Icefields Parkway reisblogs

Zweten ondanks het ijs!

dianethone was er (tot 25 sep 2005) Gepost op 25 dec 095 reacties

In 2005 gingen we opnieuw de Canadese Rocky's bezoeken(het jaar ervoor was een beetje minder meegevallen doordat mijn versleten heup voor de nodige pijn zorgde!) Zodus,in 2005,met een gloednieuwe heup,terug een mooie rondreis gepland en ten tweede keer aan het Colombia Icefield beland!
Door geen lichamelijke mankementen meer belemmerd gingen we dat formidabele Icefield eens van dichterbij bekijken ,beginnende met de nodige foto's te nemen aan de voet van de gletcher.

Maar zoals dat met zulke overbekende plaatsen gaat;het was er nogal druk en om foto's zonder horden Japanners te kunnen maken gingen we een beetje opzij,je hoorde er water stromen en er was geen volk.

Dat er geen volk was had zo zijn reden,het was er slijkerig! Zelfs heel slijkerig! Het was er zodanig slijkerig dat ik in de kortste keer vastzat!!!
Ik zat vast tot bijna aan mijn knieen.En hoe meer ik probeerde om eruit te geraken hoe vaster ik kwam te zitten!
Mijn adrenaline schoot omhoog,scoorde hoge toppen maar dat hielp me geen ene moer vooruit(of eruit)

Vastzitten was één ding,mijn man was mijn tweede bekommernis! Toen begon zijn ziekte al duidelijker te worden en eigenlijk moest ik hem steeds goed in de gaten houden,kwestie dat hij niet verdwaalde! Dus ik kon hem niet om hulp sturen want dan was ie misschien met de noorderzon vetrokken...

Daar zat ik dan met a) de hoop dat iemand me eruit zou helpen en b)de hoop dat niemand me zou zien zitten want ik voelde me zo'n ongelooflijke oen!
Mijn man deed zijn best en trok er mijn armen bijna uit maar mijn benen bleven waar ze waren....de paniek raasde door mijn lijf en het zweet gutste van mijn hoofd....ik zag me daar al dagen staan maar dan eindelijk,met wroeten en draaien kwam er toch een beetje speling en ineens,pardoes,schoot mijn een been los en een beetje daarna het tweede!

Ik was los...de opluchting was enorm(ik voel het nog!) maar mijn benen wogen lijk lood en zagen er niet uit,een plek om het er een beetje af te spoelen was er niet dus maar terug naar de auto gegaan onder bijzondere belangstelling van die horden japanners die zich gniffelend afvroegen waar ik had gezeten!

Terug in de auto heb ik dan mijn sandalen aangetrokken en daarna was het nog een hele klus om mijn stappers terug een beetje toonbaar te maken!

Dus als ik aan het Colombia Icefield denk,dan begin ik terug te zweten!!

Maar het is er wel mooi!

dianethone Positie 1116 (142 p.) Lid sinds 24-10-2009 Foto's en tips: 1680 Blogs: 35 Fans: 14
deel dit artikel met je vrienden:

Andere blogs van deze gebruiker

En weer is het jouw schuld....
0 13
Gepost op 19 oktober
IJsland
IJsland ...Een hype??
4 12
Gepost op 29 september
IJsland
Externe voeding uitgevallen.
0 9
Gepost op 04 juni
Frankrijk Elzas en Lorraine

Reacties bij deze blog

nita92

Door: nita92 • Geplaatst op

Ben je verhaal maar even gaan zoeken :-). Dat is echt schrikken en een paniekmoment, ik zie het helemaal voor me. Gellukkig met een goede afloop.

reneerwich

Door: reneerwich • Geplaatst op

Dit zijn de mindere momenten. Ook dit zal je altijd bijblijven. Gelukkig zijn er altijd meer fijne dan vervelende reiservaringen.
Ik moet zeggen, het was wel spannend om te lezen. Ik zag het helemaal voor me.

groetjes René

albertensandra

Door: albertensandra • Geplaatst op

Wat ontzettend eng moet dat zijn geweest! Hopelijk denk je er niet meer al te vaak aan terug!
Wel mooi beschreven!!!!!

Lola

Door: Lola • Geplaatst op

Kan me de paniek zoooooooo goed voorstellen!!!!!!!! Eind goed al goed!

schenkel

Door: schenkel • Geplaatst op

Jeetje wat moet dat een nare ervaring geweest zijn ik moet er niet aan denken.Ik weet hoe het er uitziet erg mooi maar als ik dit leesBRRRRRRRRRR.
Gelukkig is het goed afgelopen en kan me goed indenken dat het zweet je nog uitbreekt als je eraan denkt.

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.