Darvaza malaria

Malaria wordt veroorzaakt door een parasiet en overgebracht door muggen. Deze infectieziekte komt voor in Afrika (ten zuiden van de Sahara), Zuid-Amerika (met name in het Amazonegebied) en Zuidoost-Azië. Malariamuggen zijn actief van de avond- tot de ochtendschemering. Er zijn een aantal voorzorgsmaatregelen die je kunt treffen. Bedek ten eerste je huid door sokken en kleding met lange mouwen en broekspijpen te dragen. Oók als dat niet per se praktisch is, zoals in de tropen. Daarnaast is het belangrijk dat je onder een geïmpregneerd muskietennet slaapt – neem als het even kan een eigen (reis)klamboe mee. Smeer tenslotte onbedekte huidoppervlakken in met antimuggenmiddel met DEET erin. Malariasymptomen kunnen al na één week of pas na een paar maanden de kop op steken. Als je geïnfecteerd bent word je goed ziek; je kunt nauwelijks zitten en bent tot niets in staat.

Check deze wereldkaart om in één oogopslag de malariagebieden te zien.

Informatie over Darvaza

Beste foto's & tips van Darvaza

'508727' door Bowral '508727' door Bowral

TurkmenistanDarvaza

TurkmenistanDarvaza

'The Door to Hell'

Bowral

Midden in de Karakum woestijn in Turkmenistan bevindt zich de al vierenveertig jaar brandende Derweze gaskrater, in de volksmond ’The Door to Hell’ genaamd. En ‘hels’ is het er! Alleen al om er te komen, moet je vanuit de hoofdstad Ashgabat zo’n 270 km noordwaarts de woestijn in rijden. Eenzelfde afstand leg je af als vanuit de noordelijke plaats Dashoguz vertrekt. Gelukkig is dit een geasfalteerde weg, maar daarmee ben je er nog niet. Alleen een ervaren chauffeur (met een 4x4) weet waar hij de weg af moet om vervolgens nog een kleine twintig km door de rulle woestijn te rijden. Aangekomen bij de krater zul je een tegen gevaarlijke gassen beschutte plek moeten vinden om je tentje op te zetten. Er is in de wijde omgeving geen enkele vorm van toeristische infrastructuur. De temperaturen in de zomer reiken in de woestijn tot boven de vijftig graden. Hoe dichter je bij de krater komt, des te navenanter stijgt de temperatuur. Vanuit je tentje heb je ’s nachts een prachtig zicht op de vlammen en de oranje gloed die de hemel verlicht. Hoe is deze bijzondere gaskrater ontstaan? In 1971 waren Russische geologen op zoek naar olie in dit gebied. Er werd een kamp opgezet vanwaaruit boringen naar het zwarte goud werden verricht. Tot hun verbazing constateerden de geologen dat er geen olie in de bodem zat, maar gas. Dat gas lag opgeslagen in een grote holte en als gevolg van de boringen, zakte een groot deel van het woestijnoppervlak, inclusief het kamp, naar beneden. Er ontstond een gat van circa zeventig meter in doorsnee en een diepte van dertig meter. De giftige gassen die hierdoor vrijkwamen, vormde een bedreiging voor de omgeving. Daarop werd besloten het gas aan te steken in de veronderstelling dat het na enkele weken vanzelf gedoofd zou zijn. Nu, vierenveertig jaar later brandt de krater dus nog steeds! Heb je plannen om Turkmenistan eens te bezoeken, sla dan ‘The Door to Hell’ niet over

'514279' door jeannette '514279' door jeannette

TurkmenistanDarvaza

TurkmenistanDarvaza

Gaskrater

jeannette

Deze gaskrater is een van de highlights van Turkmenistan. Je moet er uren voor rijden en deels door de harde woestijn. Het is er bloedheet in onze zomer. Wij hebben er gekampeerd op een paar honderd meter van de krater die 's avonds een spectaculair schouwspel geeft

'1093706' door Kaatje64 '1093706' door Kaatje64

TurkmenistanDarvaza

TurkmenistanDarvaza

‘ Gate of Hell’ ...in

Kaatje64

Midden in de woestijn in Turkmenistan (welk land overigens grotendeels uit woestijn bestaat) boorden wetenschappers (van destijds Rusland) in 1971 naar aardolie. De bodem was echter zo poreus dat de hele installatie door de grond zakte (zonder slachtoffers). Er kwam gas onder vandaan wat men in enkele weken dacht af te fakkelen..... zoals te zien brand het er heden ten dage nog steeds. En Hoe! Het is methaangas en stonk zó dat de bewoners van het nabijgelegen kleine dorpje gewoon naar 100 km verderop verplaatst werden. Midden in de woestijn, zonder enige voorzieningen, zoals de Sovjet-Unie destijds wel vaker handelde. Sinds 1971 zijn er diverse pogingen ondernomen om het gas weg te leiden of te stoppen, maar dat is klaarblijkelijk nog niet gelukt. Wij waren daar bijzonder blij mee, want het is een spectaculair en hypnotiserend gezicht!

Laat kaart zien