twee harde slagen op mijn hoofd sprong de overvaller achterop de motor van een vent die de hele tijd langs de weg gewacht had.
Het bloed stroomde rijkelijk over mijn gezicht en kleren. We liepen een winkel in om daar om hulp te vragen, maar ik werd de straat opgestuurd, want er viel bloed op de vloer. Ik strompelde naar Avenida Cordoba, mensen keken naar al het bloed, maar liepen door. Tot een jong echtpaar ons kwam helpen. Zij vroegen of ik 200 meter kon lopen, want daar wisten zij een kliniek. Daar aangekomen moest mijn vrouw buiten wachten. Het echtpaar ving haar goed op, zorgde voor water en trachtte haar te kalmeren. Ik was het meest bezorgd om haar en zij om mij, maar we konden niet bij elkaar komen. Ik was in een primitief lokaaltje op een groezelig bed gelegd en mocht me niet bewegen. Zij waren bang voor een hersenschudding. Er kwam nog een agent aan mijn bed om aangifte te doen. Nutteloos natuurlijk. Na enige tijd waste een zuster het bloed van mijn lijf en uit mijn haren. Een arts legde mij uit dat de hoofdwond gehecht moest worden. Hij gaf me een pijnstillende injectie. Ik kon hem wel vragen of de naald steriel was.
Lang wachten, liggen, niet bewegen. Hoe zou het met mijn vrouw gaan daar buiten in de hitte op de stoep? Zij had mij het laatst stil op het bed zien liggen. Men had de gegevens van mijn ziekteverzekering nodig. Die stonden ook in het notitieboekje in mijn tas die ik nog steeds stevig vast hield. Even kon mijn vrouw door de deur kijken en zag tot haar geruststelling dat ik nog bewoog. Inmiddels had de kliniek ons logeeradres gebeld en waren de eigenaars gearriveerd. Die zorgden ervoor dat er met voorrang uitslag kwam over de röntgenfoto die van mijn schedel was gemaakt. Een wonder: geen scheurtje te bekennen, ik was ook niet misselijk en had geen hoofdpijn. Mijn hoofd was alleen totaal leeg, alle vreugde over de reis was verdwenen. Zij brachten me met hun auto naar huis, waar zij al mijn bebloede kleren onmiddellijk innamen om te wassen. We kregen thee en sandwiches. Ik nam een douche en ging op bed rusten. Mijn vrouw bleef in de tuin zitten. Omstreeks 17 uur werd ik wakker. Ik voelde geen pijn, de zon scheen; boy je bent na 41 jaar terug in Buenos Aires. Het reisgevoel kwam weer boven! Ik wist Jeannette aan het lachen te krijgen en stelde voor om straks gezellig in een van de leuke restaurants van Palermo te gaan eten. We probeerden de overval als een ongelukkig incident te zien en het voorval te vergeten.
De volgende dag genoot ik opnieuw van het historische centrum van de fantastische wereldstad. Ik heb me geen moment meer bedreigd gevoeld, ook niet in Santiago de Chile en zelfs niet in Rio de Janeiro. Gewoon nooit met een schoudertas door een Zuid-Amerikaanse stad gaan lopen en neem een kleine camera in de broekzak mee.
0
16

Foto's bij dit blog

Wachtend in de kliniek op het maken van een röntgenfoto.
In de tuin van het B&B adres met verband op mijn hoofd.
Alle blogs van pensionado
 

16 reactie(s) bij "Een overval of Bienvenido a Buenos Aires!"

  • profile image comment

    Jeetje wat een heftig reisverhaal Rein. Fijn te lezen dat jullie er uiteindelijk goed vanaf zijn gekomen en toch nog genoten hebben van een mooie reis ! Groetjes Tess

    Door GCoomans • geplaatst op 2015-07-30 19:02:07
  • profile image comment

    Hey Rein, Ja ook een heftig verhaal zeg. Jammer dat je in de grote Latijns-Amerikaanse steden altijd bedacht moet zijn op dit soort situaties, want het is gewoon schering en inslag. Gelukkig zijn we er beiden goed vanaf gekomen! Groetjes Lies

    Door felizzy • geplaatst op 2013-07-06 11:30:57
  • profile image comment

    vreselijk verhaal! ben blij te lezen dat het allemaal goed is afgelopen en dat jullie het hebben kunnen opbrengen toch te gaan genieten van het fantastische land dat argentinie is.

    Door awesomemore • geplaatst op 2011-09-20 10:30:22
  • profile image comment

    Ik wordt weer even helemaal koud van binnen, wij zijn ook beroofd in B.A. vorig jaar, gelukkig niet met geweld. En wat afschuwelijk dat mensen zo kil reageren zoals in die winkel. Wij werden geweldig geholpen door de Nederlandse ambassade voor een nieuw verblijfsdocument en kochten een nieuw foto toestel. In deze landen moet je altijd alert blijven.

    Door jeannette • geplaatst op 2010-10-02 16:54:48
  • profile image comment

    Tsjonge, wat een nare ervaring en knap hoe jullie dit hebben doorstaan. Je hoopt dat dit soort dingen nooit gebeuren, maar reislustigen in verre oorden lopen risico's. Overigens had het ook dicht bij huis kunnen gebeuren. Het blijft vervelend.Goed dat je het van je af hebt geschreven.

    Door herman m • geplaatst op 2010-10-02 11:36:32
  • profile image comment

    Wat een belevenis en zeer 'cool" en "collected" opgeschreven. Ja, hoe reageer je op zo'n moment? Jouw eerste reactie was "verzet" en dat is een reflex waartegen je niets kan doen! Ik word zelf verschrikkelijk kwaad op zo'n moment en dan begin ik keihard te schelden en dat is niet altijd even verstandig...hoewel ik in Mexico eenmaal veel succes had met mijn voorraadje Spaanse scheldwoorden. Die mannen dachten dat de duivel was losgebroken.

    Door pkoelewijn • geplaatst op 2010-10-01 14:20:30
  • profile image comment

    Rein, hartstikke stoer dat je je niet hebt laten kisten. Kijk een echte reisreporter geeft eventueel zijn geld, desnoods zijn paspoort maar als je camera op het spel staat houdt het natuurlijk op. :-) Kees

    Door KJongenburger • geplaatst op 2010-10-01 11:41:02
  • profile image comment

    Zeer heftig. Allereerst knap dat je het hebt kunnen opschrijven, zonder opsmuk en sensatie, gewoon zoals het was. Verder heb je natuurlijk een ongelooflijk risico genomen: de adviezen zijn "meewerken, niet verzetten" Dat jij zag dat het een neppistool was, is heel knap en koelbloedig, en dat maakt waarschijnlijk dat het verhaal relatief goed is afgelopen. Knap zoals je je hebt verweerd en nog knapper dat je de draad zo snel weer hebt opgepakt. Ik zou dagen de straat niet meer opgedurfd hebben....En dat dit alles gewoon in een drukke winkelstraat gebeurt, zonder reactie van iemand. Waarschijnlijk maken ze het veel vaker mee. Kortom, sterk maar heftig verhaal. Ik besef dat wij gewoon geluk hebben gehad in BA.....

    Door Lione Kolsteren • geplaatst op 2010-10-01 11:21:46
  • profile image comment

    Een kalme beschrijving van een incident dat de rillingen over de rug doet lopen...Vreselijk zo'n ervaring, en bewonderenswaardig hoe verstandig je ermee om bent gegaan. Hoop dat je alsnog een leuke reis hebt kunnen hebben.

    Door Yves • geplaatst op 2010-10-01 11:14:28
  • profile image comment

    Naar een uitgever met dit verhaal, Rein!

    Door Bowral • geplaatst op 2010-10-01 10:08:42
  • profile image comment

    Wat een vreselijke ervaring Rein, en wat een geweldige reactie van jou ook om de draad weer op te pakken en verder te genieten! Wij hebben zo'n overval meegemaakt in Venezuela (waarschijnlijk ook met nep-pistolen) en gelukkig konden we onze reis ook daarna zonder angstgevoel voortzetten, maar heel heftig is het wel. Eén pluspunt van zoiets: je wordt sterker omdat je nu weet dat je je in zo'n situatie staande kunt houden én het heft in eigen hand, namelijk je reis voortzetten want daar kwam je voor. Jullie hebben gewonnen! Voor mij de blog van de week!

    Door sidonius • geplaatst op 2010-10-01 08:23:00
  • profile image comment

    Heavy! Je bent niet de eerste met een dergelijke ervaring in BA. Ik heb geloof ik strontmazzel gehad. Dapper hoe je hebt gereageerd en knap dat je zo snel de positieve kant weer zag. Blog bovendien op een prettig leesbare manier geschreven. Ingehouden, to the point daar de ervaring al indrukweekend genoeg was. Sterk!

    Door TravelGoom • geplaatst op 2010-10-01 07:07:25
  • profile image comment

    Oh wat erg om zoiets mee te maken. Ook dat je nog van je vakantie kunt genieten. Zou achter elk persoon een overvaller zoeken. Best moeilijk denk ik om het op te schrijven, dan beleef je het weer. De bloederige foto zegt alles.

    Door Willemien • geplaatst op 2010-10-01 00:19:22
  • profile image comment

    Wat een indrukwekkend verhaal. Goed dat je het hebt kunnen opschrijven. Gelukkig ben je positief gebleven en heb je de reis kunnen voortzetten.

    Door corriedewinter • geplaatst op 2010-09-30 23:14:45
  • profile image comment

    Wat heb je dit beeldend, spannend en persoonlijk gebracht! Ik stond naar jullie hachelijke avontuur te kijken en leefde helemaal met je mee... Erg goed gelukt, goed en vlot geschreven! Ben blij dat je mijn advies er een blog over te schrijven hebt opgevolgd en natuurlijk ook dat je je ertoe hebt kunnen zetten om er alsnog een prachtreis van te maken. Knap en moedig!

    Door Lola • geplaatst op 2010-09-30 23:05:47
  • profile image comment

    Wat een verhaal. Al je zo aan je vakantie moet beginnen gaat de lol er snel vanaf. Ik hoop dat het na die eeerste tegenslag toch een fijne vakantie is geworden

    Door jhhuijs • geplaatst op 2010-09-30 23:03:40

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.