Antwerpen omgeving

one life, live it! Blogthema

Rhodaxx was hier op 2012-08-11 Gepost op: 2012-08-12 40 reacties.
Altijd al was ik benieuwd hoe het er in de rest van de wereld aan toe ging. Maar, buiten de "gewone" reisjes in Europa, bleef het bij het lezen van spannende reisboeken en het volgen van een studie over andere culturen. Ik wist dat je als antropoloog geen droog brood kon verdienen tenzij je het talent van Claude Levis Strauss, Margaret Mead of Joris Luyendijk bezat. En ik wist ook dat ik door gebrek aan dat talent geen carrière zou maken in dit vak. "Dus" koos ik voor een studie "waar ik wat aan had" die leidde tot mijn huidige, overigens leuke en interessante baan. Maar het bleef kriebelen en op een dag hakte ik de knoop door en schreef ik me in bij de VU in Amsterdam. De reden waarom ik voor de VU koos was nogal prozaïsch; er was parkeerplaats voor de deur :). Ik verheugde me op mijn eerste college; nu zou ik alle volkeren en hun gebruiken van de wereld leren kennen en later zou ik ze gaan bezoeken. De studie viel me eerlijk gezegd tegen, het was erg academisch, ik zag meer theoretische modellen dan culturele gebruiken aan me voorbij gaan en de tentamens waren zwaar. Eindelijk, na drie jaar avondcolleges en elk weekend van 9.00 tot 18.00 uur studeren mocht ik me cultureel antropoloog noemen, maar het voelde helemaal niet zo. De theorie had ik, maar waar zag ik het alledaagse leven van mensen uit andere culturen, waar was de praktijk? Die kwam een jaar later, op een afschuwelijk moment. Een paar dagen nadat mijn hartsvriendin Willeke te horen had gekregen dat ze niet meer lang te leven had en wij allemaal nog in shock verkeerden, kondigde ze aan dat ze haar laatste maanden op aarde zou gaan reizen en dat ze mij een uitermate geschikt persoon vond om haar te vergezellen. Ze wilde, om te beginnen, niet al te ver van huis gaan en onze eerste reis werd een rondreis door Marokko, waar we kennis maakten met de cultuur, de religie en het gewone dagelijkse leven van de mensen in de steden en in de bergen. Willeke woonde half in Nederland en half in Frankrijk en tijdens haar verblijf in Frankrijk waren we ook zoveel mogelijk bij haar en reisden we samen door Frankrijk en Spanje. Op een warme zomeravond, kwam ze tijdens het eten in de tuin van haar huis in de Ardeche met het idee om naar China te gaan. De plannen werden nog dezelfde avond gemaakt. Om de reis betaalbaar te maken -we gingen immers nogal vaak in een korte tijd- zijn we mensen om ons heen gaan verzamelen die mee wilden. We vertrokken met z'n negenen op nieuwjaarsdag naar Beijing. Willeke lag doodziek op een bankje in de vertrekhal van Schiphol en een half uur voor de vlucht heb ik geprobeerd haar van het idee af te brengen, maar ze smeekte me om te gaan. (Achteraf vertelde ze me dat ze van plan was geweest om ons naar Beijing "te brengen" en het eerste vliegtuig weer terug te nemen naar een ziekenhuis. Dan waren wij in elk geval in China en konden we een mooie reis maken). Tijdens de vlucht knapte ze langzaam op en eenmaal aangekomen in de Hutongs van Beijing waar we een heerlijke maaltijd kregen, zagen we een stralende Willeke die een droom in vervulling zag gaan. Het was -20 in de omgeving van Beijing. We kochten warme bontmutsen en maakten een wandeling over de muur in de ijzige kou, het was prachtig en stil. We gingen met de nachttrein naar Xian waar we met handen en voeten verhalen uitwisselden met de Chinezen. We bezochten de panda's in Chengdu, maakten een tocht over de Li rivier en bezochten tempels. We vlogen naar Lijiang in Yunnan waar we kennis maakten met de minderheden van China. We gingen met de kabelbaan naar de Dragon Mountain aan de voet van de Himalaya, het was gezien de hoogte van 4600 meter een zware tocht voor haar, maar ze redde het. Tegen beter weten in bezochten we de beroemde kruidendokter Ho in Baisha. Willeke geloofde er niet in, maar zei met een knipoog: "je weet maar nooit, dan kunnen we nog heel vaak samen op reis". We sloten onze reis af in Hongkong en huilden dikke tranen bij ons laatste etentje. Iedereen zag dat Willeke haar laatste krachten had gegeven aan deze reis. Nog geen maand na thuiskomst is ze overleden. Van haar heb ik geleerd om in het hier en nu te leven en de plek op aarde op dat moment te voelen en te ervaren. Te genieten van dorpstafereeltjes, een middag op een bankje te gaan zitten en een "praatje" te maken met mensen waarvan je de taal niet spreekt. Ik jaag niet meer achter alle zogenaamde hoogtepunten van een land, maar neem de tijd voor het alledaagse en de contacten met de mensen. En al die theorie van die studie: ik geloof het wel. Laat mij maar lekker kijken, ruiken, proeven en genieten! Na China reis ik zoveel als ik kan en bij elke reis is Willeke in gedachten bij me en breng ik een toast op haar uit. One life, live it.
3
40

Foto's bij dit blog

Willeke en ik op de Dragon Mountain, 4600 m. hoog.
Alle blogs van Rhodaxx
 

20 reactie(s) bij "one life, live it! Blogthema"

  • profile image comment

    Een prachtig bewogen verhaal die je je sterfelijkheid doet beseffen. Heel mooi en met veel gevoel geschreven. Terecht tot top blog uitgeroepen! Fijn om zo'n vriendschap te hebben gekend maar triest voor jou dat je haar moet missen. Je zult vaak aan haar denken. Veel sterkte en mooie herinneringen wens ik je.

    Door Schopman • geplaatst op 2013-05-30 19:56:13
  • profile image comment

    Wat een ontroerend en mooi verhaal, Rhoda. Ook een levensles.

    Door pensionado • geplaatst op 2012-10-01 09:44:35
  • profile image comment

    Hallo Rhoda, Ik loop zwaar achter met blogs lezen, vandaar mijn late reactie. Je hebt dit verhaal al eens in een notendop verteld bij een foto, ik vond dat toen al heel indringend. Maar hier zet je een intensiteit neer die diep doordringt, ontroerend zonder melodramatische tierelantijnen. Respect.

    Door doppie • geplaatst op 2012-09-06 20:17:00
  • profile image comment

    Erg mooi verhaal!

    Door pdanielse • geplaatst op 2012-09-03 17:27:59
  • profile image comment

    dit vergeet je niet. een verhaal dat tot denken aanzet; waar doe je het allemaal voor.

    Door geervannesmeed • geplaatst op 2012-09-03 08:38:49
  • profile image comment

    Wat een indrukwekkend verhaal! Hulde!

    Door Fransvdg • geplaatst op 2012-09-02 20:26:02
  • profile image comment

    Aangrijpend en ook mooi verhaal Rhoda!

    Door pvruggink • geplaatst op 2012-08-18 19:25:26
  • profile image comment

    Jeetje, wat een heftig verhaal! Je hebt het echt prachtig beschreven. Een hele terechte topblog!

    Door kellybaetsen • geplaatst op 2012-08-18 17:34:53
  • profile image comment

    Brok in mijn keel....... Wat heb je dit helder en beeldend beschreven, ik leefde even helemaal met je mee zeg, heftig en tevens erg mooi! Terechte topblog!

    Door meeko • geplaatst op 2012-08-17 19:38:55
  • profile image comment

    ben op dat moment echt heel erg stil na je verhaal heb gelezen... Ben zelf ook 2 goede vrienden onverwacht verloren en heb respect voor je dat jou bijzonder persoonlijk verhaal met ons meedelen.

    Door Miller • geplaatst op 2012-08-17 06:28:41
  • profile image comment

    Slik....heftig verhaal; ik zit hier met kippenvel te lezen. Wat een sterke vrouw was die vriendin van jou; een prachtige ode aan Willeke en de boodschap die hierachter zit is wel duidelijk....gefeliciteerd!

    Door Diana • geplaatst op 2012-08-17 05:18:13
  • profile image comment

    Fantastisch Rhoda! Niet alleen inhoudelijk, waar je hartverscheurend duidelijk maakt wat voor een bofkonten we eigenlijk zijn als we ten eerste gewoon gezond zijn en ten tweede ook nog eens kunnen reizen naar hartelust, maar ook tekstopbouwend, waar je in drie alinea's superduidelijk uiteenzet hoe je tegenwoordig tegen reizen aankijkt en hoe dat zo gekomen is. Terechte topblog!

    Door Gerrit-Gaspedaal • geplaatst op 2012-08-16 19:23:45
  • profile image comment

    Prachtig beschreven, Rhoda. Ik heb tranen in mijn ogen bij het lezen! Wat fijn voor je en haar dat je haar hebt kunnen bijstaan en je haar hebt kunnen helpen met haar droomreis. Erg lief van je!,,

    Door reysigers • geplaatst op 2012-08-15 21:36:03
  • profile image comment

    Gefeliciteerd met je topblog! Wat een heftig verhaal, dat overigens ook ontzettend goed geschreven is!

    Door jvanmoorsel • geplaatst op 2012-08-15 17:07:43
  • profile image comment

    Jeetje, wat een heftig verhaal! Ik kreeg tranen in mijn ogen toen ik het las. Ik hoop dat je nog vaak aan de mooie momenten op reis met Willeke kan denken. Heel veel sterkte!

    Door Renske • geplaatst op 2012-08-15 15:40:05
  • profile image comment

    Indrukwekkend verhaal mooi opgeschreven.

    Door JanKranendonk • geplaatst op 2012-08-15 15:37:44
  • profile image comment

    Ik heb je verhaal met kippenvel op mijn armen zitten lezen. Die laatste reis met je hartsvriendin moet geweldig zijn geweest maar natuurlijk ook heel beladen. Ik kan me voorstellen dat je iedere reis aan je vriendin denkt en je vooral afvraagt waarom ze zo jong moest sterven en je niet meer kan vergezellen op je reizen om dan alle indrukken samen te verwerken. Blijf vooral genieten van je reizen en denk er ook aan dat je laatste hemd geen zakken heeft. Wat je nu beleefd kan niemand je meer afnemen. Gefeliciteerd met je topblog.

    Door jhhuijs • geplaatst op 2012-08-15 15:11:14
  • profile image comment

    prachtige topblog en 1 om stil van te worden

    Door Leeu • geplaatst op 2012-08-15 14:59:22
  • profile image comment

    Hoi Rhoda, Wat een ontroerende blog, ook ik ben er stil van. Een hele goede vriend van ons is tijdens onze gezamenlijke vakantie een aantal jaren geleden in Egypte onverwacht overleden en er gaat eigenlijk ook geen week voorbij dat ik niet aan hem denk. Hij had ook nog zoveel dromen en we konden geen afscheid meer van hem nemen..One life, live it, dat is o zo waar. Heel erg fijn dat je dit allemaal nog met Willeke hebt kunnen delen en de wijze lessen die je er uit getrokken hebt. Wat een sterke vrouw moet dat geweest zijn. Gefeliciteerd met de terechte blog van de week. Prachtig beschreven!!

    Door nita92 • geplaatst op 2012-08-15 14:00:11
  • profile image comment

    Ik ben het helemaal met Ina eens... om stil van te worden!

    Door Cobinho • geplaatst op 2012-08-15 13:41:39

Laat een reactie achter

log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.