Sierra Centraal reisblogs

Onder de rook van de vulkaan

Lola was er (tot 07 sep 2008) Gepost op 23 dec 095 reacties

Aan de voet van de beruchte Tungurahua vulkaan ligt het gemoedelijke plaatsje Baños. En ik kan me zo voorstellen dat het hier ten tijde van de laatste hevige uitbarsting in 2008 stukken minder relaxt moet zijn geweest. De twintigduizend inwoners hebben naar schatting vijftien minuten de tijd om een veilig heenkomen te zoeken wanneer de vulkaan weer één van zijn explosieve kuren vertoont. Waarheen mag Joost weten, want veel goede uitvalswegen zijn er niet.

De versteende lavastromen langs de weg naar het stadje spreken boekdelen. En gezien de roerige historie van de fervente vuurspuwer is een nieuwe uitbarsting allerminst ondenkbaar. Ook nu kucht en puft de vulkaan nog dagelijks als een kettingroker, waarbij hij voortdurend wolkjes rook uitstoot alsof het zijn laatste ademtocht betreft. Toch houdt deze constante dreiging de hordes toeristen in principe niet op afstand. Integendeel. Baños heeft zoveel moois te bieden, dat het op velen een onweerstaanbare aantrekkingskracht uitoefent.

Het stadje ligt middenin de schitterende centrale hooglanden van Ecuador, idyllisch genesteld tussen ruim vijfduizend meter hoge vulkanen en imposante groene bergen met vele watervallen. Het wordt geroemd om zijn door de vulkaan verwarmde thermale baden (baños = baden) en het is bovendien een walhalla voor sportieve avonturiers. Want in de pittoreske uitlopers van het regenwoud is werkelijk van alles te doen: van jungletrips, bergbeklimmen en raften of kano varen op de Rio Pastaza, tot wandelen, fietsen of paardrijden over de flanken van de omringende bergen.

Massage

Voordat ik in Baños arriveerde, was ik over al deze activiteiten in gedachten al zo enthousiast dat ik het liefst alles in één dag had willen stoppen. Nu ik hier ben kies ik echter voor een dagbesteding van een heel andere aard, want ik heb een niet te stelpen behoefte aan rust. Aan mijn lijf even geen polonaise. Dan had ik net zo goed in ons kikkerlandje kunnen blijven. Zodoende begin ik mijn dag met een zalige massage. Als ik een uur later met tegenzin van het massagebed afstap, voelt mijn lichaam als herboren. Eenmaal buiten slenter ik volledig ontspannen door het in stilte gedompelde stadje.

Die stilte vormt een groot contrast met de overdaad aan schreeuwerige souvenirshops in de winkelstaatjes. Ik ben nu ruim twee weken in Ecuador en het valt me op dat er bijzonder weinig toeristen in het land zijn. En zelfs hier in het toeristische Baños is het wederom verdacht rustig. Ik ben nota bene de enige gast in het door de Lonely Planet geprezen hostel. Maar mij hoor je niet klagen, want hoewel ik daardoor minder aanspraak heb, zie ik het gebrek aan “bondgenoten” vaak wel als een pré. In mijn beleving draagt het des te meer bij aan het gevoel echt op ontdekkingsreis te zijn.

Weerzinwekkend

Het is heerlijk weer vandaag. De zon staat in vol ornaat aan de hemel en vuurt stralend zijn warmte op me af. Fluitend vervolg ik mijn wandeltocht langs een houten stalletje met een olijke suikerrietsnijder en langs enkele barbecues vol cavia’s, die met wijd open bekjes boven smeulende kolen liggen te roken op de roosters. De dieren zijn gestript maar voor de rest nog volledig in tact. Een weerzinwekkend gezicht. Ik probeer niet te denken aan de traditionele manier waarop ze van hun leventje beroofd worden. Dat is schijnbaar nog vele malen gruwelijker dan dit aangezicht. Her en der heb ik al wilde verhalen gehoord over het levend uitsteken van ogen en meer van dit soort wanpraktijken. Voor mij blijven het gewoon schattige huisdiertjes, dus deze Zuid-Amerikaanse delicatesse laat ik met liefde aan me voorbijgaan.

Ondanks de hitte heb ik ineens zin in koffie. Op een plein vol bomen in bloei strijk ik neer aan een tafeltje. De koffie smaakt naar slootwater. Hoewel ik verliefd ben geworden op dit land, ben ik van zijn koffie vaak minder gecharmeerd. Ik hou het bij een enkel kopje en even later loop ik ‘La Basílica de la Reina del Rosario de Agua Santa’ binnen. De gotische kathedraal is opgetrokken uit gesteente van de Tungurahua vulkaan en vervult een belangrijke religieuze rol in het overwegend katholieke Ecuador. Het verhaal gaat dat de heilige maagd Maria was verschenen bij een van de watervallen in de buurt. Om dit wonder te gedenken plaatste men een standbeeld in de basiliek: ‘Virgen del Agua Santa’, oftewel ‘Maagd van het Heilige Water’.

Kleinduimpje

Tot op de dag van vandaag is de basiliek een hoopgevend bedevaartsoord voor pelgrims uit de wijde omtrek. Maar wanneer ik er binnenstap, is de kathedraal vrijwel leeg. Je kunt er een speld horen vallen. En ik kruip voor heel even in de huid van Kleinduimpje. Het geluid van mijn voetstappen op de mintgroen gekleurde kerkvloer doet niet onder voor dat van zijn zevenmijlslaarzen. Zelfs mijn adem lijkt te weergalmen in de hol klinkende ruimte. Ik bekijk vluchtig de schilderijen die elk hun eigen wonderlijke verhaal vertellen. Voorin op een van de houten bankjes ontwaar ik het silhouet van een biddende dame. Het geheel wekt een iets te beklemmend gevoel van eerbiedigheid op en met gebogen hoofd trippel ik op mijn tenen weer naar buiten.

Op een zonnig terrasje geniet ik de rest van de dag van lezen, schrijven en het observeren van voorbijgangers en vliegensvlugge felgekleurde kolibries. Die avond heb ik me al helemaal ingesteld op een diner voor één. Ik wil sowieso bijtijds naar bed, want morgen vertrek ik naar Riobamba om vanuit daar de bus naar Guamote pakken voor de donderdagse indianenmarkt. Samen met mijn reisgids stap ik op goed geluk een knus restaurantje binnen. Om recht in de armen te wandelen van twee Engelse meiden die ik eerder in Chugchilan heb ontmoet. En zo wordt het, zowaar in het gezelschap van bondgenoten, toch nog een latertje. Met als gevolg dat ik de volgende ochtend prompt door mijn wekker heen slaap…

Zie voor het vervolg mijn komende blog.

Lola Positie 29268 (0 p.) Lid sinds 16-09-2007 Foto's en tips: 199 Blogs: 29 Fans: 12
deel dit artikel met je vrienden:

Andere blogs van deze gebruiker

Afscheid
4 25
Gepost op 27 oktober
Bolivia La Paz
Laguna 69: de majesteit en haar hofdienaren
3 19
Gepost op 20 oktober
Peru Huaraz
De orkaan en de kleine jongen
0 16
Gepost op 15 oktober
Peru Noord Trujillo

Reacties bij deze blog

TravelGoom

Door: TravelGoom • Geplaatst op

Wat heerlijk weer om een stuk van je te lezen (al moet ik inmiddels naar pagina 8 scrollen...).
Ik ga even niets meer roepen over je schrijverstalent want dat weet je inmiddels wel.
Krijg ook nu weer spijt dat ik Banos zo tekort heb gedaan. Ben er een halve dag geweest op doorreis naar Puyo (iets verder de jungle in) maar ja ik was in Ecuador voor mijn werk. Je cavia-anekdote maakte me aan het lachen. Destijds met collega's verslag gedaan van de ouderwets ' Fred Oster' caviarace. Met 3 beestjes aan de grill wel te verstaan, die van mij was het snelste bruin...
En ja, de Tungurahua is zeer indrukwekkend, van afstand al. De mensen in Ambato spraken er met ontzag over. Banos is een paradijsje op een hele wankele basis blijkt bijna elke 2 jaar...
Tot schrijfs!

Rinske

Door: Rinske • Geplaatst op

Zo herkenbaar. Een aantal jaren geleden (zo rond 2003) was ik ook in Banos. Echt druk was het er niet, maar wel drukker dan jij nu omschrijft. Ecuador is een bijzonder land en jij weet het prachtig te omschrijven.

Lione Kolsteren

Door: Lione Kolsteren • Geplaatst op

Je hebt onmiskenbaar schrijverstalent Eva. Prachtig geschreven en een genot om te lezen. Heel herkenbaar voor ons, alsof we zelf weer in Banos rondstruinen.

janhermens

Door: janhermens • Geplaatst op

Prachtig verhalende schrijfstijl eindigend in een 'dinner for one'!

albertensandra

Door: albertensandra • Geplaatst op

Ik wacht nu al af op je volgende blog. Ook deze heb je weer fantastisch geschreven. Het leest zo makkelijk weg. Je hebt echt talent om te schrijven!!!!!

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.