marjolijn

'1108223' door marjolijn '1108223' door marjolijn

Ierland

Ierland

Japans labyrint?

marjolijn

Nu ik me wat meer verdiep in labyrinten en doolhoven kom ik tot de ontdekking dat ik onderweg van Dublin naar Kildare, een groot haagdoolhof heb gemist. “The Kildare Maze” (Ballinafagh, Prosperous, County Kildare) is een “family activity park” met een grote doolhof, gebaseerd op het patroon van het St. Brigid’s Cross (voor meer info zie mijn foto Saint Brigid), en ook nog een houten doolhof, en een zip wire, ruim genoeg dus voor een dagje uit met kinderen (thema reizen met kinderen!). Wat ik iets buiten de stad Kildare wel heb gezien is de Japanse tuin van de Irish National Stud, die je met wat goede wil misschien ook als een Japans labyrint zou kunnen zien? Deze tuin is tussen 1906 en 1910 aangelegd door de Japanse tuinarchitect Tassa Eida. De tuin symboliseert het verhaal van het leven, met paden en knooppunten, waar soms ook een keuze gemaakt moet worden tussen verschillende paden. Vanaf de heuvel van de ambitie is de volgende etappe het theehuis bij de bron der wijsheid. Op de foto het theehuis, ik denk gefotografeerd vanaf de brug van het leven die leidt naar de stoel van de ouderdom. De Irish National Stud is een grote stoeterij, maar de peperdure dekhengsten waren niet aanwezig, wat het bezoek voor mij, toch al geen paardenfan, wat minder interessant maakte.

'1108026' door marjolijn '1108026' door marjolijn

IerlandDublin

IerlandDublin

Labyrint The Iveagh..

marjolijn

Een paar maanden geleden plaatste ik al eens een foto van een redelijk verborgen plek in Dublin. de Iveagh Gardens. Nu nog een foto uit dit park in mijn serie doolhoven en labyrinten. Na klassieke en middeleeuwse labyrinten, die waarschijnlijk een spirituele en devotionele betekenis hadden, ontstond na de middeleeuwen vooral belangstelling voor romantische doolhoven, vaak als tuindecoratie, meestal in vorm van haagdoolhoven. Deze zijn arbeidsintensief in onderhoud waardoor er ook veel weer verdwenen zijn. De Iveagh Gardens liggen een straat verder dan het bekende park St. Stephens Green. Ze zijn veel minder bekend, en ook lastiger te vinden omdat de tuinen omsloten zijn door gebouwen, dus ook veel minder druk bezocht. Het park is in 1865 ontworpen in een stijl die het midden houdt tussen de formele Franse stijl en de Engelse landschapsstijl.

'1107870' door marjolijn '1107870' door marjolijn

Ierland

Ierland

Labyrint Dublin Chris

marjolijn

Na mijn labyrint bij Glendalough nu een foto van het labyrint bij Christ Church Cathedral in Dublin. Dit labyrint is te bekijken vanaf een uitzichtplatform, het ligt er pas sinds najaar 2018, reden misschien waarom de bezoekersgids van de kerk (behorend tot de Anglicaanse Church of Ireland) er nog geen aandacht aan besteedde. Maar gelukkig hebben we het internet! De aanleg van het labyrint maakt deel uit van een groter project. In Dublin is een aantal “trails”, wandelingen uitgezet om op eigen gelegenheid de geschiedenis van de stad te ontdekken (https://www.visitdublin.com/see-do/dublin-discovery-trails). Christ Church is opgenomen in de Dubline Trail, die een deel van de oude weg door het hart van de stad volgt. Het labyrint grijpt terug op een middeleeuwse traditie, waarin in veel kerken en kathedralen labyrinten werden aangelegd. Zulke labyrinten werden gelopen en mogelijk ook gedanst als gebedsgang, en als vervanging van een pelgrimstocht. Ze worden dan ook soms “chemins de Jérusalem” of de “mijl van Jeruzalem” genoemd. Christ Church is het oudste gebouw van Dublin dat altijd in gebruik is geweest. In 1030 bouwden de Vikingen op deze plek de eerste kerk. In de twaalfde en dertiende eeuw herbouwden de Anglo-Normandiërs de kathedraal, die vervolgens in 1870 nog eens ingrijpend is gerestaureerd. Je vindt er onder meer de graftombe van Richard de Clare aka Strongbow, de leider van de Anglo-Normandische invasie in Ierland, de “foxy friars” vloertegels, met vossen gekleed als pelgrims, het hart van Laurence O’Toole, patroonheilige van Dublin, en een crypte met schatkamer.

'1107580' door marjolijn '1107580' door marjolijn

Ierland

Ierland

Labyrint Glendalough

marjolijn

Nadat ik in december geen foto's meer kon uploaden nu, vanaf positie 1855, maar weer eens een nieuwe poging. Nog steeds met problemen want ik kan de regio/highlight niet aanklikken (en ook geen tags plaatsen). Maar oké, hier is ie dan. September 2019 was ik in Ierland, en vielen me opeens veel labyrinten (en doolhoven) op. Ik heb geprobeerd wat te lezen over labyrinten, maar veel blijft voor mij onduidelijk. Duidelijk is wel dat over de hele wereld gebouwen, gangenstelsels en spiralen van stenen zijn gevonden die een labyrint voorstellen, en ook rotstekeningen en andere afbeeldingen van labyrinten, soms al duizenden jaren oud. Een labyrint heeft, anders dan een doolhof, één opening en één weg. Als verklaring wordt vaak de spirituele betekenis genoemd. Wie binnengaat in een labyrint, is op weg naar zijn uiteindelijke bestemming: het midden, de kern van zijn wezen. De oudste labyrinten zouden ook zijn gebruikt om de slingerbeweging tussen geboorte en dood weer te geven. Maar je kunt natuurlijk ook gewoon plezier beleven aan een wandeling door een labyrint, zoals dit jongetje, in het labyrint dat aangelegd is bij het bezoekerscentrum van Glendalough. In het bezoekerscentrum is de Hollywood Stone te vinden, een middeleeuwse steen met daarop een labyrint. Al moet ik eerlijk toegeven dat ik die niet gezien heb, ik ben een paar keer in Glendalough geweest, maar buiten is zoveel te zien dat het bezoekerscentrum er steeds bij in is geschoten.

'1105598' door marjolijn '1105598' door marjolijn

Groot-BrittanniëNoord Ierland

Groot-BrittanniëNoord Ierland

Giant's Causeway

marjolijn

De Giant's Causeway is een unieke geologische formatie van veelhoekige basaltzuilen. Bij mijn vorige foto, ruzie tussen reuzen, schreef ik al iets over het ontstaan en over de mythen en legenden die rond dit natuurverschijnsel zijn gesponnen. Hier een bovenaanzicht van dit UNESCO Werelderfgoed. Het centrale gedeelte (op de foto de punt die het verst uitsteekt in zee) is onderlangs te bereiken per pendelbus of te voet, maar ook van bovenaf. Je loopt dan over de kliffen wat voorbij het meest bezienswaardige stuk om dan af te dalen. Nadat ik een paar keer over de rand had gekeken en onder andere deze foto had gemaakt, vond ik dat voor mijzelf opeens niet zo'n goed plan meer, dus ik ben omgekeerd en beneden langs gegaan. Volgens mijn reisgids is de formatie in 1692 ontdekt door de bisschop van Derry. Vanaf de Victoriaanse tijd trok het verschijnsel veel bezoekers, maar waren de wegen nog zo primitief dat dat een hele expeditie was. Nu komen er uit alle delen van de wereld jaarlijks 750000 bezoekers hier naar toe.

'1105504' door marjolijn '1105504' door marjolijn

Groot-BrittanniëNoord Ierland

Groot-BrittanniëNoord Ierland

Ruzie tussen reuzen

marjolijn

Waar een ruzie tussen reuzen al niet toe kan leiden… Het verhaal gaat dat de Giant’s Causeway gemaakt is door de Ierse reus Finn McCool. Geprovoceerd door geschreeuwde beledigingen van de Schotse reus Benandonner wierp Finn een voetpad van rotsen in zee, om met Benandonner op de vuist te kunnen gaan. Dat bleek een misrekening, in Schotland aangekomen ziet Finn dat Benandonner nog een formaatje groter is dan hij, en vlucht terug naar Ierland. Daar vraagt hij zijn vrouw om hem snel te vermommen als baby. Als Benandonner in Ierland aankomt, schrikt hij van de grootte van de “baby”, neemt aan dat vader Finn vele malen groter is dan hij, en keert spoorslags terug naar Schotland, en vernielt op zijn vlucht het pad. Alleen de uiteindes, in Ierland en in Schotland (op het eiland Staffa) blijven bewaard. Geologen vertellen een ander verhaal. In het Tertiair lag Ierland bij de evenaar, bij vulkaanuitbarstingen kristalliseerde de lava als het ware door langzame afkoeling en door het contact met zeewater, waarbij tenslotte veelhoekige basaltzuilen ontstonden. Het gebied staat op de UNESCO Werelderfgoedlijst en trekt zo’n 750000 bezoekers per jaar. Vanaf het fraai in de kliffen weggewerkte bezoekerscentrum met grasdak kun je in 20 minuten naar het centrale gedeelte lopen, maar veel bezoekers nemen de pendelbus. Een wat rustiger mogelijkheid is bovenlangs, waarbij je vanaf de kliffen van bovenaf mooi uitzicht hebt, maar uiteindelijk durfde ik (hoogtevrees) de afdaling naar beneden niet aan.

'1105205' door marjolijn '1105205' door marjolijn

IerlandCork

IerlandCork

Jameson Midleton

marjolijn

Het Ierse klimaat maakt dat je af en toe wel een opkikkertje kan gebruiken. Er wordt dan ook op ruime schaal whiskey gedistilleerd (met een e, in tegenstelling tot de Schotse whisky). Een bezoek aan een whiskey stokerij is in een rondreis door Ierland dan ook onvermijdelijk. Na eerdere bezoeken aan stokerijen in Ierland en Schotland biedt het productieproces voor mij weinig geheimen meer, maar de bezoekerscentra zijn vaak gevestigd in de oude fabrieksgebouwen, dus interessant industriëel erfgoed. Dat is ook het geval in de oude distilleerderij van Jameson, de best verkochte Ierse whiskey, in Midleton, county Cork. Jameson begon in 1780 in Dublin, maar ging in de tweede helft van de vorige eeuw samenwerken met Cork Distillers. Het merk is nu in handen van het Franse Pernod Ricard.

'1105102' door marjolijn '1105102' door marjolijn

IerlandGlendalough 

IerlandGlendalough 

Blik op Glendalough

marjolijn

Drie jaar geleden, mei 2016, was ik hier al wat langer en uitgebreider: Glendalough. Voor mij toen wel het hoogtepunt van mijn reis door Ierland. Wat een feest om nu, september 2019, hier weer heel even terug te zijn. In dit gletsjer"dal van de twee meren", een prachtige plek in de Wicklow Mountains, vestigde zich ooit de heilige Kevin als kluizenaar. Na zijn dood groeide de plek uit tot een kloosterstad, waar in de bloeitijd (7e t/m 13e eeuw) tot 3000 mensen woonden. De meeste restanten staan bij het benedenmeer, tussen grafstenen die dateren van de 18e eeuw tot nu. Hier een eerste blik op dit gedeelte, in de warme najaarszon, als je van de parkeerplaats bij het bezoekerscentrum naar de ruïnes wandelt. Meer foto's heb ik in 2016 al geplaatst.

'1105002' door marjolijn '1105002' door marjolijn

IerlandLimerick

IerlandLimerick

Dorpsstraat Bunratty.

marjolijn

Een panorama van de dorpsstraat in het Bunratty Folk Park, een leuke afwisseling van de spectaculaire Ierse landschappen, al vind ik dit openluchtmuseum toch vooral iets voor een Iers familie-uitstapje. Er is een oud kasteel, Bunratty Castle, en er zijn reconstructies van laat 19e eeuwse boerderijen, huizen en winkels, en een schooltje. Wij waren hier overdag, ’s avonds worden voor de toeristen in het kasteel middeleeuwse maaltijden bereid.

'1104432' door marjolijn '1104432' door marjolijn

Groot-BrittanniëBelfast

Groot-BrittanniëBelfast

Muren van Belfast

marjolijn

Vandaag wordt herdacht dat 30 jaar geleden de Berlijnse Muur viel. Vorig najaar was ik in Berlijn, en heb toen ook foto's van restanten van de muur gemaakt. Daar was ik al in het zoeken, toen ik bedacht dat deze foto van mijn reis in september door Ierland en Noord-Ierland ook wel toepasselijk is. Jammer genoeg een muur die er nog steeds staat, en waarbij ik me afvraag wat de komende brexit hier gaat betekenen. Na gewelddadige rellen tussen protestanten en katholieken werden in 1969 muren en afscheidingshekken opgetrokken tussen katholieke en protestantse wijken, eufemistisch "peace walls", "vredesmuren" genoemd. Oorspronkelijk waren de muren bedoeld als voorlopige oplossing maar later verschenen er steeds meer muren en afscheidingshekken, inmiddels een stuk of veertig met een totale lengte van meer dan 20 kilometer. Ze zijn vaak bedekt met (provocerende) muurschilderingen en graffiti. Op dit stuk staan afbeeldingen van dergelijke muren over de hele wereld. Niet een plek om erg blij van te worden.

'1104350' door marjolijn '1104350' door marjolijn

IerlandAchill Eiland

IerlandAchill Eiland

Verlaten dorp

marjolijn

Ierland heeft tegenwoordig zo’n 4,5 miljoen inwoners. In 1840 waren dat er nog 8 miljoen, door het mislukken van de aardappeloogsten in de jaren 1845-1850 stierven meer dan een miljoen Ieren van de honger, de zogenaamde Great Famine/An Gorta Mór, en miljoenen anderen emigreerden, of werden gedeporteerd, in de periode 1848-1950 zo’n 6 miljoen. Hele dorpen werden verlaten, zoals dit verlaten dorp op de hellingen van de Slievemore, op Achill Island. Overigens was er wel voldoende voedsel, maar graan en vee verdwenen naar Engeland, Ierland was een wingewest van Engeland.

'1104048' door marjolijn '1104048' door marjolijn

Ierland

Ierland

Piraten-koningin

marjolijn

Vanuit Castlebar gaan we Achill Island verkennen. Dit eiland is door een brug verbonden met het vasteland. Vroeger was dit O’Malley-land, met name Grace O’Malley is beroemd en berucht. De familie controleerde het gebied vanuit een aantal versterkte woonhuizen, zoals deze woontoren, kasteel Carrick Kildavnet. Het leven van Grace O'Malley is in romans, films en zelfs een musical geromantiseerd als dat van een piraten-koningin. Feitelijk waren de O'Malley's Ierse “koningen”, weliswaar onder Engelse overheersing, maar redelijk autonoom, die onder andere leefden van overzeese handel en die belasting hieven over de opbrengsten van de visvangst en zeevaart in hun invloedssfeer. En, oké, een beetje piraterij zal er dan ook wel bij hebben gehoord. Grace (in het Iers Gráinne Ni Mháille) was een sterke, pittige vrouw die haar vader opvolgde als hoofd van de clan, zij verzette zich tegen de toenemende bemoeienis en invloed van de Engelsen. Toen haar zoons en broer door de Engelsen gevangen werden genomen trok ze naar Engeland, voor een ontmoeting met koningin Elizabeth I, om ze vrij te krijgen. Van een andere woontoren van Grace O'Malley, Carrickahowley (Rockfeet) gaat het verhaal dat in het kasteel een schat was verborgen, die nu in de omgeving van het kasteel is begraven. Je kunt beter niet op zoek gaan, degene die de schat opgraaft krijgt te maken met dullahan, de ruiter zonder hoofd.

'1103877' door marjolijn '1103877' door marjolijn

Ierland

Ierland

Fjord Killary Harbour

marjolijn

Net voordat ik naar Ierland ging bedacht ik dat op mijn camera een panorama-knop zou kunnen zitten. Dat bleek inderdaad zo te zijn, en ik heb er ruim gebruik van gemaakt. Hier een panorama van Killary Harbour. Killary Harbour (An Caoláire Rua) is een van drie fjorden in Ierland. De fjord vormt een natuurlijke grens tussen de graafschappen Galway en Mayo. Hij is 16 kilometer lang en in het midden meer dan 45 meter diep. Op de noordoever ligt de ruim 800 meter hoge berg Mweelrea (Maol Riabhach, "kale grijze berg").

'1103707' door marjolijn '1103707' door marjolijn

IerlandBurren

IerlandBurren

Stenige plaats

marjolijn

Stenige plaats, zo luidt de vertaling van de Gaelische naam Bhoireann, in het Engels de Burren. In zo'n stenig karstlandschap is het niet verwonderlijk dat voor het maken van een afscheiding stenen tot muurtjes worden gestapeld. Hier zomaar zo'n muurtje, op weg naar de Poulnabrone dolmen. Overigens is het gebied minder stenig dan op het eerste gezicht lijkt: het gebied heeft een unieke en diverse vegetatie, met arctische, alpine en mediterrane gewassen, die in mei en juni tot bloei komen.

'1103675' door marjolijn '1103675' door marjolijn

Ierland

Ierland

Eas Liath waterval

marjolijn

Na een aantal regenachtige foto's van Ierland hierbij dan toch een wat zonniger exemplaar. In de tweede week van onze reis brak heel af en toe de zon even door. We maken een fotostop bij de Aasleagh Falls, Eas Liath, in Connemara, net iets ten noorden van de grens tussen County Galway en County Mayo. Deze waterval is te vinden aan de monding van de rivier Erriff, niet ver van het punt waar de rivier in een prachtige fjord, Killary Harbour, stroomt.

'1103497' door marjolijn '1103497' door marjolijn

IerlandDublin

IerlandDublin

Verborgen tuinen

marjolijn

Ik ben nog niet zo lang terug uit Ierland. Onze reis volgde in grote lijnen de Wild Atlantic Way, de kustroute in West Ierland. Maar onze reis begon met een vlucht naar Dublin, en in het kader van het thema reismysteries daarom op de valreep nog een foto van een verborgen plek in Dublin. Zoals veel grote steden kent ook Dublin een aantal groene longen, zoals bijvoorbeeld het bekende park St. Stephens Green. Een straat verder, maar veel minder bekend, en ook wat lastiger te vinden omdat het omsloten is door gebouwen (en dus ook veel minder druk bezocht), is het park The Iveagh Gardens. Het park is in 1865 ontworpen in een stijl die het midden houdt tussen de formele Franse stijl en de Engelse landschapsstijl. Naast uitgebreide gazons zoals op de foto zijn er onder andere ook een rozentuin, een waterval en een doolhof.

'1103467' door marjolijn '1103467' door marjolijn

IerlandCliffs of Moher

IerlandCliffs of Moher

Cliffs of Moher

marjolijn

Volgens mijn reisgids is de kust van County Clare woest romantisch, en op foto's van het Iers Toeristenbureau ligt dit stukje kust, de Cliffs of Moher, er vaak zonnig bij, maar gezien de regen en wind was ik blij met de bijna manshoge muur die voorkomt dat je van de kliffen valt. Op sommige van mijn foto's staat vooral nevel, maar hier kwamen de kliffen dan toch weer even tevoorschijn. Overigens heeft dat ook wel wat, ruim 200 meter hoge rotsen die verdwijnen in, en weer opdoemen uit flarden regen en mist.

'1103300' door marjolijn '1103300' door marjolijn

IerlandDingle, verborgen paradijs aan het eind van Europa

IerlandDingle, verborgen paradijs aan het eind van Europa

Onverstoorbaar

marjolijn

We hebben inmiddels het strand van Inch achter ons gelaten, zijn het plaatsje Dingle gepasseerd en rijden nu de Slea Head Drive naar het meest westelijke punt van het schiereiland. We hebben vanaf ons uitzichtpunt zicht op de kliffen en de branding. Een eenzame meeuw is kennelijk wel gewend dat hier groepjes mensen komen kijken en fotograferen, en blijft onverstoorbaar zitten, als een volleerd fotomodel.

'1103242' door marjolijn '1103242' door marjolijn

IerlandDingle, verborgen paradijs aan het eind van Europa

IerlandDingle, verborgen paradijs aan het eind van Europa

Schiereiland Dingle

marjolijn

Het zuidwesten van Ierland ziet er op de kaart uit als een hand waarvan de vingers in zee steken. Het grootste en meest toeristische schiereiland is Iveragh, waar veel mensen de Ring of Kerry rijden. Zelf vond ik het schiereiland Dingle misschien nog wel mooier. We zijn vertrokken uit Tralee en zijn nu, nog aan het begin van onze rondrit, op het strand bij Inch, aan Dingle Bay, aan de zuidkant van het schiereiland.

'1103213' door marjolijn '1103213' door marjolijn

IerlandLiscannor

IerlandLiscannor

Saint Brigid

marjolijn

Op mijn eerste reis door Ierland had ik dat niet meegekregen, maar bij mijn tweede bezoek aan Ierland dit najaar heb ik gemerkt dat naast Sint Patrick ook Sint Brigida, Brigid van Kildare (Naomh Bhride) een belangrijke heilige is in Ierland. Haar naamdag is 1 februari, wat oorspronkelijk de Keltische feestdag Imbolc was, het begin van de lente. Veel verhalen die over haar de ronde doen zijn dan ook een verchristelijking van de Keltische godin Brigid. Ze is de beschermheilige van (kraam)vrouwen, kinderen en vee. Op 1 februari vouwden veel Ierse vrouwen van biezen/pijpenstro een St Brigid’s cross, dat boven een deurpost of in een raam werd gezet om het kwaad te weren. Ze wordt vaak vereerd bij een bron, zoals bij Kildare (vanaf de parkeerplaats van de paardenfokkerij Irish National Stud zo’n 10 minuten lopen) en bij Liscannor, County Clare, niet ver van de Cliffs of Moher. Daar is deze foto genomen.

'1103039' door marjolijn '1103039' door marjolijn

IerlandBurren

IerlandBurren

Poulnabrone dolmen

marjolijn

Een reis door het westen van Ierland is een aaneenschakeling van prachtige landschappen en bijzondere geologische verschijnselen. Heel apart vond ik het karstlandschap van de Burren, Bhoireann, “stenige plaats”. In de laatste ijstijd trok het landijs zich hier steeds verder terug. De gletsjers ploegden spleten in het kalksteenplateau en lieten zwerfkeien achter maar ook zaden van arctische planten. In de spleten groeien nu planten uit het Noordpoolgebied, de Alpen en het middellandse zeegebied. Het gebied is niet alleen landschappelijk en botanisch bijzonder, er zijn ook sporen van het verleden te vinden, van de steentijd tot de middeleeuwen. Op de foto de zeker 4500 jaar oude Poulnabrone Dolmen. Hoewel hier volgens mijn reisgids dagelijks talloze touringcars stoppen vond ik de drukte (september) erg meevallen. Vanaf een parkeerplaats loop je langs informatieborden over het gebied en het landschap naar de dolmen. Er staat wel een koordje omheen gespannen en er houdt iemand toezicht. Het is best wel oppassen geblazen waar je je voeten neerzet, voordat je het weet stap je in een kloof tussen de rotsen. Wij bezochten de dolmen na een lunch in Kilfenora, waar het Burren Centre, een initiatief van de lokale bevolking, informatie biedt over geologie, planten en prehistorie. Dit centrum staat naast de kathedraalruïne die ooit deel uitmaakte van het klooster van de heilige Fachtna, met enkele fraaie Keltische kruisen. Kilfenora schijnt ook een reputatie te hebben als bolwerk van folkmuziek.

'1103005' door marjolijn '1103005' door marjolijn

IerlandCounty Kerry

IerlandCounty Kerry

Ladies view

marjolijn

Het drukst bezochte en meest toeristische deel van het zuidwesten van Ierland is waarschijnlijk wel het schiereiland Iveragh, county Kerry. Veel mensen rijden hier de "Ring of Kerry", een 180 kilometer lange rondrit met prachtige vergezichten over zee en binnenland. Voor veel mensen zijn Killarney en Killarney National Park, met drie grote meren, uitvalsbasis voor hun bezoek aan Iveragh. Hier zijn we in Killarney National Park bij Ladies view, een uitzichtpunt aan de N71, waar de hofdames van koningin Victoria van het uitzicht zouden hebben genoten. Bij mij riep het ook wel herinneringen op aan Schotland, aan de Queen's view bij Pitlochry.

'1102993' door marjolijn '1102993' door marjolijn

IerlandCounty Kerry

IerlandCounty Kerry

Ierse fuchsiahaag

marjolijn

Drie jaar geleden bezocht ik het oosten van Ierland in het voorjaar. Alle heuvels waren toen bedekt met gele bloeiende gaspeldoorn. Nu ben ik in het najaar weer in Ierland geweest, voornamelijk in het westen. Overheersende kleur nu: het rood van de fuchsiahagen. De weilanden worden afgescheiden door hagen, hedgerows, vol met fuchsia's, zoals hier ergens onderweg in de zogenaamde "ring of Kerry", een rondrit over het schiereiland Iveragh. Overigens had de gaspeldoorn dit jaar door de zachte zomer en najaar een tweede bloei, waardoor er ook nog veel geel te zien was. Jammer genoeg was van dit mooie zachte weer tijdens onze reis niet veel meer te merken, het was een beetje laveren tussen de buien door.

'1102953' door marjolijn '1102953' door marjolijn

IerlandConnemara NP

IerlandConnemara NP

Turf

marjolijn

Drie jaar geleden maakte ik in het voorjaar een reis door het oosten van Ierland, op dat moment geel van de bloeiende gaspeldoorn. Toen besloot ik al nog een keer naar Ierland te gaan, maar dan naar het westen en in het najaar. Inmiddels ben ik een weekje terug na die reis. Hier zomaar ergens onderweg in Connemara, een fotostop vanwege de turf, in Ierland nog steeds gebruikt als brandstof. Dit achterland van Galway is een dun bevolkt gebied bezaaid met meren, veengebieden en bergen. Hoewel september geldt als goede, droge, reistijd, zat het weer niet echt mee. Ik zou voortaan toch de voorkeur geven aan het voorjaar.