Nederland

Reisgids

Reistips

Beste reistijd

Foto's

Praktisch

Nederland image

De lokroep van het onbekende

Nederland
Europa
Agrotewal

De lokroep van het onbekende

Nu de reis met rasse schreden nadert, slaat mijn twijfel weer toe. Wat bezielt me om weer af te reizen naar verre landen, familie, kinderen en kleinkinderen achterlaten. En niet te vergeten vrienden en bekende gewoontes. Heerlijk iedere dag even op de site kijken naar andermans foto’s en ontdekkingen. Wandelen in mijn eigen omgeving of gewoon lekker niksen op de bank. Tv kijken, een telefoontje of een bezoek brengen aan.. Waarom kan ik daar nou niet gewoon tevreden mee zijn. 

Zo moeilijk om weer afscheid te nemen en zinnetjes horen als; jij bent er nooit, ben je net thuis ga je al weer weg. Oma ga je weg omdat je ons niet zo lief vindt?? Met een brok in mijn keel probeer ik uit te leggen wat het voor mij betekent om te reizen, andere culturen ontdekken, andere geuren opsnuiven maar ook even helemaal niets moeten. Geen stoorzenders als een tv of radio of een krant, maar gewoon stilte. 

Heeft dit te maken met een leven lang zorgen voor de kinderen, maar liefst 46 jaar, voor de laatste zijn eigen plek  heeft gevonden? Ik blijf het gevoel hebben dingen gemist te hebben, een eigen weg zoeken voor je settelt. Toch heeft het moederschap, zelfs al was ik extreem jong, me veel geluksmomenten gebracht. Als ik erop terugkijk zou ik het niet anders gedaan willen hebben. Maar de wijde wereld roept en is onweerstaanbaar, hoeveel verdriet het me ook doet om weg te gaan.

Dus slik ik de brok in mijn keel maar weg, de onvergoten tranen dring ik terug en doe wat ik moet doen, spullen pakken en afscheid nemen. Drie maanden, een korte vlucht terug voor het huwelijk van mijn jongste dochter Asyenka en dan weer weken op pad om de camper terug naar Nederland te rijden. Het zal bijna zomer zijn als ik weer thuiskom, ik kijk ernaar uit, maar zie er ook als een berg tegenop. 

Met de camper reizen is voor mij een ultieme manier om los te komen van alles wat ik als normaal beschouw. Besmet met het reisvirus wil ik erop trekken en genieten van het leven zolang het kan, voor ik achter de geraniums moet gaan zitten. Eindelijk de tijd en de rust vinden om mijn boek af te schrijven wat al een jaar op de plank ligt. 

En toch heb ik nu dagelijks een knoop in mijn maag en voel me schuldig dat ik er weer op uit kan gaan, terwijl anderen de  Nederlandse winter door moeten zien te komen, werken en dagelijkse sleur. 

Laat een reactie achter

8 reactie(s) bij "De lokroep van het onbekende"

  • profile image comment
    Door Wisseschout• geplaatst op 12 Jan 2020 | 16:55:43

    Dat eeuwige schuldgevoel. En vooral bij ons vrouwen is dat nog erger.
    Maar......kop op en gaan.
    Herkenbaar geschreven.
    Top

  • profile image comment
    Door Kuiken• geplaatst op 11 Jan 2020 | 07:46:29

    Mooi en ontroerend verhaal. Het is soms moeilijk om geliefden achter te laten. Maar de drang om te reizen en te ontdekken, ervaringen op te doen is zo groot. Veel reis plezier

  • profile image comment
    Door Geo• geplaatst op 07 Jan 2020 | 12:42:54

    Heel treffend beschreven, hoewel ik moet toegeven dat het mij eerst klaar werd bij de blog Elleny van mijn vrouw wat zij voelden.
    Bij ongeplande reizen komt er ook zo veel op je toe, dat je de tijd niet vind er veel over na te denken. Onbewust voel je wel hoe zeer je ze mist.

  • profile image comment
    Door Huff• geplaatst op 06 Jan 2020 | 19:39:54

    Wat lekker om zo lang weg te kunnen blijven. Dat zou ik ook wel willen, maar mijn man gaat niet meer op reis en zo lang alleen laten gaat niet meer. Ben zelf al blij dat als het drie weken kan, maar dar terzijde. Geniet ervan Anita zolang het gaat en vooral met zijn twee. Heel veel plezier en wij genieten mee door middel van je foto's. Wanneer ga je weer.???

  • profile image comment
    Door Willemien• geplaatst op 05 Jan 2020 | 22:36:17

    Ken het gevoel ver weg te zijn van je kinderen en kleinkinderen ook al is het nooit zo lang als jouw reizen. Wens je veel reisplezier en wat heb je het mooi opgeschreven.

  • profile image comment
    Door Corriedewinter• geplaatst op 05 Jan 2020 | 15:18:36

    Ga vooral lekker genieten Anita, verder niets..

  • profile image comment
    Door Dianadm• geplaatst op 05 Jan 2020 | 11:23:47

    Een dubbel gevoel en heel herkenbaar. Ik denk ook weleens waarom wil ik dit, maar de drang om te reizen is zo groot dat ik dat ook weer snel vergeten ben. En ik ga natuurlijk ook niet zo lang, misschien ooit wel als ik met pensioen ga maar dat duurt wel even. Geniet vooral van je reis en ook al lijkt het nu een enorme periode, het is voorbij voordat je er erg in hebt.

  • profile image comment
    Door Karinm• geplaatst op 04 Jan 2020 | 20:13:59

    Wat een ontroerende en pakkende blog, Anita. Eerlijk gezegd kan ik niet wachten tot ik ooit de tijd zal hebben om zo lang op reis te gaan met een camper. Ben ooit 14 maanden op reis geweest en dat smaakte zeker naar meer, hoewel er toen geen kinderen waren. Maar toch, ondanks dat wat je achter moet laten trekt het heel erg. Vooral die vrijheid. Reizen waarheen je wilt, iets langer blijven of toch weer door, kun je allemaal zelf beslissen als er geen tijdsdruk is. Ik hoop dat je toch heel erg gaat genieten, en het weerzien met je familie is extra feestelijk vanwege de bruiloft. Wanneer ga je weg Anita?