Noordwest Zambia reisblogs

Op Safari in de Bangweulu Wetlands van Zambia

saskiavanbergen was er (tot 03 sep 2017) Gepost op 10 okt 1724 reacties

De meeste mensen denken bij een Safari aan het spotten van de Big Five. En natuurlijk is het bijzonder om leeuwen, olifanten of neushoorns te spotten in Afrika. Maar het wensenlijstje voor Zambia van Bas en mij ziet er dit jaar heel anders uit. We willen op zoek naar de schoenbekooievaar, een grote grijze vogel van ongeveer anderhalve meter hoog met een brede bek en lange dunne poten, die zo uit Jurassic Park lijkt te zijn weggelopen. De vogel komt alleen voor in de moeraslanden van Ethiopië, Oeganda en Zambia. Door terugdringing van het leefgebied is de populatie de laatste decennia geslonken tot ca. 5-8.000 en omdat de vogel solitair leeft in afgelegen gebieden, is het niet zo eenvoudig om een exemplaar te spotten.
Voorafgaand aan onze reis hebben we twee overnachtingen en een safaritrip geboekt via de organisatie achter Kasanka National Park, die ook het Bangweulu moeras onder beheer heeft. Vanaf de T2, de hoofdsnelweg van Zambia, kun je het gebied alleen bereiken via een zandweg. Dat betekent 130 km schudden, met onderweg diverse obstakels als omgevallen boomstammen en ontbrekende bruggen. Niet verwonderlijk dat je er alleen kunt komen met een 4WD. We hadden verwacht onderweg weinig mensen tegen te komen, maar dat blijkt een misvatting. De route begint weliswaar rustig, maar eenmaal in het natuurpark wordt het steeds drukker. De dorpen rijgen zich aaneen, en de eenvoudige huisjes staan dicht op de weg. Hierdoor kunnen we alleen stapvoets rijden. In elk dorp worden we al van verre toegewuifd door grote groepen kinderen, die bedelend om snoep en hard ‘hello, hello!’ gillend op ons af komen rennen. We zwaaien braaf terug. Het is indrukwekkend, maar ook dodelijk vermoeiend en we zijn blij wanneer we vlak voor het donker eindelijk bij de camping aankomen. Deze zogenaamde community-campsite wordt beheerd door de bewoners van het nabijgelegen dorp, en de inkomsten komen geheel ten goede aan de lokale bevolking. Het is een schitterende plek, die door het zachtgele gras en de vele termietenheuvels doet denken aan de Serengeti in Tanzania. Er zijn maar twee andere plekken bezet en we staan zo ver uit elkaar dat we elkaar nauwelijks zien. Vlakbij de tent spotten we groepjes zebra’s. Er wordt een vuur voor ons gemaakt en we geven door hoe laat we gebruik willen maken van de bucket-shower. Het warme water wordt even later in een grote ton per fiets gebracht.
De volgende ochtend nemen twee gidsen onze groep, bestaande uit drie Zwitsers, twee Zuid-Afrikanen en wijzelf, om half 7 mee op pad. We beginnen met de auto, maar aangekomen bij het moerasgebied vervolgen we onze tocht te voet. Het is droge tijd en het water staat laag. De tocht voert ons daarom voor het grootste deel door droog grasgebied, maar af en toe waden we tot heuphoogte door het water. Het moeras wordt bevolkt door grote aantallen moerasantilopen, een magnifiek gezicht. We passeren onderweg verschillende vissershutten en een steeds groter wordende groep vissers sluit zich bij ons aan. Zij weten niet alleen het beste waar we een schoenbekooievaar kunnen verwachten, maar hopen ook op een fooi na afloop. Vroeger joegen de vissers de vogels weg, of ze verkochten zelfs de eieren, maar tegenwoordig worden ze actief bij het beheer van de nesten betrokken. Hierdoor stijgt de populatie in dit gebied weer licht. Luidruchtig bespreken de vissers de beste route: we moeten links om het moeras, nee, toch rechts, nee toch weer links. Als we al een ooievaar vinden zal hij zeker worden weggejaagd door het geschreeuw van de groep. Het deel van het moeras dat we doorkruisen zit blijkbaar vol nijlpaarden en halverwege blijkt het te gevaarlijk om te voet verder te gaan. Er moet een boot worden gebracht en het duurt een uur voordat die arriveert. We verliezen bijna de hoop dat het die dag gaat lukken om de ooievaars te zien.
Als even later een van de vissers het tempo versnelt schieten Bas en ik achter hem aan. De visser is klein en mager en draagt geen schoenen, maar het kost ons grote moeite om hem bij te houden. Al snel zijn we ver voor op de rest van de groep, en dan is het ook eindelijk stil. Een half uur lang lopen we hijgend achter de visser aan. Dan spot hij plotseling een grote vogel in de lucht. Ja, dat moet hem wel zijn! We volgen zijn vlucht totdat hij zo’n 500 meter verderop landt in het moeras. We vinden hem hier gelukkig snel en vanaf een afstand kijken we liggend toe hoe de vogel rustig tussen het riet scharrelt.
Even later heeft de rest van de groep zich bij ons gevoegd. We krijgen opdracht om stil te blijven zitten, zodat we de ooievaar niet afschrikken. Maar na een half uurtje wordt de schoenbekooievaar blijkbaar ook nieuwsgierig naar ons en komt hij tevoorschijn uit het riet. Als een volleerd model op de catwalk loopt hij heen en weer voor de groep. Wij houden onze adem in. Zowel Bas als een van de Zwitsers heeft een camera met een grote zoomlens. Blijkbaar wordt hij aangetrokken door het geluid van deze cameras, want plotseling loopt hij naar de Zwitser toe. Als de ooievaar 10 centimeter voor hem staat klappert hij luidruchtig met zijn bek. Een van de vissersjongens springt van schrik op en rent weg. Maar er gebeurt verder gelukkig niks. “ I could have kissed him” zegt de Zwitser later verbouwereerd. Intens tevreden zitten we die avond met een biertje bij het haardvuur. Missie geslaagd, onze vakantie kan nu al niet meer stuk.

saskiavanbergen Positie 326 (1702 p.) Lid sinds 10-10-2017 Foto's en tips: 0 Blogs: 1 Fans: 0

Foto's bij deze blog

blogfoto nr. 1
blogfoto nr. 2
blogfoto nr. 3
blogfoto nr. 4
blogfoto nr. 5
blogfoto nr. 6
blogfoto nr. 7
blogfoto nr. 8
deel dit artikel met je vrienden:

Reacties bij deze blog

jacomien

Door: jacomien • Geplaatst op

Geweldig verhaal schitterende foto's! Gefeliciteerd!

jeannette

Door: jeannette • Geplaatst op

geweldige belevenis aanstekelijk vertelt!

WKerkhof

Door: WKerkhof • Geplaatst op

Gefeliciteerd met je top-blog!

Jeannette67

Door: Jeannette67 • Geplaatst op

Wat een bijzonder verhaal. P{proficiat met je verdiende rode ster.

saskiavanbergen

Door: saskiavanbergen • Geplaatst op

Hartelijk dank allemaal! Ik voel me vereerd, voor mijn eerste blog nog wel! Dat stimuleert om vaker wat te gaan schrijven.

Saskia

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.