Reisnieuws

Verenigde Staten - Indianenverhalen

Gepubliceerd: 14 sep 2012 0
De staat Arizona is met de Grand Canyon, Route 66 en Monument Valley niet alleen de perfecte filmlocatie en de ultieme roadtripbestemming, je vindt er ook het grootste indianenreservaat van de Verenigde Staten: Navajo Nation. Op zoek naar de overblijfselen van de oude cultuur van dit volk, dat nog steeds op zijn eigen grond woont, kijk je ineens met andere ogen naar het landschap.



Tekst Jona Dekker Fotografie Malou van Breevoort



Het is alsof ik naar de sterren kijk. Ik tast de aarde af met mijn ogen en ga twee miljard jaar terug in de tijd. Daar, op de bodem van de Grand Canyon, in die zwarte rotsen aan de Colorado-rivier, onder vele aardlagen oranje, geel, bruin en beige, daarin heeft geen geoloog ooit een fossiel gevonden. De bodem van de Grand Canyon is namelijk ouder dan alle dieren en planten die ooit hebben bestaan. Net zoals ik me niet kan voorstellen dat het heelal oneindig is, kan ik me onmogelijk indenken dat er ooit geen leven was. Niets. Ik hoor alleen het zachte ruisen van de hete, stoffige wind. Op dit uitzichtpunt, schijnbaar alleen en toch slechts vijf kilometer van de toeristenmassa’s verwijderd, fantaseer ik dat in de verte over de vlakte boven de canyon een groep Dineh-indianen aankomt. Het is rond 1500 na Christus. Ze komen lopend uit het noorden, helemaal uit Canada. Ze weten nog niet dat ze Navajo genoemd zullen worden, wat volgens sommigen ‘dief van het land’ betekent. Ze beseffen nog niet dat ze een van de weinige indianenstammen zullen zijn die op hun eigen grondgebied blijven wonen en die bovendien het grootste reservaat van de Verenigde Staten zullen bezitten. Ze staan daar in mijn gedachte alleen maar op de rand en kijken naar het uitzicht. Heet of niet, ze besluiten te blijven. Ze gaan wonen op droge vlaktes, tussen bizarre rotsformaties ten oosten van de Grand Canyon. ‘We’re in the United States of America!’, haalt gelukzalige fotograaf-en-reisgenoot Malou me uit mijn droom. Ze doet al de hele tijd Forrest Gump na, die in zijn film ook híér langs kwam rennen. En terecht. We gillen: wát een uitzicht! Tien minuten later trap ik het gaspedaal van onze Amerikaanse bak in. We genieten nog één keer van het panorama over de gigantische, steile, gapende diepte en besluiten om de klif níét af te rijden, zoals Thelma en Louise dat deden aan het einde van hun film, niet ver hiervandaan. Nee, wij hebben nog een missie. We gaan zoek naar het succesverhaal van de Navajo.



Lees het volledige artikel in Columbus Magazine Editie 36



Klik om te kijken of de papieren editie of de digitale editie nog beschikbaar is. 


deel dit artikel met je vrienden:

Laatste artikelen

Door: Roselinde
De beste Nederlandse kunstmusea buiten het Rijks

Het Rijksmuseum kennen we allemaal, maar er zijn nog zóveel andere fantastische collecties in Nederland te vinden. Dit zijn de beste kunstmusea buiten Amsterdam!

Het Rijksmuseum kennen we allemaal, maar er zijn nog zóveel andere fantastische collecties in Nederland te vinden. Dit zijn de beste kunstmusea buiten...

Door: Roselinde
In deze 5 steden zijn ze helemaal klaar met toeristen

In het tijdperk van Airbnb, Tripadvisor en Instagram krijgen een heleboel steden te maken met een ergerlijk fenomeen: overtoerisme. Deze vijf overbelaste steden zitten helemaal aan hun max.

In het tijdperk van Airbnb, Tripadvisor en Instagram krijgen een heleboel steden te maken met een ergerlijk fenomeen: overtoerisme. Deze vijf overbela...

 

Laat een reactie achter

Er zijn nog geen reacties achter gelaten.

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.