Atacama reisblogs

San Pedro > Valle de Luna (kleurenpallet)

TravelGoom was er (tot 10 feb 2008) Gepost op 29 okt 094 reacties

Een slenterwandeling door het doodstille dorp volgt.
San Pedro stikt van de 'indianenwinkeltjes' waar souvenirs van lamawol, cactushout en Atacamazout favoriet zijn.
Ik sla mijn beurt over en keer met een fles water en 2 broodjes kaas terug in het hostel.
Tijd voor een siesta en daarna op pad naar de Valle de Luna.
De maanvallei is een 'must see' vanwege haar ruigheid en kleurenspel in de schemering.

De zon gaat onder rond half negen.
Toch begin het landschap nu, iets na vijf uur, al een andere kleur te krijgen.
Ik wacht nog een uurtje en rijd na een korte douche in de richting van de maanvallei.
De ingang van de maanvallei ligt op ca. 20km van San Pedro.
Onderweg passeer ik de Valle de la Muerte (dodenvallei) die langzaam van rood naar goudbruin kleurt.
Met het gaspedaal los geniet ik van dit voorspel, kan de maanvallei nog mooier zijn?

Het is stil op de weg.
Ik had verwacht achter ladingen toeristen in kleine busjes aan te rijden maar ben vermoedelijk te vroeg of te laat.
Vanaf de geasfalteerde hoofdweg leidt een zandweg door een vlak, zwartbruin landschap naar de ingang van de vallei.
Er staat een houten tuinhuisje waar een oude man en een jongen inzitten.
De jongen doet de slagboom open nadat ik twee dollar heb betaald.
Hij geeft aan dat ik met de auto door de vallei kan rijden er duwt me ondertussen een kaartje met bezienswaardigheden in de hand.

Na een slingerbocht duiken vreemde rotsformaties links en rechts van me op.
Sommige hebben een naam leer ik vanaf het kaartje.
Overal zijn wandelaars te zien die met gedreven pas de aardse kunstwerken van dichtbij willen bekijken.
Bovenop een kleine zandduin ontwaar ik de contouren van een drietal die als donkere gestaltes afsteken tegen het lage zonlicht.
De zon zakt snel.

Ik besluit in een keer door te rijden naar het driehonderd meter hoge ‘grote duin’.
Hier schijnt het uitzicht op zijn mooist te zijn.
Dat weten de paar honderd met busjes en mountain-bikes gearriveerde mede-klimmers ook.
Via het mulle zand klimmen we als een kudde lemmingen omhoog.
Ik vind de massa niet vervelend, het heeft wel wat.
Hier, in een uithoek van de wereld drommen tientallen nationaliteiten samen om naar een bijzondere zonsondergang te kijken.
Een dagelijks fenomeen dat ons toch steeds weer weet te verwonderen.

Zittend in het zand, op een steen of een enkele meegebrachte stoel kijken we hoe de zon het landschap kleurt.
Na een korte twijfeling en een blinkende knipoog verdwijnt de gele bol uiteindelijk achter de cordillera aan de horizon.
Het hele tafereel heeft circa driekwartier geduurd.
De maanvallei veranderde van roze naar oranje en via diep rood naar goudbruin.
Geen apotheose, geen voorstelling met het beste vuurwerk voor het laatst.
Langzaam gedoofd terwijl de toenemende wind de kragen in de nek zette.
Vooral de stilte van de vele toeschouwers maakt het bijzonder.
Was dit nou zo’n uitzonderlijk fenomeen?
Nee, het was gewoon mooi om de zon hier onder te zien gaan.
Zoals vuurwerk altijd mooi is maar lang niet altijd bijzonder.

De gedoofde zon glimt nog even na op de 60km verderop gelegen Volcan Licancabur.
De ‘big brother’ van San Pedro de Atacama die met zijn besneeuwde top als voornaamste bron voor de rio langs het dorp dient.

Het is in een keer donker als ik de colonne volg terug naar San Pedro.
Tijd voor een goede hap.
De eerste echte maaltijd na 3 dagen niet helemaal top te zijn geweest
Het wordt restaurant ‘Todos Natural’.
Een restaurant dat staat aangeprezen in zowel de Lonely Planet als de Moon-reisgids.
Geen poeha, eenvoudig ingericht en een rustige, bijna doodse sfeer.
Al het eten gemaakt van natuurlijke producten.
What’s in a name?

Ik geniet van mijn eerste biertje in dagen.
En vooruit, ik neem nog een flesje mee voor in de hangmat.
Daar komt de mooie dag in slow motion nog een keer voorbij.


>> wordt vervolgd, omgeving San Pedro en doorreis naar Argentinie. Zie foto's voor indrukken van de omgeving <<

TravelGoom Positie 23 (25170 p.) Lid sinds 29-09-2008 Foto's en tips: 2622 Blogs: 89 Fans: 19

Foto's bij deze blog

blogfoto nr. 1
Valle de la Muerte
blogfoto nr. 2
Als lemmingen klimmen we de 'hoge duin' op.
blogfoto nr. 3
De laatste knipoog.
blogfoto nr. 4
Indianenwinkeltjes
deel dit artikel met je vrienden:

Andere blogs van deze gebruiker

A 'Fish-eyes' view
2 10
Gepost op 09 juli
Maleisië Tioman Island
Resoluut!
0 11
Gepost op 06 juni
Nederland Flevoland
Heidi en de steenbokken
2 25
Gepost op 31 oktober
Zwitserland Jura Vaudois

Reacties bij deze blog

Gerrit-Gaspedaal

Door: Gerrit-Gaspedaal • Geplaatst op

Mooi stukje reisbeschrijving weer. Dat van die lemmingen is zeer beeldend beschreven. Had niet verwacht dat er nog een foto van zou volgen... mijn god wat een kudde zeg. Maar ja... als je er bent doe je mee. Waarschijnlijk. Of vanzelfsprekend.

nelita

Door: nelita • Geplaatst op

Lijkt me geweldig om mee te maken.
Een super ervaring.
Ik zit al 1 1/2 uur te genieten en het is nog niet klaar, dus.......................:-))

Lione Kolsteren

Door: Lione Kolsteren • Geplaatst op

Tjonge, ik moet hier echt heen! Prachtig geschreven weer, ik geniet!

jeannette

Door: jeannette • Geplaatst op

weer heerlijk herkenbaar, ben ook daar geweest, kijk uit naar het vervolg.

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.