Ethiopië

Een verwarrende ontmoeting

mama-afrika was hier op 2009-10-15 Gepost op: 2009-10-17 19 reacties.
Normaal begin je met vertellen over het begin van de reis, ik begin echter bij de terugreis. Waarom? Omdat het me tot op de dag van vandaag nog bezig houdt...deze verwarrende ontmoeting....

Het inchecken op de luchthaven van Addis Abeba verloopt snel en zonder problemen. De raamplaatsen zijn bezet dus we krijgen een stoel in een rij van 3. Het vliegtuig is op tijd, we zullen zonder vertraging om middernacht vertrekken voor de terugreis naar Brussel.

Ik klik de stoelriem vast, kruip behaaglijk onder mijn dekentje en wacht op het moment van opstijgen. Op de stoel naast mij neemt een jonge vrouw plaats. Ik schat haar op 17 of 18 jaar oud. Ze buigt lichtelijk haar hoofd en groet me met een gebrekkig "bon jour". Haar huid is erg donker van kleur en ze heeft prachtige donkerbruine ogen. Ze heeft extensies in het haar, helemaal stijl, tot halverwege haar rug en ze draagt een skinny jeans met hoge laarzen. Ze gaat zitten op haar stoel en rommelt ondertussen een beetje onwennig met de stoelriem. Ze kijkt me vragend aan en ik laat haar zien hoe ze haar stoelriem vast kan maken. Ondertussen houdt ze haar handtas, haar enige bagage, stevig tegen zich aan geklemd. In haar andere hand heeft ze haar paspoort en in haar laars zie ik een klein rolletje met geld verstopt zitten.

Er zit een klein televisieschempje in de stoel voor me dat je via de knoppen in de stoelleuning kunt bedienen.
Ik ga er maar eens voor zitten, want slapen zit er voorlopig niet in, eerst zal er nog een maaltijd geserveerd worden.
Het meisje naast me kijkt verbaasd naar de film die op mijn schermpje verschijnt. Ze tikt me op mijn schouder en wijst naar haar schermpje. Opnieuw help ik haar op weg. Het is duidelijk dat dit meisje nooit eerder heeft gevlogen, alles is nieuw voor haar. Dan worden de maaltijden uitgedeeld. Ik sla over, maar het meisje naast me is duidelijk blij met de warme hap. Ze friemelt wat aan de aluminium afdekfolie, en gebruikt dan haar nagel om de folie te verwijderen. Ze probeert met mes en vork te eten maar het is duidelijk dat ook dit volledig nieuw voor haar is. Ze draait en schuift het bestek heen en weer maar het eten blijft nu eenmaal niet makkelijk liggen op een plastic mes. Om haar niet te betuttelen laat ik ze haar gang gaan.
Even later komt de stewardes langs met de tax-free artikelen. Het meisje wijst naar 3 verschillende doosjes parfum en de stewardess kijkt haar verward aan. Ik fluister naar de stewardes dat dit meisje waarschijnlijk nooit eerder heeft gevlogen. De stewardes laat haar weten dat ze voor de artikelen moet betalen. Het meisje laat de parfum voor wat het is....Ik vraag me af wat dit onschuldige meisje te wachten staat als zij in Parijs of Brussel aankomt... er bekruipt me een vreemd gevoel.

Midden in de nacht, we zijn 4 uur onderweg, wordt ik wakker van een stevige klop op mijn schouder. Het meisje kijkt me met haar grote bruine ogen aan en ze fluistert wat. Het is een taal die ik niet versta. Ze blijft me even doordringend aankijken en legt haar hand op mijn hand. Daarna sluit ze haar ogen en draait ze zich van me af. Ik begrijp er niets van, slaapdronken als ik ben sluit ook ik weer mijn ogen. Ondertussen denk ik na. Het voelt niet goed. Na een paar minuten sta ik op en loop ik naar de stewardessen die ook wat zitten te soezen bij de toiletten. Gelukkig spreken ze Engels, en ik vertel hen mijn bevindingen, verwarring en vermoedens en vraag hen of zij de situatie verder willen inschatten. Met kloppend hart loop ik terug naar mijn stoel. De grote bruine ogen kijken mij weer indringend aan. Ik knik bevestigend.

We landen in Parijs, op Charles de Gaulle, als tussenstop voordat we verder reizen naar onze eindbestemming Brussel.
Terwijl het grootste deel van de passagiers het vliegtuig verlaat, blijft het meisje naast mij zitten, haar handtas nog stevig vastgeklemd tegen haar borst. Plotseling lopen twee dikke, donkere mannen in maatpak langs haar stoel. Eén van de mannen knikt naar het meisje. Zonder om te kijken staat ze op uit haar stoel en verlaat ze het toestel. Een kleine 10 minuten later komen er 3 mannen van de douane binnen, die het vliegtuig doorlopen....

Bij aankomst op de luchthaven van Brussel worden we aan het einde van sluis opnieuw opgewacht door 3 politie-agenten en we moeten allemaal ons paspoort laten zien. Op de vraag of ze naar iemand op zoek zijn krijg ik geen antwoord. "Ze zijn in Parijs uitgestapt".. fluister ik, en vervolg dan mijn weg.

Tot op de dag van vandaag denk ik nog terug aan dat meisje met haar grote bruine ogen. Heb ik haar goed begrepen, waren mijn instincten juist, of toch niet....ik zal het nooit weten, maar ik hoop dat het goed met haar gaat en dat ze niet behoort tot 1 van de meisjes die worden ingezet tot prostitutie door mensenhandel.....

0
19
Alle blogs van mama-afrika
 

19 reactie(s) bij "Een verwarrende ontmoeting"

  • profile image comment

    wat een nare en bizarre ervaring lijkt me dat op het eind van je reis! lijkt me erg indringend. je hebt het heel mooi geschreven!

    Door jvanmoorsel • geplaatst op 2009-12-23 15:17:06
  • profile image comment

    Alles is al gezegd, ook ik vind het een prachtig beschreven maar moedeloos makend verhaal. Een klien lichtpuntje misschien dat het meisje niet schroomde om jou 'aan te spreken' en contact te maken, dan zal dat in Parijs misschien ook lukken......

    Door sidonius • geplaatst op 2009-12-02 20:01:41
  • profile image comment

    wat een bizar verhaal en ervaring... daar zou je zo de hele vakantie mee in je hooofd blijven lopen.

    Door zeester • geplaatst op 2009-11-29 17:40:29
  • profile image comment

    Hier word ik even behoorlijk emotioneel van...

    Door Lola • geplaatst op 2009-11-25 15:48:29
  • profile image comment

    Hopelijk gaat het goed met haar, maar ik kan mij voorstellen dat je het moeilijk los kan laten.

    Door Jelle51 • geplaatst op 2009-10-20 14:19:13
  • profile image comment

    Wat een afschuwelijke ervaring moet dat zijn geweest, Yvon! En je kunt in zo'n situatie niets beginnen. Ik ben bang dat jouw vermoeden klopt...

    Door pensionado • geplaatst op 2009-10-19 21:03:49
  • profile image comment

    Wat een ervaring om je vakantie mee af te sluiten. Kan me goed voorstellen dat je een onvoldaan gevoel hieraan overhoudt. Maar te hopen dat toch goed terechtkomt.

    Door moma • geplaatst op 2009-10-19 20:13:54
  • profile image comment

    Wat een bizar verhaal zeg! Zo krijgen die berichten die je in de krant leest een gezicht. Eén met mooie grote bruine ogen in jouw geval. Zelfs als je voorgevoel klopt dan is er vrij weinig wat je voor haar had kunnen doen. Je hebt je over haar ontfermd en geholpen waar je kon. En daar moet je nu genoegen mee gaan nemen. Maar ik kan me voorstellen dat je nog vaak aan haar denkt. Laten we hopen dat ze toch goed terecht is gekomen!

    Door GK • geplaatst op 2009-10-19 18:51:13
  • profile image comment

    Hopelijk gaat het goed met het meisje...Ik weet dat het realiteit is maar blijf het onbegrijpelijk vinden dat er nog steeds zoveel mensen in de wereld zijn die alleen maar aan hun eigen gewin (geld) denken...

    Door estherab • geplaatst op 2009-10-18 16:10:28
  • profile image comment

    Inderdaad hadden we gehoopt op een ander eerste blog over je Ethiopië ervaringen. Een indrukwekkend verhaal, zeer goed tot in detail beschreven. Laten we maar hopen dat je snel dit beklemmende gevoel kunt loslaten en dat zij goed terecht is gekomen.

    Door dereizigers • geplaatst op 2009-10-18 14:55:49
  • profile image comment

    tsjonge, Yvonne, ik had ook een ander verhaal verwacht. Maar je hebt dit bijzondere verhaal wel prachtig beschreven.

    Door Marjan • geplaatst op 2009-10-18 13:11:07
  • profile image comment

    jeetje yvonne wat een bizarre ervaring!! je hebt het heel mooi beschreven, heb het in 1 ruk doorgelezen! ik hoop stiekem dat je voorgevoel dit keer onjuist is...

    Door riknikele • geplaatst op 2009-10-18 13:03:45
  • profile image comment

    jeetje wat een naar verhaal ik kan me voorstellen dat je daar steeds aan moet denken en je eigen vakantie even op de achtergrond kom.Wel bijzonder lief van je dat je je in het vliegtuig om haar ontfermde Sterkte

    Door schenkel • geplaatst op 2009-10-18 12:07:19
  • profile image comment

    Jemig, zo'n eerste blog over Ethiopië verwachtte ik niet. Kan me voorstellen dat dit je niet snel loslaat. Er gebeuren toch vreemde dingen in de wereld, laten we hopen dat ze goed terechtkomt.

    Door droomreis • geplaatst op 2009-10-18 10:44:56
  • profile image comment

    wat een indringend verhaal, goed beschreven. Grote kans dat je instinct klopt, helaas.

    Door Joanna • geplaatst op 2009-10-18 08:34:52
  • profile image comment

    Hé, bah, wat een naar verhaal. Vervelend dat je nooit te weten komt wat er van haar geworden is.

    Door GrietBuis • geplaatst op 2009-10-18 00:49:29
  • profile image comment

    Wat een verhaal en helaas is dit de realiteit en te triest om waar te zijn als je gevoel juist is!

    Door Leeu • geplaatst op 2009-10-18 00:05:18
  • profile image comment

    wat een beklemmend verhaal.

    Door jeannette • geplaatst op 2009-10-17 23:41:47
  • profile image comment

    Een vreemde ervaring. Lijkt inderdaad op een soort onvrijwilige ontvoering...

    Door pkoelewijn • geplaatst op 2009-10-17 22:27:03

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.