Centraal hoogland

Rampreis Sri Lanka, kennismaken met zorg uit de vorige eeuw.

Graaf was hier op 2016-12-26 Gepost op: 2016-12-26 18 reacties.
Half oktober vertrokken we voor een groepsrondreis door Sri Lanka, een mooi programma, inclusief Tamil-land in het noorden, en een excursie naar Delft Eiland. Al heel gauw merkten we dat de excursies zo geregeld waren dat vooral commerciële dingen bezocht werden, en culturele bezoeken slechter gepland waren. Zo waren we halverwege aan de rand van het berggebied en zouden we de Leeuwenrots van Sigiriya beklimmen, maar tegen de tijd dat we aan de beklimming van de 1200 treden zouden beginnen was het al drie uur geweest, behoorlijk warm, en om half zes is het donker. De volgende dag bij het bezoek aan de grottempel van Dambulla hetzelfde. ’s Ochtends vroeg vertrokken, maar eerst een bezoek aan een batikfabriek, later nog een uitgebreide koffiepauze op 2 minuten afstand van de tempel, toen we in de tempel aankwamen liep het tegen twaalven en was het bloedheet. Ik voelde me niet lekker en ging in de schaduw zitten, bevangen door de hitte, ontzettend beroerd met hoge koorts. De volgende dag kreeg ik een rood, opgezwollen onderbeen. ’s Middags neemt een reisgenoot mij mee in een tuctuc naar het Lakeside Hospital in Kandy. Ik zou direct opgenomen moeten worden om een antibiotica-infuus te krijgen. De volgende dag vertrekken we en ik krijg 2 verschillende antibiotica kuren en een voorraad paracetamol mee. Het is een hele lange reisdag, met een treinreis door de bergen naar Nuwara Eliya. ’s Avonds in het hotel in Embilipitiya helemaal kapot en doodziek na meer dan 12 uren op de achterbank van een schommelende bus te zitten/liggen. De reisleider heeft besloten mij gelijk ’s avonds naar een ziekenhuis te brengen om een infuus te krijgen. Dit blijkt een privékliniek te zijn, waar nu geen chirurg aanwezig is, en ze zijn ook niet voor spoedgevallen. Dus terug naar het hotel en de volgende ochtend worden mijn vriend en ik alvast een dag eerder met een taxi opgehaald en naar Galle gebracht, waar ik direct op de eerste hulp van het Hemas Southern Hospital (een grote privékliniek) word binnengereden. Een paar uur later lig ik eindelijk (met al mijn kleren nog aan) op een bed aan een infuus met antibiotica, de eerste zit er net voor de lunch in en daarna volgt een nieuwe cocktail. Voor de eerste penicilline kuur was ik allergisch, daarom was ik ook zo ziek. Ze willen nog een buisje bloed, hetzelfde ouderwetse open systeem als waar ik het bijna 45 jaar geleden mee geleerd heb om te prikken. Het bed is ook een ramp, een laken om een dun skai matrasje, wat dus na een paar bewegingen ergens op een prop in het midden ligt. Daarna komen ze de bloeddruk opmeten, dat is ook een hele vertoning hier. Een verpleegster komt samen met de afdelingsarts, zij doet de band om en houdt dan de meter zichtbaar vast, vlakbij de arm, dan kan de dokter oppompen en met de stethoscoop luisteren, strikt gescheiden taken! Er heerst hier nog een echt ouderwets rangorde systeem, mensen raken je nauwelijks aan, ik werd niet verder onderzocht. Ook niet gewassen, kreeg ook geen handdoek om mezelf op te frissen. Ik waande me een halve eeuw terug in de tijd. Vreemde mentaliteit, en je wordt aan je lot overgelaten, alleen de nodige medicijnen, infusen en controles werden verricht. Het bleek ook onmogelijk om het keukenpersoneel van het ziekenhuis duidelijk te maken dat ik een glutenintolerantie heb en nog een aantal andere allergieën. Na een reactie op het eten vroeg ik een verpleegster of de allergieën wel doorgegeven zijn aan de keuken. Ze zegt "ja" en schudt daarbij "nee" (maar dat doen ze hier allemaal). Even later komen ze van de keuken met een stuk papier, of ik op wil schrijven wat ik niet mag; “gluten = wheat, flour in sauces, no bread, no biscuits. . . “ Ze lopen vreemd lachend weg “allergic to biscuits”? Nou ben heel benieuwd hoe het verder gaat. Als ze uren later het nog bijna volle bord teleurgesteld weer komen ophalen, mogen ze ook de watermeloen in het plastic weer meenemen, deze was al ingenomen door een heel leger mikro-mieren. Om 6 uur krijg ik dinner geserveerd; 2 kipkluifjes en een mengsel van aardappelstukjes en wat groenten, ZONDER KRUIDEN en saus. OK hier krijg ik geen last van, maar verder is het vrij smakeloos. Op de derde dag in het ziekenhuis kreeg ik een allergische reactie op een penicilline infuus. Ik had al 2 rode allergy-alert armbandjes, ik meld een allergische reactie en niemand houdt ook maar iets in de gaten! Ik lig op bed, voel me steeds slechter en bel. Verpleegster komt kijken, ik zeg ik heb een dokter nodig; komt uiteindelijk met alle verpleegsters. Eindelijk actie!?, maar ze doen helemaal niets, ik zeg dat ik medicijnen in m’n rugzak heb, maar niet meer de kracht om ze te pakken. Dan worden ze eindelijk gepakt en ingenomen, vraagt de dokter of het nu goed is. Ik hoop het, en dan krijg ik toch nog iets van hem om de reactie te stoppen. De rest van de dag niemand weer gezien, niet vragen hoe het met me gaat, vreemd volk. Maar zonder mijn eigen medische kennis zou ik dit niet overleefd hebben. Daarna heb ik ze meegedeeld dat ik de volgende dag zal vertrekken. Zodat ik nog een middag lekker aan het strand bij het hotel in Hikkaduwa kon liggen. De laatste 2 dagen, nog een beetje Colombo vanuit de bus gezien en nog een dag slecht weer in het hotel in Wattala, lopen kon ik amper, dus veel gelezen. De terugvlucht was geweldig want de ANWB had een businessclassticket geregeld omdat ik met mijn been omhoog moest zitten. Vond het heel jammer dat ik met al die luxe geen alcohol mocht drinken vanwege de medicijnen. Nu bijna 2 maanden later kan ik weer uitkijken naar een nieuwe reis, in januari naar Sulawesi. Ofschoon ik misschien wel het mooiste gedeelte van het land gemist heb, denk ik voorlopig niet aan terugkeren.
1
18

Foto's bij dit blog

De Leeuwenrots in Sigiriya
De gouden tempel in Dambulla, waar ik ziek geworden ben.
De reden van de ziekenhuisopname.
Het Grand Oriental Hotel uit 1837, in het restaurant op de 4de verdieping heb je een mooi uitzicht op de haven.
Het strand bij het laatste hotel.
Groot Boeddhabeeld bij Mihintale, vlakbij Anuradhapura, een prachtig gebied.
De haven op Delft Eiland.
Typische vissersbootjes uit Sri Lanka, bij Trincomalee.
Alle blogs van Graaf
 

18 reactie(s) bij "Rampreis Sri Lanka, kennismaken met zorg uit de vorige eeuw."

  • profile image comment

    dit soort vakantieavonturen beleef je liever niet

    Door marjolijn • geplaatst op 2017-01-08 15:51:07
  • profile image comment

    Wat een verhaal is dit. Verwacht je toch niet daar. Gelukkig is het allemaal goed afgelopen !

    Door hansdewildt • geplaatst op 2017-01-08 00:35:47
  • profile image comment

    Je hebt echt wel een rampjaar gehad, moed en doorzetten naar betere tijden.

    Door geo • geplaatst op 2017-01-07 08:47:40
  • profile image comment

    Hoi Jetty, Wat een vreselijk verhaal over jou reis naar Sri Lanka. Sri Lanka reizen zijn vaak erg op commercie gericht en als ik lees wat er allemaal op een dag gedaan moet worden en welke tijden er gehanteerd worden dan ben ik bij voorbaat al oververmoeid en vreselijk verhit. Je hebt inmiddels wel ontdekt dat het een prachtig land is en ik zag mooie foto's langskomen, ook van het Noorden. Maar het ziek worden is een nare ervaring. Heb je het ook met de reisorganisatie er over gehad? Ik durf mij zelf inmiddels wel een ervaren Sri Lanka reiziger te noemen omdat ik er heel vaak geweest ben ( 15 keer, maar ook zakelijk) Heb er ook in het ziekenhuis gelegen. Een van de dingen die aanbevolen wordt is dat je als toerist zo spoedig mogelijk naar het ziekenhuis in Colombo moet. Daar heeft men de goede specialisten en ook contacten met het buitenland. Artsen spreken Engels. Verzorging krijg je niet, maar moet je inkopen of je neemt zelf een verzorger mee. Er moet eigenlijk altijd iemand bij je zijn die ook blijft slapen en eten en drinken brengt. Daar moet dus apart voor betaald worden. Ik had de zus van mijn particulier chauffeur die zich direct beschikbaar stelde. Zij spreekt Singhalees en dat was absoluut noodzakelijk naar het verpleegkundig personeel toe. Fijn dat je inmiddels weer opgeknapt bent en naar een ander land op reis gaat. Een goed en beter 2017 gewenst! Jacomien

    Door jacomien • geplaatst op 2017-01-06 11:27:15
  • profile image comment

    Jeetje Jetty! Daar wordt je echt niet vrolijk van! Zo had je jouw reis zeker niet voorgesteld. Ik snap dat je met zo'n ervaring voorlopig niet terug wilt. Het heeft jouw reis helemaal gekleurd! Gelukkig heeft het je niet genezen van het reisvirus en ik wens je veel plezier en een goede gezondheid op je volgende trip!

    Door ChristaThieme • geplaatst op 2017-01-06 09:29:25
  • profile image comment

    Phoe, een heftig verhaal. Ik wens je een fijne reis naar Sulawesie

    Door keunings76 • geplaatst op 2017-01-04 14:11:53
  • profile image comment

    Wow, wat een pech... daar wordt je echt niet vrolijk van! Hopelijk heb je op je volgende reis veel meer geluk!

    Door WKerkhof • geplaatst op 2017-01-02 15:46:22
  • profile image comment

    Ik vroeg me nog even af of het meenemen van een antibiotica kuur zinvol was geweest of moest het echt door een infuus?

    Door jeannette • geplaatst op 2017-01-01 22:58:42
  • profile image comment

    Jeetje dit is nog veel erger dan een aanval van een dolle hond in Marokko en dat was ook geen pretje. Gelukkig dat jezelf medische kennis hebt. Ik begrijp nu dat het voelt als een rampjaar. Maar draai het om, je hebt onwijs veel geluk gehad dat je het na kunt vertellen en over een paar weken weer opnieuw op reis. Wat een fijn vooruitzicht. Ik hoop dat het dan allemaal naar wens gaat.

    Door agrotewal • geplaatst op 2017-01-01 00:42:24
  • profile image comment

    Jeetje wat heftig zeg! Je voet zag er ook niet zo tof uit. Dan waardeer je de ziekenhuizen hier toch weer wat meer! Gelukkig ben je nu opgeknapt en je klaar aan het maken voor een nieuw avontuur. Hopelijk kan je daar lekker van genieten! Veel plezier alvast!

    Door MSneijers • geplaatst op 2016-12-29 00:44:56
  • profile image comment

    Wat goed dat je er zelf verstand van hebt. Hopelijk krijg je in Sulawesi niets ernstigs mee.

    Door corriedewinter • geplaatst op 2016-12-28 16:40:33
  • profile image comment

    Gelukkig herstelt. In dergelijke ziekenhuizen moet jezelf de regie houden. Geen leuke ervaring

    Door MiekeDeHaas • geplaatst op 2016-12-27 20:17:51
  • profile image comment

    Wat een heftig verhaal, gelukkig ben je weer helemaal opgeknapt en reislustig

    Door vulture1960 • geplaatst op 2016-12-27 18:40:50
  • profile image comment

    tjonge wat een verhaal Jetty, hier wordt je niet vrolijk van. En de reisleider deed ook niks voor je?

    Door jeannette • geplaatst op 2016-12-27 18:19:07
  • profile image comment

    Wat een nare ervaring, Jetty. Dat had inderdaad heel slecht kunnen aflopen. Wens je veel plezier in Sulawesi ennuh gezondheid!

    Door pkoelewijn • geplaatst op 2016-12-27 14:19:45
  • profile image comment

    Wat een verhaal, Jetty! Dit vergeet je nooit meer. Fijn dat het nu weer goed met je gaat, maar dit is geen reclame voor Sri Lanka.

    Door Fransvdg • geplaatst op 2016-12-27 00:15:05
  • profile image comment

    Een reis terug in de tijd dus. Wat een verhaal, je kan het gelukkig nog wel na vertellen. Hopelijk in januari meer geluk!

    Door ALopezBlanco • geplaatst op 2016-12-26 22:57:36
  • profile image comment

    Jeetje wat een drama. Dit wil je echt niet op je reis. En dan besef je weer hoe goed de Nederlandse ziekenhuizen zijn. Fijn dat het toch goed is gekomen.

    Door aticketto • geplaatst op 2016-12-26 22:52:29

Laat een reactie achter

log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.