Marrakech reisblogs

Marrakech, la rouge

marjolijn was er (tot 07 nov 2015) Gepost op 07 mrt 091 reacties

Marrakech, la rouge.

We zijn weer terug in Marrakech.
Van Ouarzazate naar Marrakech zijn we de Hoge Atlas overgegaan, over de spectaculaire Tizi-n-Tichkapas (2260 meter). Tijdens die rit maken we op één dag vier seizoenen mee. Aan de zuidelijke kant van de Hoge Atlas ligt verse poedersneeuw, en daarna een dik pak sneeuw. De bewoners van de Berberdorpen zijn bezig hun daken sneeuwvrij te maken. Op de pas staat een ijzige harde wind, waarin ik me maar met moeite staande kan houden. Aan de noordkant van de Atlas liggen bruine dorpen op frisgroene hellingen. Begin van de middag bereiken we een zomers, zonnig Marrakech.
In deze boeiende, maar af en toe ook gekmakende stad, zie, ruik en hoor je alles door elkaar. Dure auto’s en ezelkarren, gesluierde vrouwen, vaak met mobieltje, en pikante lingerie-reclame van Etam, alles bestaat hier naast en door elkaar. De drukte en hectiek van het legendarische, wel erg toeristische, centrale Jemaa el-Fna-plein, en van de soeks, met al zijn grote en kleine handelaren, en bedelaars, ontvlucht ik regelmatig door bezoeken aan rustiger plekken, groene oases in de stad, zoals de tuin achter de Koutoubia-moskee, de binnenplaats van het Bahia-paleis, en in de nieuwe Franse stad Gueliz (église) de Majorelle-tuin, begin 20ste eeuw aangelegd door de schilder Jacques Majorelle, gerestaureerd door couturier Yves Saint-Laurent.
In de medina ontkomen we niet aan een bezoek aan een “herbaliste”, een kruidenwinkel, waar ik een middel tegen sinusitis koop.
Het meest genoten heb ik van de roze-rode straatjes achter de poort Bab Agnaou, aan de zuidkant van de medina.
Op de terugweg naar het hotel trotseer ik te voet, met versgepoetste schoenen, het drukke verkeer, waarbij vooral de fietsers en brommertjes overal doorheen schieten. Een gigantische stapel dozen met eieren op de bagagedrager is daarbij geen beletsel.
Op mijn kamer lees ik het boek “Een straat in Marrakech”. De Amerikaanse schrijfster Elisabeth Warnock Fernea woonde begin jaren ’70 met haar gezin in de medina, en beschrijft haar “inburgering” daar. Veel van wat ze beschrijft is nog steeds herkenbaar en haar boek geeft ook een beter inzicht in, en begrip van de stad en van Marokko.

marjolijn Positie 60 (33677 p.) Lid sinds 18-01-2008 Foto's en tips: 1105 Blogs: 36 Fans: 2

Foto's bij deze blog

blogfoto nr. 1
Hoge Atlas, Tizi-n-Tichkapas
blogfoto nr. 2
medina Marrakech
blogfoto nr. 3
Majorelletuin
blogfoto nr. 4
winkels Gueliz
deel dit artikel met je vrienden:

Andere blogs van deze gebruiker

A Coruña, een roman als gids
8 2
Gepost op 21 mei
Spanje Galicia
Op de fiets in Nha Trang
4 3
Gepost op 17 maart
Vietnam Zuid Vietnam

Reacties bij deze blog

Mireille

Door: Mireille • Geplaatst op

Goed omschreven, ook de culturele diversiteit die haaks op elkaar staan en chaos van de stad.

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.