Trans Siberië Express - Rusland
Gepubliceerd op 18 jun 2012, 14:46 uur • 0 reacties
Tekst Marina ter Woort, Fotografie Hanneke de Vries
Spoorloos in Siberië
Het begint door te dringen - we rijden al achthonderd kilometer over een legendarisch stuk spoor, waar tsaren, wereldreizigers en handelaren ons voorgingen. Na een nachtsprint over de beboste Oeralroute lijkt de stadsgekte van Moskou ver achter ons. We betreden mystiek Tatarstan, een gebied van onmetelijke bossen en steppen waar Nederland twee keer in past. Met hete koffie in de hand schuifel ik onhandig door de wagons. Op weg naar mijn ontbijtje: kaviaar. Wat een luxe. Terwijl nog niet eens zo gek lang geleden de Trans Siberië Express nog gelijk stond aan zelfkastijding. De epische, 9302 kilometer lange treinreis van Moskou naar de havenstad Vladivostok - door twee continenten en maar liefst zeven tijdzones - was berucht om zijn misselijkmakende wc’s en claustrofobische gemeenschappelijke slaapcabines. De gesloopte Russische passagiers, hun ogen rood van slaapgebrek en wodka, hingen van pure lamlendigheid uit hun raampjes.
Niks van dat alles in de twaalf blauwgelakte wagons van privétrein de Golden Eagle, waar wij nu in zitten. Olga, onze provodnika (traditionele Russische ‘treinstewardess’), schiet me te hulp. Toevallig een echte Tataarse. De enige in deze trein, want het meeste personeel komt uit Moskou, zegt ze. ‘Tataren zijn heel anders dan die materialistische Moskovieten.’ We vertellen haar dat we dat juist tijdens deze reis hopen te ontdekken, het Rusland buiten het kapitalistisch doorgeslagen Moskou, waar traditionele cultuur weggestopt lijkt onder een dikke laag westerse verf. ‘Dan zit je op de Trans Siberië Express gebeiteld’, belooft Olga. ‘Pas als je de trein in stapt en Europa verlaat, ontdek je het hart van Rusland. En dat is Aziatisch (...)
Lees het volledige artikel in Columbus Magazine Editie 31
Er zijn op dit moment nog geen reacties geplaatst bij dit bericht.
RSS
