Reisnieuws

Dagboek Expeditie Sumba #1

Gepubliceerd: 28 jun 2012
0

Leven zonder elektriciteit. Kun je het je voorstellen? Expeditielid Koen vertelt over zijn ervaringen en de Hivosprojecten voor duurzame energie op Sumba.

Columbus Travel
Columbus Travel


Ik heet Rato Padenga.



En zo staan we daar. Halverwege op de berg, oudjes vooraan en gaan met die banaan. Het tromgeroffel zwelt aan als we een megaongelooflijksuperdupergrote boom passeren. Na 20 minuten bergbeklimmen komen de typische huisjes met hun hoge dak in zicht. Als we het dorp betreden wijzen deze ons de weg. We lopen op het geluid af en niemand zegt een woord. Op een gegeven moment staan we in een cirkel en alle dorpelingen dansen om ons heen. De adrenaline giert door mijn lijf. Indianen gejoel door vrouwen wordt afgewisseld (lelelelelelieieielieieie) afgewisseld met geschreeuw van de mannen, die driftig met hun zwaard staan te dansen. We moeten onze handen ophouden om betelnoten te ontvangen. De chief, opperhoofd, dorpsoudste, wordt Rato Rambi genoemd. Hij drukt zijn neus tegen de onze aan, gevolgd door zijn vrouw.


We worden naar de informele gezitsruimte gesommeerd. Dit is een soort veranda in het grootste bamboehuis. Na een korte voorstelling vertelt Rato Rambi over een verhaal uit 1918. Een Nederlandse generaal (generaal Brandsen) probeerde toen de leider van het dorp dood te schieten, maar dit mislukte. De kogel bleef in een pilaar in het huis steken. Deze kogel hebben ze blijkbaar nog steeds bewaard en ging van hand tot hand.


Na deze ontmoeting kregen ook de anderen een kabota (tulband) en twee icats (soort jurk) aangemeten. Dit werd opgevolgd door een kijkje in het huis waar we bleven slapen, tevens het huis van Rato Rambi en centrale plek in het dorp. Het is altijd donker binnen, daglicht komt er bijna niet door. Tijdens de rondleiding binnen komt de medicijnman naar me toe. Hij brabbelt iets en ik kan er totaal geen pap van breien. Dani, onze gids, komt naar me toe en zegt dat de medicijnman van ‘the voice from the sky’ te horen heeft gekregen dat ik Rato Padenga ben. Deze naam wordt me dan ook voor de rest van mijn verblijf aangemeten en baart zelfs enig aanzien. Rato Padenga is immers de leider die Generaal Brandsen probeerde te doden.


Na het eten volgde een informeel gesprek met de mannen buiten op de veranda. Vrouwen waren niet gewenst, zij moesten afwassen. Life is easy around here . De dorpelingen vroegen zich tijdens dit gesprek af waarom we van zover kwamen om bij arme mensen te ver blijven. Ze gaven aan dat wij de eerste groep westerlingen ever waren, echt megagaaf! Niets van voorgaande voelde als nep, alles was echt en voor het eerst; awesome awesome awesome!

De inwoners van Weeleo vertelden verder dat zij momenteel 3 problemen ervaren:


• Ze moeten iedere dag een paar keer de berg op en af om water te halen uit de bron onderaan.
• Doordat er ’s avonds geen licht is kunnen zij niet studeren na zonsondergang.
• De oogst is te laag omdat alles met de hand gebeurt. Ze bezitten geen landbouwmachines.

Met zijn drieën legden we uit dat Hivos voor heel Sumba bezig is om de inwoners toegang te geven tot duurzame energie door bijvoorbeeld wind-, water- en zonne-energie en biogasinstallaties. Dit werd met ‘oeh’ en ‘aaaah’ onthaald.


Na een uurtje konden we eten en het varken wat wij gedoneerd hebben smaakte best lekker. Zelf heb ik op wat varkenstanden zitten knibbelen. Na het eten stond rasechte Hollandse entertainment op de planning. We zongen Klein café aan de haven, wild rover, knekkedeng oehoeoeoe. Vooral die laatste was een groot succes. Wederom was iedereen bekaf, dus om half 11 kroop iedereen ons o zo comfortabele bamboebedje in. Omdat ik echt totaal gesloopt was sliep ik ook goed, ik werd maar een keer of 5 wakker :-)

Lees hier Dagboek Expeditie Sumba #2

Wil je meer lezen over Expeditie Sumba? Kijk dan op www.facebook.com/expeditiesumba.
deel dit artikel met je vrienden:

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.