Puglia, Italië
Gepubliceerd op 05 sep 2012, 17:57 uur • 0 reacties
Tekst Matthijs de Groot, Fotografie Louise ten Have
Een culinaire kruistocht
Ik was een walnoten-likeur aan het drinken in een cafe in het plaatsje Lecce toen ik me realiseerde dat ik hier in Puglia de beste eetervaringen van mijn leven had. Ik begrijp nu waarom zoveel hippe Romeinen hun weekenden in Puglia doorbrengen. Op het eerste gezicht is dat niet heel logisch want wat betreft natuurschoon en landschap heeft Puglia veel concurrentie van andere, vaak mooiere Italiaanse provincies. Dat is als je de culturele pronkstukken even buiten beschouwing laat. Puglia is één van de rijkste Italiaanse streken op het gebied van Romaanse kunst. Maar wat het landschap betreft eindigt Puglia nou niet direct in mijn top-3 van Italië favorieten. Het is grotendeels vlak, hier en daar wat industrie en in het geheel is het soms zelfs wat saai te noemen. Maar het eten, dat Pugliaanse eten is bizar. Bizar lekker wel te verstaan. Geen levensgenieter die er omheen kan. En van het leven genieten, dat lijkt er bij de Italianen met de paplepel ingegoten.
Pastaheuvels
Eerder reed ik vanuit Napels de provincie Puglia binnen. Glooiende graanheuvels, of liever gezegd pastaheuvels produceren veel graan, waardoor Puglia zich pastaproducent nummero uno mag noemen. De glooiende heuvels zijn opgedeeld als damborden. Eigenlijk on-Italiaans, als je het mij vraagt, zo netjes en georganiseerd. Zeker als je zojuist het chaotische Napolitaanse verkeer achter je hebt gelaten. Mijn doel voor vanavond is om de stad Trani, één van de havensteden aan de Adriatische zee, te bereiken. Daar zal ik dan mijn eerste Pugliaanse hapje en drankje gaan nuttigen.
Papieren editie is helaas uitverkocht. Lees het volledige artikel in Columbus Magazine Editie 7 (digitaal)
Er zijn op dit moment nog geen reacties geplaatst bij dit bericht.
RSS
