Fortaleza reisblogs

Dromen komen uit

Marjan was er (tot 05 mei 2012) Gepost op 05 jul 124 reacties

Terwijl hij weg rijdt in de kleine witte taxi kijk ik hem na. Ik zie zijn lange zwaaiende arm uit het raam steken. Ik denk terug aan het moment dat wij ruim tien jaar geleden begonnen te schrijven met elkaar. In het begin waren zijn brieven geschreven door de begeleiders van het sponsorproject. Zelf maakte hij mooie kleurrijke tekeningen. Door de jaren heen werden zijn brieven persoonlijker. Hij schreef mij over zijn grote passie voetbal, over het project dat hij bezocht, over zijn geloof in Jezus en over zijn familie. Toen ik ruim een jaar geleden één van zijn brieven ontving, begon mijn hart sneller te kloppen. Ik las hoe hij zijn grootste droom omschreef. Zijn droom om mij te ontmoeten. Nu sta ik hier en zie ik dat zijn taxi langzaam verdwijnt in het verkeer. In gedachten verzonken loop ik terug naar de groep.
Ik voel de tranen branden achter mijn ogen wanneer ik terug denk aan deze prachtige dag. Ik heb genoten van de blijdschap die ik in zijn ogen zag. Op het voetbalveld vertoonde hij vol trots zijn kunsten. Hij vertelde dat hij feest had gevierd met zijn vrienden op het project toen hij hoorde dat ik zou komen. Samen hadden ze geld ingezameld om zijn haar te kunnen laten knippen bij de kapper. Met zijn stralende ogen keek hij mij aan en vertelde hij mij dat ik in het echt nog veel mooier was dan op de foto's die hij had gekregen. Hij liet mij een vergeelde foto zien waarop ik tien jaar geleden samen met mijn man in de tuin van mijn ouders stond tussen de bloeiende struiken. Hij vroeg mij waar ik zijn brieven in bewaarde. Terwijl hij mij vertelde hoe graag hij had willen voetballen met mijn man en zoontje streelde hij hun gezichten op de foto's in het kleine boekje dat ik hem had gegeven.
Met mijn camera om zijn nek liepen we samen door het dierenparkje. Vol enthousiasme schoot hij foto na foto. Ik was diep geraakt toen de prachtige oudere vrouw woorden tot God prevelde terwijl zij mij omhelsde. Dertig jaar geleden was zij gestart met het project. Door haar was hij binnen het project gekomen. Hij keek mij stralend aan toen hij vertelde dat hij dankzij haar een sponsor had gekregen. Door haar hadden wij elkaar leren kennen. Hij drukte ons beiden tegen zijn borst. Ik voelde zijn hart kloppen. In de afgelopen jaren had hij veel uitdagingen moeten doorstaan. Zijn begeleider vertelde dat hij langzaam was weggegleden in de wereld van drugs en geweld. De invloed van zijn oudere broers kon hij niet weerstaan en zijn moeder werkt van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat om te kunnen voorzien in de eerste levensbehoeften. Het lukt echter niet om hem iedere dag eten te geven. Daarom voorziet het project hem regelmatige van warme maaltijden. In het afgelopen jaar was hij sterker geworden om zich staande te kunnen houden in de sloppenwijk. Hij was andere keuze gaan maken en volgt nu met plezier de lessen op het project. Ze geven hem hoop door te investeren in zijn voetbaltalent. Zijn voetbal T-shirt met zijn naam op de achterkant heeft hij de hele dag vol trots gedragen. Bij het afscheid bid ik tot God voor bescherming voor deze prachtige jongen. Ik bid dat hij zijn dromen mag nastreven. Dat dromen uitkomen, heeft deze dag bewezen.

Marjan Positie 26404 (0 p.) Lid sinds 14-08-2008 Foto's en tips: 1916 Blogs: 13 Fans: 48
deel dit artikel met je vrienden:

Andere blogs van deze gebruiker

Twee werelden...
0 6
Gepost op 27 maart
Botswana Ghanzi
Kinderen van de rekening
0 13
Gepost op 30 oktober
Nederland Zwarte woud
Zand, Zweet en Duitsers
0 12
Gepost op 29 oktober
Botswana Moremi

Reacties bij deze blog

EvanderHel

Door: EvanderHel • Geplaatst op

Wat een prachtig en emotioneel inkijkje gun je ons, Marjan. Dit zijn hele bijzondere momenten die je moet koesteren, iets wat hij zeker ook zal doen. Hij heeft in ieder geval een hoop kracht, deze jongen gaat het vast redden! Mooi hoe jullie levens voor even maar ook voor altijd samen zijn gekomen.

FRIEDAJANSEN

Door: FRIEDAJANSEN • Geplaatst op

Zoooo..mijn tranen komen te voorschijn! Wat mooi! Als een ieder er voor elkaar is dan kan de wereld heel mooi zijn! Ik geniet ook altijd van de foto van de kleine dan zie ik hoe groot mijn eigen kleinzoon is. Een zeer bijzondere blog! Dank je voor deze!

schenkel

Door: schenkel • Geplaatst op

WOW hier word je stil van wat mooi,Marjan!Mooi geschreven en fijn dat je ons hier deel van maakt.

marjolijn

Door: marjolijn • Geplaatst op

een ontroerende blog, mooi geschreven

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.