Portugal - Culinaire omwegen

Gepubliceerd op 27 aug 2012, 15:35 uur • 0 reacties

Door: Columbus Redactie

Reageer

Geüniformeerde serveersters zetten ons drie gangen vijfsterrenvoedsel voor met verfijnde vinhos, mits we vóór tien uur aankloppen bij het hotel. Maar het is al half negen en we hadden door het vruchtbare dal van de Douro moeten rijden. In plaats daarvan stoppen we op de gerafelde hoofdkam van het Montemuro gebergte, 1300 meter te hoog, twintig kilometer te zuidelijk en ruim honderd kilometer steile slingerweggetjes verwijderd van het diner. En onze Volkswagen Polo neemt die niet in anderhalf uur, schatten we.

Tekst Jeroen Overduin, Fotografie Tim Johannis

Culinaire omwegen

Kwart voor negen. Gemarineerde kalfsrug en flessen Douto Tinto 2003 en Offley port ’97, aanbevolen door de chefkok, gaan aan ons neus voorbij – voor ons eieren, bloederige entrecôt en Superbock, pils van zestig cent, aanbevolen en geserveerd door Maria, kokkin en bezinepomphoudster. Met de rest van haar familie helpt ze ons dolgraag om de weg te vinden. Spijt verdwijnt snel. De lappen van twintig bij zes centimeter smaken alsof ze afkomstig zijn van een biggetje dat vanmiddag nog door de bergweiden huppelde. Ons toetje is de ondergaande zon. Achter de grote ramen kleurt hij de kale toppen en steenlawines oranje, net als de pruttelende potten in Maria’s open keuken.

We rijden tussen de rio’s van het Noorden en vergeten Portugals abri posters. Hier staan geen strandstoelen aan betonnen kustlijnen. Wel verzakte boerderijen tussen eucalyptusbomen en betegelde kerkjes temidden van wilde bloemen. Er wonen in zwart geklede weduwen en bejaarde meneren met hoeden en stokken, boeren met leren koppen en behoofddoekte boerinnen in vesten. Nergens jongeren. Ons doel: de essentie vinden van Portugees eten, en tussen neus en lippen die van Portugal zelf.

Papieren editie is helaas uitverkocht. Lees het volledige artikel in Columbus Magazine Editie6(digitaal)