Noord Thailand

Reisgids

Beste reistijd

Foto's

Praktisch

Noord Thailand image

Olifanten verzorgen

Noord Thailand
Thailand
Jorntgerritsen

Olifanten verzorgen

'Kwaa Kwaa', 'Sai Sai' en 'Hue/Pai' zijn maar een paar van de vele woorden waar olifanten naar luisteren...Tenminste...

Na onze eenvoudige kamer voor de komende drie dagen gezien te hebben (lees kamer met spinnen, gekko's, schimmel, verstopte wc, koude douche, mierennesten etc) werden we geïntroduceerd aan de olifanten die we voor drie dagen zouden gaan verzorgen, Nathalee en Somboon. Gelijk daarna hebben we onze eerste trekking gemaakt. Niet op een zitje, maar helemaal alleen op de rug (of in de nek) van de olifant. In het begin was dit een beetje wennen, maar al snel ging dit veel beter. De mahout (verzorgen van de olifant) liep op de grond mee, want we konden de woorden wel zeggen, maar dat wilde natuurlijk nog niet zeggen dat ze ook naar ons luisterden. De mahouts vonden het dan ook maar al te grappig dat we 'Kwaa Kwaa', 'Sin Sin' etc aan het roepen waren en dat de olifanten lekker hun eigen gang gingen...

Na de trekking was het tijd om te badderen in de rivier. Dit was echt een hele gave unieke ervaring! Het hele Elephant Camp was al verlaten (alle toeristen waren weg op ons na), dus het hele rijk was voor ons alleen. We mochten de olifanten zelf de rivier in laten lopen en daarna was het schrobben geblazen! Met een borstel hebben we ze helemaal schoon geboend. Dit zijn momenten om nooit meer te vergeten!
De olifanten waren na enige tijd in de rivier genoeg afgekoeld en dat betekende wat vrije tijd. We zijn gaan kijken bij de kleine olifantjes, deze waren drie maanden oud en echt zo schattig! Een mahout kwam aanlopen en zei dat we in hun hok mochten komen om het kleine olifantje te kunnen aaien/voeren/foto's maken. Ook dit was weer een moment om nooit te vergeten, op dat moment natuurlijk lekker naïef en niet nadenkend over de mogelijke gevaren...

's Avonds hadden we nieuwe vrienden gemaakt, want de honden die in het kamp de wacht moesten houden, waren maar al te blij dat er eindelijk weer mensen in het kamp waren na sluitingstijd en lagen lekker voor ons huisje de wacht te houden. Het enige dat wel raar was, dat wij echt nog de enige twee in het kamp waren, zelfs de mahouts sliepen in hutjes om het kamp heen.

De volgende morgen begon na het ontbijt het kamp weer langzaam vol te lopen met toeristen die het dagprogramma kwamen doen (lees olifantenshow, rit op olifant met zitje, rit met de ossenkar en met bamboevlot de rivier af). Voor ons stonden de tweede en derde trekking op het programma. Vooral die laatste was de mooiste/gaafste trekking van allemaal. We zijn honderden meters stroomafwaarts door de rivier gelopen. De olifanten hadden van al dat wandelen honger gekregen (de olifanten eten +/- 200 kilo per dag) en waren ondertussen aan het genieten van het riet langs de kant van de rivier. Na een flink stuk door de rivier gelopen te hebben, zijn we de kant opgegaan (lees héél steil de berg opgaan). Hier hebben we door een hele mooie omgeving gelopen hoog boven de rivier waar we heel mooi uitzicht op hadden! Nadeel van omhoog lopen is dat je ook weer naar beneden moet en laat dit nou net het lastigste zijn van op een olifant rijden...Als de olifant naar beneden loopt moet je goed je erg goed je evenwicht bewaren, de schokken met je rug opvangen en naar achteren leunen zodat je niet van de olifant afvalt.

Aansluitend op deze trekking mochten we voor de tweede keer met de olifanten baden. Wat zijn wij blij dat wij hier zijn....zo weinig mensen doen dit (lees 6 koppels dit jaar) en het is zo ontzettend gaaf en uniek! Samen met de mahout hebben we de EHBO post van de olifanten bekeken en mochten we de verschillende medicijnen zien en werd uitgelegd waar wat voor diende. Ook zijn we 's avonds naar het lokale dorpje van de mahouts gelopen, zodat we konden zien hoe ze daar leefde en hebben we o.a. een basisschooltje gezien.

Tijdens het ontbijt de laatste dag kwam een van de mahouts naar ons toe toelopen met de olifant. Hij had een kadootje voor ons....Van de haren van de olifantstaart (dit zijn hele stevige haren, bijna plastic) had hij oorbellen gemaakt en die wilde hij ons geven. Ontzettend aardig dat hij dit speciaal voor ons gedaan had!

Helaas kwam het moment sneller dan we hoopten, maar waar een begin is, is helaas ook een eind. Het was tijd om afscheid te nemen van de olifanten...Het afscheid was toch wel lastig, ook al zijn het maar drie dagen, je gaat je (als je zo intensief met ze omgaat) toch snel hechten aan die beesten. Langzaam kwam het besef dat dit drie hele speciale dagen zijn geweest en dat we heel erg blij zijn dat we dit gedaan hebben. Zonder twijfel de meest bijzondere ervaring deze vakantie!


Foto's

3a14a.jpg
3a14a.jpg
Jorntgerritsen
15227.jpg
15227.jpg
Jorntgerritsen
a6caa.jpg
a6caa.jpg
Jorntgerritsen