Reisnieuws

Suriname - Kierewiet in Paramaribo

Gepubliceerd: 10 aug 2012
0

Sinds haar onafhankelijkheid in 1975 heeft Suriname veel tegenslagen te verduren gehad, maar inmiddels heeft deze geslaagde multi-culturele samenleving geleerd hoe ze creatief de eindjes aan elkaar kan knopen. Door middel van zangvogels, bijvoorbeeld. ‘Als mijn vogel piept, moet het vrouwtje maar even wachten’.

Columbus Travel
Columbus Travel



Foto door Matthijs de Groot

‘Door twatwa’s ga ik vroeg met pensioen’

Aan de rand van het Onafhankelijkheidsplein midden in Paramaribo loopt een man zichtbaar vrolijk gehumeurd rond. Het is zondagochtend, half negen, en de man prikt geroutineerd drie stokken in het gras waar hij vervolgens vogelkooitjes aan hangt. Zijn glimlach verraadt dat hij geniet van het prachtige gezang dat de vogels op het plein produceren. Goedkeurend kijkt hij toe terwijl er steeds meer eigenaren arriveren om hun vogels hier bij het krieken van de dag te laten zingen.
De man, Robbie, loopt naar zijn auto en haalt er een plukje grasachtig spul uit. ‘Dit is boszaad’, vertelt hij. ‘Dit eten de vogels daar altijd. En daar worden ze, als ik het zo mag zeggen, geil van. Kras. Dan gaan ze harder en meer fluiten. En het is pittig, weet je. Pittig als een lekkere souto soep met een beetje peper er in’. Robbie vertelt dat hij acht vogels heeft, maar hier nu met drie vogels is: ‘Het zijn alledrie pikolets. Aan de andere kant van het plein staan de mensen met twatwa’s, dat zijn grotere en duurdere vogels. Veel chinezen houden twatwa’s.’

Robbie was nog maar klein toen hij zijn vogelhobby begon Zijn broer had er eentje en toen Robbie daar even op mocht passen werd hij ‘er verliefd op’. Hij verzamelde er meerdere die hij overal mee naartoe nam. Overal waar hij kwam, kreeg hij complimenten over zijn fluiters. ‘Nou, zo is het een beetje begonnen. Ik ging ook met wedstrijden en oefeningen meedoen en dat leverde toch weer een zakcentje op. Maar je komt er ook echt van tot rust, voelt je dichter bij de natuur. Zo bewijs je ook dat je een dierenvriend bent., vind ik. Want waarom zou je alleen een dierenvriend zijn als je een hondje of een katje hebt?’. Robbie kijkt om zich heen. Er zijn wel wat mensen bij gekomen, maar bijster druk is het vandaag niet. Het regent een heel klein beetje. Daar blijven mensen, ook in Suriname, van weg.

Af en toe drijft een tropische regenbui over, maar ach, het blijft warm, dus de rokjes blijven kort

Op de vroege vogelliefhebbers en een aantal zwervers na, is ook het centrum van Paramaribo uitgestorven. En druk zal het op zondag ook nooit worden: in veel van de oude, koloniale huizen zijn bedrijven of een van de vele overheidsinstanties gevestigd. Door de week is het in Paramaribo gezelliger, wanneer de winkels geopend zijn en de bedrijvigheid daarom groot is. Op zondag is eigenlijk alleen aan ‘De Waterkant’ iets te beleven. Reizigers wachten daar bijvoorbeeld op hun tour naar de binnenlanden, onder het genot van luid tetterende Surinaamse muziek en roti met kip en rijst.

In de buurt van hotel Torarica, waar een plein met restaurantjes voor het nodige vertier zorgt, flaneren ’s middags Nederlandse, vaak hoogblonde, stagiaires. Een vreemde taal hoeven ze hier niet te leren; iedereen in Suriname spreekt immers Nederlands. Aan het Sranantongo, de taal van het Surinaamse volk, hoeven ze hun tong dus niet te branden. Deze onofficiële taal is een versmelting van Engels, Nederlands, Afrikaans en een beetje Portugees – talen die door de handel, slavernij en de plantagecultuur zijn samengebracht. De stagiairs zullen hier een mooie tijd hebben: Surinamers zijn vriendelijk en toeschietelijk. En de temperatuur is altijd hoog - er drijft af en toe een tropische regenbui over, maar ach, het blijft warm, dus de rokjes blijven kort. Ze hebben ongetwijfeld nog mening stapavond in één van de hoofdstedelijke discotheken, of een tripje naar één van de vele, oude plantages in het verschiet. En wie weet slaan ze een mooie Surinaamse jongen aan de haak die er misschien ook wel een zangvogelhobby op na houdt.

Klik om te kijken of de papieren editie of de digitale editie nog beschikbaar is. 

deel dit artikel met je vrienden:

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.