Californie

Reisgids

Beste reistijd

Foto's

Praktisch

Californie image

Het verhaal achter de foto

Californie
Verenigde Staten
Jorntgerritsen

Het verhaal achter de foto

10 augustus 2013
Onze road trip door de 'National Parks of the West' van Amerika begint zijn einde te naderen...Vele mooie Nationale Parken hebben we reeds bezocht (Joshua Tree, Grand Canyon, Arches, Grand Teton, Yellowstone, Bryce Canyon, Zion en Death Valley), maar één park hebben we nog op het lijstje staan: Yosemite National Park. Met meer dan 3 miljoen bezoekers per jaar is Yosemite een van de drukst bezochte parken in de Verenigde Staten. Als je Yosemite Valley ziet, begrijp je waarom. Deze door een gletsjer gevormde vallei ziet er adembenemend mooi uit, met aan de ene kant Half Dome (een 670 meter hoge rots - de steilste in de VS) en aan de andere kant El Capitan, een 900 meter hoog blok graniet. Via grote watervallen (waaronder twee van de hoogste ter wereld), valt smeltwater tot op de bodem van de vallei, waar het wordt afgevoerd door de Merced River.

Goed voorbereid op reis
We hadden van elk park onder andere wandelingen, uitzichtpunten en wildspot plaatsen uitgezocht en opgeschreven. Zelden zijn wij zo goed voorbereid op reis gegaan. In Yosemite hadden we ook een uitzichtpunt die we erg graag wilde zien, Valley View, en dan vooral tijdens zonsondergang, wanneer de zon de rotsen oranje kleurt. Op dit punt slingert de Merced River door het dal en op de achtergrond staat de imposante 900 meter hoge granieten rots El Capitan (ook wel El Cap genoemd). Het was een prachtige zonnige dag en we kwamen rond 5 uur in de middag aan in Yosemite National Park. Precies op tijd, dachten we, om naar Valley View te rijden en de zonsondergang te zien...Ons goede voornemen omgezet in daden en op zoek naar dit punt. Leuke bijkomstigheid....In Yosemite Valley heb je een eenrichtingsweg lopen, mis je een punt, dan moet je een kilometer of 10 het rondje rijden, voordat je er weer bent. Met de druk van de ondergaande zon, maar erg optimistisch (we hadden ons immers goed voorbereid) gingen we op weg. Na ongeveer 4x hetzelfde rondje gereden te hebben begonnen we ons toch af te vragen waar dat punt nou moest liggen...De zon begon al steeds verder onder te gaan...wat een drama! We besloten nog één keer het rondje te gaan rijden en toen eindelijk, Valley View, we hadden het gevonden! Snel fotospullen uit de auto gehaald, maar al snel bleek dat de zon iets te ver gezakt was en de knaloranje El Captain hadden we op een haar na gemist...Wat zonde, wat een domper...Gelukkig zouden we de volgende dag nog een kans hebben, want we sliepen in het park zelf. Maar zou het weer zulk mooi weer zijn?

Zou het nog goed komen?
De volgende dag hebben we een wandeling gemaakt naar de Vernal Fall, een mooie waterval die door de weinige sneeuwval al vrij snel in het seizoen was gekrompen tot twee stroompjes water die naar beneden kletterde. Op de terugweg sprong mijn vriendin van een rots en....kwam verkeerd terecht en verstuikte haar enkel. Bijgekomen van de schrik leek de pijn erg mee te vallen en de zwelling bleef uit, dus we vervolgden onze weg. Na het avondeten begon de pijn steeds meer toe te nemen, maar Valley View lag ook op ons te wachten... Naar een dokter? Of eerst naar Valley View? Na wat wikken en wegen (en toch wat doordrammen van mijn kant, het was immers de laatste kans om Valley View op de foto te krijgen en het was schitterend weer), gingen we op weg. Dit keer natuurlijk in één keer goed gereden door onze beproeving van de avond ervoor. Wat een mooie plek....Valley View is een plek in het park waar het tijdens zonsondergang niet zo druk is en je in alle rust kunt genieten van de ondergaande zon. De zon zakte steeds verder en de El Captain, waar de zon op scheen, kleurde steeds meer oranje, terwijl de schaduwen steeds verder de rots opklommen. Anderhalf uur hebben we daar gezeten om de zon weg te zien zakken en het juiste moment af te wachten voor de foto. Mijn vriendin moest haar geduld erg beproeven, maar gelukkig stroomde de koude Merced River voor onze voeten, waar ze haar enkel in kon leggen. De pijn was de volgende morgen gelukkig weggezakt, waardoor verdere actie niet nodig was.

Eenmaal thuis...
Na een mooie afsluiting aan de kust en topstad San Francisco, kwamen we weer thuis, waar een immense klus wachtte...het selecteren van de foto's. Tijdens zo'n reis verzamel je toch heel wat foto's...Iemand die de foto's erg mooi vond raadde mij aan om mijn foto's te plaatsen op Columbus Magazine. Deze raad heb ik opgevolgd en daar plaatste ik als eerst deze foto. Wat een eer, wat een verrassing en wat een mooie afsluiting van deze vakantie toen deze foto werd beloond met een rode ster. Gelukkig heeft mijn vriendin ook erg van dit moment genoten en moeten we elke keer weer lachen als we deze foto zien en terugdenken aan dit verhaal.