Quilotoa meer Artikelen & Blogs

Reportage

Op eenzame hoogte in de Andes

Gepubliceerd: 10 sep 2015 1
De regering – en de wijde wereld – is ze zo goed als vergeten: de indígenas van de hoge Andes in Ecuador. Het zware bestaan van de inheemse bergbevolking speelt zich af tegen een verpletterend decor van bergwanden en vulkanische meren.
De indígenas, de inheemse bevolking van de hoge Andes, zijn zo goed als vergeten. Foto: Louise ten Have
De indígenas, de inheemse bevolking van de hoge Andes, zijn zo goed als vergeten. Foto: Louise ten Have (© Columbus Travel 2015)


In de hoge Andes van Ecuador is de lucht ijl, het lopen zwaar. En dat vóél je. Een reis langs de Quilotoa Loop – genoemd naar de hobbelige weg die de bergdorpjes hier met elkaar verbindt – is een slopende, intense maar ook bevredigende sensatie van ver, ver van huis te zijn. Hier, vierduizend meter boven de zeespiegel, speelt het leven zich af tegen een verpletterend decor van in nevel gehulde bergwanden en vulkanisch geweld. Voor je strekt zich Laguna Quilotoa uit, een azuurblauw meer dat zich heeft gevormd in de krater van een vulkaan. Happend naar lucht benijd je de índigenas, de inheemsen die het land bewerken of lange voettochten maken, ogenschijnlijk immuun voor zuurstofschuld.



Wrede plek



Ten goede en ten kwade blijkt deze regio in meer dan één opzicht adembenemend te zijn. Laguna Quilotoa is een prachtige maar ook wrede plek. Afdalen naar het water van het meer is de moeite waard, maar kent zijn prijs – je moet naderhand ook weer omhoog. Zittend aan de waterrand is het nauwelijks voor te stellen dat ook de Spaanse conquistadores – met hun harnassen en wapens – zich deze bergen op hebben gehesen. Francisco Pizarro wist met slechts zeshonderd man het rijk van de Inca’s te veroveren.



Vergeten wereld



Dat rijk, dat het huidige Bolivia, Ecuador, Peru en delen van Chili, Colombia en Argentinië omvatte, bestaat niet meer. Toch zul je in de Andes – alle Spaanse invloeden ten spijt – nog geregeld de oude Inca-taal Quechua horen spreken. Zeker als je off-road gaat, de afgelegen dorpjes in. Het is een vergeten wereld van chagras, de cowboys van de Andes, die lankmoedig voorbij hobbelen op hun rijdieren. Het is een wereld van felrode poncho’s en – een verdwaalde auto of mobiele telefoon daargelaten – een eenvoudig, hardvochtig leven. Met dank aan een opeenvolging van gedesinteresseerde regeringen zijn de índigenas verstoken van zelfs de meest basale gemakken.



Land van vulkanen



Ecuador ligt op de Ring van Vuur en is daarmee hét land van vulkanen. Hikers kunnen kiezen uit maar liefst tien vurige toppen boven de vijfduizend meter. De hoogste vulkaan is Chimborazo, die met ruim 6300 meter nauwelijks te bedwingen valt. Cotopaxi is publieksvriendelijker: de top,  Refugio genaamd, is voor vrijwel iedereen te beklimmen. Maar laat vooral Laguna Quilotoa niet links liggen. Je komt er door vanaf hoofdstad Quito zuidelijk richting nationaal park Cotopaxi te rijden en vervolgens in westelijke richting langzaam af te dalen naar zee.


Dit artikel is geproduceerd door Columbus Travel (© Columbus Travel 2015)


deel dit artikel met je vrienden:
 

1 reactie(s) bij "Op eenzame hoogte in de Andes"

Laat een reactie achter

log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.

Laatste artikelen

De ultieme roadtrip met een klassiek Volkswagen-busje

Een weg zonder einde en het klassieke Volkswagen-busje zijn volgens velen de ideale roadtripcombi. Ook de Amerikaanse Dillon Vought en Tessa Ely zijn fans. Ze besloten met hun Westfalia uit 1975 een droom te verwezenlijken en van thuishonk Alaska helemaal naar Zuid-Amerika te reizen. 

Een weg zonder einde en het klassieke Volkswagen-busje zijn volgens velen de ideale roadtripcombi. Ook de Amerikaanse Dillon Vought en Tessa Ely zijn...