AnneKetelaars

'845063' door AnneKetelaars '845063' door AnneKetelaars

GriekenlandCorfu

GriekenlandCorfu

Peroulades – Corfu...

AnneKetelaars

Een ideale manier om het Griekse eiland Corfu te verkennen is per huurauto. Je kunt een van de vele mooie plaatsjes op het eiland uitkiezen als uitvalbasis of neem er twee zoals wij deden. Wij verbleven 7 dagen op Corfu, hetgeen een prima tijdsbestek is om hier rond te toeren. Wij boekten vooraf twee eenvoudige appartementen in Paleokastritsa en Acharavi. Paleokastritsa is een charmant plaatsje met prachtige uitzichten over zee. Vanuit hier kun je een geweldige route maken langs en door het hoger gelegen Lákones, Makrades, Vistonas en Pagí, compleet met smalle weggetjes, haarspeldbochten en magnifieke vergezichten. Hoogtepunt was ons bezoek aan café Spiros in Pagí. Diens enthousiaste en sympathieke eigenaar deelt maar wat graag zijn fotoalbums en videofragment van de in dit dorp opgenomen scènes van de James Bond klassieker ‘For your eyes only’ uit 1979 met je. Acharavi kan ik niet aanbevelen, het mist karakter en is veel te druk bezocht. Kassiopi in het noordoosten lijkt mij beter geschikt. Een erg mooi en idyllisch gelegen dorp waar het goed toeven is en waar je ook zeker een dagdeel met een bootje uit zou moeten varen langs de schitterende baaitjes (neem dan zeker je snorkelset mee!) Tijdens onze autorit van Paleokastritsa naar Acharavi besloten we een tussenstop te maken in Sidári voor een duik in het Canal d’Amour. Ondanks het fraaie zicht op de crèmekleurige steile rotskust was het hier wel erg druk. Zodoende besloten we naar het westen te rijden richting Peroulades, want hier zou het rustiger zijn. Dit deel is nog erg authentiek en toeristen zie je hier amper. Wat een geluk dat we een huurauto tot onze beschikking hadden, anders waren we hier waarschijnlijk geen kijkje gaan nemen. Het bracht ons op misschien wel het meest idyllische plekje van Corfu, Akra Drastis, oftewel de kaap van Drastis. Met afstand het mooiste uitzicht dat ik heb aangetroffen op Corfu en we hadden het helemaal voor onszelf.

'844614' door AnneKetelaars '844614' door AnneKetelaars

BelgiëAntwerpen

BelgiëAntwerpen

Antwerpen - België -.

AnneKetelaars

De Groenplaats in Antwerpen, een mooi verzamelpunt of ontmoetingsplek. Als ik in Antwerpen ben, kom ik hier graag. In het gedeelte ten zuidwesten van de Groenplaats kun je heerlijk rond snuffelen in allerhande (vintage)winkels.

'834867' door AnneKetelaars '834867' door AnneKetelaars

TsjechiëPraag

TsjechiëPraag

Praag- Tsjechië -...H

AnneKetelaars

Op de foto het Hotel Pariz in Praag. Het gebouw is gebouwd tussen 1904 en 1907 en heeft de neogotische bouwstijl met art nouveau-elementen. Antonín Pfeifer ontwierp het interieur van het hotel en de keramische mozaïeken zijn vervaardigd door Jano Köhler (terug te vinden aan de buitenzijde van het hotel als in het restaurant). Sinds mei 1958 is dit hotel een cultureel monument. Ik meende het hotel te herkennen uit een film, maar ik weet helaas niet meer welke ;)

'834664' door AnneKetelaars '834664' door AnneKetelaars

TsjechiëPraag

TsjechiëPraag

Praag - Tsjechië -...

AnneKetelaars

Uitzicht op de wereldberoemde Karelsbrug. Dat het een must-see is tijdens een stedentrip naar Praag, blijkt wel uit de zwerm aan toeristen die deze brug (meestal twee keer) kruisen. In de ochtend kun je nog redelijk relaxed naar de overkant wandelen, gaandeweg de dag wordt dat een ander verhaal. Een aantal straatmuzikanten en -artiesten maken er dan een gezellige drukke boel van op deze mooie oeververbinding over de Moldau. Ik had 'm niet willen missen hoor ;)

'834416' door AnneKetelaars '834416' door AnneKetelaars

NederlandNoord Brabant

NederlandNoord Brabant

Rosmalen - op twee...

AnneKetelaars

Een gewone pad in onze tuin op zoek naar wat verkoeling op een warme lentedag. Hiervoor deed hij toch wel iets bijzonders, namelijk op twee pootjes staan om zo het muurtje (zijnde de border rand) te beklimmen. Het bleek al snel te hoog gegrepen, maar hij gaf niet zomaar op. Uiteindelijk heb ik hem toch maar een handje geholpen om onze waterton in te komen.

'823852' door AnneKetelaars '823852' door AnneKetelaars

DuitslandBerlijn

DuitslandBerlijn

Berlijn – Duitsland..

AnneKetelaars

Tijdens onze stedentrip door Berlijn hebben we veelvuldig gebruik gemaakt van de metro. Met een dagkaart of meerdagenkaart is het een handige en snelle vervoersmethode. Op de diverse metrostations kom je ook van alles tegen. Zoals bijvoorbeeld hier op metrostation Wittenau dit aarbeienstalletje. Nu kun je aardbeien verkopen via een marktkraampje, maar Karls Erdbeer Hof dacht daar anders over. Een reuze aardbei werd de verkoopplek en of je het nu mooi vindt of niet, een eyecatcher is het zeker ;)

'572000' door AnneKetelaars '572000' door AnneKetelaars

GriekenlandCorfu

GriekenlandCorfu

Paleokastritsa –...Co

AnneKetelaars

In de ochtend vertrokken we per speedboot met een mannetje of 15 richting zoals ons beloofd misschien wel het meest idyllische strand van Corfu, genaamd Paradise beach. Zo’n naam schept een beeld en dat brengt de nodige verwachtingen met zich mee. Eenmaal voor anker op onze bestemming is de conclusie gemakkelijk te trekken, dit strand doet zijn naam zeker eer aan. Wauw, een geweldige plek die we nu nog voor onszelf hebben. Ik ga ervan uit dat het niet lang zal duren voor we hem met nog veel meer speedbootgangers moeten gaan delen. Uiteindelijk blijken we er goed aan gedaan te hebben om in september naar Corfu af te reizen. Het blijft heerlijk rustig, slecht een handjevol paradijsvogels meert op het strand aan. Een zeer fijne en relaxte dag bestaande uit een beetje zonnen, heel veel snorkelen, beetje zwemmen én een smakelijke bbq op het strand. En vond ik dit het meest idyllische strand van Corfu? Toegegeven ik heb niet alle stranden gezien, maar van de ongeveer 15 stranden die ik bezocht heb, was Paradise beach zeker de meest paradijselijke ;)

'571593' door AnneKetelaars '571593' door AnneKetelaars

China

China

Chadao – China –...vr

AnneKetelaars

We zijn net terug van ons bezoek aan de oude Chinese muur bij Badaling (oftewel het rustige stuk waarbij je uitkijkt op het vervallen gedeelte). Over een paar uur vertrekt onze trein terug naar Beijing, het einde van onze reis is nu heel dichtbij. Onze rugzakken zijn al zo goed als ingepakt en klaar voor vertrek. Zodoende struinen we wat door het dorpje Chadao waar ons hostel gevestigd is. Er is betrekkelijk weinig bedrijvigheid in het dorpje. Dat komt omdat er nog maar zeer weinig mensen in het dorp woonachtig zijn. Het merendeel is weggekocht of zelf weggegaan vanwege de plannen van de Chinese overheid om hier een luxe resort voor toeristen aan te leggen. Erg jammer, want het is een verademing, dit rustige, authentieke en enigszins stoffige dorpje na de hectiek op het meest bewandelde deel van de Chinese muur. De zeer vriendelijke eigenaren van ‘Beijing Badaling Great Wall Cao’s Courtyard Hostel’ verhuisde aanvankelijk vanwege de plannen, maar zijn terug gekeerd toen de plannen van de Chinese overheid tijdelijk on-hold werden gezet. Ze hebben geen idee hoe lang ze hun charmante hostel kunnen blijven runnen. Ik hoop voor hen dat ze dat nog heel lang op hun fijne gemoedelijke wijze mogen doen. We passeren de laatste restjes van waarschijnlijk een voormalig huisje. Behalve de erfafscheiding in de vorm van een bakstenen muur met een rood hek, bleef er om en nabij een kruiwagen vol puinresten achter. Twee kinderen zitten lekker te spelen bij de muur van de vroegere buurtjes. De twee op de foto maken zich voorlopig niet druk om een eventuele verhuizing. Ze hebben hun speelplekken voor het uitkiezen en daarmee letterlijk en heerlijk vrijspel in Chadao;)

'570697' door AnneKetelaars '570697' door AnneKetelaars

PolenKrakau

PolenKrakau

Krakau – Polen –...bu

AnneKetelaars

We zijn net terug van een dagexcursie naar Auschwitz. De buschauffeur heeft ons in het centrum afgezet zodat we Krakau zelf kunnen gaan verkennen. Lopend door Franciszkanska op weg naar de hoofdstraat richting het beroemde plein ‘Rynek Glówny’ passeren we ‘Planty’. Het fraaie park dat rondom de Oude Stad is aangelegd en waar je terecht kunt voor een fijne wandeling of met een goed boek neer kunt strijken op een bankje. Dan passeren we de Franciscanerkerk, deze in 1255 door franciscanen gestichte kerk heeft een mooie voorgevel. Het is een bijzondere variant op een trapgevel met daaronder een grote blikvanger in glas-en-lood. Op het muurtje links naast het toegangspad naar de kerk staan allerlei lantaarntjes met kaarsen of lichtjes erin. Her en der staat er een vaas met bloemen tussen. Een fraai gezicht en een mooie aanvulling op het branden van kaarsjes in de kerk. Met de indrukken van Auschwitz nog vers op het netvlies een passende nagedachtenis. Op de foto één zijde van dit muurtje met op de achtergrond een glimp van de Franciscanerkerk.

'570056' door AnneKetelaars '570056' door AnneKetelaars

Belize

Belize

San Ignacio – Belize.

AnneKetelaars

Peter en ik zitten te wachten voor ons hotel in San Ignacio. We gaan vandaag een kanotocht maken bij Barton Creek. We gaan daarbij ook een grot in, is ons verteld. Ik stel me daarbij voor dat je met de kano een klein soort van grotje in kunt, daar twee slagen weet te maken en dan rechtsomkeert de grot weer uit. Ach het is mooi en leuk bedacht, toch? Ik had wel zin in dat kanotochtje. Even later zitten we in een 4x4 richting Barton Creek. Onze gids en chauffeur vertelt ons het een en ander over Belize. Hij waarschuwt ons ook alvast voor de belabberde weg richting Barton Creek die we over enkele minuten gaan volgen voor driekwartier naar het water. Yep, de weg is echt slecht, zonder 4x4 ga je er echt niet komen. Eenmaal aangekomen bij het prachtige Barton Creek, blijkt dat die kanotocht een beetje anders gaat lopen dan verwacht. Het omgekeerde is namelijk het geval. We kunnen een paar slagen maken vanaf de opstapplaats tot aan de grot, de rest van de kanotocht in de driepersoonskano bevinden we ons in die grot. Tof! In de grot blijken er naast de fraaie stalagmieten en stalactieten ook nog diverse overblijfselen van de Maya’s te vinden. Diverse keren moeten we voorovergebogen de tocht vervolgen, zodat we onder de stalactieten doorpassen. Een keer zelfs liggen we plat op onze buik en stuurt onze gids de kano vooruit. Op de terugweg wordt ons tot slot nog geshowd hoe donker een grot is (op ons aandringen). Wij geloofden namelijk niet dat je je echt geen hand voor ogen meer zou zien als de zaklantaarn uit was. Wij hebben onze woorden heel snel terug moeten nemen, die zaklantaarn is heilig bij deze toffe en mooie kanotocht ;) In het midden van de foto, de ingang naar de grot ;) Deze kanotocht is niet aan te raden als je licht claustrofobisch (of in ergere mate natuurlijk) bent.

'569592' door AnneKetelaars '569592' door AnneKetelaars

Mexico

Mexico

Campeche – Mexico...–

AnneKetelaars

Peter en ik lopen een rondje over het Plaza de la Independencia in Campeche, achter ons hoor ik druk gefladder. Ik stop, kijk om en van alle kanten vliegen duiven op een gezin af. Een meisje voert ze brood, haar broertje kijkt met haar vader toe. Moeder en hoogstwaarschijnlijk oma doorzoeken moeders tas naar haar mobiel zodat ze foto's kunnen maken van dit leuke tafereel. Met een beetje fantasie is er heel wat te ontdekken op de foto die ik ervan maakte. Oma wijst haar dochter op het nut van een opgeruimde tas, zodat ze in het vervolg die mobiel in dat fel blauwe hoesje nog eerder tevoorschijn kan halen. Vader telt met zijn zoon de duiven. Zoonlief heeft allang door dat hij nog niet zover kan tellen en geniet gewoon van het vrolijke ge-roekoe van de duiven. Links op het bankje achter het gezin, is een vrouw in gesprek met haar man, hij heeft echter meer oog voor het vogel-schoon. Op het bankje daarnaast appt een vrouw met haar zus, een vriendin of wellicht een collega. Gezien de afstand is de vrouw daar weer naast geen bekende, zij kijkt in stilte toe. Tot slot maakt op het bankje rechts een andere oma met haar kleinzoon foto's van de duiven. Een mooi verhaal voor bij het avondeten straks als haar zoon en schoondochter een vorkje meeprikken. En wie weet zijn deze Mexicaanse pigeons ook nog druk in gesprek met elkaar ;)

'569362' door AnneKetelaars '569362' door AnneKetelaars

MexicoMerida

MexicoMerida

Merida – Mexico –...b

AnneKetelaars

De kerstdagen zijn weer voorbij, bij de meeste mensen zullen de kerstboom en alle versieringen rondom deze dagen nog blijven staan/hangen tot in het nieuwe jaar. Als uiterlijke houdbaarheidsdatum geldt voor zover ik het altijd heb begrepen 6 januari ofwel Driekoningen. Dit jaar bleek dat ze in Mexico niet met die regel werken. Wij verbleven tot 14 januari in Mexico, voordat we de Guatemalaanse grens overstaken, en overal doken ze op: kerstbomen, losse ballen, lichtjes en kerststallen (klein én groot). Stiekem vond ik het wel wat hebben zo’n verlenging van de feestvreugde en bijbehorende gezelligheid. Hoe lang je echt kunt genieten van de kerstperikelen in Mexico weet ik niet, maar in ieder geval tot medio januari ;) Op de foto het mooiste kerstpronkstuk dat ik tegen ben gekomen, de kerststal in Merida. Met nog slechts uren te gaan, vind ik het ook altijd mooi terug te kijken, om te zien wat 2017 gebracht heeft. Het jaar begon voor ons gelijk sterk met een rondreis door Mexico, Guatemala en Belize waarbij verwachtingen aan alle kanten werden overtroffen. Daarna verruilde ik mijn baan bij Hoffspoor Notarissen voor een nieuwe uitdaging met printers en printeronderdelen én een internationaal tintje. Nog geen dag spijt gehad van mijn keuze om mijn juridische carrière een zijspoortje op te sturen ;) Vervolgens ging ik met matka en sjostra (m’n moeder en zus) op pad naar Krakau, een zeer geslaagde en gezellige stedentrip. In augustus zette ik mijn zinnen op een Suzuki Vitara uit 1992 die last had van een ‘klein’ roestprobleempje. Ik had niet verwacht dat we ons aan een vier maanden durend project zouden verbinden, maar wat is het tof dat ie nu de weg weer op mag en Peter en ik dat samen geflikt hebben ;) En last but not least, mochten we tussen het klussen door in oktober ook nog op pad om Noord-China te ontdekken. Wat een mooie reis, wat een totaal andere wereld en cultuur dan de onze! En 2018? Er staat het een en ander nog op losse schroeven, maar één ding is zeker. Eind juli vertrekken Peter en ik voor een rondreis door Peru, Noord-Chili en Paaseiland. Bij deze wens ik jullie allemaal een fantastisch 2018. Dat het maar een fijn jaar mag worden vol geluk, liefde, een goede gezondheid en een heleboel mooie reizen op de planning ;)

'568525' door AnneKetelaars '568525' door AnneKetelaars

NederlandDen Bosch

NederlandDen Bosch

Rosmalen - offroad

AnneKetelaars

Er zijn van die projecten waar je super fanatiek en gemotiveerd aan begint en waarvan je hoopt dat je ze binnen de door jou gereserveerde tijd kunt afronden. Maar dan blijkt er toch meer werk aan de winkel en zal die planning bijgesteld moeten worden. Momenten waarop je denkt waar ben ik aan begonnen en waarom wilde ik dit ook alweer persé? Je stelt een definitieve deadline en besluit alles op alles te zetten om het af te krijgen. De laatste loodjes zijn uiteraard het zwaarst en stellen je volledig op de proef. En dat is hét moment daar, het is af! In sommige gevallen lever je het project dan in ter beoordeling/goedkeuring en moet je nog eventjes in spanning afwachten op dat verlossende telefoontje... Zodra ook dat getakeld is, betekent het GO! In ons geval betekende het sleutel in het slot en starten maar ;) Ons project bestond namelijk uit het in 4 maanden opknappen van een Suzuki Vitara uit 1992 met een 'klein' roestprobleempje. Sinds afgelopen donderdag mag ie officieel de weg weer op en dit weekend konden we op een braak liggend terrein in ons dorp eindelijk testen wat deze 4x4 behalve asfalt allemaal nog meer aankan ;) De reden waarom ik een paar weekjes offline was. We hopen er naast offroad-avonturen ook zeker een paar toffe roadtrips mee te kunnen gaan maken, waaronder een rondje winterse Noordkaap. Maar nu eerst lekker genieten van deze toffe bak!

'566515' door AnneKetelaars '566515' door AnneKetelaars

NederlandNoord Brabant

NederlandNoord Brabant

Eindhoven - Nederland

AnneKetelaars

Alweer voor de 12e keer organiseert onze lichtstad het in november plaats vindende festival om diens bijnaam eer aan te doen. Glow, waarbij kunstenaars uit binnen- en buitenland uitgedaagd worden om een expositie samen te stellen met kunstwerken waarbij licht de hoofdrol speelt. En dat levert een dynamische tentoonstelling op die je zelf ook alles behalve statisch gaat beleven, middels een looproute van tussen de 5 à 6 km door het centrum van de stad. Bij de zogenaamde Glow spots kun je in stijl op krachten komen, middels een drankje, hapje of diner. Naast de kunstenaars zorgen studenten van Fontys en TU/E voor leerzaam spektakel met licht, hetgeen een krachtige mix oplevert met het product waar Philips groot mee is geworden. Een erg leuke, mooie en leerzame manier om Eindhoven nog t/m 18 november te beleven en m.u.v. drank & spijs ook nog eens gratis toegankelijk! Lichtjes komen pas goed tot zijn recht als het donker is, vandaar dat het festival op doordeweekse dagen te bezoeken is van 18:30 tot 23:00 uur en op vrijdag en zaterdag een uurtje langer. Op de foto een momentopname uit de lichtprojectie op de Sint Catharinakerk tijdens Glow editie 2016. In het kader van het Boschjaar in zusterstad ’s-Hertogenbosch werden de schilderijen van Jheronimus Bosch indrukwekkend tot leven gebracht op de kerk.

'566165' door AnneKetelaars '566165' door AnneKetelaars

China

China

Xi'an - China - eten.

AnneKetelaars

Voor je avondmaaltijd in Xi'an is de moslimwijk the place to be. Stap uit bij Zhonglou (metrolijn 2 – rood) en volg daarna de bordjes richting ‘Muslimquarter’. Als je in Beijing de nightfoodmarket bezocht hebt, zul je hier aangenaam verrast worden. De keuze is hier naar onze mening ruimer, de (meeste) verkopers zijn hier enthousiaster en bovendien is het eten nog beter van kwaliteit en ja dat levert ook meer drukte op, maar dat is onderdeel van de beleving en de gezellige sfeer. Hier kun je je prima een paar uur vermaken, slenterend van eetstalletje naar eetstalletje of afgewisseld met een souvenirzaakje. Bij sommige eetstalletjes is het een drukte van belang en moet je wat geduld hebben voor je hun specialiteit kunt proeven. Wat de eetcultuur betreft, zijn de verkopers minstens gematigd moslim, gezien de grote hoeveelheid varkensvlees op houten spiesen die hier verkocht wordt. De karkassen van de dieren worden ten overstaan van bezoekers van de eetstalletjes netjes en volledig uitgebeend. Hier is van verspilling geen sprake ;) Naast varkensspiesen, zijn hier inktvissen op stokjes, gefrituurde krabspiesjes, roujiamo’s (een soort pitabroodjes met lam- of rundvlees), krokante tofu, dumplings, aardappelblokjes, diverse soorten brood & banket, ijsjes of ander lekker zoets toe, te vinden. Alle verkopers geven je een kijkje in hun keuken en dat maakt het ook een leuke en/of interessante eetervaring. Terwijl wij stonden te wachten op onze varkensspies, zojuist aangeprezen door een verkoper met een goed stemvolume die daarmee al een aardige rij bij zijn stalletje had weten te verzamelen, was het bij dit stalletje even wat rustiger met de klandizie. De stoere macho voor het kraampje riep geregeld wat om aandacht te trekken, terwijl hij zelfverzekerd op zijn plek bleef staan. De twee mannen achter het kraampje hadden besloten even geen nieuwe voorraad meer te bakken, tijd voor een praatje. Dit mooie drietal verkoopt inktvis en nog wat anders op een stokje met een staartje. Geen idee wat dat was en sommige dingen kun je beter zo laten ;) Hopelijk hebben ze toch genoeg verkocht die avond, ondanks de flinke concurrentie van de buren.

'565872' door AnneKetelaars '565872' door AnneKetelaars

ChinaChinese Muur

ChinaChinese Muur

Xi Can Lu – China...–

AnneKetelaars

Na onze belevenissen bij het druk bezochte deel van de Chinese muur bij Badaling, waren wij nog niet uitgekeken. Maar nu wilde we graag een rustiger stuk bekijken, liefst een vervallen gedeelte. Op ongeveer 8 km en om en nabij 20 minuten rijden vanaf ons hostel in Chadao ligt een ander gedeelte van de muur op ons te wachten. Het is hier erg rustig want bijna niemand kent het, een deel is opgeknapt en een deel ook niet, wordt ons verteld. Als we arriveren bij de ingang, wekt de entree niet de indruk dat we hier hebben te doen met een onbekend stuk van de muur. De mooi aangelegde toegangsweg met Chinese omroepster door de geluidsinstallatie versterkt dat beeld alleen maar. Toegegeven na de kaartcontrole bij het begin van de muur zelf, ligt dit deel er inderdaad betrekkelijk rustig bij. De aanblik van een touringcar die naar boven komt gereden, doet bij ons de hoop vervliegen dat we hier nog lang alleen zullen zijn. Vlug haasten we ons de muur op, zodat we in ieder geval wat foto’s hebben van de muur zonder andere toeristen of een enkeling als het toch niet anders kan. Je begeeft je hier in het dal van twee heuveltoppen, met aan beide kanten van het wandelpad een gedeelte van de muur die het landschap inslingerd. En nee de muur is hier niet doorkruist voor de aanleg van het wandelpad, koning Chuang ging ons hier heel wat jaartjes terug al voor (maar daarover een andere keer meer). Links het toch net voor ons iets interessantere vervallen stuk en rechts een eveneens gerestaureerd stuk. Wij kiezen voor links, maar helaas is dit gedeelte afgesloten en moeten ook wij naar rechts. De restauratie is hier wel in wat minder vergaande vorm doorgevoerd, de onveilige delen zijn opgeknapt en je vindt ondersteuning van een trapleuning daar waar nodig, maar de oudheid is nog waarneembaar en het karakter grotendeels behouden. Er zijn hier echt weinig bezoekers en je kunt hier in alle rust genieten van de muur. De gevreesde busladingen toeristen komen niet, het zijn er slechts een handjevol en daar valt prima mee te akkederen. Op de foto een detail van het vervallen stuk. Beplanting, struiken en wellicht een enkele boom neemt hier weer bezit van de muur, welke op diverse plaatsen afgebrokkeld is en omwille van de veiligheid terecht niet langer toegankelijk is. Toch hadden Peter en ik ons graag ook even op dit gedeelte begeven... ;)

'565855' door AnneKetelaars '565855' door AnneKetelaars

ChinaChinese Muur

ChinaChinese Muur

Yanqing – China –...C

AnneKetelaars

De Chinese muur, met zijn grootsheid, diens oneindige uitgestrektheid over een heuvelachtig landschap, imposant vakmanschap waar men enkele eeuwen vóór Christus een aanvang mee maakte. Zonder twijfel het meest ontzagwekkende bouwwerk dat ik ooit zag. En wat doet dat ontzag dan met je? In ieder geval word ik er stil van. En met uitzondering van een kleine toelichting bij deze foto, is dat precies wat ik nu ga zijn, stil. Deze foto is genomen op het meest bewandelde deel van dé muur in heel China, die van Badaling. Hier is goed te zien hoe stijl de afdaling is om bij de wachttoren in dat fraaie herfstlandschap te komen. En als je goed kijkt, zie je de muur rechts in beeld nog eens over een heuveltop slingeren.

'565505' door AnneKetelaars '565505' door AnneKetelaars

ChinaBeijing

ChinaBeijing

Beijing – China –...b

AnneKetelaars

Van tevoren had ik bedacht wat het meeste indruk zou gaan maken tijdens onze reis door Noord-China. Uit de Verboden Stad, het terracottaleger en de Chinese muur, koos ik voor de laatste. De grootsheid, de oneindige uitgestrektheid over een heuvelachtig landschap, het imposante vakmanschap waar men enkele eeuwen vóór Christus een aanvang mee maakte, ja dat moest ’t zijn. En toch zou het niet die beroemde muur worden die op mij het meeste indruk zou maken. Want ik kreeg geen kippenvel op de muur, ik werd er niet tot tranen geroerd. Nee, die emoties wisten alleen een groep zingende Beijingers op een zondagmiddag in het Jingshan Park bij mij los te maken. We hoorden ze al vanaf het Wanchu Paviljoen in dit park, vanaf de bijbehorende tempel die op een heuvel is gelegen heb je een fenomenaal uitzicht over de Verboden Stad. Nadat we het 360 graden uitzicht vanaf deze plek in ons hebben opgenomen en het vastgelegd is, stel ik voor de kant van het mooie gezang op te gaan. Eerst passeren we een klein groepje zingende mannen, het klinkt mooi, maar ik hoorde toch echt meerdere stemmen daar boven en daar zaten ook vrouwen tussen. We slaan linksaf, want we horen nu een grotere groep hun zangkunsten vertonen. Rond een pleintje staat een behoorlijke club van mannen en vrouwen onder leiding van een bevlogen dirigent en met muzikale begeleiding van een accordeonist, typisch Chinese liederen ten gehore te brengen. Het wandelpad dat langs het pleintje voert staat eveneens vol met Chinezen en een paar westerse toeristen. Een aantal van hen bracht zelfs hun liederenboek mee voor deze samenkomst. Van een afstandje maak ik een paar foto’s, aangezien ik het niet gepast vond het koor te onderwerpen aan een fotoreportage. Daarna begeven we ons wat dichter naar het koor toe, zodat we wat beter naar hen kunnen luisteren. Al snel komt de camera toch weer tevoorschijn, want dit is té mooi en té bijzonder. We besluiten één nummer te filmen. Peter vindt het welletjes en trekt zich terug voor een sigaretje. Ik besluit nog even te blijven. Dat moest zo zijn, want het werd hun beste optreden. Gepassioneerd beginnen drie vrouwen op opera-toonhoogte aan het lied, afwisselend bijgevallen door de mannen of de rest van de vrouwen. Als ze daarna gezamenlijk verder gaan, blijken de toeschouwers dit nummer allemaal te kennen en iedereen zingt uit volle borst mee. Ik kijk om me heen en moet concluderen dat ik de enige westerse toerist ben te midden van hen. Het is magisch! Kippenvel en twee traantjes rollen langs mijn gezicht. Wauw, dat ik hier deelgenoot van mocht zijn! Als je je ook wilt verwonderen, raad ik je aan op zondag naar het Jingshan Park te gaan. Doordeweeks wordt er in parken ook gezongen, gedanst en spelletjes gespeelt door de locals, maar zo’n groot koor als die zondag heb ik op andere dagen niet meer gezien ;)

'564768' door AnneKetelaars '564768' door AnneKetelaars

PolenKrakau

PolenKrakau

Krakau - Polen - zich

AnneKetelaars

De dag begon met een blauwe lucht en wat stapelwolken, de temperatuur was aangenaam voor begin april in Krakau, Polen. Later op de middag keren we terug in Krakau na een dagexcursie naar Auschwitz. Zoals zoveel toeristen belanden we op het beroemde plein ‘Rynek Glówny’, hier drinken en eten we wat en dan vinden we het hoog tijd om wat souvenirs te verzamelen. We kijken in wat winkels rond het plein en zodra we een kledingzaak willen verlaten (occupational hazard van een moeder-dochter-weekend ;)) blijkt het weer totaal omgeslagen te zijn. Het giet en de lucht is donkergrijs gekleurd. De regencapes komen nu handig van pas, maar eenmaal buiten zetten we het toch op een lopen richting de Sukiennice (Lakenhal). Onder de arcaden van de markthal bergen we de tijdelijke regenkleding weer op en werp ik nog een blik over het plein. De lucht rondom de imposante Mariakerk klaart weer wat op, waardoor die erg mooi tot zijn recht komt in dit gure voorjaarsweer. Uiteraard moet zoiets even vastgelegd worden, waarvan deze foto. In de Sukiennice zijn erg veel stalletjes te vinden met allerlei souvenirwaardige artikelen in de vorm van Poolse kunstnijverheid. We hebben ons er kostelijk vermaakt en voor onszelf en het thuisfront wat inkopen gedaan bij de lokale exploitanten van de betreffende stalletjes. Aan het eind van de Lakenhal blijkt het nog steeds te miezeren, waarop we besluiten terug te gaan naar het hotel. Onderweg hebben de wolken rondom Krakau nog meer water in petto en valt het er in no-time met bakken uit. De regencapes kunnen de druk niet aan, waardoor schuilen noodzakelijk is, wachtend op een miezer-tempo. Gelukkig tast het ons humeur niet aan en kunnen we er met z’n drieën al meteen om lachen. Achteraf hebben de regencapes hun investering meer dan opgebracht, aangezien ze vaker tevoorschijn zijn gekomen dan de weersverwachtingen voorspeld hadden, maar het mocht de pret niet drukken ;) Een regencape hoort tot mijn standaard reisuitrusting (met het Nederlandse klimaat als voorbeeld ben ik liever voorbereid) zodoende ligt ie alweer klaar om aankomende week met Peter en mij af te reizen naar Beijing - China. Bedankt lieve reisreporters voor de leuke en gezellige reacties de afgelopen periode. Ik ben even een weekje offline en hoop terug te komen met mooie foto’s én verhalen uit een week door Noord-China.

'564441' door AnneKetelaars '564441' door AnneKetelaars

PortugalLissabon

PortugalLissabon

Lissabon - Portugal -

AnneKetelaars

Na twee dagen in Lissabon hadden we al aardig wat bekeken in en rond de stad. We vroegen de host van ons hotel naar een interessante bezienswaardigheid voor die ochtend. Hij raadde ons het Parque das Nações aan, een bijzondere en moderne wijk in Lissabon. Je vindt het ‘Park der Naties’ in het oosten van Lissabon aan de Taag. De wijk werd speciaal voor de wereldtentoonstelling Expo ’98 in de hoofdstad van Portugal gebouwd. Wonen, werken en vrijetijdsbesteding zijn hier zoveel mogelijk samen gebracht. Die vrije uurtjes zijn hier inderdaad prima te besteden. Shopaholics kunnen terecht in winkelcentrum Vasco da Gama, waar je overigens ook terecht kunt voor een koffiebreak, lunch of de nieuwste films in de bios. Een mooi uitzicht is te verkrijgen vanaf Torre Vasco da Gama. Rond slenteren kan over de promenade en het Atlantisch paviljoen. En voor wie het lopen beu is, dol is op Oostenrijk of gewoon graag bijzondere vervoersmiddelen in een stad uitprobeert, neemt de kabelbaan (Telecabine Lisboa). Architectonisch is er ook van alles te beleven met bijvoorbeeld torens S?o Gabriel, S?o Rafael en de huisvesting van het winkelcentrum. Een leuk uitstapje vormt het Oceanário de Lisboa. Dit op een vliegdekschip lijkende gebouw bevat één van de grootste aquaria van Europa. Hier vind je naast vissen, haaien en roggen ook pinguïns, papegaaiduikers en amfibieën in een fraaie leefomgeving ingericht volgens een thematiek. Op de foto, die vanaf de entree van het Oceanário gemaakt is, zie je links S?o Gabriel of S?o Rafael, in het midden MEO Arena (althans de koepelvormige bovenzijde ervan), direct ernaast Torre Vasco da Gama, een stuk brugdeel met pijlers van Ponte Vasco da Gama, met wat moeite een zestal cabines van de kabelbaan en op de voorgrond het Oceanário. Al met al een mooie, leuke én bijzondere wijk voor een dagdeel naar keuze in Lissabon ;)

'563988' door AnneKetelaars '563988' door AnneKetelaars

Egypte

Egypte

Egypte - vanuit de...

AnneKetelaars

We zijn met het vliegtuig onderweg naar Jordanië. Een bestemming waar we enorm naar uit hadden gekeken. Onze eerste reis buiten Europa, onze langste vlucht tot dan toe, voor de eerste keer een groepsrondreis, onze eerste ontmoeting met een totaal andere cultuur dan de onze. Kortom een reis met een heleboel first-time-experiences. Tot nog toe ook onze meest bewogen reis, want in 2014 waren de spanningen in de buurlanden rondom Jordanië al behoorlijk opgelopen. IS voerde er een bloedige en verschrikkelijke strijd, waarop de wereld besloot in te grijpen, Jordanië stemde toe met een rol als uitvalsbasis door de missies. Dit alles maakte dat mijn familie totaal niet gelukkig was met onze keuze voor deze reis. Daardoor stapte ik met lichtelijk gemengde gevoelens in het vliegtuig, want wij gingen toch. De twijfels van mijn familie liet ik achter me en ik focuste me op de geweldige reis die nu heel snel een aanvang zou nemen in Aqaba. Vanuit deze badplaats door naar de Dode Zee, dan hoofdstad Amman, archeologisch pareltje Jerash, gevolgd door wereldwonder Petra, een nacht in de Wadi Rum en last but not least duiken in Aqaba. Prachtige vooruitzichten en daarnaast was ik ook erg nieuwsgierig naar het fenomeen woestijn op zich. Een grote geelachtige zandbak was mijn visuele beeld daarbij. Dankzij een tussenlanding in Egypte kon ik dat al eerder aanschouwen, maar helaas was er door de bewolking niks te zien van die woestijn. Dichter naar Hurghada is de bewolking ineens verdwenen en staar ik vol verbazing uit het raampje. Ja er is zand, veel zand, maar er zijn ook rotsformaties of nee zelfs een soort bergketens. Hier begon de fascinatie. Zodra die is aangewakkerd en ik me besef dat ik mijn beeld drastisch bij moet stellen, probeer ik het intrigerende landschap door het vliegtuigraampje zo goed mogelijk vast te leggen. De toon is gezet, Jordanië we komen eraan, Egypte tot een volgende reis ;)

'563664' door AnneKetelaars '563664' door AnneKetelaars

NederlandDen Bosch

NederlandDen Bosch

Rosmalen - de...klimr

AnneKetelaars

Op de foto twee segrijnslakken, die via een stenen borderrand in onze tuin op zoek zijn naar een nieuw plekje en tevens veilig onderkomen. Deze buikpotigen moesten dit noodgedwongen, nadat ik ze voorzichtig van hun vorige verblijfplaats had geplukt. Want dit zijn geen gewone huisjesslakken, nee dit zijn fanatieke klimrek-lovers. Een trouw clubje van 6 leden had zich verzameld op het klimrek in onze tuin dat onder een zeil stond te wachten op een tweede leven. Het klimrek dat zich in ieder geval twee en misschien zelfs wel drie decennia lang dienstbaar had gemaakt als fervent speeltoestel in de gymzaal van mijn oude basisschool. Vanwege de nieuwbouw van diezelfde basisschool moest de oude gymzaal tegen de vlakte en dat betekende dat het klimrek afgevoerd zou worden naar de vuilnisbelt. Toen ze tijdens de sloop één muur plat hadden liggen, zag ik dat de wandspeeltoestellen zich nog in de gymzaal bevonden. Mijn oog viel op het linkerklimrek, die zich in mijn basisschooltijd had ontwikkeld tot mijn favoriete speeltoestel. Aanvankelijk begon de eerste ontmoeting op mijn zevende zeer angstvallig, maar toen ik eenmaal wat vertrouwen had in mijn klimkunst, was ik bij voorkeur op, onder of rond dit klimrek te vinden. Ik kon dan ook niet anders dan een reddingsactie op touw zetten via de aannemer van dit nieuwbouwproject. Die man vond het zeer vermakelijk dat ik mijn zinnen had gezet op het klimrek uit mijn basisschoolperiode en stemde toe. Zodoende werd de bouwvakkers verzocht om dat bewuste klimrek met uiterste precisie van de wand te slopen. En zo kwam dat klimrek in onze tuin terecht, tijdelijk onder een zeiltje toegedekt, totdat er voldoende plek was op zolder. Toen dat eenmaal zo was en we het zeil eraf haalde, zag ik dat er meer klimrek-lovers zijn zoals ik ;)

'563394' door AnneKetelaars '563394' door AnneKetelaars

NederlandScheveningen

NederlandScheveningen

Scheveningen –...uitw

AnneKetelaars

Midden juli besloten Peter en ik na onze visumaanvraag voor China om even lekker uit te waaien aan zee in Scheveningen. Het was al jaren geleden dat ik hier voor het laatst was en bovendien hadden we mooi strandweer. Na een lekkere lunch lopen we met de schoentjes in de hand en de voetjes in het zand richting de zee. Het blijkt dat wij niet de enige zijn met Scheveningen als idee, het strand ligt vol met zonaanbidders op badlakens of strandstoelen, hier en daar met een parasolletje of windscherm erbij. Er wordt zelfs gezwommen en ook gesupt. We zien de voor Scheveningen zo kenmerkende Pier en het reuzenrad dat zich nu ruim één jaar Europa’s eerste reuzenrad boven zee mag noemen. Maar het zijn niet deze bouwwerken die mijn aandacht trekken, nee die credits gaan naar de vrolijke afbeeldingen uit Dick Bruna’s Nijntje-collectie. Ik had ze al wel eerder gezien deze iconische figuren op palen, maar niet eerder zo bewust als nu. Het was deze zebra die me deed stoppen voor een eerste foto van de zogenaamde verdwaalpalen die ervoor moeten zorgen dat kinderen gemakkelijk hun papa en mama kunnen terug vinden. Parasolherkenning kan je immers bij de verkeerde handdoek en daarbij behorende paps en mams uit laten komen. En waarschijnlijk is het als ouder zelf ook wel gemakkelijk om een duidelijk herkenningspunt te hebben. Als ik een plekje uit had moeten kiezen op dit strand, was ik hier gaan liggen. Dankzij ‘Nijntje in de dierentuin – op z’n Brabants’ verschijnt er direct een glimlach op mijn gezicht bij het zien van dit dier dat hierin beschreven wordt als een heel schón pèrd mee striepkes op de rug.

'563235' door AnneKetelaars '563235' door AnneKetelaars

Zwitserland

Zwitserland

Matt – Zwitserland...

AnneKetelaars

Het is vroeg in de avond, we zijn net per auto aangekomen bij de plek waar onze route naar de afgelegen berghut begint. Onderweg passeerden we de kleinste kantonnale hoofdstad van Zwitserland, Glarus, om daarna bij het nog kleinere Glarus Süd linksaf te slaan de Sernftallstrasse op. Deze mooie dalstraat verandert verderop in de Kantonsstrasse en vormt de hoofdweg door het op ruim 800 meter gelegen dorpje Matt. Het werd steeds rustiger op de weg, hoogstwaarschijnlijk alleen bestemmingsverkeer en misschien een enkele toerist die op zoek is naar een hikeavontuur. Dan slaan we een landweggetje in en parkeren we de auto’s. Terwijl de rest de bagage gereed maakt voor de tocht naar boven, kan ik het niet laten even wat foto’s te maken. Want het is hier genieten in het dal! De zon is zakkende en licht de bergtoppen daarbij nog even prachtig uit. Op dit moment ging ik er nog vanuit dat het slingerende karrenspoor rechts op de foto onze route naar de berghut zou zijn. Dat mooie glooiende pad konden we wel aan voor 50 minuten op onze simpele sneakers. Iets te optimistisch, want dat was niet de weg naar de berghut, dat bleek al snel een steile, ongelijke en behoorlijk uitdagende versie te zijn van dat karrenspoor. Met zeg maar gerust geen conditie, geen ervaring op het gebied van hiken en waardeloze schoenen voor dit soort tochten, waren we blij, opgelucht en uiteindelijk ook wel een beetje trots toen we bij de berghut arriveerden. Maar één blik op deze idyllische plek is genoeg om te weten dat het het afzien dubbel en dwars waard was en ik mezelf gelukkig mag prijzen dat ik hier de nacht door mocht brengen ;) En wat die simpele sneakers betreft? Vrijwel direct bij terugkomst geïnvesteerd in fatsoenlijk bergschoeisel.