6 weken Nepal. Trektochten Langtang en Gokyo Ri met een Nepalese vriend

RiaG was hier op 2005-09-03 Gepost op: 2012-12-07 1 reacties.
Date: Sun, 04 Sep 2005 08:26:58 +0000 Namaste, Ik ben er!!! gisteren na een hele goede vlucht aangekomen in Kathmandu. Alles verliep voorspoedig. In het vliegtuig van Londen naar ABU Dhabi en van ABU Dhabi naar Kathmandu heb ik mijn nepali nog kunnen oefenen. Beide keren zat er een Nepalees naast me. Heel gezellig gekletst in het Nepali en Engels. Op de luchthaven moest je wel heel erg lang wachten tot je je visa had. Er is 1 mannetje die je pasfoto vastniet, 1 die je papieren aanneemt, 1 die een stempel zet, etc. etc. je moet hier echt de tijd hebben. Maar als je aangekomen bent en je weet dat er iemand op je wacht dan heb je dat natuurlijk niet. Maar eindelijk na lang wachten stond Pasang daar op me te wachten, met een bloemenkrans van Afrikaantjes. Na wat gehannes met de taxi (het was hier zaterdag) de enige vrije dag voor de Nepalesen) dus erg druk overal. We moesten van de luchthaven eerst nog een gedeelte door de wegversperring lopen, terwijl mijn spullen met de taxi meegingen. Maar goed, het was verder een hele warme ontvangst met s-avonds natuurlijk heerlijk Nepalees eten. Vandaag hebben we een wandeling door Kathmandu gemaakt en zijn naar een groot park gelopen. Vanavond gaan we naar het huis van Pasang en morgen gaan we naar zijn schoonzus Uma. We hebben besloten om 6 september al met onze trekking te beginnen. we vliegen dan naar lukla en van daaruit wandelen we naar Gokyo Ri, vanuit Namche Bazar kan ik jullie nog mailen (verplichte rustdag). Maar waarschijnlijk mail ik nog voor ik uit Kathmandu vertrek. Nu ga ik terug naar het hotel, nog even mijn ogen dichtdoen, moet nog wennen aan de overgang.
Alle blogs van RiaG

1 reactie(s) bij "6 weken Nepal. Trektochten Langtang en Gokyo Ri met een Nepalese vriend"

  • profile image comment

    There is no substitute for personalized attention. I traveled to Nepal to visit Everest Base Camp. I traveled alone and had certain trepidation about traveling on my own, but I also knew I wanted to escape the pressures of trekking in a large group. Altitude and safety are paramount on mountain treks and I did not want to end-up hyperventilating trying to keep-up with faster, fitter, trekkers. Even though, I have altitude experience, I relied heavily on my guide's advice regarding what to eat, pace, and hydration. I have climbed and summitted Mt. Kilimanjaro, so I was confident I could complete this trek, but nothing can prepare you for the terrain of the Hymalayas. It is truly a humbling experience. Mr. Adhikari came highly recommended by other trekkers, who were only too willing to write positive and detailed letters of recommendation. I found that all their recommendations were more than true. Mr. Adhikari has been to Everest Base Camp more than 50 plus times, as a woman traveling alone, I found his level of professionalism refreshing. I cannot count the times, Mr. Adhikari truly saved me from my inexperienced trekking self. He ensured I would not be run over by a Yak, horse, or donkey, kept me focused on the difficult terrain, and somehow ensured I stopped long enough to enjoy the scenery (in spite of my exhaustion). I shudder to think what my trek would have been like if I'd been just another trekker in a large group. I have to comment that I have never been so healthy-stomach wise at altitude. Mr. Adhikari explains that when organizing for larger groups, he makes provisions for trekkers like me who tend to walk at a slower pace. I thought for sure that, this time, my ambition had superseded my ability, but thanks to Mr. Adhikari, my long time dream of seeing Everest Base Camp first hand came true. I was able to spend time in the rarified air and observe camp life, took plenty of pictures, and asked Mr. Adhikari numerous questions about his experiences around the area. I so wanted to see the famous "ice fall." it was helpful to have a guide who spoke Nepali and who is so friendly. At a time when all one's body wants to do is rest, it was nice that my guide struck-up conversations with other climbers. He pointed out that some of the people passing me were not base camp visitors, but climbers in training-those hoping to summitt Everest. They use the road to base camp and the surroundings as a sort of conditioning track. I was very aware of the economic implications of traveling with a Nepali Operator vs. a foreign trekking company. I wanted my trip not to only be a self-serving adventure, but numerous travel books suggest that traveling with a Nepali Operator does ensure more of the money goes and stays into the Nepali economy. I was unsure how the whole experience would unfold, but I am staying here and going to Annapurna Base Camp with the same operator. Mr. Adhikari seems to be grounded on the mountain community ad well as in Kathmandu. It was reassuring to see he has good and long standing relationships with other guides and the mountain community. I need to add that you should come prepared and bring a permanent marker. There is a large boulder marking the entrance to Everest Base Camp. The boulder is covered with trekker signatures. The smaller boulders and stones are covered with messages from those lucky enough to have been there. E

    Door hikehimalayas01 • geplaatst op 2012-12-26 12:53:42

Laat een reactie achter

log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.