Reisnieuws

Tasmanië - Tiger Tales

Gepubliceerd: 14 aug 2012 0
Tasmanië is Australië’s kleinste deelstaat maar met een overdosis natuur vol merkwaardige beesten. Columbus zwierf er rond met de grootste trofee voor ogen: een blik op de Tasmaanse Tijger. Uitgestorven of niet? Een reisfabel.



Tekst Fred Vermeulen, Fotografie Gerritjan Huinink



Tiger Tales



Iets had zijn komst aangekondigd, maar het duurde even eer ik door had wat precies. Het was niet die merkwaardige atmosferische trilling die je soms bekruipt als iemand stilletjes een kamer binnenstapt. Het was ook geen vleugje wind - de bladeren van de eucalyptusbomen om het huis hingen slap en bruin als steeds tevoren. Nee, het was de stilte die ineens opviel. De stilte van de waakhond. Dat mormel van de naburige boerderij dat al urenlang naar de lucht had staan keffen - alsof die er wat aan kon doen dat het beest z’n werk moest doen aan een roestige ketting en op de plaats van z’n halsband nogal veel haar had weggesleten. Maar stilaan was het rauwe geluid weggeebt tot wat angstig gepiep en tenslotte helemaal weggestorven.



Iets had de hond doodsbang gemaakt, maar wat?



Het antwoord stapte uit de schemering alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Een slank gebouwd dier met een krachtig gebouwde kop. Een paar meter lang, een paar voet hoog en met een staart die zodanig met het achterlijf vergroeid leek dat het ietwat onhandig achter het beest aanzwaaide terwijl het langzaam op de veranda afkuierde. Dodelijk langzaam haast. Zodat de strepen makkelijk te tellen waren die vanaf de staart tot ongeveer aan het begin van de schouders verticaal over het zachtbruine lijf liepen. Ik telde er achttien, en met elke streep méér dacht ik dat ik gek werd. Want wat hier - op een meter of wat van me af - vervolgens rustig in het gras ging liggen was niets minder dan een Tasmaanse Tijger. Een Thylacinus cynocephalus. Een Thylacine. Een buidelwolf, hoewel het genetisch noch iets met een wolf dan wel een hondachtige van doen had waar het zo sterk op leek. En waarvan het laatst bekende exemplaar in 1936 in een dierentuin z’n adem had uitgeblazen en officieel was uitgestorven. Maar waarvan sindsdien wonderlijk genoeg honderden, nee duizenden, meldingen waren binnengekomen. Tot op de dag van vandaag.



Klik om te kijken of de papieren editie of de digitale editie nog beschikbaar is. 


deel dit artikel met je vrienden:
 

Laat een reactie achter

Er zijn nog geen reacties achter gelaten.

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.

Laatste artikelen

Wegdromers: 10x straatfotografie rond de wereld

Kleurrijke markten, dynamische verkeersaders en fantastische street art: straatfotografie is een kunst apart. Deze prachtplaatjes bewijzen dat de Columbus-community een onuitputbare bron van talent is.

Kleurrijke markten, dynamische verkeersaders en fantastische street art: straatfotografie is een kunst apart. Deze prachtplaatjes bewijzen dat de Colu...

Door: Roselinde
Hier vind je de 5 mooiste Chinatowns ter wereld

Chinatowns zijn een soort culturele microwereldjes waar je heel even kunt verdwalen in de Aziatische sferen en dynamische straatjes. Maar waar vind je de mooiste Chinatowns die buiten Azië liggen?

Chinatowns zijn een soort culturele microwereldjes waar je heel even kunt verdwalen in de Aziatische sferen en dynamische straatjes. Maar waar vind je...

5x inspirerende reisvideo’s van Zuidoost-Azië

Oh oh, we voelen de reiskriebels alweer opborrelen! Zin om een paar minuten helemaal weg te dromen bij deze bloedmooie beelden van de gaafste locaties in Zuidoost-Azië?

Oh oh, we voelen de reiskriebels alweer opborrelen! Zin om een paar minuten helemaal weg te dromen bij deze bloedmooie beelden van de gaafste locaties...