Buenos Aires reisblogs

Een overval of Bienvenido a Buenos Aires!

pensionado was er (tot 04 dec 2008) Gepost op 30 sep 1017 reacties

Op de eerste dag van onze reis vroeg ik bij het ontbijt aan de eigenaars van het B&B adres in de trendy wijk Palermo van Buenos Aires waar in de buurt geldautomaten waren. Er bleken er twee op Avenida Cordoba te zijn. Kan ik met een tas over straat? Jawel hoor, als je maar laat zien dat je alert bent.
Bij de geldautomaat stond een lange rij wachtenden. Na enige tijd begrepen we dat we daar als buitenlander geen geld zouden kunnen opnemen. De tweede automaat was wel geschikt, maar daar bleek geen geld meer in te zitten. We kwamen Nederlanders tegen die met hetzelfde probleem worstelden, overal waren de geldautomaten leeg! Er was wel een bank waar vreemd geld gewisseld kon worden. Dat moest ik eerst bij ons logeeradres gaan halen en ook het paspoort dat bij het wisselen getoond moest worden.
Bij de bank aangekomen, sloten wij achter een lange rij wachtenden aan. Iedereen kwam geld opnemen omdat het loon net bijgeschreven was. We werden voortdurend door klanten en bewakers aangestaard. Het duurde ongeveer een uur voordat we bij het loket op de eerste verdieping kwamen. Ik stopte geld en paspoort weer zorgvuldig achter ritsen in mijn tas die ik schuin over mijn lichaam droeg.
Blij dat we eindelijk pesos hadden, liepen we langs de winkels van de drukke avenida. Na 20 passen in een zijstraat te hebben gezet, voelde ik opeens dat er iets in mijn rug werd gedrukt. Geef mij de tas! Wij dachten aanvankelijk nog aan een grap, maar toen ik omkeek, zag ik dat de loop van een pistool in mijn rug priemde. Een grote, dikke man keek mij dreigend aan. Tot mijn eigen verbazing bleef ik kalm en daardoor zag ik in een flits dat het geen echt pistool was, want de cilinder voor de kogels zat vast gesoldeerd. Het ging allemaal zo vlug dat ik dat mijn vrouw Jeannette niet kon vertellen die in een shocktoestand was beland. Ik bleef weigeren mijn tas te geven, wat de overvaller niet verwachtte. Hij ging nu voor me staan en duwde de loop in mijn buik. Onderhand rukte hij aan de band van mijn tas die in mijn hals begon te snijden. Jeannette smeekte mij de tas te geven. Had ik dat gedaan, dan was dat het einde van onze reis, want in de tas zaten niet alleen mijn paspoort en portemonnee, maar ook mijn camera, de sleutels van het logeeradres en mijn notitieboekje met alle noodzakelijke details en adressen voor onze reis van 37 dagen.
Nu de man recht voor mij stond, kon ik hem een trap verkopen en die kwam goed aan: recht in zijn kruis. Hij werd daarop zo woedend dat hij met de kolf van de pistool op mijn hoofd begon te rammen. Ik bukte om de slag te ontwijken, maar dat lukte niet. Ik begon te kermen en eindelijk reageerden de mensen aan de overkant van de straat. Na nog eens twee harde slagen op mijn hoofd sprong de overvaller achterop de motor van een vent die de hele tijd langs de weg gewacht had.
Het bloed stroomde rijkelijk over mijn gezicht en kleren. We liepen een winkel in om daar om hulp te vragen, maar ik werd de straat opgestuurd, want er viel bloed op de vloer. Ik strompelde naar Avenida Cordoba, mensen keken naar al het bloed, maar liepen door. Tot een jong echtpaar ons kwam helpen. Zij vroegen of ik 200 meter kon lopen, want daar wisten zij een kliniek. Daar aangekomen moest mijn vrouw buiten wachten. Het echtpaar ving haar goed op, zorgde voor water en trachtte haar te kalmeren. Ik was het meest bezorgd om haar en zij om mij, maar we konden niet bij elkaar komen. Ik was in een primitief lokaaltje op een groezelig bed gelegd en mocht me niet bewegen. Zij waren bang voor een hersenschudding. Er kwam nog een agent aan mijn bed om aangifte te doen. Nutteloos natuurlijk. Na enige tijd waste een zuster het bloed van mijn lijf en uit mijn haren. Een arts legde mij uit dat de hoofdwond gehecht moest worden. Hij gaf me een pijnstillende injectie. Ik kon hem wel vragen of de naald steriel was.
Lang wachten, liggen, niet bewegen. Hoe zou het met mijn vrouw gaan daar buiten in de hitte op de stoep? Zij had mij het laatst stil op het bed zien liggen. Men had de gegevens van mijn ziekteverzekering nodig. Die stonden ook in het notitieboekje in mijn tas die ik nog steeds stevig vast hield. Even kon mijn vrouw door de deur kijken en zag tot haar geruststelling dat ik nog bewoog. Inmiddels had de kliniek ons logeeradres gebeld en waren de eigenaars gearriveerd. Die zorgden ervoor dat er met voorrang uitslag kwam over de röntgenfoto die van mijn schedel was gemaakt. Een wonder: geen scheurtje te bekennen, ik was ook niet misselijk en had geen hoofdpijn. Mijn hoofd was alleen totaal leeg, alle vreugde over de reis was verdwenen. Zij brachten me met hun auto naar huis, waar zij al mijn bebloede kleren onmiddellijk innamen om te wassen. We kregen thee en sandwiches. Ik nam een douche en ging op bed rusten. Mijn vrouw bleef in de tuin zitten. Omstreeks 17 uur werd ik wakker. Ik voelde geen pijn, de zon scheen; boy je bent na 41 jaar terug in Buenos Aires. Het reisgevoel kwam weer boven! Ik wist Jeannette aan het lachen te krijgen en stelde voor om straks gezellig in een van de leuke restaurants van Palermo te gaan eten. We probeerden de overval als een ongelukkig incident te zien en het voorval te vergeten.
De volgende dag genoot ik opnieuw van het historische centrum van de fantastische wereldstad. Ik heb me geen moment meer bedreigd gevoeld, ook niet in Santiago de Chile en zelfs niet in Rio de Janeiro. Gewoon nooit met een schoudertas door een Zuid-Amerikaanse stad gaan lopen en neem een kleine camera in de broekzak mee.

pensionado Positie 154 (9308 p.) Lid sinds 13-01-2009 Foto's en tips: 2015 Blogs: 6 Fans: 20

Foto's bij deze blog

blogfoto nr. 1
Wachtend in de kliniek op het maken van een röntgenfoto.
blogfoto nr. 2
In de tuin van het B&B adres met verband op mijn hoofd.
deel dit artikel met je vrienden:

Andere blogs van deze gebruiker

Zaterdagmarkt in Otavalo in april 1968
3 25
Gepost op 11 april
Ecuador Noord Sierra
Naar de Dassanech
4 8
Gepost op 01 december
Ethiopië Omovallei
Live op Zambezi FM Radio in Livingstone !
2 9
Gepost op 19 juli
Zambia Zuid Zambia

Reacties bij deze blog

GCoomans

Door: GCoomans • Geplaatst op

Jeetje wat een heftig reisverhaal Rein. Fijn te lezen dat jullie er uiteindelijk goed vanaf zijn gekomen en toch nog genoten hebben van een mooie reis !
Groetjes Tess

felizzy

Door: felizzy • Geplaatst op

Hey Rein,
Ja ook een heftig verhaal zeg. Jammer dat je in de grote Latijns-Amerikaanse steden altijd bedacht moet zijn op dit soort situaties, want het is gewoon schering en inslag. Gelukkig zijn we er beiden goed vanaf gekomen! Groetjes
Lies

awesomemore

Door: awesomemore • Geplaatst op

vreselijk verhaal! ben blij te lezen dat het allemaal goed is afgelopen en dat jullie het hebben kunnen opbrengen toch te gaan genieten van het fantastische land dat argentinie is.

Obiwan

Door: Obiwan • Geplaatst op

Wat een verhaal Rein. Jammer dat je hem niet een paar rot klappen hebt kunnen verkopen, maar belangrijker dat het goed voor jou is afgelopen. BA ben ik niet geweest. Wel 3 weken in Mar del Plata.
Daar ben ik alleen maar afgezet. 2 bier voor $20,- op een terrasje. Maar we hebben er ook een bakje pinda's bij gehad. O ja, het is ook nog 30 jaar geleden. Toen was een dollar nog een dollar :-)

jeannette

Door: jeannette • Geplaatst op

Ik wordt weer even helemaal koud van binnen, wij zijn ook beroofd in B.A. vorig jaar, gelukkig niet met geweld.
En wat afschuwelijk dat mensen zo kil reageren zoals in die winkel.
Wij werden geweldig geholpen door de Nederlandse ambassade voor een nieuw verblijfsdocument en kochten een nieuw foto toestel. In deze landen moet je altijd alert blijven.

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.