Atlantische kust reisblogs

Canadese gastvrijheid

robvandemerwe is er nu(tot 17 jul 2011) Gepost op 06 jul 113 reacties

Bij het passeren van de grens kwam ik al in aanraking met de Canadese gastvrijheid. Het feit dat mij bij mijn laatste lift van Maine naar New Brunswick aangeboden werd bij de familie te blijven slapen toonde dat al aan. De familie Glenn bleek geen uitzondering te zijn. De familie Glenn was super aardig en goed voor me en ging er ook vanuit dat ik niet gewoon een nachtje zou blijven, maar zeker meerdere nachten. Dat gaf mij een iets te beklemmend gevoel dus kwamen we tot een mooie compromis. Als ik maar twe enachten zou blijven zouden ze me wel op een andere manier willen helpen met mijn eerste dagen in Canada. Het regelen van je papierwerk in Canada was lastiger dan verwacht aangezien ik nog geen vast woonadres had. Samen met Paul was ik Fredericton ingegaan om mijn bankzaken en "social security number" te regelen. Waarschijnlijk is dit in Nederland overigens net zo moeilijk als je geen vast woonadres hebt. Paul boodt aan voorlopig hun woonadres te gebruiken totdat ik zelf iets gevonden had. Behoorlijk gastvrij mag ik wel zeggen voor iemand die je amper kent. Om een rekening te openen moest ik eigenlijk een dag wachten, maar aangezien Paul de hoge pief bij CIBC in Fredericton kende werd er gauw voor mij een gaatje gemaakt. Super is dat dan!

Na al deze administratieve zaken nam ik de bus naar Saint John. Busverkeer van buiten de stad bleek echter niet aan te komen op het stadsbusstation waardoor het lastig zou zijn geworden om bij de campus van de universiteit te komen. Gelukkig stelde een medepassagier voor me er af te zetten zonder dat ik er om gevraagd had.

Saint John bleek een ontzettend aardig stadje te zijn. Weinig toeristen, een rauw voorkomen, maar opnieuw heel vriendelijke mensen. Als ik door de City Market loop raak ik in gesprek met Daniel. Hij verkoopt souvenirs die hij zelf heeft gefabriceerd door middel van een arbeids intensief staaltje knutselen. Al het aardewerk dat hij maakt hebben afbeeldingen van de regio waar hij de klei vandaan heeft. Ondanks intensieve proces is het geen harde verkoper geworden van zijn werk. Wanneer hij zijn speech van 10 minuten heeft afgerond en hij erachter komt dat ik uit Nederland kom geeft hij mij drie souvenirs gratis mee. Even voor de goede orde, dit is waar de man zijn kost mee wint. Welke souvenirverkoper geeft je nou drie souvenirs gratis mee en weigert geld aan te nemen? Dat is gastvrijheid.

Als ik vervolgens ga eten op een terrasje, iets wat ik amper in de Verenigde Staten zag overgings, wordt door een groep jongeren opgemerkt dat ik alleen zit te eten. Dat moet een vergissing zijn. Een van hen komt naar mijn tafel en vraagt of ik bij hen kom zitten zodat ik niet alleen zit en ik krijg vervolgens een paar biertjes van ze. Hetzelfde gebeurd mij later in een kroegje en de volgende dag als ik op Canada Day naar het beach-volleybaltoernooi zit te kijken.

Vanaf dat moment heb ik niet een bus meer genomen om in een andere stad te komen. Verschillende keren aan de Bay of Fundy en rond Halifax, waar ik nu zit sinds zondag, stellen mensen mij tijdens het liften voor om mij, naast mij opweg te helpen, ook wat van de toeristische verborgen schatten te laten zien die vaak helemaal niet op de route lagen. Hoogtepunt hiervan was wel gisteren. Samen met een andere reiziger wou ik Peggy's Cove en Lunenburg bezichtigen. In Halifax kregen wij een lift naar Peggy's Cove. Het was iets verder dan het huis van de man, maar stelde hij voor ons na anderhalf uur weer op te halen en ons daarna anderhalf uur verder af te zetten in Lunenburg om vervolgens weer anderhalf uur terug naar huis te rijden!

Het was eigenlijk de bedoeling een dag eerder aan te komen in Halifax, maar aangezien drie meiden die opweg waren naar een feestje op Prince Edward Island mij voorstelde mee te gaan naar een feestje en vervolgens met hen in een motel te verblijven, werd dat plan uitgesteld...

Momenteel verblijf ik in een heel aangenaam hostel met erg leuke mensen. Meerdere mensen zijn net als ik opzoek naar werk en een plek waar ze willen gaan wonen het komende jaar. Backpakers Hostel Halifax is een aanrader voor elke individuele reiziger in "the Maritimes".

robvandemerwe Positie 19764 (0 p.) Lid sinds 17-06-2011 Foto's en tips: 20 Blogs: 6 Fans: 0
deel dit artikel met je vrienden:

Andere blogs van deze gebruiker

Moose Pizza
0 3
Gepost op 19 juli
Canada Atlantische kust
Cape Breton
0 2
Gepost op 14 juli
Canada Atlantische kust
Liften door Maine
0 1
Gepost op 30 juni
Verenigde Staten Maine

Reacties bij deze blog

Door: • Geplaatst op

Hoi Rob,
Leuke verhalen heb je weer en wat een gastvrije mensen.Zeer bijzonder. En gelijk door 3 dames uitgenodigd mee te gaan naar een feestje. Als jij het daar niet een jaar gaat uithouden. Ik ben benieuwd waar je langer neer gaat strijken en wat je daar gaat doen.
gr Thea, ook namens Ad en Ben

Door: • Geplaatst op

Hallo Rob
Wij genieten weer van je reisverslag,het is prachtig wat je meemaakt.
De gastvrijheiden de hulpvaardigheid van die mensen.
Wij blijven je volgen,geniet van deze reis.
Groetjes Nel en Hans

Marjel

Door: Marjel • Geplaatst op

Dag Rob, vanuit Spanje zijn we weer verrast door de geweldige gastvrijheid van de Canadezen. Dit lijkt wel erg goed te passen bij jouw manier van onderweg zijn. Hopelijk vind je er - net als all die andere werkzoekenden - een goede plek. Marjel & Piet




Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.