Reisnieuws

Ojos de Brujo: mystiek en opzwepend

Gepubliceerd: 08 nov 2009
1

De Spaanse band Ojos de Brujo trad in maart 2009 op in Paradiso in Amsterdam. Columbus was erbij en sprak met de band.


Ojos de Brujo. De ogen van de tovenaar. Een toepasselijke naam, want de muziek van deze Catalaanse band kan een betoverend effect hebben.
Deze magiërs hebben een grote schare fans in zowel eigen land als in het buitenland. Ook in Nederland begint de band steeds populairder te worden en de concerten zijn steevast uitverkocht.

Reden voor Columbus om de Spanjaarden eens onder de loep te nemen. Percussionist Xavi Turull, aka Kapitan Kresten, aan het woord.

Hoe zou je Ojos de Brujo in drie woorden omschrijven?
Energie. Rumba. Fusion.


Jullie spelen flamencomuziek, maar vermengen het met onder andere rumba, cumbia, hiphop en reggae. De muziek wordt doorgaans geplaatst onder de noemer Musica Mestiza. Klopt die benaming?
Dat is de samenvattende noemer. Onze muziek wordt inderdaad vaak als flamenco omschreven en dat is niet onterecht, maar het is ook Afrocubaans. Cuba is van grote invloed geweest op onze muziek.


Hoe dat zo?
De muziekcultuur daar is ontzettend sterk. Mensen bewegen, schudden met hun hele lijf. Het is een ritmische sensatie. Zelfs bij onze ingewikkelde flamencoritmes, waar mensen vaak moeite hebben om op te dansen, begrijpen én voelen zij de muziek.


Is daar optreden heel anders dan in Europa?
Zeker. Het is ons favoriete land om op te treden. We hebben een keer gestaan in één van de grootste theaters van Latijns-Amerika, Teatro Karlos Marx in Havana. Stel je voor: 5000 mensen die voor ke staan de vibreren met een ongelooflijke kracht. Het was echt geweldig.

Hebben jullie ook met Cubanen samengewerkt?
We hebben de kans gekregen om te spelen met een paar van de beste muzikanten ter wereld, zoals Roberto Carcasses en zijn band Interactivo. Zij werkten voor het eerst met ons samen voor onze cd Techari en ze zijn eigenlijk sindsdien op ieder album te horen.
Een andere geweldige samenwerking was met het Lizt Alfonso Ballet. Zij hebben tijdens een optreden gedanst op een van onze bulerías (zeer snel flamencoritme, dat bestaat uit twaalf slagen, red.).

Dan valt een optreden in Nederland, tegenover ons nuchtere Hollanders, vast tegen.
Integendeel! Ons optreden in Paradiso in maart was heel bijzonder en echt geweldig. Het was misschien wel het beste publiek voor wie we ooit opgetreden hebben. Iedereen was aan het klappen en schreeuwen. Het overstemde zelfs onze muziek, haha.


Zijn er wel eens gekke, grappige of leuke dingen gebeurd tijdens een tour?
Er gebeuren wel vaker rare dingen, maar ons mooiste moment hadden we tijdens een optreden in Bogotá, Colombia. Het was een openluchtconcert en op een gegeven moment begon het echt keihard te stortregenen. Maar geen van de 10.000 toeschouwers maakte aanstalten om te vertrekken, dus besloten we door te spelen, hoewel het eigenlijk best gevaarlijk werd. Het plastic dak was namelijk niet waterdicht en dus werden delen van het podium hartstikke nat en spekglad. Maar het publiek was zo enthousiast, dat we niet wilden stoppen. Gelukkig is er niets gebeurd.


Alles voor je publiek dus.
Ja, die moet je voor je zien te winnen. In Mexico traden we eens op voor 60.000 mensen. De band voor ons was bekogeld met tonijnblikjes en andere objecten en van het podium afgejaagd. Toen moesten wij op. We hebben gespeeld alsof ons leven ervan af hing, nummer na nummer zonder pauzes in een poging het publiek te hypnotiseren. We wilden ze geen kans geven iets onze kant op te mijten. We voelden de spanning. Maar we wisten ze te verbazen met onze kracht en ons ritme.
Als we willen, kunnen we onze muziek tillen naar een flamenco-punkniveau. Dat wilde het publiek, dus dat hebben we gedaan. En we hebben het overleefd.


Had je als kind ooit gedacht dat soort ervaringen te krijgen?
Als kind had ik geen muzikale ambities, hoewel ik uit een klassiek geschoolde muzikale familie kom (zijn oom, ook Xavi Turull geheten, is een bekende componist en violist, red.). Toen ik klein was, was ik gek op dieren en wilde dan ook dierenarts worden. Maar toen ik ouder werd, realiseerde ik dat ik dan met operaties en leed te maken zou krijgen. In plaats daarvan besloot ik dat ik biologie wilde gaan studeren, in de hoop onderzoek te kunnen doen naar hoe we Moeder Aarde een betere plek konden maken.

Maar dan is dan toch niets van terecht gekomen...
Van biologie niet, nee. Als tiener begon ik te jammen en spelen met bands. Ik besefte dat muziek dé manier kon zijn om me te verbinden met het universum, om goede energie en bewustzijn over te dragen. Het bood me een goede manier om een klein beetje van mijn eigen energie in te zetten om de wereld te verbeteren... Dus ben ik keihard gaan werken om een muzikale opleiding te kunnen betalen en te kunnen reizen naar India, Afrika en Cuba om andere muziekstromingen eigen te kunnen maken. En dat is wat je nu terughoort.


Heel veel ervaring dus. Zijn er nog (Spaanse) muzikanten die jou kunnen inspireren?
Ik word voornamelijk geïnspireerd door muzikanten uit andere landen. Maar er zijn hele goede jonge muzikanten in Spanje. Welke muziek ik aan kan raden? Tote King, Duquende, 08001, Kumar, Chano Dominguez en Concha Buika, om er maar een paar te noemen. Daar kan een liefhebber vast wel mee vooruit!


Bekijk Ojos de Brujo (betovering op eigen risico)



Zie voor meer informatie over de band: Ojosdebrujo.com








deel dit artikel met je vrienden:

Reacties van bezoekers Reageer

Riennavaplus

Door: Riennavaplus • Geplaatst op

HIer kom je wel van in de stemming :)

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.