Vanuatu reisblogs

Frustratie, frustratie: bezoek aan een vuurspuwende vulkaan

MJ1972 was er (tot 09 jul 2009) Gepost op 03 feb 117 reacties

Je weet pas wat frustratie is als je in het pikdonker boven aan een vuurspuwende vulkaan staat en de bulb-setting op je nieuwe digitale camera niet kunt vinden, waardoor je geen opnamen met een lange sluitertijd kunt maken. Althans, zo ervoer ik het toen ik in juli 2009 een bezoek bracht aan Mt Yasur, een van de actieve vulkanen van de archipel Vanuatu, voorheen bekend als de Nieuwe Hebriden. Ik had een klein fortuin neergelegd voor de vlucht van het hoofdeiland Efate naar het zuidelijker gelegen eiland Tanna, in een vliegtuigje waarvan de motorkracht zo gering was dat we in de straffe wind nog geen honderd kilometer per uur vooruitkwamen. Ik had braaf bijbetaald voor het overgewicht dat ik bij me had – overgewicht dat voornamelijk werd veroorzaakt door mijn statief, waarmee ik in het donker mooie foto’s van de uitbarstingen hoopte te maken. Ik had zonder te klagen een rugbrekende tocht in een aftandse jeep doorstaan, door een maanlandschap dat zich het beste liet omschrijven als Mordor, het onherbergzame rijk van de kwade heerser Sauron in The Lord of the Rings. En nu stond ik eindelijk boven op de vulkaan, die een schitterende oranje show gaf, en ik kon er geen foto’s van maken, want hoezeer ik ook aan de knopjes van mijn camera bleef draaien, het lukte me niet om de bulb-setting te vinden. En dus deed ik wat ik meestal doe op momenten waarop het me tegenzit: ik begon te vloeken en te tieren. Zo hard dat mijn vriend, die toch echt wel wat van me gewend is, me op een gegeven moment sommeerde om maar een eindje verderop te gaan staan, zodat hij in elk geval in rust kon genieten van het prachtige natuurfenomeen.

Dat deed ik dus. Langs de rand van de krater beende ik verder, waarbij ik vooral goed lette op wat er allemaal uit de krater kwam, aangezien onze gids ons had verteld dat er een jaar eerder twee toeristen om het leven waren gekomen door rondvliegende rotsblokken. Ik lette zo goed op de krater links van me dat ik niet voldoende naar rechts keek, waar ik eerst bijna struikelde over het statief van een andere fotograaf en vervolgens mijn been openhaalde aan een rotsblok dat ik in het duister over het hoofd had gezien. Toen ik eenmaal met bloedend been op dat rotsblok zat, probeerde ik mezelf te overtuigen van een reiswaarheid die ik helaas te vaak uit het oog verlies, namelijk dat het heel goed mogelijk is om van mooie dingen te genieten zonder dat er zich een lens bevindt tussen jouzelf en die mooie dingen. Sterker nog, vaak geniet je zonder camera juist méér van mooie dingen dan wanneer je heel geconcentreerd het beeld staat vast te leggen met de juiste compositie, scherpte-diepte en wat dies meer zij.

Daar zat ik dus op een rotsblok aan de rand van de krater. In eerste instantie viel het me zwaar het fotoleed van me af te zetten. Ik dacht mistroostig aan alle prachtige foto’s die ik door de jaren heen was misgelopen, ofwel omdat ik me destijds in een rijdend voertuig bevond en niet kon uitstappen, ofwel omdat ik op het moment suprême geen fototoestel bij me had. Ik dacht aan alle schitterende foto’s die ik wel had gemaakt maar vervolgens weer was kwijtgeraakt door cameramalheur. En pas toen al die potentiële prachtfoto’s, die me altijd zullen bijblijven juist omdat ik ze níet heb, de revue waren gepasseerd in mijn hoofd, kon ik Mt Yasur eindelijk op zijn niet-fotogenieke merites beoordelen. Ik snoof de sulfurachtige walm die van beneden opsteeg op. Ik keek met ontzag naar de enorme aswolken en genoot van het aanhoudende gerommel in de buik van de vulkaan, dat af en toe aanzwol tot een bulderende ontlading. Ik was onder de indruk van de felheid van de oranje lava in de diepte en van de kracht waarmee om de paar minuten brandende as in de atmosfeer werd geslingerd, soms van meerdere plaatsen tegelijk. Ik telde hoe lang de as in de lucht bleef dwarrelen alvorens zijn oranje gloed te verliezen (soms wel dertig seconden) en voelde hem vervolgens neerdwarrelen op mijn armen. Kortom, ik ervoer de vulkaan, in plaats van hem alleen in een plaatje te proberen te vangen. En op het moment dat ik me dat realiseerde, gebeurde er iets bijzonders. Als om me voor mijn acceptatie van het niet-fotograferen te belonen, herinnerde ik me ineens dat ik onder in mijn cameratas nog altijd mijn oude analoge camera had, waarop ik de bulb-setting wel feilloos kon vinden, zelfs in het pikdonker. Ik had de camera de hele vakantie nog niet gebruikt, maar nu, in deze omstandigheden, kwam hij ineens van pas. En dus liep ik terug naar mijn vriend, groef mijn camera op, zette hem op mijn statief en begon te experimenteren met sluitertijden. Dat laatste viel niet mee, omdat ik geen schermpje had om het effect vanaf te lezen, maar ik was zo blij dat ik eindelijk foto’s kon maken dat ik het niet-digitale aspect graag voor lief nam. En zo kreeg ik ten slotte toch nog waarvoor ik was gekomen – ik had beelden van de vulkaan, maar had hem ook stilletjes en zonder camera in mijn hand ervaren. En was dat even een indrukwekkende ervaring!

Inmiddels weet ik dat Vanuatu meer actieve vulkanen heeft. Ooit hoop ik nog eens terug te kunnen voor een bezoek aan de vulkanen Ambae en Ambrym, waarvan de eerste een kratermeer heeft dat een paar jaar geleden van de ene dag op de andere knalrood werd. Ik heb er foto’s van gezien en wil het dolgraag eens in levenden lijve aanschouwen. Helaas kosten Ambae-trektochten een klein fortuin, dus ik zal eerst een tijdje moeten sparen voordat het zover is, maar dat het een mooie ervaring zal worden, staat vast. Ik kan niet anders zeggen dan dat het fantastisch is om in het pikdonker naar brandende as te kijken, al dan niet met een camera in je hand…

MJ1972 Positie 20984 (0 p.) Lid sinds 19-11-2010 Foto's en tips: 46 Blogs: 8 Fans: 0

Foto's bij deze blog

blogfoto nr. 1
De wijde omgeving van de vulkaan is bedekt met een dikke laag as waarin behalve een enkele pandanuspalm niets groeit.
blogfoto nr. 2
Het steile laatste stukje op weg naar de krater. De as- en rookwolken waren indrukwekkend...
blogfoto nr. 3
Fotografisch experiment met lange sluitertijd nr. 1.
blogfoto nr. 4
Fotografisch experiment met lange sluitertijd nr. 2. Iets te lang belicht, denk ik, maar toch wel redelijk geslaagd...
deel dit artikel met je vrienden:

Andere blogs van deze gebruiker

Overstromingen in Brisbane: Dag 3 en 4
0 7
Gepost op 15 januari
Australië Queensland
Overstromingen in Brisbane: Dag 2
0 18
Gepost op 13 januari
Australië Queensland
Overstromingen in Brisbane: Dag 1
0 17
Gepost op 12 januari
Australië Queensland

Reacties bij deze blog

Woxxer

Door: Woxxer • Geplaatst op

Herken heel veel dingen. Ik ben november 2012 in Vanuatu geweest, en ook naar Tanna gevlogen, Mt Yasur gezien. Spannende vlucht, rugbrekende rit van 2 uur naar de vulkaan. Daar vlogen inderdaad de rotsblokken om je oren. De gids gaf de instructie niet te rennen, maar te blijven staan, omhoog kijken en op het laatste moment naar rechts of links te stappen. Geloof je zelf toch niet. Daarna weer de hele route terug. Maar, al met al, fantastische ervaring, daar komen weinig mensen. En ja, het gaat inderdaad zoals je zegt om de plek en het moment, foto's zijn fantastisch, maar de herinneringen veel mooier.

sidonius

Door: sidonius • Geplaatst op

Mooi geschreven. Ik had het ook zonder bulb moeten doen, want nog nooit van gehoord. En ik maak wel foto´s met een lange sluitertijd. Je verhaal doet me denken aan een uitspraak die ik eens las en die maar al te waar is, weet ik ook uit eigen ervaring: de mooist foto is de foto die je niet gemaakt hebt.... en die je nooit meer vergeet!

Willemien

Door: Willemien • Geplaatst op

Geweldig dat je het gezien hebt; het meest met eigen ogen! Je frustraties mooi beschreven en...prachtige foto's.

Lione Kolsteren

Door: Lione Kolsteren • Geplaatst op

Lijkt me zowiezo al fantastisch om dit mee te maken, ook zonder camera (liever niet natuurlijk!). Goed en spannend bechreven, een mooi avontuur! Soms vergeten we wel eens echt te ervaren en genieten vanwege die fotografie-drang!!

jeannette

Door: jeannette • Geplaatst op

Heel leuk en goed geschreven verhaal, maar wat is een bulb setting?

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.