neretslok

8
Canada Hells Gate
neretslok was hier 01 jun 2015
Het is het meest logisch om, komende vanuit Vancouver en rijdend naar het oosten, bij de Canadese stad Hope de Highway 5 richting Kamloops te nemen, om door te gaan naar de bekende nationale parken van British Columbia en Alberta. Wij gunden onszelf een kleine ‘detour’ en sloegen bij Hope links af, richting Keefers en Lytton. We reden over een kleine bergweg parallel aan de woest stromende Fraser River tot aan een plek die Hell’s Gate heet. Een ritje van zestig kilometer extra (en weer zestig terug) door een weinig bezocht gebied, maar wat een ontdekking vonden we dit. Ontdekkingsreiziger Simon Fraser (naar wie de rivier is genoemd) stond hier in 1808 en zei hierover: “ We had to pass where no human being should venture, for surely we have encountered the Gates of Hell”. Begrijpelijk want ook tegenwoordig maakt de plek veel indruk. De Airtram (een gondola) brengt ons veilig zo’n 200 meter lager, naar de rivier in het dal. Daarna lopen we over een stevige stalen rode brug die over de kolkende rivier is aangelegd. De brug is stevig genoeg maar is sensationeel, omdat we het woest kolkende water onder de rasters van de brug door kunnen zien. Een woeste plek waar het water van de rivier zich door de smalle doorgang tussen de rotsen heen perst, met een ongelofelijke kracht. Een adembenemend gezicht. Op een terras kun je meestal wel wat gebruiken terwijl je de omgeving op je laat inwerken. Daarna gaat het terug met de gondola naar boven,. Voor ons een onverwachte verrassing.
Stad
  • puur natuur
  • rustig en weinig bezocht
  • fotogeniek
  • geen, 120 km extra omrijden is hier geen straf
Review geplaatst op 2019-07-05
8
Verenigde Staten Wyoming
neretslok was hier 01 jul 2014
‘ A landmark to a nation and a mecca to photographers’. Zo wordt TA Moulton Barn in Wyoming omschreven. Deze barn, een typisch Amerikaanse schuur uit de pionierstijd, is een van de meest geliefde objecten voor Amerikaanse fotografen. Dat wil wel wat zeggen in een land dat New York heeft, de Grand Canyon en zo veel meer. Het beeld is dan ook prachtig: de barn met op de achtergrond de grillige pieken van de Grand Teton Mountains, bedekt met een laagje sneeuw. TA (Thomas Alma) Moulton bouwde de schuur tussen 1912 en 1945. De Moultons waren Mormonen die vijftig jaar eerder vanuit Salt Lake City naar het ruige noorden werden gestuurd, omdat ook de weinig bewoonde gebieden mormoons moesten worden. De familie Moulton wist in dit afgelegen gebied een bloeiend bestaan op te bouwen. De bijna tien huizen en schuren getuigen daar nog van. Het moet een hard bestaan geweest zijn, daar in het woeste noorden. De Moultons hebben het geprobeerd, de harde winters trachten te overleven. De wind zal hier gegierd hebben, gebruld, geblazen, de sneeuw hoog opgewaaid. Hier hebben enkele generaties geleefd en nu is het voor altijd stil. De schuur zelf blijkt inmiddels bijna een icoon van Amerika geworden. De visualisering, het tastbare bewijs dat een bestaan opbouwen onder moeilijke omstandigheden in Amerika altijd mogelijk is. De schuur is te bereiken vanuit Jackson Hole, Wyoming. Rijd 20 km richting Yellowstone, sla rechtsaf Antelope Flats Road in, anderhalve mijl doorrijden, dan links afslaan.
Regio
  • Fantastische fotogenieke entourage
  • Heel rustig, meestal ben je hier alleen
  • Absoluut geen
Review geplaatst op 2019-05-19
8
Cambodja phnom-kulen
neretslok was hier 01 mrt 2019
De berg Kulen bevindt zich vijftig kilometer (anderhalf uur rijden) ten noordoosten van Angkor Wat. Het nationale park Phnom Kulen is een verademing. Hier vind je de rust van de jungle en verkoeling aan de voet van de mooiste watervallen van Cambodja. De Phnom berg is voor de Cambodjanen een heilige berg. De berg is grotendeels bedekt met bos (jungle) en maakt onderdeel uit van een kleine bergketen, waarvan Kulen de hoogste is met 487 meter. De bekendste bezienswaardigheid is de waterval, voor velen de mooiste waterval in Cambodja. In twee delen valt deze naar beneden, en in het poeltje onderaan de grootste waterval kan je heerlijk baden. De locals komen hier graag om verkoeling te zoeken onder de waterval. Alleen zal je hier dus nooit zijn, maar het is er wel gezellig. Buitenlandse bezoekers hebben wij hier nagenoeg niet gezien. Dit is echt voor de locals. Op de weg naar de waterval komen we vele kraampjes tegen waar je snacks, kokosnoten en souvenirs vindt. Niet ver van de watervallen verwijderd komen we langs de rivier die door Phnom Kulen stroomt. Hier maken we een kort verkoelend wandelingetje maken. Je kunt hier de 1.000 lingams zien, fallusvormige stenen in de rivier, die de scheppingskracht van Shiva uitbeelden. Boven op de berg is een acht meter lange Boeddha in een enorme rotsblok gehouwen. Deze Boeddha werd reeds in de 16de eeuw uitgehouwen en is tegenwoordig een bekend bedevaartsoord in Cambodja. Go where the locals go, het is een leuk dagtochtje.
Highlight
  • Rust, natuur en cultuur bijeen
  • Weinig buitenlandse toeristen
  • Kan er zeer warm zijn
  • Bij de watervallen druk met locals
Review geplaatst op 2019-04-24
9
Nepal Lumbini
neretslok was hier 01 okt 2018
Lumbini is een onooglijk plaatsje, enkele kilometers van de grens tussen Nepal en India. Het zou totaal onbekend zijn gebleven als men rond 1970 niet bedacht had dat de geboorteplaats van Boeddha meer bekendheid verdiende. Hier moest een indrukwekkende wereldplek van te maken zijn. Lumbini ontwikkelde zich – met behulp van veel buitenlands geld - tot de belangrijkste bedevaartplaats voor Boeddhisten. Vlakbij het dorpje verrees een immens terrein met paviljoens ter ere van Boeddha. Het hele complex is beslist de moeite van een bezoek waard. Toch wordt het weinig bezocht door toeristen. Om het hele complex in Lumbini te zien heb je een fiets nodig, of je huurt een riksja. De afstanden zijn namelijk groot. In de Mayadevitempel vind je een markering die de exacte geboorteplek van Boeddha aangeeft. Van daaruit kun je met een bootje varen over een kanaal richting de World Peace Pagoda. Deze Japanse pagode is een 41 meter hoge witte stupa die ontworpen is om mensen van alle rassen en geloofsovertuigingen bij elkaar te brengen en te helpen verenigen in hun zoektocht naar wereldvrede. In de tempelzone hebben veel landen hun paviljoen met boeddhistische kloosters en tempels gebouwd, de één nog mooier en indrukwekkender dan de andere. Cambodja, Myanmar, Thailand, China, maar ook westerse landen zoals Canada of Frankrijk. Het Duitse paviljoen b.v. is oogstrelend mooi! De boeddhistische kunstuitingen zijn overal weelderig en prachtig.
Stad
  • Mooi wandelgebied
  • Zeer fraaie tempels en kunst
  • Meestal vrij rustig
  • Je moet er een stukje voor ' om '.
  • Afstanden op het complex zijn groot
Review geplaatst op 2019-01-25
10
Nepal Mustang
neretslok was hier 01 nov 2018
Mustang ligt tussen Nepal en Tibet in, hoog in de Himalaya. Dit voormalige Tibetaanse koninkrijkje is ingelijfd door Nepal. Veel invloed kon Nepal er nooit uitoefenen omdat het veel te excentrisch gelegen is (zelfs nu kost het nog moeite om er te komen). Het is een moeilijk toegankelijk gebied. Je komt er met een klein vliegtuigje (Pokhara – Jomsom). Mustang wordt maar mondjesmaat bezocht , omdat een permit voor trekking zeker zo’n 500 dollar kost (voor een ‘gewoon’ bezoek 80 dollar). Tot 1992 was het voor buitenlanders verboden gebied. Daarna werd het landje beperkt opengesteld. Wij vonden Mustang een bijzonder landje met een ongeevenaard mooi en woest landschap. Een stoffige grillige steenwoestijn, waar de wind ons bijna omver blies. De dorpen zijn bijna middeleeuws. De stapels hout liggen al op de daken, de winter kwam er al weer aan. Deze dorpjes zijn wel heel basic. Het is hier op en top Tibetaans wat cultuur en landschap betreft. Leeg, authentiek en de mensen nog zeer traditioneel en gelovig. De sfeer is haast magisch. Dit is een compleet andere wereld. Het leven hier op grote hoogte is zeer hard, zo veel is ons wel duidelijk geworden. Samen met de Tibetaanse sfeer en mystiek en de stilte, gaf Mustang ons een ver-weg-van-het-gebaande pad-gevoel. Jomson, Marpha, Dhumba Lake, Muktinath, waar het mooi wandelen is - terug in de tijd, zijn met de jeep te bezoeken. Dat hebben wij ook gedaan. Voor het overige deel van dit landje moet je echt de benenwagen nemen.
Regio
  • Bijna een once in a lifetime-ervaring
  • Fantiastische vlucht langs Himalayareuzen
  • Buiten de gebaande paden
  • Ondanks basic, goede voorzieningen
  • Overweldigende landschappen
  • Fantastisch wandelen
  • Redelijk ongerept en authentiek
  • Vaak erg winderig
  • Permit is prijzig
  • Moeilijk toegankelijk: vliegticket is prijzig
Review geplaatst op 2018-11-21
9
Birma Monywa
neretslok was hier 01 dec 2010
Monywa is een snel groeiende handelsstad in Centraal Myanmar, die ongeveer 135 ten westen van Mandalay ligt. De stad, die sinds de negentiger jaren is opengesteld voor buitenlandse bezoekers, krijgt weinig bezoekers, wat zou komen door het gebrek aan accommodatie. Toch is de stad en omgeving erg de moeite waard. Wat de accommodatie betreft: er zijn inderdaad maar een paar hotels. Wij logeerden in het Win Unity, een uitstekend hotel, iets ten westen van de stad. Er tegenover is een erg smakelijk Chinees restaurant. Tien kilometer ten oosten van de stad ligt de Sambuddha-kat-kyawpagode. Hij werd in de jaren 1939-1951 gebouwd dankzij giften van de bevolking voor “de lijdende mensen in de wereld”, aan wie de verdiensten van deze goede daad werden overgedragen. Als je het bouwwerk ziet zullen het, hoewel er veel lijdende mensen in de wereld zijn, vooral de arbeiders zijn geweest die onder de bouw hebben geleden. Het is een indrukwekkende bouwwerk, misschien wel wat “over de top”. 470 pagodes telt dit enorme bouwwerk en meer dan een half miljoen (!) boeddhabeelden. Even verderop vind je bij de Bodhi Tahtaungpagode de grootste liggende Boeddha ter wereld: zo’n 90 meter lang. Ernaast bevindt zich een staande Boeddha. Ik schat hem ook op ongeveer 90 meter hoog. Aan de westkant van de stad bevinden zich op 25 kilometer afstand de Hpowindaung en Shwebadaung grotten. Monywa, velen komen er niet aan toe in het overvolle Birmaprogramma, maar ik kan het aanraden.
Stad
  • Zeker cultureel gezien interessant
  • Bijzondere grotten in de buurt
  • Heel weinig toeristen, authentiek
  • Niet echt in een logische reisroute gelegen
Review geplaatst op 2016-12-19
8
Argentinië Patagonie
neretslok was hier 01 jan 2009
Halverwege de R40, tussen Bariloche en Esquel ligt het stadje El Bolson, met ongeveer 13.000 inwoners. Het ruige Patagonische berglandschap verandert hier in een groen vruchtbaar dal, ingeklemd tussen de bergketens. Je vindt hier boomgaarden, fruit- en bloementeelt. Er worden hier hop, appels, peren, frambozen en aardbeien verbouwd. Dit gebied schijnt een eigen (mild) microklimaat te hebben. Ook sociaal gezien heerst er een gunstig klimaat. Een zeer relaxte plaats. Vijftien kilometer ten zuiden van El Bolson, te bereiken via route 16, ligt het Parque Nacional Lago Puelo. Het is een voor Argentijnse begrippen relatief klein nationaal park, met een oppervlakte van 230 km2. Vanaf de weg loopt een voetpad naar de ingang van het park. Daar is een recreatiegebied (niemand gezien hier!!), waar zich twee kampeergebieden bevinden bij een klein strandje dat “La Playita” heet. Er lopen diverse trails, die variëren in lengte en moeilijkheidsgraad. Er is er één naar Los Hitos, 8 uur, en één naar de Turbiorivier, 7 uur. Een hele korte is het pad naar het uitzichtpunt over het meer (150 meter hoog). Je loopt rond een prachtig stil meer, door beuken- en cipressenbossen, en dit alles omringd door de machtige bergen van de Andes op de achtergrond. Het is er vaak vochtig en wat guur, maar dat hoort wel bij Patagonië. Een stil en verlaten gebied met ongekende natuurpracht, waar je het desolate Patagoniëgevoel ervaart. Informeer in El Bolson naar de mogelijkheden hier.
Stad
  • Stilte, ruige natuur
  • Veel wind, redelijk 'hard' klimaat
Review geplaatst op 2017-01-18
10
Birma Indein
neretslok was hier 01 dec 2010
Indein ligt 10 kilometer van het Inlemeer af en is te bereiken door een smal kanaal vanaf het meer, drie kwartier varen. Vreemd genoeg zit dit vaak niet in de standaard boottripjes, die dagelijks over het meer gemaakt kunnen worden. De meesten bezoeken dit dorp dan ook niet. Indein herbergt een overweldigend aantal stupa’s en ruïnes, in allerlei staten van verval. Je bootje legt even vóór het dorp aan. Je volgt de weg een klein stukje langs het kanaal, langs de markt, de fraaie houten brug over en dan rechts af. Daar begint een lange overdekte trap naar de top van een heuvel, naar de Shwe Intein Pagoda. Boven gekomen zie je honderden stupa’s, dicht op elkaar gebouwd. Maar veel mooier is het om, voordat je de trap opgaat, links achter het dorp te gaan. Daar ligt Nyaung Oak. Ook hier vind je honderden ruïnes, de één nog wat meer vervallen dan de ander. Ze zijn soms overwoekerd door bomen en struikgewas. Het is hier puur natuur en een beetje ruig terrein, dus hier en daar moet je je echt door het struikgewas worstelen of wat klauteren. De sfeer is hier bijna surrealistisch, het is stil (geen mens te zien) en de ene na de andere ruïne nodigt je uit om eens beter te bekijken. Sommige hebben nog prachtige ornamenten met mooi uitgesneden afbeeldingen van mythische dieren. Andere zijn bijna helemaal overwoekerd door de wortels van bomen. In die zin doet het een klein beetje aan Angkor Wat denken. Een mystieke prachtige plek, die geschiedenis en een onwerkelijke sfeer ademt.
Stad
  • Authentiek
  • Vrij onontdekt dus rustig
  • Mysterieuze sfeer
  • Historisch en cultureel hoogtepunt
  • Ligt iets achteraf
Review geplaatst op 2017-01-24
8
Birma Yangon
neretslok was hier 01 dec 2010
Het Kandawgyipark rond het gelijknamige meer is één van de groene longen van “tuinstad” Yangon. Het ligt ongeveer een kilometer ten oosten van de Shwedagonpagode. Het is in omtrek ongeveer kilometer en gemiddeld ongeveer 500 meter breed. Om het meer heen ligt het Kandawgyi Nature Park. Kandawgyi is een geliefde recreatieplek voor de inwoners van Yangon en hier ervaar je hoe de lokale bevolking ontspant en recreëert, wat het vooral tot een mooie gelegenheid maakt om een kijkje te nemen in het gewone leven van de Yangonezen en met hen in contact te komen. Families en stelletjes wandelen door dit mooie park, er zijn kinderspeelplaatsen en picknickplaatsen. In het meer ligt het imposante Karaweikschip, zo genoemd omdat de voorkant van het schip de kop van de mytische vogel Karaweik uitbeeldt. Het herbergt een duur Chinees restaurant en het is een opvallend beeldbepalend object in het park. Het is bedekt met dun laagje goud. Het is prettig om neer te strijken op een terras (aan het water) van één van de vele eenvoudige eetgelegenheden. Aan de horizon in het westen verheft de Shwedagonpagode zich met een gouden glans boven alles uit en weerspiegelt mooi in het water van het meer. Vooral tegen zonsondergang heb je kans op fraaie foto’s. In de zuidwesthoek van het park ligt de dierentuin, in het noorden vind je het Bogyoke Aung Sanpark. Het is hier heerlijk en rustig rondwandelen en vooral rondkijken. Onze taxichauffeur keek vreemd op toen wij hem vertelden naar dit park te willen.
Stad
  • Mooi wandelgebied
  • Do as the locals do!
  • Geen
Review geplaatst op 2017-01-24
9
Spanje Xàtiva
neretslok was hier 01 okt 2016
Jativa (of Xativa) ligt 60 kilometer ten westen van Valencia aan de rand van een hoogvlakte, daar waar het Spaanse binnenland begint. Jativa is een stad vol historie, die teruggaat tot de Arabische oorsprong (de Arabieren brachten bv het papier naar de stad waardoor Jativa lange tijd een belangrijke papierstad was), de verovering door de Europeanen op de Arabieren in 1244 en de totale verwoesting in 1709 door Philips V. Op de hellingen en doorlopend naar de top van de berg Monte Vernisia ligt het zeer imposante en uitgestrekte kasteel van Jativa. De muur die het kasteel moest beschermen loopt over de hele helling van de berg van beneden naar boven, en doet daardoor een beetje aan een stukje Chinese muur denken. Dit is beslist buiten de gebaande paden, geen enkele toerist gezien (behalve mijn eigen gezelschap dan). Als je alles op je gemak bekijkt ben je inclusief de beklimming naar boven wel een halve dag zoet. Daarna heb je de andere halve dag nog voor het zeer oude en echt Spaanse centrum. Indrukwekkend, echt verrassend en bijzonder de moeite waard.
Stad
  • Indrukwekkend kasteel
  • Authentieke Spaanse binnenstad
  • Het echte Spanje
  • Goed te bereiken via goede wegen
  • Veel historie
  • Doorgaans wat frisser dan gewend van Spanje
  • Steile smalle weg omhoog maar wel 2richtingen
Review geplaatst op 2016-11-24
8
Ecuador Quito
neretslok was hier 01 jan 2009
Quito is een langgerekte smalle stad die tussen twee bergruggen van de Andes is gebouwd. In het noorden ligt het moderne centrum, rond Mariscal Sucre, en wat zuidelijker ligt het oude historische centrum. Dat laatste centrum is vooral de moeite waard vanwege zijn prachtige koloniale gebouwen en huizen, kerken, kloosters en paleizen. Even ten zuiden van dit historische centrum ligt de heuvel Panecillo. Het is beslist de moeite waard om deze heuvel te beklimmen. Beneden lijkt het niet zo’n aantrekkelijke optie om naar het beeld van Maria, dat hoog op de heuvel over de stad uitkijkt, te gaan. Toch mis je wel wat, als je dit overslaat. Eenmaal boven wordt je onverwacht getrakteerd op een imposant 360 graden zicht over deze metropool. Links en rechts strekken de buitenwijken zich uit tot bijna naar de toppen van de bergen die de stad omringen. Naar het noorden toe zie je de prachtige oude binnenstad met zijn mooie gebouwen, veelal met de rode pannendaken. De top van de heuvel ligt feitelijk in het park Panecillo, dat overigens smal broodje betekent, omdat het er vanaf beneden gezien inderdaad op lijkt. Het standbeeld van Maria, La Virgen de Quito, is 45 meter hoog. Je kunt overigens het beste een taxi nemen vanaf het centrum. Het is niet ver, maar wel zo veilig. Want hoe leuk ook, Quito is en blijft een Zuid-Amerikaanse stad waar eenzaam ergens 'zo maar' gaan wandelen niet echt een optie is.
Stad
  • Prachtig overzicht over Quito
  • Te ver en te gevaarlijk om te lopen
Review geplaatst op 2016-12-29
9
Spanje Tarifa, het zuidelijkste puntje van Spanje
neretslok was hier 01 okt 2016
Tarifa is een kleine stad met ongeveer 18.000 inwoners, die ligt op de meest zuidelijke punt van Spanje en van het continent Europa (eilanden dus niet meegerekend). Het oefent grote aantrekkingskracht uit op jongeren: hippies, backpackers, surfers etc. Tarifa ligt zo dichtbij Marokko (14 kilometer) dat je het Noord Afrikaanse bergland aan de overkant kunt zien liggen. Bovendien is dit dè plaats om per boot de oversteek te maken naar Marokko (Tanger). In Tarifa zelf worden ook dagtochten naar Tanger aangeboden vanaf ongeveer 50 euro. De boottickets zijn bij mijn weten goedkoper, maar dan moet je in Tanger alles verder zelf uitzoeken. Tarifa heeft een mooie witte (Arabisch aandoende) binnenstad met voldoende restaurants. Tevens is er een mooi surfstrand voor de windsurfers en kiteboarders. Tarifa geldt als een van beste kiteboard-plekken op het Europese continent. Het is ook de plaats waar vele kiteboard-wereldkampioenen wonen, en na 'het werk' samenkomen om te relaxen. Als je niet surft, kun je altijd nog wandelen over het vaak winderige maar mooie strand met de Marokkaanse bergen vaag op de achtergrond. Je kunt er ook prima op het strand zelf zitten of lekker vis eten. In de zomer is het hier topdruk. In de winter valt het reuze mee. Tarifa is ook de plek voor de observatie van vogeltrek, zoals van roofvogels en ooievaars die de Straat van Gibraltar oversteken (herfst). Ook het spotten van walvissen en dolfijnen is mogelijk.
Stad
  • Gezellig en relaxt
  • Mooie oude binnenstad
  • Ideaal voor surfers
  • Vertrekpunt naar Marokko
  • Geen
Review geplaatst op 2016-11-24
9
Verenigde Staten San Francisco
neretslok was hier 01 sep 2013
Even buiten het centrum van San Francisco, op 1111 Gough Street, iets ten noorden van Fillmore District, staat St. Mary’s Cathedral. Aan de buitenkant zie je nog niet zo dat dit een bijzondere kathedraal is. Eenmaal binnen worden we aangenaam verrast en een beetje overdonderd door wat we dan zien. De kerk is superstrak en modern qua vormgeving en kleur. De kathedraal is in 1967 gebouwd en is ontworpen door de Italianen Pier Luigi Nervi en Pietro Belluschi. Je mag dit op architectuurgebied rustig een van de hoogtepunten van de stad noemen. Uit iedere hoek gaat de kerk als het ware in strakke lijnen omhoog naar de gezamenlijke top op 58 meter hoogte, waar de lijnen samenvloeien tot een kruis. Ademloos lopen we hier rond en genieten van dit meesterwerkje. Er zijn mooie glas-in-lood ramen en er is prachtig licht. We hadden hierover in onze voorbereiding niets gelezen en ook in ons reisgidsje komen we hierover niets tegen. Voor ons is het een echte ontdekking in deze toch al zo bijzonder mooie stad.
Stad
  • Redelijk in het centrum
  • Architectonisch hoogstandje
  • Geen
Review geplaatst op 2016-10-22
7
Chili Santiago
neretslok was hier 01 dec 2008
Santiago is met zijn ruim 4 miljoen inwoners (inclusief de voorsteden zelfs 10 miljoen) een echte metropool en is één van de grootste steden van Zuid-Amerika. Om de stadse drukte even te ontsnappen is het erg de moeite waard het Parque Metropolitana te bezoeken. Deze groene long van Santiago ligt op de heuvel San Cristobal, even ten noordoosten van het centrum. Je wandelt dan eerst door de uitgaanswijk Bellavista met restaurants, galleries en cafe’s. Bij de ingang van het park kun je de tandradbaan naar boven nemen, maar je kunt ook naar boven wandelen. De tandradbaan stopt halverwege bij de dierentuin. Boven aangekomen staat een groot Mariabeeld, dat hier al 100 jaar staat. De vergezichten zijn prachtig, maar soms is er wel de nodige smog. Op zondagen, als het in het park zelf overigens erg druk is, is de kans op mooie vergezichten het grootst. Wij waren er op 1e Kerstdag, weinig verkeer en redelijke vergezichten. Ten oosten van de stad kun je dan de Andes zien liggen. Bij het Mariabeeld liggen veel briefjes met vragen en wensen (en soms ook bedankjes) aan Maria gericht. Met de kabelbaan (of wandelend) kun je dan verder door het park en tenslotte weer naar beneden. De heuvel was oorspronkelijk niet bebost, maar is dat tegenwoordig wel. Een leuk uitje, zoals gezegd juist op de zondagmiddag als hier vele Chileense families naar toe komen.
Stad
  • Erg leuk uitstapje binnen een grote stad
  • Mooi uitzicht boven
  • Niet altijd helder zicht (smog)
  • Soms erg druk (ook populair bij locals)
Review geplaatst op 2016-12-27
8
Ecuador Baños de Agua Santa
neretslok was hier 01 dec 2008
Banos is niet alleen populair vanwege de warmwaterbronnen die uit de onvoorspelbare vulkaan Tungurahua opborrelen. Vanwege de prachtige ligging tussen hoge bergen is dit stadje bij uitstek geschikt voor vele outdoor-activiteiten. Een leuke activiteit is met de fiets of een houten open bus van Banos naar het 21 km oostelijker gelegen Rio Verde, door het dal van de rivier Verde. Het landschap hier is spectaculair: steile bergwanden en diepe kloven. Je kunt onderweg met een bakje dat aan een stalen draad hangt zo’n diepe kloof over. Of het verantwoord is weet ik niet, maar bij mijn weten is het nooit mis gegaan. Aan het eind wandel je dan naar de Pailon de Diablo, een spectaculaire waterval, die je het best kunt zien vanaf een gammele wiebelende hangbrug. Als je hier staat en je ziet dit watergeweld, zal duidelijk worden waarom hij de “ketel van de duivel” heet. De wandeling erheen, en zeker terug, is behoorlijk pittig, maar alleszins de moeite waard!
Stad
  • Veel te doen
  • Gezellig druk
  • Geen
Review geplaatst op 2016-12-27