Vasteland

Het Pamvotismeer, zacht krakend, zingend riet...

TravelGoom was hier op 2011-02-08 Gepost op: 2011-04-09 10 reacties.
Het ritselt boven me in de struiken en het ritselt naast mijn voeten. Het water is stil, een spiegel onder de laatste wolkjes ochtenddauw. Verder weg zijn de bergtoppen wit en komt in de stad daaronder de ochtendspits op gang. Er is niets van te horen, dit water draagt niet. Langzaam schuifel ik om de ruime bocht. Een nieuw geluid komt naar me toe. Het geluid van zacht krakend, zingend riet. De stilte van het Pamvotismeer omarmt de weemoed in mijn lijf. De weemoed waarin het zo lekker hangen is als je alleen bent op een onbekende plek waar het niet uitmaakt of je lacht, huilt, schreeuwt of danst. Ik, een eiland tussen mensen met een plan, op een eiland in een meer waar niemand naar toe gaat zo vroeg in de ochtend. En als ik me een eiland vol weemoed voel terwijl mijn voeten volautomatisch gaan dan ben ik op mijn best. Dan wordt het hoofd geordend, waait de wind de stemmen weg en wordt ik elke stap weer verder vrij. Een gevoel van vlinders in de buik of beter, de seconden voor het sigaretje na de sex. Krakend, zingend riet hoort daar bij. Ik moet plassen en vermoedelijk iets meer. Dat wordt lastig. De eerste veerboot van de dag heeft me in 15 minuten vanuit de stad Ioannina naar dit kleine eilandje in het Pamvotismeer gebracht. Een tochtje in de sfeer van de Loosdechtse plassen alleen dan met een cordon aan besneeuwde 2000 meteraars er omheen. Diep is het meer niet, 4 meter hoogstens maar grotendeels stahoogte. Beschermd vanwege haar rijke waterfauna in de vorm van vooral karpers en palingen en broedgebied voor vele vogelssoorten. Uitgebreide rietvelden vormen de bron voor dit weelderige leven. Achter een van de oostelijke velden vol wuivende pluimen blijkt een vissersdorpje verstopt. Op een eiland dat in het midden nog een stukje omhoog gaat door haar rotsachtige kern waarop maar liefst 4 kloosters zijn gebouwd. Nisi is haar naam hoewel Ioannina-eiland gangbaar is. Daar ben ik dus, nu eerst een toilet. Vanaf de 13e eeuw werd het eiland bewoond door christelijke monniken die er hun kloosters bouwden. Lange tijd leefden zij in alle rust op Nisi tot dat de islamistische Ali Pasha, een ex-roverhoofdman met de bijnaam 'De Leeuw van Ioannina', de leiding kreeg over een gebied dat grofweg noordwest Griekenland en Albanie bestreek. Waar eeuwenlang een christelijk eiland in een overwegend islamitisch gebied geen probleem was geweest vierde nu het opportunisme hoogtij. De onvoorspelbaarheid van Ali Pasha deed de meeste monniken aan het eind van de 18e eeuw vertrekken. Nu leven er nog enkele nonnen die de gasten hartelijk ontvangen bij een bezoek aan de rijkelijke versierde kloosters. Ik kom niet verder dan de poort met een groet van een van de goedlachse dames. In de winter zijn de kloosters maar beperkt geopend. De non wijst me de weg naar het enige cafeetje dat open is zo vroeg in de ochtend. Er is zeker koffie wordt me beloofd en zo vind ik een flink aantal traptreden lager een kioskachtige bar waar het bordje 'gentleman' mijn nood verhelpt. Aan een wankel tafeltje in de voorzichtig prikkelende ochtendzon drink ik vervolgens mijn cappuchino leeg. Het zal een klein half uurtje zijn. Meer tijd heb je niet nodig het eiland rond te lopen. Met lage rotswanden vol zonnebadende hagedissen aan de binnenkant en het meer vol futen, meeuwen en aalscholvers aan de andere kant. Daarachter het glimmende Pindosgebergte met daaronder na een tijdje de trotse universiteitsstad Ioannina. Over de rietvelden heen is haar dikbemuurde 'castro' met oude binnenstad goed te zien. De grote Ali Pasha-moskee met haar smalle minaret is niet te missen. Ik heb een broodje in de hand tijdens mijn rondgang. Gevonden op de reuk na mijn bezoek aan de koffiebar. De bakker leek zo verrast door deze vroege wintertoerist dat ik het tweede kaasbroodje cadeau kreeg. Ik laat de kruimels rijkelijk vallen wetend dat het ritselen er door versterkt. Achter me vechten merels en hagedissen om de kleine stukjes brood. Als ik terug ben in het vissersdorpje lijkt de dag langzaam te beginnen. De winkeltjes en cafeetjes aan de rommelige kade worden ontvangstklaar gemaakt. Bij de twee restaurants staan grote aquaria vol karpers en vuistdikke palingen. Het is een krioelen waar ik niet van houd. Het veerbootje ligt op zijn plek aan de korte steiger en vertrekt over 10 minuten laat de kapitein me weten. De zon is definitief achter de bergen vandaan en verblindt mijn ogen. Onder een van de hoge bomen die de schaduw voor de terrassen verzorgen vind ik een plekje. Ik kijk naar de mannen die de kisten en kratten van de veerboot halen en Nisi bevoorraden. Dan sluit ik voor even de ogen. Ik wil nog even luisteren. Luisteren naar het geluid van zacht krakend, zingend riet.
0
10

Foto's bij dit blog

Overzicht Pamvotismeer (foto's internet)
Rietvelden en Ali Pasha moskee
Op Nisi
Nisi (foto van internet)
Alle blogs van TravelGoom
 

10 reactie(s) bij "Het Pamvotismeer, zacht krakend, zingend riet..."

  • profile image comment

    Ik miste de laatste tijd een beetje de Mies poëzie. Gelukkig jij zelf ook.......

    Door doppie • geplaatst op 2011-04-11 18:36:06
  • profile image comment

    Weer schitterend gedaan, Mies.

    Door herman m • geplaatst op 2011-04-10 11:47:54
  • profile image comment

    Schitterend. Dat boek moet eraan komen. Nu!

    Door corriedewinter • geplaatst op 2011-04-10 07:54:24
  • profile image comment

    Het is heerlijk wakker worden met een prachtig poëtisch verhaal van Travelgoom, koffie en broodje in de hand en het toilet op nog geen 5 meter afstand.....Maar wel zonder zacht krakend, zingend riet. De morgenstond heeft goud in de mond, maar jj hebt 's morgens vroeg goud in je pen. Dank je wel!

    Door Lione Kolsteren • geplaatst op 2011-04-09 09:43:20
  • profile image comment

    Mies, dank je wel voor deze poëtische ochtendwandeling. Mijn hoofd is leeg, beetje weemoedig gevoel nu maar wel lekker...en herkenbaar. Mijn weekend is goed begonnen!

    Door sidonius • geplaatst op 2011-04-09 09:36:52
  • profile image comment

    Zo, tien foto'tjes....... en natuurlijk je geweldige 'gedicht' weer. Zo kunnen we op en top genieten!

    Door albertensandra • geplaatst op 2011-04-09 09:12:36
  • profile image comment

    Jij neemt ons toch altijd op een bijzondere manier mee tijdens/na je reizen. Leest weer lekker weg.

    Door droomreis • geplaatst op 2011-04-09 08:34:52
  • profile image comment

    Wat heb jij heerlijke manieren om wakker te worden :-)) En en prachtige plek om je hoofd leeg te maken !! Om bij weg te dromen !! Gracias !!!!!!

    Door nelita • geplaatst op 2011-04-09 08:30:42
  • profile image comment

    Geweldig, je haast poëtische beschrijving. Je voert me van beeld tot beeld mee; alleen op het toilet ben ik je maar even niet gevolgd ;-). Prachtig ook je foto's erbij en verrassend geen 4 maar10!

    Door abytravel • geplaatst op 2011-04-09 07:16:51
  • profile image comment

    Wat heb je toch een heerlijk schrijftalent. Even waande ik me ook daar in de vroege ochtendzon. Heerlijk. Ik wist het al hoor, van dat schrijftalent, maar het wordt keer op keer bevestigd en dus leek het me niet meer dan fair om het ook nog een keer naar jou toe te bevestigen. Bedankt!

    Door jdevaan • geplaatst op 2011-04-09 06:47:06

Laat een reactie achter

log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.