Presentator Ed Stafford overleefde met zijn gezin op een onbewoond eiland image Presentator Ed Stafford overleefde met zijn gezin op een onbewoond eiland image Presentator Ed Stafford overleefde met zijn gezin op een onbewoond eiland image

Presentator Ed Stafford overleefde met zijn gezin op een onbewoond eiland

Presentator Ed Stafford (43) en zijn vrouw Laura Bingham (26) trokken voor de nieuwe Discovery-documentaire Ed Stafford: Man Woman Child Wild samen met hun 2-jarige zoontje naar een onbewoond eiland, om er een maandlang te overleven. 

De meeste gezinnen gaan naar de camping. Jullie niet. Hoe ontstond het idee om te survivallen?

Ed: ‘Overleven loopt als een rode draad door ons leven. Ikzelf heb een verleden als militair en maakte meerdere programma’s voor Discovery, waarin overleven centraal stond. Je zou me wellicht kunnen kennen van First Man Out en Left for Dead. Voor laatstgenoemde reisde ik af naar geïsoleerde natuurgebieden in landen als Bulgarije en Mongolië. Mijn grootste en uitdagendste avontuur ging van start in 2008. Ik ging eerst in Peru op zoek naar de bron van de Amazonerivier, en liep vervolgens in twee jaar, vier maanden en acht dagen tijd naar de riviermond aan de oostkust van Brazilië. Hiermee sleepte ik een Guinness World Record in de wacht. Ik werd de eerste mens die de volledige lengte van de Amazonerivier bewandelde (6992 km).’

Laura: ‘Ook ik heb de nodige ervaring op het gebied van avonturieren. In 2014 zeilde ik met een crew (en een kat) de Atlantische Oceaan over en in 2016 fietste ik in 164 dagen dwars door Zuid-Amerika, van het kuststadje Manta in Ecuador naar Buenos Aires in Argentinië (7000 km). Tijdens deze fietstocht was ik volledig afhankelijk van de vrijgevigheid van de mensen die ik langs de route ontmoette. Mijn grootste en bekendste prestatie is het bereiken van de bron van de Essequiborivier – we waren de eersten óóit – in het Zuid-Amerikaanse Guyana. Samen met twee anderen peddelde ik vervolgens over de rivier terug naar de Atlantische Oceaan. Dat we allebei ervaring hebben met langdurige expedities in de natuur droeg natuurlijk bij aan onze keuze voor dit experiment.’

Ed: ‘Tijdens mijn voorgaande expedities heb ik weliswaar enorm veel over mezelf geleerd, maar in essentie kwamen ze op hetzelfde neer: ze gingen over een man – ik – die een epische tocht aflegde en zichzelf na afloop op de borst mocht slaan. In plaats van de zoveelste individuele expeditie, dachten Laura en ik dat het voor onszelf en voor de kijker interessanter zou zijn om zo’n uitdaging aan te gaan met het hele gezin. Zouden we er hechter uitkomen? Zou het onze onderlinge communicatie versterken? Zou ons zoontje Ran zichzelf en zijn spraak ontwikkelen? We hebben ons idee gepitcht aan Discovery. Zij waren meteen enthousiast en kwamen al snel op de proppen met een eilandlocatie: het onbewoonde Merak, voor de westkust van het Indonesische Sumatra.’

Hebben jullie ooit gedacht: dit is het risico niet waard?

Laura: ‘Begrijp ons niet verkeerd; we waren ons wel degelijk bewust van de gevaren die bij de expeditie kwamen kijken. Tijdens de expeditie werden mijn lichaam en hersenen op andere manieren getriggerd dan ik gewend was. Aan de beslissing om Ran mee te nemen hebben we echter nooit getwijfeld. Wie wil er nou níét een maand met haar familie doorbrengen, samen groeien, en een onvergetelijke ervaring opdoen?’

Ed: ‘Van ons drieën heeft Ran zich uiteindelijk het beste vermaakt. Hij leefde op en genoot van de aandacht die hij van ons kreeg. Op een gegeven moment liepen we in het donker over het strand heen. Hij kon niet stoppen met lachen en begon zelfs te zingen. Overdag hadden we nauwelijks omkijken naar hem. Hij groef kuilen in het zand en speelde met heremietkreeften. Peppa Pig, Ben & Holly (Britse tekenfilmfiguren) en de iPad heeft hij geen seconde gemist.’

Waren er dan helemáál geen zorgen?

Laura: ‘Eén moment staat mij nog helder bij. Ed was eerder op de dag vertrokken om te gaan jagen. Het was al donker en hij was nog steeds niet terug. Normaal gesproken zou hij me dan bellen, om te laten weten dat hij later kwam, maar dat ging nu natuurlijk niet. Ik ben in mijn leven nog nooit zo bang en boos geweest. Op zoek gaan naar Ed was geen optie, omdat ik Ran niet alleen kon laten. Op dat moment realiseerde ik me hoezeer we thuis gehecht zijn aan onze mobiele telefoons. Wat me ook opviel is de hoeveelheid stress die met de expeditie gepaard ging. Het idee dat je al je zorgen achter je laat zodra je voet zet op een onbewoond eiland, is eigenlijk te romantisch. Tuurlijk, je denkt even niet aan de rekeningen die thuis in Engeland nog op tafel liggen. Maar op het eiland doen zich juist weer nieuwe zorgen voor. Lukt het om voldoende drinkwater en eten te vinden? Lukt het om ons onderdak op tijd af te krijgen?’

Ed: ‘Ik denk dat we kunnen stellen dat we de expeditie hebben onderschat. We vonden natuurlijk steun bij elkaar en bij Ran, maar ervoeren desondanks een gevoel van eenzaamheid. Geen vrienden en familie om ons heen. Niemand anders om mee te praten. Tijd doorbrengen met je gezin, op een onbewoond eiland en zonder de verleidingen die we kennen uit de westerse wereld; het klonk zo fijn. Maar als ik héél eerlijk ben waren we blij toen we weer naar huis mochten.’

Welk advies hebben jullie voor gezinnen?

Laura: ‘Alles dat buiten je comfort zone ligt, is het proberen waard. Ik ben ervan overtuigd dat je kind er op den duur baat bij heeft om te worden blootgesteld aan ‘gecontroleerd gevaar’. En dat je als gezin beter wordt van nieuwe ervaringen die buiten de comfort zone liggen.’

De documentaire Ed Stafford: Man Woman Child Wild is te zien op Discovery’s video-on-demand platform Dplay Bekijk hieronder de trailer van de documentaire: 

Hoofdafbeelding: Discovery

Laat een reactie achter

Er zijn nog geen reacties achter gelaten.