Goed bedoeld, MAAR.....

Hoofdfoto bij reisverhaal 'Goed bedoeld, MAAR.....'
Was hier op 2012-08-08 Gepost op: 7 reacties.
Op zoek naar foto’s voor ons maandthema mensenmassa’s kwam ik ook onderstaande foto’s tegen.
Ze zijn gemaakt tijdens een schoolbezoek in het zuiden van Madagaskar. Dat bezoek was op een zondag gepland. De school was dus dicht. Wij kregen een rondleiding door de directeur, die blij was met de meegebrachte schriften en pennen.

Buiten de poort kwamen nieuwsgierige buurtbewoners kijken wat er aan de hand was. En ook of er wat te halen was. Want waar toeristen zijn, is wat te krijgen……..Verschillende groepsgenoten hadden nog wel wat snuisterijen in hun tas om uit te delen. Goed bedoeld, dat zeker, MAAR……

Als ik kijk naar deze foto’s krijg ik er toch een heel dubbel gevoel bij. Het komt op mij bijna als “aapjes voeren” over. Kijk eens naar die gretige blikken en die ver naar voren uitgestrekte handjes. Een moeder heeft zelfs haar kleine hummel al mee om verwachtingsvol te leren kijken. Maken wij zo bedelaars van de volgende generatie in arme landen?

Het is heel eenvoudig om zelf een mensenmassa te creëren. Doe je tas open en ze komen als vliegen op de stroop af. Maar dan….wat is de opbrengst? Een sleutelhanger, een smurf, een kleine plastic dinosaurus, een ballon, een snoepje, een pen…. Natuurlijk ken ik het spreekwoord: een kinderhand is gauw gevuld. Maar wat bereiken we er vaak ook mee??? Smekende blikken, klagelijke stemmen, onderlinge jaloezie en afhankelijke mensen. Willen we dat?

Volgens mij moet het anders. Mag ik wat tips geven? Denk goed na aan wie en waar je uitdeelt. En bedenk ook wat je geeft.

* Vermijd drukke plekken, want daar kun je alleen maar voor teleurstelling zorgen. Dan heb je namelijk niet genoeg bij je. Er kan her en der echt ruzie ontstaan om één autootje of een bal.

* Gooi ook geen cadeautjes uit een rijdende bus. Ik heb het zelf meegemaakt dat een groepsgenote opblaasbare papegaaien mee had. Die gooide ze onderweg door het raam naar buiten, zelfs op een druk kruispunt. Levensgevaarlijk.

* Voorkom onderlinge kinnesinne door allerlei verschillende dingen uit te delen in een groep.
Ze gaan vergelijken en zien het verschil in waarde of bruikbaarheid. Ontevredenheid creëren was je doel toch niet…?!

* Geef geen ballonnen. Natuurlijk zijn ze mooi van kleur. Maar je stelt een kind echt teleur als dat cadeautje binnen een paar minuten knalt. Ik heb ze zien huilen terwijl de gulle gever lachend weg liep. En dan nog wat: ballonnen zijn milieuvervuilers en gevaarlijk voor dieren die de restanten inslikken.

* Kijk ook eens of de plek zich er wel voor leent om uit te delen. Jaren geleden was ik in Indonesië. We bezochten daar, iets buiten een dorp, een grot met mooie grafkisten. Meteen al bij aankomst werd er van alles uitgedeeld aan de lokale jeugd. Die was daar natuurlijk blij mee en huppelde vrolijk met ons mee de grot in. Gevolg: ze reden met hun nieuwe autootjes blij over de grafkisten van “de opa’s” heen……Grote hilariteit alom, maar zo was die excursie niet bedoeld. Uitdelen op de terugweg was slimmer geweest.

* Schrijnend vond ik ook onze uitdeelactie tijdens een treinreis door de Preanger (op Java). Vooraf was ons verteld dat we onderweg langs dorpjes zouden komen met veel arme mensen. Kleding zou daar erg op prijs gesteld worden. Vol goede bedoelingen stapten we de trein in om onze gulle gaven te geven. We wilden zo graag uitdelen dat we haast niet konden wachten…..Verwachtingsvol stonden de lokale mensen onderweg op de perrons te wachten.
Dank u wel! Alstublieft! Maar toen we bij de dorpen kwamen waar de mensen echt arm waren, was alles op…………

Natuurlijk is het fijn en belangrijk om arme mensen te helpen. Maar ik wil jullie vragen om daar zorgvuldig mee om te gaan. Voorkom teleurstelling. Als jullie zelf nog andere adviezen hebben hoop ik die hier onder bij de reacties terug te vinden.
Tot slot: de mevrouw op deze foto is een heel aardig mens. Ik wil haar echt niet afkraken, want ze bedoelt het goed. MAAR het kan ook anders…..beter!

Foto's bij dit blog

Voorvertoning Eens kijken wat ik in mijn tas heb, jongens.

Eens kijken wat ik in mijn tas heb, jongens.

Voorvertoning Alsjeblieft en veel plezier!

Alsjeblieft en veel plezier!

Voorvertoning Is er nog meer?

Is er nog meer?

Eens kijken wat ik in mijn tas heb, jongens.

Eens kijken wat ik in mijn tas heb, jongens.

Alsjeblieft en veel plezier!

Alsjeblieft en veel plezier!

Is er nog meer?

Is er nog meer?

Heb jij een toffe dronefoto gemaakt? Doe dan mee aan onze dronefotowedstrijd 2020 en maak kans op prijzen van ongekende hoogte! Klik hier voor meer informatie.
Heb jij een toffe dronefoto gemaakt? Doe dan mee aan onze dronefotowedstrijd 2020 en maak kans op prijzen van ongekende hoogte! Klik hier voor meer informatie.
 

7 reactie(s) bij "Goed bedoeld, MAAR....."

  • profile image comment

    Goed geschreven, denk ook weleens wat kan ik doen, maar eigenlijk kun je gewoon niets doen. Wanneer iedere toerist maar leuke dingetjes uit deelt, geld geeft en eten uit deelt word het verwachtingspatroon vanzelfsprekend : toerist = geld/kadootjes Nu is het zo dat wij op dit moment in Madagascar rondreizen en helemaal geen kadootjes bij ons hebben en het helemaal niet zien zitten om koekjes uit te delen, voor je het weet ben je omsingeld en sta je met lege handen. Soms voel ik mij wel een prooi en denk zouden we dat zelf gecreerd hebben? ja denk ik van wel. Dit geld natuurlijk ook voor teveel tip/fooi geven, oke wij reizen maar ook op onze spaar centjes dus kan ik er niet mee gooien en probeer het met beleid uit te geven en hopelijk aan de juiste mensen. Soms na een tourtje staat de gids al klaar als ik bedenk wat hij dan zoal vangt en dat misschien wel 6 dagen in de week voel ik mij een arm mens met mijn Bonairiaanse salaris. Lastig als je als rijke Europeaan bekeken word en dan toch net even iets minder geeft als de andere toerist. Zelf geef ik mijn kleding over iets dat ik over heb/teveel gekocht heb, op straat weg aan iemand die onder een zeiltje zit, denk echt dat die het beter kunnen gebruiken dan de kindjes die keurig op school zitten of zoals op de foto. Ik hoop dat ik het een beetje netjes heb kunnen schrijven.

    Door jkkoning • geplaatst op 2013-10-28 21:34:45
  • profile image comment

    Hoe herkenbaar Frans deze situaties. Ik zie alle toestanden uit mijn reisleidsters bestaan in Indonesie weer terug. Ik heb eens een flinke aanvaring gehad met een dame die vanuit de deuropening van de bus een handvol snoep tussen de kinderen gooide. En dat is 20 plus jaar geleden! Ze heeft toen een klacht over me ingediend... de enige die ik ooit heb gekregen. Oei wat was ik boos. Het was ook bij de tocht door de Preanger maar dan met de bus. Blijkbaar is er nog steeds niet veel verandert. Nee, ik deel ook niet zomaar meer wat uit. Ik kijk of er ouders ergens zijn met een winkeltje of ik geef na een praatje iets aan de ouders. In Swaziland en in Lesotho ontstaat ook als vanzelf weer de neiging om wat uit te delen. Niet gedaan. Ik koop dan iets om te nuttigen of vraag om hulp om de weg te wijzen of om me iets te laten zien... In Zuid Afrika hanteer ik ook voor wat hoort wat. Dus elke autobewaker die krijgt wat van me. Ook al valt er eigenlijk niks te bewaken met alleen onze auto in de straat en we er bijna naast zitten. Het zijn eerlijke luitjes die op nette manier aan inkomsten komen. De lokale Rotary heeft normaal gesproken ook diverse projecten om bv. kleding in te zamelen. Dan gaat het uitdelen ook meer gecoordineerd. Aan de andere kant komt er zoveel 2e hands kleding/ niet verkochtte kleding in Afrika op de markt dat de lokale markt er aan ten onder gaat. Dus door wat wij gratis weggeven levert juist weer meer ellende en armoede op... Ik geloof in de wat grotere prive acties om lokaal een dorp te ondersteunen door bv. schooltje en ziekenhuisje te bouwen met lokale werklui en materialen. En dan niet vertrekken, maar er dan ook toezicht op te houden totdat echt is gebleken dat het is geintegreerd in het dorp en men niet de stenen wegneemt om eigen huisje te bouwen. Leer vissen en netten maken en onderhouden ipv vis uit te delen is inmiddels een bekende uitdrukking. Liever een kind goed op weg geholpen door een lange termijn ondersteuning (kan geld zijn, maar kunnen ook benodigdheden zijn om geld te kunnen gaan verdienen) aan ouders en kind dan een snoepje uit de bus gegooid. Er is nu 12 miljoen ingezameld via Serieus Request. Da's een bak geld. Als je niet zelf de grens over gaat om ergens in de wereld te verblijven waar velen het een stuk 'slechter' hebben dan wij om lokaal iets te betekenen, dan is een gift hier in NL wellicht op zijn plaats. Ik bekijk het liever ter plaatse en doe het 'rechtstreeks'.

    Door Jan10e • geplaatst op 2012-12-25 18:10:22
  • profile image comment

    Goed geschreven Frans. Wij kopen meestal wat spulletjes in een lokale supermarkt en brengen dat bij de kerk of een andere organisatie die dat goed kan gebruiken.

    Door corriedewinter • geplaatst op 2012-12-22 22:13:12
  • profile image comment

    Een bekend en al eerder besproken onderwerp. Goed dat je het nogmaals op de agenda zet, want zoals Fransje al zegt is het een hardnekkig verschijnsel. Naar mijn idee heeft het geen enkele zin om zomaar iets uit te delen, wat het dan ook is. Je werkt alleen het bedelen in de hand. Een kinderhand is inderdaad gauw gevuld, maar de gift is ook weer gauw vergeten. Ga liever echte interactie aan met de mensen. In plaats van potloden uitdelen kun je ook een potje gaan voetballen met al die kinderen; speel de domme keeper en gegarandeerd dat ze een toffe tijd hebben en nadien allemaal met je op de foto willen. De lokale school overleeft het ook wel zonder onze potloden en schriften. Ga er liever eens een middagje vertellen over hoe jij leeft: heb het niet over geld maar over simpele dingen zoals wat je eet, wat voor werk je doet, wie je familie is, waar je woont. Laat vooral veel foto’s en gebruiksvoorwerpen zien; leerzaam voor de kinderen en ze zullen dat niet snel vergeten. Koop etenswaren of kunstvoorwerpen op de lokale mark en onderhandel over de prijs. Al zijn de mensen dan arm, daarom hoeven ze jou nog geen poot uit te draaien. Of draai het om: als je echt iets wil geven, verlang er dan ook iets voor terug, de mensen zullen dat begrijpen en waarderen. Die trui mag je hebben, als ik bij jou thee mag komen drinken. Waarschijnlijk nodigen ze je dan uit voor een maaltijd waar je U tegen zegt. “Voor wat hoort wat” moet eigenlijk altijd je richtlijn zijn. Het achteloos uitdelen van rommel valt daar zéér zeker niet onder. De mensen zullen je onthouden wanneer je iets met ze deelt, niet wanneer je iets weggeeft.

    Door Gidi • geplaatst op 2012-12-16 13:22:05
  • profile image comment

    Goed dat je dit weer eens onder de aandacht brengt, Frans, al lijkt uitdelen een lastig uit te roeien verschijnsel.Westerlingen willen zo graag goed doen! Ik heb er wel eens een aanvaring met een reisgenoot over gehad, alleen omdat ik iets zei in de trant van jouw blog. Mensen zijn dan echt gekrenkt, heb ik gemerkt. Ook hier op de site gaat het nog vaak over uitdelen van ballonnen, pennen, kleding etc. Ik neem niets mee om grootschalig uit te delen. Soms een paar kleine dingetjes (armbandjes of kettinkjes van Kruidvat of wat er maar aan marketingspul voorbij komt in supermarkten) die ik dan uitdeel aan kinderen waar ik een persoonlijk contact mee kon maken, bij voorbeeld bij een bezoek aan een familie, een ontmoeting op straat e.d. En verder zijn er heel gerichte goede doelen, clubs als Unicef of kleinschaliger en persoonlijker initiatieven die iedereen wel kent in eigen omgeving. Tip: www.scholeninmali.org. Een dijk van een Amsterdamse vrouw en reisbegeleidster in Mali zit hier achter. het geld komt echt goed terecht!

    Door sidonius • geplaatst op 2012-12-15 13:03:17
  • profile image comment

    Een prima betoog en handreiking, Frans.

    Door herman m • geplaatst op 2012-12-14 21:26:34
  • profile image comment

    Goeie tips Frans, een blog om weer even na te denken over alle goed bedoelde acties. Ik maak me ook schuldig aan het uitdelen van ballonnen. In India heb ik wel geleerd om niet zomaar een dorpje in te lopen en uit te delen, uit alle hoeken en gaten kwamen de kinderen, ze vielen me zowat aan en ze maakten ruzie om een potlood. Nu ga ik even langs een schooltje en geef ik daar bijvoorbeeld pennen, potloden en schriften.

    Door Rhodaxx • geplaatst op 2012-12-14 18:29:21

Laat een reactie achter

log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.