Pinar del Río reisblogs

een wagen volgeladen met zwangere vrouwen.

A.Verleg was er (tot 06 mei 2008) Gepost op 25 mrt 103 reacties

In heel Cuba is het openbaar vervoer, op zijn minst gezegd, erg pover. Als het er al is, dan blijkt het voor veel mensen te duur. Iedereen die er geweest is, heeft ze wel eens gezien, Nederlandse bussen die naar Wilnis gaan. Maar vervoer is er te weinig. Lokalen die een vervoermiddel, een vrachtwagen, een oplegger, een tractor, een ezelswagen of een paardenkar, hebben, gebruiken dat veelal als openbaar vervoersmiddel. De betaling is minimaal, zoals dat ook over het tempo kan worden gezegd.

Heb je hier als Cubaan geen geld voor, dan ga je op de daarvoor bestemde plaatsen aan de stads/dorpsrand staan. Een man in geel regelt het dan verder. Als toerist heb je een witte kentekenplaat op je auto en dus zul je niet worden aangehouden om mensen mee te nemen. Dat bepaal je zelf, doen of niet, meenemen of laten staan.

Maar rij je in afgelegen gebieden waar niemand komt dan loop je andere risico's.
We reden in de richting van Maria la Gorda, door verlaten gebied, in de regio Pinar del Rio. Opeens, in ' the middle of nowhere" staan er mensen langs de kant van de weg en tussen hen, eerder vóór hen ontwaar ik, platte petten met grote zonnebrillen. En uit ervaring in den vreemde, is het dan oppassen geblazen en onmiddellijk de voet van het gas. De heren stappen pardoes de weg op en maken het wereldbekende stopgebaar. Ik dacht dat we te hard hadden gereden, wat eigenlijk niet kon met deze staat van de weg, maar toch. Het vreemde was, dat er ook zo veel toeschouwers bij stonden. Een situatie die we nog niet hadden meegemaakt.
Ik zet de auto stil en stap maar meteen uit. Wild gebarend komt een van die platte petten op mij af en wijst op een paar dames achter mij.
Ik draai me om en voor ik het weet zitten er ineens twee zwangere jonge dames, in hun laatste weken van de zwangerschap, aan de omvang van de buiken te zien, op de achterbank te grinniken.
Of ik die dames maar naar het dichtstbijzijnde hospitaal wilde brengen. Ik stap in en knik naar de platte petten en geef gas, op naar het volgende dorp met een wel heel bijzondere lading. Veel hebben de dames op die rit van 20km niet gezegd.
Maar hun dank, af te meten aan hun lach bij het uitstappen, hoe moeilijk dat ook ging, was erg groot.
Op het vervolg van de route, geen platte petten en zwangere dames meer. Wel die slome, eeuwig durende, ossenkar-taxies.

A.Verleg Positie 130 (6207 p.) Lid sinds 28-11-2007 Foto's en tips: 4736 Blogs: 24 Fans: 10
deel dit artikel met je vrienden:

Andere blogs van deze gebruiker

Gapen naar de sterren
4 13
Gepost op 14 februari
Chili El Norte Chico
gezellig en zeer smerig
1 8
Gepost op 11 februari
Tibet Samye
akelig bezoek
0 3
Gepost op 01 februari
Namibië Centraal Namibie

Reacties bij deze blog

MvanderLit

Door: MvanderLit • Geplaatst op

Mooi verhaal, gelukkig geen file... je zal maar een dubbele bevalling meemaken op je achterbankje... ;-)

Mireille

Door: Mireille • Geplaatst op

Je maakt wat mee zo op reis. Gelukkig hoefde je neit een bevalling onderweg te begeleiden.

pkoelewijn

Door: pkoelewijn • Geplaatst op

Wat een leuke ervaring. Je had moeten vragen of ze de babies naar jullie wilden vernoemen....
Of spreken jullie geen Spaans?

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.