Reisnieuws

Cuba - Havana Nights

Gepubliceerd: 13 aug 2012 0
Met een ghettoblaster, wat salsa-cd’s en de nodige mojito’s dansen de Cubanen hun zorgen weg. ‘Jesus praat honderduit over zijn vriendin Kristine, een blonde Amsterdamse’ ‘Op het anti-Amerikaanse eiland, waar Mtv verboden is, weet de jeugd toch verdraaid goeie b-boys en fly-girls moves te maken’ ‘Cubanen laten zich niet kisten door armoede. Muziek, rum en mojitos zijn genoeg voor een avond zonder zorgen’ ‘Een avond als deze is kostbaar voor ons; het duurt waarschijnlijk drie jaar voordat ik dit weer kan betalen’



Tekst Jonathan Maas, Fotografie Gerritjan Huinink



Havana Nights



Druppels vallen in de broeierige warmte. Schamele straatverlichting flikkert. Een agent sommeert een jongeman van zijn brommer af te stappen en zich te identificeren. Jongelui in Amerikaanse merkkleding hangen op bankjes aan de Prado, ertussen liggen oudere mensen met kapotte blote voeten te slapen. Een aantal mannetjes speelt op krakkemikkige stoeltjes domino aan een klaptafeltje voor een groezelige winkel, waar het licht spontaan aan en uit gaat. Vanuit het niets is daar ineens Jesus (*), met een vrolijke swing op ons aflopend, zijn donkerzwarte lijf gehuld in een onberispelijke fancy witte outfit. Hij neemt ons mee, de drukkende tropische hitte in. De lucht vol met autogassen. Fietstaxi’s scheuren voorbij en worden opzij geclaxonneerd door ongeduldige oldtimers. Jesus praat honderduit. Over zijn vriendin Kristine (*), een blonde Amsterdamse, die hij vijf jaar geleden in Havana heeft ontmoet. En die hem sindsdien regelmatig geld en kleding stuurt. Inmiddels is hij haar in Nederland wezen opzoeken, waar hij nu voorgoed met haar wil wonen. Hij refereert aan haar als ‘my wife’ en laat trots het symbool van hun op Cuba gesloten huwelijk zien: ‘Kristine para siempre, 18-1-05’ staat er op de gouden ring. De Nederlandse staat erkent de echtverbintenis echter niet en het stel zal in Nederland opnieuw moeten trouwen, waarnaar Jesus reikhalzend uitkijkt. Dit najaar nog zal Kristine hem over laten komen. Zijn paspoort heeft zij ook voor hem geregeld; voor een Cubaan is dit document onbetaalbaar – een goede manier van de ‘socialistische’ regering om de Cubanen op het eiland te houden. Een gewone Cubaan verdient 125 Cubaanse peso’s per maand, dat wil zeggen 5 Amerikaanse dollars. Een spijkerbroek kost 70 dollar. Ga maar na. Voedsel is op de bon. Onderwijs is goed en gratis voor iedereen, maar een baan die aansluit op je opleiding is nauwelijks te vinden.



Klik om te kijken of de papieren editie of de digitale editie nog beschikbaar is. 


deel dit artikel met je vrienden:
 

Laat een reactie achter

Er zijn nog geen reacties achter gelaten.

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.

Laatste artikelen

Duurzame donderdag: haaivriendelijke barrière

Van een haai in de baai wordt niemand blij. Hoewel het prachtige beesten zijn hebben we ze liever niet naast ons zwemmen. Helaas leggen veel haaien daarom het loodje. Maar dat hoeft niet!

Van een haai in de baai wordt niemand blij. Hoewel het prachtige beesten zijn hebben we ze liever niet naast ons zwemmen. Helaas leggen veel haaien da...

Topblog van de week: de ontspoorde trein

De Topblog van de week gaat over een spannend avontuur tijdens een treinreis in Ecuador. Communitylid Dalix weet op een boeiende wijze de lezer mee te nemen op reis. Wij konden niet stoppen met lezen, julie ook?

De Topblog van de week gaat over een spannend avontuur tijdens een treinreis in Ecuador. Communitylid Dalix weet op een boeiende wijze de lezer mee te...